გახშირდა ჩვენს ცხოვრებაში ღია კარების მტვრევა. ციხე-სიმაგრის აღებას არც მე ვაპირებ, მაგრამ მინდა, მრავალრიცხოვან თანამზრახველთან ერთად, არც ისე მცირერიცხოვან და
ვარდების რევოლუციის შემდეგ, საქართველოში 20 ათასამდე უცხოელი ჩამოვიდა. სააკაშვილი ხომ არც მალავს და ამაყად ამბობს: საქართველო სინგაპურად უნდა გადავაქციოთ! ასე
არ ვიცი, გული მკარნახობს თუ აზრი, მაგრამ ვგრძნობ, რომ ეს ჩემი ბოლო წერილი იქნება. თუ გული მკარნახობს, ცუდია. თუ აზრი,
ნაცმოძრაობის ნარჩენებმა გადაწყვიტეს, რომ 19 აპრილს, შემდგომში ჰიტლერად წოდებულ ადოლფ შიკლგრუბერის დაბადების წინა დღეს, თბილისში მოაწყონ თავყრილობა, მიმართული ახალი ხელისუფლების
ავანტიურა _ თავგადასავალი, ჩვეულებრივი, საძრახისი. ავანტიურის წამომწყები, მონაწილე ავანტიურისტი: უპრინციპო საქმოსანი. პოლიტიკური ავანტიურიზმის ბრწყინვალე მაგალითებია ჰიტლერიზმი, ტროცკიზმი და სხვა. არანაკლებია
ამას წინათ ასეთი რამ წავიკითხე _ თურმე, აზიური გლეხური საზოგადოებები შემდეგ პრინციპებზე დგანან: არ მოკლა; არ იქურდო; არ უღალატო; არ
"ქვეყანაში ერთი კაცის პრობლემაა" პოლიტიკაში გამოჩენისას ივანიშვილის მიერ ნათქვამი ფრაზა, სამწუხაროდ, დღესაც აქტუალურია, სააკაშვილის მომხრეთა შორის! სწორედ ამიტომ ხდება, რომ ვერც
"ერთი ურწმუნო და ყოველგვარი სიწმიდის უარმყოფელი კაცი, ერთხელ, თოვლიან დილას შინიდან გამოვიდა _ გზა უნდა გაეკვალა. უეცრად შეამჩნია, რომ მისი 9
მახსენდება გორბაჩოვისდროინდელი "პერესტროიკის" თანამგზავრი სიტყვა _ "პლურალიზმი", რომელიც სსრკ მთავარმა იდეოლოგმა დიმიტრი ლიგაჩოვმა შეკითხვაზე: თუ როგორ უნდა გავიგოთ ამ სიტყვის
დააკვირდით ამ ქალის სახეს, _ შავი თავსაბური და... მხცეშეურთველი შავი თმით, უზომოდ ნატანჯი, უძირო სევდაში ჩაძირული თვალები. თუმც წამებულის, მაგრამ