მილიცია, „ზორო“ და ირანის შაჰის ხალათი

ა კიდო

მილიცია, „ზორო“ და ირანის შაჰის ხალათი

2 დეკ. 2018, 15:57:11

დღეს მორიგი ქართული კრიმინალური ისტორიები უნდა შემოგთავაზოთ. მკითხველს წინა საუკუნის 70-80-იან წლებში დავაბრუნებ და იმ პერიოდში მომხდარ რამდენიმე ხმაურიან საქმეს გავახსენებ.

გენერალი რომან გვენცაძე იხსენებდა: „ჩემს სამუშაო ადგილს შეგნებულად არ ვასახელებ. ერთი სიტყვით, ახალგაზრდა მილიციელი ვარ და ერთ-ერთი რაიონის განყოფილებაში ვმუშაობ. დილაა. მთელი ღამის ნამორიგევი ვარ და ერთმა ძალიან ცნობილმა ადამიანმა დაგვირეკა და გვითხრა:

– ახლა ჩამოვფრინდი მოსკოვიდან. სახლში მივედი და ბინა გაქურდული დამხვდა. არაფერზე ვდარდობ, იქნებ ირანის შაჰის ნაჩუქარი ხალათი დამიბრუნოთო.

მილიციის უფროსი ადგილზე არ იყო და ეს ინფორმაცია მის მოადგილეს შევატყობინე. მან სასწრაფოდ შეკრიბა ოპერჯგუფი და ის-ის იყო გადიოდნენ, რომ შინაგან საქმეთა მინისტრი, კეთილაძე მოვიდა განყოფილებაში და თქვა:

– შევარდნაძემ (მაშინ ცეკას პირველი მდივანი) დამირეკა და პირად კონტროლზე ამაყვანინა ეს საქმე. სადაა მილიციის უფროსიო.

ვუთხარით, რომ უფროსი ჯერ არ მოსულა. კეთილაძემ თავი გააქნია და რადგან ეს მას პირადად შევარდნაძემ დაავალა, ოპერჯგუფთან ერთად გაემართა შემთხვევის ადგილზე. ჩვენს ბიჭებს თან ნაგაზი ჰყავდათ, მეტსახელად „ზორო“, რომელიც შეუცდომლად იღებდა კვალს. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, „ზოროს“ კვალი უმალვე აუღია და სწრაფად მიჰყოლია მას. ორასიოდე მეტრში, ერთ კერძო სახლში შევარდნილა და შაჰის ნაჩუქარი, ტრუსიკისამარა, ოქროს ძაფებით მოქარგულ ხალათში გამოწყობილი ჩვენი მილიციის უფროსი გამოუთრევია. კეთილაძეს, თურმე, ენა მუცელში ჩაუვარდა. საქმე კი ის იყო, რომ ჩვენი უფროსი დილით სამსახურის ნაცვლად თავის საყვარელთან წასულა...

იმ ქალის არასრულწლოვან ვაჟს ღამით იმ ცნობილი ადამიანის სახლი გაუქურდავს, ნივთები სახლში მიუტანია და... ჩვენი უფროსიც ამიტომ იყო გამოწყობილი შაჰის ხალათში. მილიციის უფროსი მინისტრმა სამსახურიდან იმავე დღეს დაითხოვა. ხალათი კი პატრონს დაუბრუნდა...“

ცნობილი მსახიობი ოთარ მეღვინეთუხუცესი ასეთ ისტორიას იხსენებდა: „ლურჯი „ვოლგა“ მყავდა, რომელსაც თვალის ჩინივით ვუფრთხილდებოდი, რადგან სიმწრით მქონდა ნაყიდი და ფულს კაპიკ-კაპიკ ვაგროვებდი. იმ შორეულ სამოცდაათიან წლებში ყველაზე კარგად დაცულ ავტოსადგომად (თუ არ ჩავთვლი „ცეკას“ „გარაჟებს“) ის ითვლებოდა, რომელსაც რკინის „სეტკა“ ჰქონდა შემოვლებული, პატარა დარაჯის „ბუტკა“ იდგა და დაცულ ტერიტორიაზე დარაჯთან ერთად ბრაზიანი ნაგაზიც იყო. დიღმის მასივში, ერთ-ერთ ასეთ „სტაიანკაზე“ ვაყენებდი ჩემს „ლურჯას“, მაგრამ ერთ მშვენიერ ღამეს „სტაიანკიდან“ ხუთი „ვოლგა“ გაქრა და მათ შორის ჩემიც... მილიცია შოკში იყო, რადგან მართალია, ლოთ დარაჯს ღრმად ჩასძინებოდა, მაგრამ უზარმაზარი კავკასიური მამალი ნაგაზი, ჯულბარსი, აშვებული და საღ-სალამათი იყო. სამართალდამცველები ვერ ხვდებოდნენ, თუ რატომ არ გაუწია ძაღლმა წინააღმდეგობა ბოროტმოქმედებს, რომელიც მხოლოდ თავის ლოთ პატრონს ემორჩილებოდა, რომელსაც ღამით ღრმად ეძინა. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მილიცია ფარულად ჩაუსაფრდა ქურდებს და ოთხი დღის მერე ბოროტმოქმედი შეიპყრეს კიდეც, რომელიც ძუკნა ძაღლით იყო მოსული და ის ჯულბარსს დაუსვა. ხოლო სანამ მამალი ჯულბარსი ძუკნას ეალერსებოდა, ქურდი აბსოლუტურად თავისუფლად იპარავდა მანქანებს. ქურდს იმანაც შეუწყო ხელი, რომ ძაღლების „ატეხილობის“ პერიოდი იყო. ასეთ დროს კი ყველაზე გაწვრთნილ ჩვენს ოთხფეხა მეგობრებსაც კი ეკეტებათ გონება და არც ჯულბარსი იყო გამონაკლისი“.

 ნოდარ დუმბაძე ასეთ ისტორიას ყვებოდა: „ჩემს ცხოვრებაში იყო ასეთი გაუგებრობა, რომ ციხეში ჯდომა მომიწია. საპყრობილე, რა თქმა უნდა, კურორტი არაა, მაგრამ ადამიანი იქ დიდ გამოცდილებას იღებს, რაც მთელი ცხოვრება ეყოფა. ციხე იმითაცაა საინტერესო, რომ „შავებს“ შორის ნამდვილ ტალანტებსაც შეხვდებით და რომ არა ბედის უკუღმართობა, ამ ადამიანთა უმეტესობა, ალბათ, კეთილ საქმეში გამოავლენდა თავის ნიჭს. ასეთი ტალანტი იყო ჯიბგირი, მეტსახელად „სკრიპკა“, რომელიც ისე „სუფთად“ იპარავდა, რომ ფაქტზე ვერ იჭერდნენ და ციხეში ჯიბის ქურდობისთვის კი არა, იარაღის ტარებისთვის გაუშვეს. რა თქმა უნდა, იარაღი მას არ ჰქონია, მილიციამ ჩაუდო.

„სკრიპკა“ კანონიერი ქურდი იყო. მე მის საკანში ვიჯექი, სადაც სხვა ქურდები და ავტორიტეტები ისხდნენ. რა დასამალია და ჩვენი საკნის პატიმართა უმრავლესობა „პლანს“ ეწეოდა. ეს კი აკრძალული იყო. თუმცა ციხის უფროსის აკრძალვის მიუხედავად, ეს წესი ჩვენს საკანზე არ მოქმედებდა და მწეველები რომ გააბოლებდნენ, „პლანის“ მძაღე სუნი მთელ ციხეში ტრიალებდა. რა არ იღონეს „ნადზორებმა“, როგორ არ „გვშმონეს“ და „შმონეს“ საკანი, მაგრამ „პლანი“ ვერსად იპოვეს. არადა, აშკარად იცოდნენ, რომ მოსაწევი საკანში ინახებოდა. ერთ მშვენიერ დღეს თავად ციხის უფროსი შემოგვივარდა საკანში და ყველანი პირადად გაგვჩხრიკა, მაგრამ ვერაფერი იპოვა. საკანიც საგულდაგულოდ შეამოწმეს, მაგრამ შედეგი კვლავ ნული იყო და წავიდნენ. ცოტა ხანში კი, თანამესაკნეებმა კვლავ გააბოლეს და გაცოფებული ციხის უფროსი კვლავ შემოგვივარდა და გაგვჩხრიკა. შემდეგ სპეციალურად დაგეშილი ძაღლის მოყვანა ბრძანა და კიდევ კარგი, უზარმაზარ გერმანულ ნაგაზს „ნამორდნიკი“ ეკეთა. ძაღლმა ფეხი შემოდგა თუ არა, საკანში, პირდაპირ ციხის უფროსს ეცა და ძირს დააგდო. მას კი ჯიბიდან მოზრდილი „შმატოკი“ გადმოუვარდა...

საქმე ის იყო, რომ როდესაც ციხის უფროსი „შმონზე“ შემოდიოდა, „სკრიპკა“ მას „შმატოკს“ ოსტატურად უდებდა ჯიბეში და გასვლისას კი, უკან იღებდა და რომ არა დაგეშილი ძაღლი, მოსაწევის ადგილსამყოფელს ვერ მიაგნებდნენ“.

დღევანდელი მოგონებების დასასრულს სიტყვას კვლავ ბატონ რომან გვეცაძეს გადავცემთ:

„გასული საუკუნის სამოცდაათიან წლებში თბილისის ცენტრში ერთი კურიოზული დანაშაული მოხდა, რომელიც ამასთანავე, ტრაგიკომიკურიცაა და თვალნათლივ მეტყველებს, როგორი კრიმინალური ბუნება აქვს ზოგიერთ, ერთი შეხედვით, წესიერ და პატიოსან ადამიანს. თავიდანვე ერთ დეტალს გამოვტოვებ, რომ ჩემი მონაყოლი უინტერესო არ იყოს.

ერთ დღეს, მარჯანიშვილის ქუჩაზე მდებარე მსხვილ საიუველირო მაღაზიაში ორი შეიარაღებული მძარცველი შეიჭრა და კრიმინალური ტერმინი რომ გამოვიყენო, მაღაზიის პერსონალი „დააყენეს“, შემდეგ ვიტრინები ჩაამსხვრიეს და იქიდან ძვირფასეულების ამოღებას შეუდგნენ. დანაშაულის დროს მაღაზიაში საკმაოდ ბევრი მყიდველი იმყოფებოდა. მძარცველებმა მიმალვა მოახერხეს, ხოლო ნაძარცვის რაოდენობამ თითქმის ნახევარი მილიონი (491 ათასი) მანეთი შეადგინა. რა თქმა უნდა, საქმეში ჩავერთეთ და გამოძიება დავიწყეთ. აღწერილობით მძარცველებიც ავიყვანეთ. ორივე რეციდივისტი აღმოჩნდა. მათგან ნაძარცვი ნივთებიც სრულად ამოვიღეთ, რომლებიც სულ რაღაც 21 ათასი მანეთისა იყო, ხოლო 470 ათასის ძვირფესაულობა კი სამუდამოდ გაქრა. მთელი „მუღამი“ ის იყო, რომ შეიარაღებულ მძარცველებთან ერთად ვიტრინების მსხვრევასა და ძარცვაში იქ მყოფი მყიდველების ნაწილიც ჩაერთო და მათ ბევრად მეტი წაიღეს, ვიდრე მძარცველებმა“.




 ახალი ამბები
  • რას აღნიშნავდნენ ჩოხატაურში ნინო შეწირული-გობრონიძის მხარდაჭერებირამდენიმე წუთის წინ, მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება “ჩვენი საქართველო -სოლიდარობის ალიანსის“ კანდიდატის ნინო შეწირული-გობრონიძის მხარდაჭერებმა ჩოხატაურს მანქანებით, საყვირების ხმით შემოუარეს. იმის გასარკვევად, რას აღნიშნავდნენ პარტიის მხარდამჭერები "გურია ნიუსი" პარტიის კანდიდატს ნინო შეწირული-გობრონიძეს დაუკავშირდა. "დღეს, გურიის სამივე მუნიციპალიტეტში გავუშვით ჩვენი მხარდამჭერი 10-10 ახალგაზრდა, ჩვეულებრივად ჩაცმულები და არა ჩვენი მაისურებით. მათ გამოკითხეს, დაახლოებით, 100 ადამიანი, რომელთაგან, თითქმის, ყველა ჩვენი მხარდამჭერი აღმოჩნდა. ამ მარშის საბაბი, ესეც იყო გარკვეულწილად და გარდა ამისა, ჩვენ მოსახლეობას რუპორებით მივმართეთ და შევახსენეთ, მივიდნენ არჩევნებზე და მხარი დაგვიჭირონ", _ გვითხრა ნინო ... ...
  • კახა ასკურავა: "ქართული მარშის" წარმომადგენელი არასრულწლოვან გოგონას თავს დაესხა“ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის ლანჩხუთელი ლიდერი კახა ასკურავა სოციალურ ქსელში წერს, რომ ქართული მარშის წარმომადგენლები ლანჩხუთში არასრულწლოვანს დაესხნენ თავს, რომელიც ექს გამგებლის გია გოგუაძის შვილიშვილია. „დაახლოებით ერთი საათის უკან, ლანჩხუთის ცენტრში "ქართულ მარშის" წარმომადგენელი თავს დაესხა ჩვენი შტაბის წამყვანი ფიგურის, ყოფილი გამგებელის გია გოგუაძის შვილიშვილს, არასრულწლოვან მარი გოგუაძეს და მიაყენა სიტყვიერი შეურაცხყოფა. ლანჩხუთის გაერთიანებული ოპოზიციის სახელით მივმართავ შინაგან საქმეთა სამინისტროს, სასწრაფოდ დაიწყოს ამ ფაქტზე მოკვლევა და მოახდინოს დამნაშავის სასწრაფო იდენტიფიცირება", _ წერს ასკურავა. „ქართული მარშის“ მხრიდან არასრულწლოვან გოგონაზე თავდასხმის ფაქტს ადასტურებს ლანჩხუთის ყოფილი გამგებელი გია ... ...
  • ქალი პოლიტიკოსის ნახევრად პოლიტიკური მონოლოგიბავშვობა ჩოხატაურთან კავშირამდე, იყო ჩოხატაურელებთან კავშირი;  ვგულისხმობ, რა თქმა უნდა, ჩემს ბებიას და ბაბუას _ ორ ძალიან მნიშვნელოვან ადამიანს ჩემს ცხოვრებაში. მამაჩემის დედ-მამა, ნელი დუმბაძე და ნოე გოგორიშვილი, სანამ პირველად ჩოხატაურში ჩამომიყვანდნენ, ისე აღწერდნენ აქაურობას, რომ ჩამოვედი, უკვე ყველაფერს ვცნობდი: წისქვილი, წისქვილის შემდეგ ეს იქნება, _ გახარებული ვამბობდი. უფრო ხშირად, ბებიაჩემის სოფელში _ ხიდისთავში ვიყავი.  ბებიას და _ ჟოზეფინა, ხიდისთავში ცხოვრობდა და ზაფხულობით იქ იკრიბებოდა მთელი ბიძაშვილ-მამიდაშვილობა. ერთი ასაკის ვიყავით ყველანი. ჟოზეფინა ბებიას მეზობლად ცხოვრობდა ერთი ქალი, ანუშკა. დღესავით მახსოვს, ანუშკამ ერთხელ მოგვიყვა ლეგენდა, რომ ზენობნის ბოლოში, ციხის ნანგრევებთან დასაფლავებული იყო თამარ მეფე. წარმოიდგინეთ მეორე-მესამე კლასელ ბავშვზე როგორ იმოქმედებდა ეს _ ყველა ეძებს თამარ მეფის საფლავს და თურმე აგერ, ზენობანშია დასაფლავებული! მეორე დღიდან ჩვენი იქაური ყოფა დაიყო  ორ ნაწილად _ ერთი, როდესაც ვთხრიდით და ვეძებდით თამარ მეფის საფლავს და მეორე, როდესაც წყალში ვჭყუმპალაობდით. სხვა არაფერზე ვცდებოდით. მახსოვს, ყველაზე დიდი ემოცია იყო, რაღაც თიხის ნატეხს რომ ვიპოვიდით, ვყვიროდით, აი, მორჩა! ვიპოვეთ! თუმცა, ცხადია, მერე თავიდან ვიწყებდით ძებნას... ყველაზე კარგად მახსენდება თავისუფლება, რომელიც სოფელში გვქონდა. დილას რომ გაიღვიძებდი და გახვიდოდი სოფელში, დარწმუნებული იყვნენ ოჯახის წევრები და მშობლები, რომ არაფერი ცუდი არ შეგემთხვეოდა. სადაც უნდა მისულიყავი, ყველგან, როგორც საკუთარ სახლში ისე გრძნობდი თავს და რომ ღამდებოდა, მარტო მაშინ ვბრუნდებოდით სახლებში. აი, ეს თავისუფლების გრძნობა არის ის, რაც ჩემთვის ბავშვობიდან ასოცირდება გურიასთან. “არ შეიძლება  მთელი დღე, ასე „თხასავით“ დარბოდეს ბაღანე აქეთ-იქით, რამე სასარგებლო უნდა ისწავლოს“, _ ამბობდა მამიდაჩემი _ საოჯახო საქმეებს გულისხმობდა, რა თქმა უნდა. მეც მზად ვიყავი, მესწავლა ყველაზე გემრიელი _ მისი გამომცხვარი კეცის ხაჭაპურის მომზადება, თუმცა, ისე მაინც ვერ ვისწავლე, როგორც ბებია და მამიდა აცხობდნენ. ჩემი ბავშვობის მთავარი მოგონება აქაური ადამიანები არიან, ადამიანები, რომელთა სახეები, სახელები მუდამ მახსოვს. მათი უმრავლესობა დღეს ცოცხალი აღარ არის, მაგრამ ის სითბო და ყველაფერი, რასაც და როგორც ლაპარაკობდნენ, დღემდე მომყვება. სწორედ  იმ ადამიანების სითბო და სიყვარულია გურიისადმი ჩემი დამოკიდებულების განმსაზღვრელი. გურია და პოლიტიკა საოცარი ხალხი ცხოვრობს გურიაში; სრულიად განცვიფრებული ვარ, რამდენ რამეს კითხულობენ და რამდენი რამე იციან. როცა შეხვედრაზე მივდივარ, ვსაუბრობთ უმუშევრობაზე, ახალგაზრდების მიგრაციაზე, რადგან აქ დასაქმების პერსპექტივა არ აქვთ. მერე გადავდივართ პროდუქტის თუ მედიკამენტების ფასებზე, რა ღირდა და როგორ გაძვირდა. ამას რომ მოვრჩებით, მერე აუცილებლად გადავდივართ საერთაშორისო ურთიერთობებზე. პირველი შეხვედრა რომ მქონდა, ერთმა კაცმა მითხრა, აი, ყველაფერი გასაგებია, ბიძიკო, საქართველოში რაც ხდება, მარა, იგი მითხარი ახლა შენ, ტრამპი რას იზამს, მოიგებს თუ ვერ მოიგებს არჩევნებსო. მე ვუთხარი, მიუხედავად ბოლო გამოკითხვებისა, მაინც მგონია, რომ ტრამპი კიდევ ერთხელ გახდება პრეზიდენტი-მეთქი. მომიბრუნდა და მკითხა, გვაწყობს მერე მაი ჩვენ, „დემოკრატები“ არ არიენ უკეთესი საქართველოზაო?! და იქ იყო კამათი ამერიკის „რესპუბლიკელები“ და „დემოკრატები“, ბაიდენი და ტრამპი, რომელი უფრო გამოადგება საქართველოს!... ჩვეულებრივად,  პოლიტოლოგებივით და ექსპერტებივით, მათზე უკეთესად მსჯელობენ ამის შესახებ! ყველაფერს კითხულობენ, წაკითხული აქვთ კონგრესმენების, სენატორების, ევროპარლამენტარების წერილები. საოცარი ხალხია გურულები და საოცრებები ხდება აქ. რამ შეიძლება გადაარჩინოს გურია ხშირად ვფიქრობთ, რამ შეიძლება გადაარჩინოს გურია, გურიის ეკონომიკა და დეტალურად განვიხილავთ ხოლმე ძირითად მიმართულებებს _ სოფლის მეურნეობას და ტურიზმს, განსაკუთრებით, ეთნოტურიზმს. ჩემს ამერიკელ მეგობარს დაბადების დღის მისალოცად გურული მრავალჟამიერი რომ გავუგზავნე, მკითხა, რომელი პროგრამაა კომპიუტერის, რომელიც ხმებს ასე ალაგებსო. მე ვუთხარი, ეს არავითარი პროგრამა არაა, სამი ადამიანი დგას და მღერის-მეთქი და დამატებით გავუგზავნე კრიმანჭული. ძლივს დავაჯერე, რომ  ასეთი ხმა შეიძლება ადამიანის პირიდან ამოვიდეს და მაშინ მითხრა, რომ 2020 წლის ზაფხულს მე ვატარებ იმ კუთხეში, სადაც ასე მღერის ხალხიო; გეგმებს ვაწყობდი, გურიაში სად და როგორ უნდა წამეყვანა, რომ არა ეს კორონავირუსი... და ეს ჩემი მეგობარი არაა ერთადერთი _ ძალიან ბევრი ადამიანია, რომელსაც უნდა ეს ყველაფერი საკუთარი თვალით ნახოს. მითუმეტეს, რომ ერთმანეთთან ასე ახლოსაა ზღვა და მთა. ასეთი შესაძლებლობები როცა აქვს კუთხეს, იქ არ შეიძლება უპერსპექტივობაზე ვილაპარაკოთ და ოპტიმისტურად არ ვიყოთ განწყობილი, თუ ნორმალური ადგილობრივი და ცენტრალური ხელისუფლება ეყოლება. ძალიან ბევრი რესურსი აქვს გურიას და ძალიან ბევრი რამის გაკეთება შეიძლება. მითუმეტეს, როცა ვიცი კონკრეტულად რამდენი ფულია წყალში გადაყრილი, რამდენი მილიონია დახარჯული შიდა გზებზე _ კოხნარის გზა 2019 წლის ივნისში ჩააბარეს, წყალგაყვანილობის სამუშაოები დაასრულეს, მაგრამ წყალი მაინც არ აქვთ. ბუკისციხის გზაზე 3 თვეში გაბიონები ჩამოინგრა და 750 000 ლარი წყალშია გადაყრილი. ეს ყველაფერი _ გაფუჭებული და ვერშესრულებული სამუშაოები მილიონებზე ადის. ამას ემატება ზღვისპირა ზოლი, სადაც 1კვმ მიწის რეალური ფასი, მინიმუმ, 20 დოლარია, შავი ზღვის არენის მოპირდაპირედ კი მიწა 30 თეთრად გაიყიდა. “კაპროვანში“ 49 000 კვმ მიწა მუნიციპალიტეტმა გაყიდა  2ლარად და 60 თეთრად. იმიტომ, რომ შავი ზღვის არენის მოპირდაპირე მხარეს 30 თეთრად რომ გაიყიდა, აუქციონში ერთადერთი მონაწილე იყო ოზურგეთის ქონების მართვის სამსახურის უფროსი მერაბ წივწივაძე. მეორე _  კაპროვანში 49 000 კვმ-ის ნახევარი გურიის გუბერნატორის მოადგილის, ქეთევან მოისწრაფიშვილის მამამ და ძმამ შეიძინა. მარტო ამ ორი მაგალითიდან, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტში, ნაცვლად 130 000-ისა, უნდა შესულიყო 10 მილიონი. ეს აუდიტის დასკვნაში წერია. ჩვენ რომ ნორმალური სახელმწიფო გვქონდეს, ამაზე რეაგირება ხომ უნდა მომხდარიყო, როცა სახელმწიფომ იზარალა მილიონობით ლარი?! მაგრამ რეაქცია როგორ ექნებათ, როცა, როგორც იქცევიან ცენტრალურ ხელისუფლებაში, ზუსტად იგივე ხდება ადგილობრივ ხელისუფლებაში. ვერავინ ვერ გამოიშვერს თითს აქეთ, რეგიონისკენ, იმიტომ, რომ თითონაც იმავეს აკეთებენ! წარმოიდგინეთ, მილიონნახევარი მოიგო კომპანიამ გზის გასაკეთებლად. ადგილობრივმა აუდიტმა სამუშაოები რომ ჩაიბარა, უთხრა, 220 000 ლარის სამუშაოები სად წაიღე, არ ჩანს, გამქრალია, 300 000 კიდევ უხარისხოდაა შესრულებულიო. ანუ იმ მილიონ ნახევრიდან ნახევარი მილიონი სად წავიდა, არავინ იცის. აი, ეს დაწერა ოფიციალურმა სტრუქტურამ, მერიის შიდა აუდიტის სამსახურმა და რა მოხდა  ამის მერე?!  ერთ კვირაში იმავე კომპანიამ ახალი ტენდერი მოიგო, მერე მეორე, მესამე, სულ 5 ტენდერი აქვს მოგებული და რატომ? იმიტომ, რომ ყველა ტენდერის მერე, 60 000 ლარს სწირავს „ქართულ ოცნებას“. უნდა შეიცვალოს, ეს ნეპოტიზმი, კორუფცია, ბიძაშვილ-მამიდაშვილობა... სანამ ამას არ ეშველება, არაფერს ეშველება. და თუ ეშველა, სამუშაო ადგილებიც იქნება, შემოსავალიც და კონკურენციაც. “შეცვალეთ!“ შეხვედრებზე სულ მეუბნებიან: შეცვალეთ თუ _მოქმედება, თუ _ ადამიანი. მარტო ვერავის და ვერაფერს შევცვლი, ეს ერთად უნდა შევცვალოთ. ყველა არჩევნები ძალიან კარგად მახსოვს, მაგრამ ასე ღიად და საჯაროდ ადამიანი გამოდიოდეს და გთხოვდეს არსებულის შეცვლას, ვერ ვიხსენებ... ჩვენ გვაქვს ისტორიული შანსი, რომ დამთავრდეს (ვინც არ უნდა იყოს) ერთი კაცის მმართველობა. წარმოიდგინეთ, მარტო ადამიანი ოჯახშიც ვერ მიიღებს სწორ გადაწყვეტილებას. როგორც კი გადაწყვეტილების მიღების პროცესში ბევრია ჩართული, ბევრის მოსაზრებაა გათვალისწინეებული, შედეგიც ბევრად უფრო გამართული და სწორი გამოდის. საუბრისას ყველა ძალიან მარტივად წარმოიდგენს და ხვდება, რომ ამ მდგომარეობიდან გამოსავალი კოალიციური მთავრობაა, რომელიც უნდა შედგეს 2020 წლის 31 ოქტომბრის შემდეგ. მნიშვნელოვანი კანონპროექტების ავტორი დეპუტატი გავხდი 2004 წელს; მანამდე ვიყავი პარლამენტის აპარატის უფროსი. არასოდეს დამითვლია და არც დავითვლი კონკრეტულად რამდენ ადამიანს დავხმარებივარ. შემიძლია ვიამაყო, რომ სამსახურში ძალიან მაღალი კვალიფიციური კადრების პირდაპირი მნიშვნელობით ქუჩიდან მოსვლას შევუწყვე ხელი. ისინი არიან ყველგან _ დაწყებული საკონსტიტუციო და უზენაესი სასამართლოებიდან, დამთავრებული _ სამინისტროებით. მეამაყება, რომ ვარ რამდენიმე კარგი კანონპროექტის და ზოგი- კანონის ავტორი; მაგალითად, დღეს რომ დეკლარაციები არსებობს და ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია გაიგოს თანამდებობის პირის ყველანაირი შემოსავალი და ქონება, მე ვარ ამ კანონის ავტორი. ვამაყობ სადეკრეტო შვებულების შესახებ კანონით; შეზღუდვები რომ მოიხსნა და მშობიარობის შემდეგ ქალებს რომ ანაზღაურებადი დეკრეტული შვებულება აქვთ, დღეების რაოდენობა რომ გაეზარდათ, ამ ყველაფრის ავტორი მე ვარ. თუმცა, მისი გატანა მარტივი არ ყოფილა _ დამატებითი ხარჯების გაღებაზე იყო საუბარი და ყველა მეწინააღმდეგებოდა. ბევრი რამ შეიძლება ჩამოვთვალო, მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვნად მაინც ეს მიმაჩნა  _ ღია და საჯარო გავხადე სახელმწიფო მოსამსახურეების, ჩინოვნიკების ქონება ფინანსური და ქონებრივი დეკლარაციების თვალსაზრისით და ქალებს დეკრეტულ პერიოდში მეტი შეღავათები აქვთ. რატომ გურია და რატომ ახლა ეს ყველაფერი რამდენიმე მიზეზიდან გამომდინარეობს.  პირველი, 2020 წლის 31 ოქტომბრის არჩევნები არ არის ჩვეულებრივი არჩევნები; ესაა რეფერენდუმი _ გვინდა თუ არა, ჩვენი ქვეყანა სახელმწიფოს დაემსგავსოს. ცვლილება არ გულისხმობს მხოლოდ ეკონომიკურ, საგადასახადო კოდექსში ცვლილებებს. ვუყურებ როგორი უთავმოყვარეო პოლიტიკა აქვს ჩვენს ხელისუფლებას ოკუპანტი რუსეთის მიმართ, ჩემთვის, არა როგორც პოლიტიკოსისთვის, არამედ ერთი რიგითი მოქალაქისთვის, ეს ძალიან შეურაცხმყოფელია. პირდაპირ რუსეთის დაკვეთაა მაგალითად “კარტოგრაფების საქმე“და ამ სცენარს ჩვენი ხელისუფლება აღასრულებს.  ბიძინა ივანიშვილმა თქვა, საქართველო პატარა სოფელია და იგი არ უნდა გახდეს მიზეზი ევროპასა და რუსეთს შორის დაპირისპირებისო. რუსეთისთვის პრობლემის არშექმნა არის ამ ხელისუფლების ძირითადი მიმართულება და ეს ჩემთვის მიუღებელია. ყველამ გააცნობიერა, რომ სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ცვლილება და ამის შედეგი იყო უპრეცენდენტო ერთობა, რომელიც მთელი 6-7 თვის განმავლობაში ჩამოყალიბდა ლეიბორისტული პარტიის ოფისში შეკრებებისას. აქედან გამომდინარე, მე ჩემს ცხოვრებაში პირველად მივიღე გადაწყვეტილება, რომ ვყოფილიყავი მჟორიტარი და თუ სადმე მაჟორიტარი ვიქნებოდი, აუცილებლად გურიაში _ გურია არის ჩემი სამშობლო, ჩემი წინაპრების სამშობლო. ამასთან, მე არ ვარ „ერთი კინკილა“ პოლიტიკოსი _ „ევროპული საქართველოს“ გუნდის წევრი ვარ, რომელსაც აქვს ძალიან დიდი გამოცდილება. რომელმაც ზუსტად იცის, რა უნდა გააკეთოს, როგორ უშველოს ეკონომიკას და როგორ შეიძლება საგარეო პოლიტიკა იყოს თანმიმდევრული, მშვიდობიანი, მაგრამ ამავდროულად, პრინციპული. ჩვენ შეგვიძლია ახალი ინვესტიციების და ახალი შესაძლებლობების მოზიდვა ქართული ეკონომიკისთვის. მაგალითად, შესაძლებელია მოიძებნოს ინვესტორი, რომელიც აღადგენს სოფელ მერიის აეროპორტს და იქ იქნება სატრანსპორტო ტერმინალი; თუ ქუთაისისა და ბათუმის აეროპორტები სამგზავროა, სატვირთო აეროპორტის არსებობა დასავლეთ საქართველოში, მხოლოდ გურიისთვისაა შესაძლებელი. ამას მოჰყვება სხვა ინფრასტრუქტურული პროექტებიც. ის, რომ ამ გუნდის წევრი ვარ ძალიან დიდ სტიმულს მაძლევს, რომ ვიყო „ევროპული საქართველოს“ მაჟორიტარი და რატომ „ევროპული საქართველო“? _ იმიტომ, რომ საქართველოა ევროპული! ... ...
  • „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრები და მხარდამჭერები მსვლელობას მართავენ„დავემშვიდობოთ ბიძინას“ - ამ მოწოდებით „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრები და მხარდამჭერები რესპუბლიკის მოედნიდან თავისუფლების მოედნის მიმართულებით მსვლელობას მართავენ. „ნაციონალური მოძრაობის“ მიერ ორგანიზებულ აქციას მხარდამჭერები რეგიონებიდანაც შეუერთდნენ. მსვლელობა თავისუფლების მოედანზე დასრულდება, სადაც სცენაა მოწყობილი. მხარდამჭერებს მოგვიანებით სიტყვით პარტიის ლიდერები მიმართავენ. „დღეს არის ბოლო შემაჯამებელი აქცია და ბიძინა ივანიშვილს კიდევ ერთხელ დავუმტკიცებთ, რომ ვართ ბევრნი და მისი ხელისუფლება 31ოქტომბრის არჩევნებზე დამარცხდება“, - აცხადებენ აქციის ... ...
  • ძარცვა ოპერატორის თვალწინ _ "მთავარის" ჟურნალისტს ვიდეოკამერა მოჰპარესტელეკომპანია მთავარის იმერეთის ბიუროს მანქანიდან რამდენიმე წუთის წინ ვიდეოკამერა და პირდაპირი ჩართვის აპარატი გაიტაცეს. ძარცვა ტელეკომპანიის ოპერატორის თვალწინ მოხდა. რეზი ბურჯანაძე ამბობს, რომ მძარცველს დაედევნა. მოგვიანებით მიხვდა, რომ მას თანამზრახველი ჰყავდა. ბოროტმოქმედებმა მიმალვა შეძლეს. ადგილზე ამ წუთებში საპატრულო პოლიცია იმყოფება და საგამოძიო პროცედურებს ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ ხარ თუ არა "უგზო-უკვლოდ" განათლებული? (მეორე ვარიანტი)

რა დასტრიალებდა თავს მაურისიო ბაბილონიას...

ტესტი _ როგორ იცნობ საქართველოს ისტორიას

სად დაამარცხა თამარ მეფემ რუმის...

ტესტი _ რამდენად ფართოა შენი ცოდნის არეალი

მე-20 საუკუნის რომელი პოლიტიკური მოღვაწე...

ტესტი _ იცნობ თუ არა ქართულ მხატვრობას?

გამოიცანი, ვისია ეს ნახატი

კარმიდამო ჩემი

დროა, მივეჩვიოთ ბუნებრივი რესურსების ეკონომიურად ხარჯვას

პლანეტის გლობალური კლიმატური ცვლილებები ბევრ...

როგორ მოვრწყოთ ვარდები _ ნუ გამოვიყენებთ სუფთა წყალს

ყვავილები, განსაკუთრებით, ვარდები, ყველას უყვარს....

ჩითილების მომზადება კოშტების და ნახერხის დახმარებით

ჩვენი გამოცდილი მეურნეები, სხვადასხვა ხალხურ...

რომელი მცენარეა ფშატი?

ჩვენი არა ერთი მკითხველის გვთხოვს,...

ხალხური მედიცინა დეზინფექციისთვის

სისუფთავის ხარისხი იქ, სადაც ადამიანი...

"საშობაო ლიქიორის" მომზადების ყველაზე შედეგიანი მეთოდი

ძალზე პოპულარული, "საშობაო ლიქიორის" მომზადების...

ყაბაყის ტორტი

საჭირო მასალა: ორი ცალი ყაბაყი,...

სტაფილოს სალათი ცერეცოთი

საჭირო მასალა: სამი ცალი სტაფილო,...

სოკოს სალათი შებოლილი ქათმის ხორცით

ეს უგემრიელესი სალათი უნდა მოვამზადოთ...