„კომუნისტში“ გახვეული კბილის პროთეზი

ა კიდო

„კომუნისტში“ გახვეული კბილის პროთეზი

1 ოქტ. 2017, 12:54:50

სხვა ქალაქებისაგან განსხვავებით თბილისი ყოველთვის ერთი თვისებით გამოირჩეოდა - საქართველოს დედაქალაქში ერთმანეთის გვერდით არაერთი ეროვნების ხალხი ცხოვრობდა. მიღებულია აზრი, რომ ჩვენში ნაციონალური შუღლი უცხო გახლდათ და თანდათან დავიწყების გზაზე დამდგარ იტალიურ ეზოებში მობინადრე ადამიანებს ერთმანეთთან განსაკუთრებული ურთიერთობები აკავშირებდათ.

თბილისი ის ქალაქია, სადაც არაფერი იმალება, სადაც ნამდვილი კაცის სახელს უფრთხილდებიან, სადაც განსხვავებული ურთიერთობები იციან და აქ ყველა ყველას ახლობელ-ნაცნობია. ყოველ შემთხვევაში, ასე მიაჩნიათ მათ, ვინც აქ ცხოვრობს და ნაღდი, „კარენოი“ თბილისელია.

უფროსი თაობის თბილისელი კოლორიტები ამბობენ, თუ თბილისელობა და აქ ცხოვრება გინდა, მაშინ ამ ქალაქის წესები უნდა დაიცვა, პატივი სცე დაუწერელ კანონებს და გამოიმუშავო ის ქცევები, რაც ნაღდ თბილისელს ეკადრებაო. ნათქვამიცაა, სადაც წახვალ, იქაური ქუდი უნდა დაიხურო.

დღეს მორიგი სახალისო მოგონებები უნდა წარმოგიდგინოთ და საუბარი ე.წ. „თბილისურ ამბებზე“ გვექნება.

ჩვენი პირველი სტუმარი მომღერალი ზურა დოიჯაშვილი იქნება.

„ვართან ჯაჯა სომეხი კაცი იყო, ცოლი კი ქართველი ჰყავდა. გარდაეცვალა ცოლი. ვართანს კარგი მეგობრები ჰყავდა, ყველა გვერდში დაუდგა, მაგრამ გურამი გამორჩეულად უყვარდა. გურამმა რომ გაიგო მისი ცოლის გარდაცვალება, რასაკვირველია, მივიდა მისასამძიმრებლად. ვართანი კარში შეეგება ტირილით და მიაძახა: „ვა, გურამ, შენც გაიგე? მოხვედი? აი, ეგა ხართ ქართველები!“ – და ხელი ცოლისკენ გაიშვირა. გურამი დაიბნა, მერე ისეთი სიცილი აუტყდა, უკან გაბრუნდა და ვერ შევიდა. კარგა ხანს ყვებოდა, ეს რა მითხრა, კინაღამ შევრცხვი კაცი! თურმე, იმან იგულისხმა, ქართველები მალე კვდებითო, მე კიდევ მეგონა, ჭკუიდან ხომ არ შეიშალა-მეთქი“.

ბატონი ზურა კიდევ ერთ ამბავს გაიხსენებს.

„ერთ-ერთ ძველ უბანში ცხოვრობდა სომეხი აშოტა. „მალიარი“ იყო. პატიოსნად ცხოვრობდა და ყველა დიდ პატივს სცემდა. მისი ცოლი რუსთაველის თეატრში დიდხანს მუშაობდა „გარდერობშჩიცად“. გარდაიცვალა ეს კაცი. უბანში ვდგავართ ბიჭები. გავიხედეთ – მთელი ცნობილი, ბუმბერაზი მსახიობები მოდიან პანაშვიდზე მისასამძიმრებლად. დავაჭყიტეთ თვალები. ეროსი მანჯგალაძე მოგვიახლოვდა და გვკითხა, ბიჭებო, აქ მიცვალებული სად არისო. დავიბენით და გაუცნობიერებლად მივაძახეთ: „ვა, აშოტასთან მიდიხართ“?! გადაირივნენ მთელი მსახიობები – თუ კარგია, აშოტასთან თქვენ წადით, ჩვენ მის ცოლთან მივდივართ მისასამძიმრებლადო“.

სიტყვას ბატონ ნიკო ლეკიშვილს გადავცემ, რომელიც ერთ ახალგაზრდობის დროინდელ „შემთხვევას“ მოიგონებს.

„ერთ მეგობარ გოგონას ბებია გარდაეცვალა. რასაკვირველია, ჭირისუფლად ვიყავით ჩვენც, დიდი პატივი მივაგეთ, სასაფლაომდე მივყევით, მივაბარეთ მიწას პატიოსანი მიცვალებული და უკან გამოვბრუნდით – სული რომ გვეხსენებინა ქელეხის სუფრაზე. ჩვენი მეგობარი გოგონა ჩუღურეთში ცხოვრობდა და სუფრაც მისსავე ეზოში იყო გაშლილი. ბიჭები ადრე წამოვედით სასაფლაოდან, გავიარეთ ერთი ქუჩა, მეორე ქუჩა, ეზოდან მეორე ეზოში გავედით და გაშლილ სუფრას მივუსხედით. დალია თამადამ გარდაცვლილის სადღეგრძელო, დავლიეთ ჩვენც; დალია მისი გარდაცვლილი წინაპრის სადღეგრძელო, დავლიეთ ჩვენც, აი, შთამომავლებზე რომ გადავიდა, მაშინ კი დაგვცხა. კარგა ხნის შემდეგ მივხვდით, რომ გაუგებრობაში აღმოვჩნდით. გაირკვა, რომ სხვის ჭირის სუფრაზე ვისხედით. მგონი, ფიქრობდნენ, ვინ არიან ეს „ჩანგალისტებიო“. რა უნდა გვექნა? ჩუმად ავიძურწეთ და გავიპარეთ ქელეხიდან. ავიარეთ ქუჩა და ისევ გაშლილ სუფრაზე აღმოვჩნდით, ამჯერად იმ მეგობრის გარდაცვლილი ბებიის ქელეხში, რომელზეც გული ნამდვილად შეგვტკიოდა“.

„თბილისურ“ ესტაფეტას ბატონ ვახტანგ ცხადაძესთან გადავალ.

„სასტუმრო „ივერია“ მაშინ ქუხდა. იქ უმაღლესი რესტორანი იყო და თავისი ყოველდღიური კლიენტები ჰყავდა. დადიოდნენ სერიოზული და პოპულარული ადამიანები, მაგალითად, პროფესორები, ექიმები, დირექტორები და ასე შემდეგ. ყველას უკვირდა, საიდან ჰქონდათ ამდენი ფული ან ვინ პატიჟებდა მათ ყოველდღე. იმ პერიოდში სასტუმრო „ივერიის“ დირექტორად დამნიშნეს. ვიღაცას ანონიმური წერილი დაუწერია ჩემზე და ცეკაში შეუტანია. ასეთი ტექსტი იყო: „საიდან აქვს ამ კაცს ამდენი ფული, რომ ყოველდღე „ივერიაში“ დაბრძანდებაო“. ამის შემდეგ ვხუმრობდი, ახალი ანონიმური შრიფტი გამოვიგონე-მეთქი. მკითხეს – ეგ როგორო. როგორ და, ანონიმური ბარათი ხომ მარცხენა ხელით იწერება, ჰოდა, მე ვწერ, ჩემი მოადგილე კი მაგიდას აქანავებს და კაცი ვერ იგებს ჩემს ნაწერს-მეთქი. ვახტანგ ჭყოიძეც ხშირად დადიოდა ამ რესტორანში. ერთი მეზობელი ჰყოლია თურმე, რომელიც „ანონიმკებს“ უწერდა და ამხელდა: ბატონო ჩემო, საიდან, ყოველდღე მთვრალი მოდის, „პრავიზიით“ დატვირთული ბრუნდება შინ, ასე და ისეო. ვახტანგმა იცოდა, ვინც უწერდა „ანონიმკებს“, მაგრამ არ იმჩნევდა. ვითომ კარგი მეზობლობა ჰქონდათ. ერთ დილას, „პახმელიაზე“ გაიღვიძა ვახტანგმა. მოწესრიგდა, რომ ხაშის საჭმელად წავიდეს. შვიდს უკლია თხუთმეტი წუთი. იფიქრა, ამ დილაადრიან ვერ დამინახავსო, არადა, იმ მეზობელს ღამეები არ ეძინა ამის კონტროლში. მოკლედ, გამოვიდა ეზოში, უნდა ჩაჯდეს მანქანაში და, ის „კეთილისმსურველი“ მეზობელი არ დაადგა თავზე?! გამარჯობა, მეზობელოო – უთხრა. ვახტანგიც მიესალმა – გამარჯობა, ჩემო ბატონოო. უკაცრავად და, სად მიბრძანდებიო, – დაინტერესდა მეზობელი. ვახტანგი ენაკვიმატი კაცი იყო და უპასუხა: რა არის, იცი, რადიო გამიფუჭდა და ჰიმნის მოსასმენად მივდივარ ლენინის მოედანზეო. ისეთი რამე უთხრა, როგორღა ამოიღებდა ამის შემდეგ ხმას „ანონიმკის“ ავტორი, ან რას დაწერდა? „

ბატონი ნუგზარ ჯუღელი ჩვენი მკითხველებისთვის ერთ „სპორტულ“ კურიოზს მოგვიყვება.

„რიგის გუნდი უმაღლეს ლიგაში იყო გადასული. თბილისის „დინამო“ ხვდებოდა მას და იყო ერთი ციებ-ცხელება. დახურულ დარბაზში ხალხი ღელავს, გადაჭედილია ტრიბუნები. ბოლო წამია და ინგრევა იქაურობა. რასაკვირველია, რიგელები დარწმუნებულები არიან, რომ იგებენ, არადა, ჩვენ ორი ქულით ვაგებთ. ჩვენი ბიჭების ბოლო შეტევაა, წამი იწურება და შორიდან ტყორცნით არ ჩააგდო ერთ-ერთმა „დინამოელმა“ კალათში სამქულიანი ბურთი. მსაჯმაც დაუსტვინა და წესის მიხედვით, თამაში დამთავრდა. რა დამთავრდაო? აი, მაშინ დაიწყო ბრძოლა თუ დაიწყო. წამოხტნენ რიგელების გულშემატკივრები, დალეწეს იქაურობა, თამაშის კომისარი ძირს გაიგდეს, ვის სკამი ხვდებოდა თავში და ვის ხელ-ფეხი, კაცმა არ იცის. გავიხედე, ამ თამაშის კომისარი დაფორთხავს მოედანზე და გაფაციცებით რაღაცას ეძებს, თან ყვირის, ხალხნო თმა მომეცით, დამიბრუნეთ ჩემი თავი, რას მიშვრებით, გინდათ, ქოსა წავიდე აქედანო. ვუყურებ ამ კაცს, თავზე თმა არ აქვს, არადა, თამაშის დაწყებამდე ქოჩორი ჰქონდა. ვიფიქრე, კი მაგრამ ისე როგორ დააგლიჯეს გამწარებულმა გულშემატკივრებმა ის ჯაგარი, ერთი ღერიც რომ არ დარჩა თავზე-მეთქი. თურმე იმ საწყალს პარიკი ეკეთა და ამ გაწევ-გამოწევაში, როდის ააგლიჯეს და სად გადააგდეს, ვერც კი გაიგო“.

დღევანდელ მოგონებებს დათო როსტომაშვილი დაასრულებს.

„ერთი ჩემი მეგობრის ბაბუა ქელეხში იყო დაპატიჟებული. წავიდა და ცოტა ხანში დაურეკა შვილიშვილს, პაპა გენაცვალოს, არ შეგაწუხებდი, მაგრამ, ხაშლამა ჩამოატარეს, ისეთი ოხშივარი ასდის, ლამის „ტუბანიკები“ ჩავრთეთ. სიჩქარეში პროთეზი დამრჩა სახლში და მანქანით წამოდი, მალე მომიტანეო. ჩემმა მეგობარმაც მოძებნა ჭიქაში ჩადებული კბილები. ჭიქიდან წყალი გადაღვარა და პირდაპირ გაზეთზე გადმოყარა, ხელი რომ არ მოეკიდა, სველივე საგულდაგულოდ შეახვია, და მანქანა დაქოქა. პროთეზი ქელეხში მიუტანა პაპას. გახარებულმა მოხუცმა არც კი დახედა კბილებს და სასწრაფოდ პირისკენ გააქანა. გვერდით თავისი მეგობარი მჯდარა და რომ გაუცინია პაპას, მეგობარი გადარეულა, რა არის ბიჭო, მთელი ქართული ანბანი კბილებზე გაწერია. ეგ პროთეზი ექიმმა გაგიკეთა თუ სტამბაში დაგიბეჭდეს, მთელი „კომუნისტი“ რომ ზედ გაწერიაო. თურმე გაზეთიდან, სველ პროთეზზე გადასულა მთელი ასოები“.




 ახალი ამბები
  • რას აღნიშნავდნენ ჩოხატაურში ნინო შეწირული-გობრონიძის მხარდაჭერებირამდენიმე წუთის წინ, მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება “ჩვენი საქართველო -სოლიდარობის ალიანსის“ კანდიდატის ნინო შეწირული-გობრონიძის მხარდაჭერებმა ჩოხატაურს მანქანებით, საყვირების ხმით შემოუარეს. იმის გასარკვევად, რას აღნიშნავდნენ პარტიის მხარდამჭერები "გურია ნიუსი" პარტიის კანდიდატს ნინო შეწირული-გობრონიძეს დაუკავშირდა. "დღეს, გურიის სამივე მუნიციპალიტეტში გავუშვით ჩვენი მხარდამჭერი 10-10 ახალგაზრდა, ჩვეულებრივად ჩაცმულები და არა ჩვენი მაისურებით. მათ გამოკითხეს, დაახლოებით, 100 ადამიანი, რომელთაგან, თითქმის, ყველა ჩვენი მხარდამჭერი აღმოჩნდა. ამ მარშის საბაბი, ესეც იყო გარკვეულწილად და გარდა ამისა, ჩვენ მოსახლეობას რუპორებით მივმართეთ და შევახსენეთ, მივიდნენ არჩევნებზე და მხარი დაგვიჭირონ", _ გვითხრა ნინო ... ...
  • კახა ასკურავა: "ქართული მარშის" წარმომადგენელი არასრულწლოვან გოგონას თავს დაესხა“ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის ლანჩხუთელი ლიდერი კახა ასკურავა სოციალურ ქსელში წერს, რომ ქართული მარშის წარმომადგენლები ლანჩხუთში არასრულწლოვანს დაესხნენ თავს, რომელიც ექს გამგებლის გია გოგუაძის შვილიშვილია. „დაახლოებით ერთი საათის უკან, ლანჩხუთის ცენტრში "ქართულ მარშის" წარმომადგენელი თავს დაესხა ჩვენი შტაბის წამყვანი ფიგურის, ყოფილი გამგებელის გია გოგუაძის შვილიშვილს, არასრულწლოვან მარი გოგუაძეს და მიაყენა სიტყვიერი შეურაცხყოფა. ლანჩხუთის გაერთიანებული ოპოზიციის სახელით მივმართავ შინაგან საქმეთა სამინისტროს, სასწრაფოდ დაიწყოს ამ ფაქტზე მოკვლევა და მოახდინოს დამნაშავის სასწრაფო იდენტიფიცირება", _ წერს ასკურავა. „ქართული მარშის“ მხრიდან არასრულწლოვან გოგონაზე თავდასხმის ფაქტს ადასტურებს ლანჩხუთის ყოფილი გამგებელი გია ... ...
  • ქალი პოლიტიკოსის ნახევრად პოლიტიკური მონოლოგიბავშვობა ჩოხატაურთან კავშირამდე, იყო ჩოხატაურელებთან კავშირი;  ვგულისხმობ, რა თქმა უნდა, ჩემს ბებიას და ბაბუას _ ორ ძალიან მნიშვნელოვან ადამიანს ჩემს ცხოვრებაში. მამაჩემის დედ-მამა, ნელი დუმბაძე და ნოე გოგორიშვილი, სანამ პირველად ჩოხატაურში ჩამომიყვანდნენ, ისე აღწერდნენ აქაურობას, რომ ჩამოვედი, უკვე ყველაფერს ვცნობდი: წისქვილი, წისქვილის შემდეგ ეს იქნება, _ გახარებული ვამბობდი. უფრო ხშირად, ბებიაჩემის სოფელში _ ხიდისთავში ვიყავი.  ბებიას და _ ჟოზეფინა, ხიდისთავში ცხოვრობდა და ზაფხულობით იქ იკრიბებოდა მთელი ბიძაშვილ-მამიდაშვილობა. ერთი ასაკის ვიყავით ყველანი. ჟოზეფინა ბებიას მეზობლად ცხოვრობდა ერთი ქალი, ანუშკა. დღესავით მახსოვს, ანუშკამ ერთხელ მოგვიყვა ლეგენდა, რომ ზენობნის ბოლოში, ციხის ნანგრევებთან დასაფლავებული იყო თამარ მეფე. წარმოიდგინეთ მეორე-მესამე კლასელ ბავშვზე როგორ იმოქმედებდა ეს _ ყველა ეძებს თამარ მეფის საფლავს და თურმე აგერ, ზენობანშია დასაფლავებული! მეორე დღიდან ჩვენი იქაური ყოფა დაიყო  ორ ნაწილად _ ერთი, როდესაც ვთხრიდით და ვეძებდით თამარ მეფის საფლავს და მეორე, როდესაც წყალში ვჭყუმპალაობდით. სხვა არაფერზე ვცდებოდით. მახსოვს, ყველაზე დიდი ემოცია იყო, რაღაც თიხის ნატეხს რომ ვიპოვიდით, ვყვიროდით, აი, მორჩა! ვიპოვეთ! თუმცა, ცხადია, მერე თავიდან ვიწყებდით ძებნას... ყველაზე კარგად მახსენდება თავისუფლება, რომელიც სოფელში გვქონდა. დილას რომ გაიღვიძებდი და გახვიდოდი სოფელში, დარწმუნებული იყვნენ ოჯახის წევრები და მშობლები, რომ არაფერი ცუდი არ შეგემთხვეოდა. სადაც უნდა მისულიყავი, ყველგან, როგორც საკუთარ სახლში ისე გრძნობდი თავს და რომ ღამდებოდა, მარტო მაშინ ვბრუნდებოდით სახლებში. აი, ეს თავისუფლების გრძნობა არის ის, რაც ჩემთვის ბავშვობიდან ასოცირდება გურიასთან. “არ შეიძლება  მთელი დღე, ასე „თხასავით“ დარბოდეს ბაღანე აქეთ-იქით, რამე სასარგებლო უნდა ისწავლოს“, _ ამბობდა მამიდაჩემი _ საოჯახო საქმეებს გულისხმობდა, რა თქმა უნდა. მეც მზად ვიყავი, მესწავლა ყველაზე გემრიელი _ მისი გამომცხვარი კეცის ხაჭაპურის მომზადება, თუმცა, ისე მაინც ვერ ვისწავლე, როგორც ბებია და მამიდა აცხობდნენ. ჩემი ბავშვობის მთავარი მოგონება აქაური ადამიანები არიან, ადამიანები, რომელთა სახეები, სახელები მუდამ მახსოვს. მათი უმრავლესობა დღეს ცოცხალი აღარ არის, მაგრამ ის სითბო და ყველაფერი, რასაც და როგორც ლაპარაკობდნენ, დღემდე მომყვება. სწორედ  იმ ადამიანების სითბო და სიყვარულია გურიისადმი ჩემი დამოკიდებულების განმსაზღვრელი. გურია და პოლიტიკა საოცარი ხალხი ცხოვრობს გურიაში; სრულიად განცვიფრებული ვარ, რამდენ რამეს კითხულობენ და რამდენი რამე იციან. როცა შეხვედრაზე მივდივარ, ვსაუბრობთ უმუშევრობაზე, ახალგაზრდების მიგრაციაზე, რადგან აქ დასაქმების პერსპექტივა არ აქვთ. მერე გადავდივართ პროდუქტის თუ მედიკამენტების ფასებზე, რა ღირდა და როგორ გაძვირდა. ამას რომ მოვრჩებით, მერე აუცილებლად გადავდივართ საერთაშორისო ურთიერთობებზე. პირველი შეხვედრა რომ მქონდა, ერთმა კაცმა მითხრა, აი, ყველაფერი გასაგებია, ბიძიკო, საქართველოში რაც ხდება, მარა, იგი მითხარი ახლა შენ, ტრამპი რას იზამს, მოიგებს თუ ვერ მოიგებს არჩევნებსო. მე ვუთხარი, მიუხედავად ბოლო გამოკითხვებისა, მაინც მგონია, რომ ტრამპი კიდევ ერთხელ გახდება პრეზიდენტი-მეთქი. მომიბრუნდა და მკითხა, გვაწყობს მერე მაი ჩვენ, „დემოკრატები“ არ არიენ უკეთესი საქართველოზაო?! და იქ იყო კამათი ამერიკის „რესპუბლიკელები“ და „დემოკრატები“, ბაიდენი და ტრამპი, რომელი უფრო გამოადგება საქართველოს!... ჩვეულებრივად,  პოლიტოლოგებივით და ექსპერტებივით, მათზე უკეთესად მსჯელობენ ამის შესახებ! ყველაფერს კითხულობენ, წაკითხული აქვთ კონგრესმენების, სენატორების, ევროპარლამენტარების წერილები. საოცარი ხალხია გურულები და საოცრებები ხდება აქ. რამ შეიძლება გადაარჩინოს გურია ხშირად ვფიქრობთ, რამ შეიძლება გადაარჩინოს გურია, გურიის ეკონომიკა და დეტალურად განვიხილავთ ხოლმე ძირითად მიმართულებებს _ სოფლის მეურნეობას და ტურიზმს, განსაკუთრებით, ეთნოტურიზმს. ჩემს ამერიკელ მეგობარს დაბადების დღის მისალოცად გურული მრავალჟამიერი რომ გავუგზავნე, მკითხა, რომელი პროგრამაა კომპიუტერის, რომელიც ხმებს ასე ალაგებსო. მე ვუთხარი, ეს არავითარი პროგრამა არაა, სამი ადამიანი დგას და მღერის-მეთქი და დამატებით გავუგზავნე კრიმანჭული. ძლივს დავაჯერე, რომ  ასეთი ხმა შეიძლება ადამიანის პირიდან ამოვიდეს და მაშინ მითხრა, რომ 2020 წლის ზაფხულს მე ვატარებ იმ კუთხეში, სადაც ასე მღერის ხალხიო; გეგმებს ვაწყობდი, გურიაში სად და როგორ უნდა წამეყვანა, რომ არა ეს კორონავირუსი... და ეს ჩემი მეგობარი არაა ერთადერთი _ ძალიან ბევრი ადამიანია, რომელსაც უნდა ეს ყველაფერი საკუთარი თვალით ნახოს. მითუმეტეს, რომ ერთმანეთთან ასე ახლოსაა ზღვა და მთა. ასეთი შესაძლებლობები როცა აქვს კუთხეს, იქ არ შეიძლება უპერსპექტივობაზე ვილაპარაკოთ და ოპტიმისტურად არ ვიყოთ განწყობილი, თუ ნორმალური ადგილობრივი და ცენტრალური ხელისუფლება ეყოლება. ძალიან ბევრი რესურსი აქვს გურიას და ძალიან ბევრი რამის გაკეთება შეიძლება. მითუმეტეს, როცა ვიცი კონკრეტულად რამდენი ფულია წყალში გადაყრილი, რამდენი მილიონია დახარჯული შიდა გზებზე _ კოხნარის გზა 2019 წლის ივნისში ჩააბარეს, წყალგაყვანილობის სამუშაოები დაასრულეს, მაგრამ წყალი მაინც არ აქვთ. ბუკისციხის გზაზე 3 თვეში გაბიონები ჩამოინგრა და 750 000 ლარი წყალშია გადაყრილი. ეს ყველაფერი _ გაფუჭებული და ვერშესრულებული სამუშაოები მილიონებზე ადის. ამას ემატება ზღვისპირა ზოლი, სადაც 1კვმ მიწის რეალური ფასი, მინიმუმ, 20 დოლარია, შავი ზღვის არენის მოპირდაპირედ კი მიწა 30 თეთრად გაიყიდა. “კაპროვანში“ 49 000 კვმ მიწა მუნიციპალიტეტმა გაყიდა  2ლარად და 60 თეთრად. იმიტომ, რომ შავი ზღვის არენის მოპირდაპირე მხარეს 30 თეთრად რომ გაიყიდა, აუქციონში ერთადერთი მონაწილე იყო ოზურგეთის ქონების მართვის სამსახურის უფროსი მერაბ წივწივაძე. მეორე _  კაპროვანში 49 000 კვმ-ის ნახევარი გურიის გუბერნატორის მოადგილის, ქეთევან მოისწრაფიშვილის მამამ და ძმამ შეიძინა. მარტო ამ ორი მაგალითიდან, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტში, ნაცვლად 130 000-ისა, უნდა შესულიყო 10 მილიონი. ეს აუდიტის დასკვნაში წერია. ჩვენ რომ ნორმალური სახელმწიფო გვქონდეს, ამაზე რეაგირება ხომ უნდა მომხდარიყო, როცა სახელმწიფომ იზარალა მილიონობით ლარი?! მაგრამ რეაქცია როგორ ექნებათ, როცა, როგორც იქცევიან ცენტრალურ ხელისუფლებაში, ზუსტად იგივე ხდება ადგილობრივ ხელისუფლებაში. ვერავინ ვერ გამოიშვერს თითს აქეთ, რეგიონისკენ, იმიტომ, რომ თითონაც იმავეს აკეთებენ! წარმოიდგინეთ, მილიონნახევარი მოიგო კომპანიამ გზის გასაკეთებლად. ადგილობრივმა აუდიტმა სამუშაოები რომ ჩაიბარა, უთხრა, 220 000 ლარის სამუშაოები სად წაიღე, არ ჩანს, გამქრალია, 300 000 კიდევ უხარისხოდაა შესრულებულიო. ანუ იმ მილიონ ნახევრიდან ნახევარი მილიონი სად წავიდა, არავინ იცის. აი, ეს დაწერა ოფიციალურმა სტრუქტურამ, მერიის შიდა აუდიტის სამსახურმა და რა მოხდა  ამის მერე?!  ერთ კვირაში იმავე კომპანიამ ახალი ტენდერი მოიგო, მერე მეორე, მესამე, სულ 5 ტენდერი აქვს მოგებული და რატომ? იმიტომ, რომ ყველა ტენდერის მერე, 60 000 ლარს სწირავს „ქართულ ოცნებას“. უნდა შეიცვალოს, ეს ნეპოტიზმი, კორუფცია, ბიძაშვილ-მამიდაშვილობა... სანამ ამას არ ეშველება, არაფერს ეშველება. და თუ ეშველა, სამუშაო ადგილებიც იქნება, შემოსავალიც და კონკურენციაც. “შეცვალეთ!“ შეხვედრებზე სულ მეუბნებიან: შეცვალეთ თუ _მოქმედება, თუ _ ადამიანი. მარტო ვერავის და ვერაფერს შევცვლი, ეს ერთად უნდა შევცვალოთ. ყველა არჩევნები ძალიან კარგად მახსოვს, მაგრამ ასე ღიად და საჯაროდ ადამიანი გამოდიოდეს და გთხოვდეს არსებულის შეცვლას, ვერ ვიხსენებ... ჩვენ გვაქვს ისტორიული შანსი, რომ დამთავრდეს (ვინც არ უნდა იყოს) ერთი კაცის მმართველობა. წარმოიდგინეთ, მარტო ადამიანი ოჯახშიც ვერ მიიღებს სწორ გადაწყვეტილებას. როგორც კი გადაწყვეტილების მიღების პროცესში ბევრია ჩართული, ბევრის მოსაზრებაა გათვალისწინეებული, შედეგიც ბევრად უფრო გამართული და სწორი გამოდის. საუბრისას ყველა ძალიან მარტივად წარმოიდგენს და ხვდება, რომ ამ მდგომარეობიდან გამოსავალი კოალიციური მთავრობაა, რომელიც უნდა შედგეს 2020 წლის 31 ოქტომბრის შემდეგ. მნიშვნელოვანი კანონპროექტების ავტორი დეპუტატი გავხდი 2004 წელს; მანამდე ვიყავი პარლამენტის აპარატის უფროსი. არასოდეს დამითვლია და არც დავითვლი კონკრეტულად რამდენ ადამიანს დავხმარებივარ. შემიძლია ვიამაყო, რომ სამსახურში ძალიან მაღალი კვალიფიციური კადრების პირდაპირი მნიშვნელობით ქუჩიდან მოსვლას შევუწყვე ხელი. ისინი არიან ყველგან _ დაწყებული საკონსტიტუციო და უზენაესი სასამართლოებიდან, დამთავრებული _ სამინისტროებით. მეამაყება, რომ ვარ რამდენიმე კარგი კანონპროექტის და ზოგი- კანონის ავტორი; მაგალითად, დღეს რომ დეკლარაციები არსებობს და ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია გაიგოს თანამდებობის პირის ყველანაირი შემოსავალი და ქონება, მე ვარ ამ კანონის ავტორი. ვამაყობ სადეკრეტო შვებულების შესახებ კანონით; შეზღუდვები რომ მოიხსნა და მშობიარობის შემდეგ ქალებს რომ ანაზღაურებადი დეკრეტული შვებულება აქვთ, დღეების რაოდენობა რომ გაეზარდათ, ამ ყველაფრის ავტორი მე ვარ. თუმცა, მისი გატანა მარტივი არ ყოფილა _ დამატებითი ხარჯების გაღებაზე იყო საუბარი და ყველა მეწინააღმდეგებოდა. ბევრი რამ შეიძლება ჩამოვთვალო, მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვნად მაინც ეს მიმაჩნა  _ ღია და საჯარო გავხადე სახელმწიფო მოსამსახურეების, ჩინოვნიკების ქონება ფინანსური და ქონებრივი დეკლარაციების თვალსაზრისით და ქალებს დეკრეტულ პერიოდში მეტი შეღავათები აქვთ. რატომ გურია და რატომ ახლა ეს ყველაფერი რამდენიმე მიზეზიდან გამომდინარეობს.  პირველი, 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები არ არის ჩვეულებრივი არჩევნები; ესაა რეფერენდუმი _ გვინდა თუ არა, ჩვენი ქვეყანა სახელმწიფოს დაემსგავსოს. ცვლილება არ გულისხმობს მხოლოდ ეკონომიკურ, საგადასახადო კოდექსში ცვლილებებს. ვუყურებ როგორი უთავმოყვარეო პოლიტიკა აქვს ჩვენს ხელისუფლებას ოკუპანტი რუსეთის მიმართ, ჩემთვის, არა როგორც პოლიტიკოსისთვის, არამედ ერთი რიგითი მოქალაქისთვის, ეს ძალიან შეურაცხმყოფელია. პირდაპირ რუსეთის დაკვეთაა მაგალითად “კარტოგრაფების საქმე“და ამ სცენარს ჩვენი ხელისუფლება აღასრულებს.  ბიძინა ივანიშვილმა თქვა, საქართველო პატარა სოფელია და იგი არ უნდა გახდეს მიზეზი ევროპასა და რუსეთს შორის დაპირისპირებისო. რუსეთისთვის პრობლემის არშექმნა არის ამ ხელისუფლების ძირითადი მიმართულება და ეს ჩემთვის მიუღებელია. ყველამ გააცნობიერა, რომ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ცვლილება და ამის შედეგი იყო უპრეცენდენტო ერთობა, რომელიც მთელი 6-7 თვის განმავლობაში ჩამოყალიბდა ლეიბორისტული პარტიის ოფისში შეკრებებისას. აქედან გამომდინარე, მე ჩემს ცხოვრებაში პირველად მივიღე გადაწყვეტილება, რომ ვყოფილიყავი მჟორიტარი და თუ სადმე მაჟორიტარი ვიქნებოდი, აუცილებლად გურიაში _ გურია არის ჩემი სამშობლო, ჩემი წინაპრების სამშობლო. ამასთან, მე არ ვარ „ერთი კინკილა“ პოლიტიკოსი _ „ევროპული საქართველოს“ გუნდის წევრი ვარ, რომელსაც აქვს ძალიან დიდი გამოცდილება. რომელმაც ზუსტად იცის, რა უნდა გააკეთოს, როგორ უშველოს ეკონომიკას და როგორ შეიძლება საგარეო პოლიტიკა იყოს თანმიმდევრული, მშვიდობიანი, მაგრამ ამავდროულად, პრინციპული. ჩვენ შეგვიძლია ახალი ინვესტიციების და ახალი შესაძლებლობების მოზიდვა ქართული ეკონომიკისთვის. მაგალითად, შესაძლებელია მოიძებნოს ინვესტორი, რომელიც აღადგენს სოფელ მერიის აეროპორტს და იქ იქნება სატრანსპორტო ტერმინალი; თუ ქუთაისისა და ბათუმის აეროპორტები სამგზავროა, სატვირთო აეროპორტის არსებობა დასავლეთ საქართველოში, მხოლოდ გურიისთვისაა შესაძლებელი. ამას მოჰყვება სხვა ინფრასტრუქტურული პროექტებიც. ის, რომ ამ გუნდის წევრი ვარ ძალიან დიდ სტიმულს მაძლევს, რომ ვიყო „ევროპული საქართველოს“ მაჟორიტარი და რატომ „ევროპული საქართველო“? _ იმიტომ, რომ საქართველოა ევროპული! ... ...
  • „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრები და მხარდამჭერები მსვლელობას მართავენ„დავემშვიდობოთ ბიძინას“ - ამ მოწოდებით „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრები და მხარდამჭერები რესპუბლიკის მოედნიდან თავისუფლების მოედნის მიმართულებით მსვლელობას მართავენ. „ნაციონალური მოძრაობის“ მიერ ორგანიზებულ აქციას მხარდამჭერები რეგიონებიდანაც შეუერთდნენ. მსვლელობა თავისუფლების მოედანზე დასრულდება, სადაც სცენაა მოწყობილი. მხარდამჭერებს მოგვიანებით სიტყვით პარტიის ლიდერები მიმართავენ. „დღეს არის ბოლო შემაჯამებელი აქცია და ბიძინა ივანიშვილს კიდევ ერთხელ დავუმტკიცებთ, რომ ვართ ბევრნი და მისი ხელისუფლება 31ოქტომბრის არჩევნებზე დამარცხდება“, - აცხადებენ აქციის ... ...
  • ძარცვა ოპერატორის თვალწინ _ "მთავარის" ჟურნალისტს ვიდეოკამერა მოჰპარესტელეკომპანია მთავარის იმერეთის ბიუროს მანქანიდან რამდენიმე წუთის წინ ვიდეოკამერა და პირდაპირი ჩართვის აპარატი გაიტაცეს. ძარცვა ტელეკომპანიის ოპერატორის თვალწინ მოხდა. რეზი ბურჯანაძე ამბობს, რომ მძარცველს დაედევნა. მოგვიანებით მიხვდა, რომ მას თანამზრახველი ჰყავდა. ბოროტმოქმედებმა მიმალვა შეძლეს. ადგილზე ამ წუთებში საპატრულო პოლიცია იმყოფება და საგამოძიო პროცედურებს ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ გაქვს თუ არა კარგი ზოგადი განათლება?

რომელ ცნობილ მეცნიერს მიენიჭა 1921...

ტესტი _ რა იცი ჰოლივუდის ვარსკვლავების შესახებ

ლეონარდოს დი კაპრიოს სახელი ლეონარდო...

ტესტი _ იკვებებით თუ არა სწორად?

ყოველდღე ჭამთ უმ ბოსტნეულს, სალათებს?

ტესტი _ ხარ თუ არა "უგზო-უკვლოდ" განათლებული? (მეორე ვარიანტი)

რა დასტრიალებდა თავს მაურისიო ბაბილონიას...

ტესტი _ რა არის გამოსახული ამ ისტორიულ ფოტოზე?

ისრაელის მიერ პალესტინის დაბომბვა თუ...

ტესტი _ იცნობ თუ არა ქართულ მხატვრობას?

გამოიცანი, ვისია ეს ნახატი

კარმიდამო ჩემი

დროა, მივეჩვიოთ ბუნებრივი რესურსების ეკონომიურად ხარჯვას

პლანეტის გლობალური კლიმატური ცვლილებები ბევრ...

როგორ მოვრწყოთ ვარდები _ ნუ გამოვიყენებთ სუფთა წყალს

ყვავილები, განსაკუთრებით, ვარდები, ყველას უყვარს....

ჩითილების მომზადება კოშტების და ნახერხის დახმარებით

ჩვენი გამოცდილი მეურნეები, სხვადასხვა ხალხურ...

რომელი მცენარეა ფშატი?

ჩვენი არა ერთი მკითხველის გვთხოვს,...

ხალხური მედიცინა დეზინფექციისთვის

სისუფთავის ხარისხი იქ, სადაც ადამიანი...

"საშობაო ლიქიორის" მომზადების ყველაზე შედეგიანი მეთოდი

ძალზე პოპულარული, "საშობაო ლიქიორის" მომზადების...

ყაბაყის ტორტი

საჭირო მასალა: ორი ცალი ყაბაყი,...

სტაფილოს სალათი ცერეცოთი

საჭირო მასალა: სამი ცალი სტაფილო,...

სოკოს სალათი შებოლილი ქათმის ხორცით

ეს უგემრიელესი სალათი უნდა მოვამზადოთ...