ქართული სპეცრაზმი და მედიატერორი საქართველოში

სამართალი

ქართული სპეცრაზმი და მედიატერორი საქართველოში

2011 დეკ 5 06:35:00
ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში, ტელეკომპანია "მაესტროში" მიმდინარე მოვლენებს არაერთგვაროვანი რეაქცია მოჰყვა საზოგადოების მხრიდან. რა ხდებოდა რეალურად "მაესტროში", საქმე გვქონდა შიდა დაპირისპირებასთან, თუ ხელისუფლების მხრიდან კიდევ ერთხელ მედიაზე ზეწოლის ფაქტთან?! პირველი სრულიადაც არ გამორიცხავს მეორეს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ხელისუფლების მედიასთან ბრძოლის მეთოდები თითქმის უცვლელია. ჩვენ "მაესტროს" საკითხს ისევ დავუბრუნდებით და შევეცდებით, მეტი ინფორმაცია მოგაწოდოთ, თუ რა მოხდა სინამდვილეში, ახლა კი წარსულს გადავხედოთ.

"ვარდების რევოლუციიდან" ძალზე სწრაფად, ხელისუფლება ამბობს, იმეორებს და ავრცელებს სიცრუეს;. ხელისუფლების მეგასიცრუე ქართველი ხალხის ნაწილმა თითქმის დაიჯერა, რადგან იგი (ხელისუფლება) თავგამოდებული ცდილობს, დაარწმუნოს საზოგადოება, რომ, რაც ხდება დემოკრატიაა, ქონების უფლების, ადამიანის უფლებებისა და სიტყვის თავისუფლების დაცვაა!

რაც შეეხება სიტყვის თავისუფლების დაცვას, სტატისტიკა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ გამოქვეყნებული ანგარიშები, სიტუაციით ტკბობის საშუალებას ნამდვილად არ გვაძლევს.

"ვარდების რევოლუციის" შემდეგ, საქართველოში დაიხურა ტელევიზიები: "იბერია"; "მე-9 არხი"; ტელეკომპანია "202"; "მზე". ტელეეთერიდან გაქრა პოლიტიკური დებატები, პოლიტიკური თოქ-შოუები და ჟურნალისტური გამოძიებები...

რაც შეეხება ტელეკომპანია "იმედს", ის, უბრალოდ, კი არ დაიხურა, ქართულმა სპეცრაზმმა შტურმით აიღო!

დახურული ტელევიზიებიდან ჟურნალისტები ხელისუფლების მიერ კონტროლირებად არხებზე გადაბარგდნენ და მათი მოტივაციაც ამასთან დაკავშირებით, არაერთგვაროვანი გახლავთ.

ვერ გეტყვით, შეიძლება თუ არა რაიმე მოტივაცია ჰქონდეს ადამიანს, რომელსაც ხელკეტებითა და კონდახებით მომარჯვებული ხელისუფლება იატაკზე აწვენს; ვერც იმას გეტყვით, სად გადის მავანთათვის ზღვარი ჟურნალისტობასა და კეთილდღეობას შორის...

ჩვენ, უბრალოდ, იმ ჟურნალისტების გამოკითხვის აქტებს შემოგთავაზებთ, რომელიც 2007 წლის 14 ნოემბრით თარიღდება.

ამ ჟურნალისტებიდან, ტელეკომპანია "იმედში" 2007 წლის ნოემბრის შემდეგ, აღარავინ მუშაობს. თუმცა, დღემდე თითოეული მათგანი ადასტურებს, რომ მაშინდელ "იმედში" არასდროს ყოფილა ცენზურა და არც მათ ჟურნალისტურ საქმიანობაში ჩარეულა ვინმე.

სამწუხაროდ, არც ერთი მათგანი არ საუბრობს იმ ცენზურასა თუ თვითცენზურაზე, რასაც ხელისუფლების მიერ კონტროლირებად ტელევიზიებში გრძნობენ.

არადა, ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის #1415 რეზოლუცია და ამერიკის სახელმწიფო დეპარტამენტი დარჩენილი მედიის საქმიანობას საქართველოში აფასებს ეპითეტით _ "თვითცენზურული"...

"ჩვენ არავის მონები არ ვართ, ჩვენ თავისუფალი ჟურნალისტები ვართ და არავის წინაშე

არაფერი დაგვიშავებია..."

თეა ადეიშვილი, ჟურნალისტი: "დაახლოებით, 9:45 წუთზე მე და ჩემი კოლეგები: ზაზა წულაძე, მაია ასათიანი და თიკო ფეიქრიშვილი ბუფეტში საინფორმაციო გამოშვებას ვუყურებდით, როცა შენობაში საშინელი ხმაური ატყდა. ამოვვარდი შენობის პირველ სართულზე მთავარ შესასვლელთან, სადაც დაბნეული და შეშინებული ხალხი უკვე თავშესაფარს ეძებდა. ოპერატორები კამერების მოსატანად გარბოდნენ. ჩემ თვალწინ შენობაში შემოვარდა შავ ფორმაში ჩაცმული რამდენიმე ნიღბოსანი. თავზე რკინის ჩაფხუტებით, გრძელი ხელკეტებით და ავტომატებით. რამდენადაც მახსოვს, მათ ჰქონდათ ფარნები და ფეხზე შებმული მწვანე იარაღი, სავარაუდოდ, დანები. ყველანი შეგვყარეს არქივისა და "ნიუს რუმს" შორის მდებარე კორიდორში და ძირს დაგვაწვინეს. ჩვენ წინ, დაახლოებით, კბილებამდე შეიარაღებული 10 სპეცრაზმელი იდგა. ზოგიერთი მათგანი ოთახში დარბოდა, ზოგს კი მიზანში ვყავდით ამოღებული და გვიყვიროდნენ, რომ არ გავნძრეულიყავით. ჩვენ მათ ვთხოვდით, რომ არაფერი დაეშავებინათ ჩვენთვის, რომ ჩვენც ქართველები ვიყავით და ჩვენ უკან ჩვენი შვილები და ოჯახები იყვნენ. ისინი გვიბრძანებდნენ, გავჩუმებულიყავით. დაიწყეს ტელეფონების ძალით წართმევა.

...ოთახი სავსე იყო სპეცრაზმელებით, ყველა მათგანს ნაქსოვი შავი ნიღაბი ეკეთა, შავი ქურთუკი ეცვა. ზოგიერთ მათგანს არ ჰქონდა ავტომატი. იატაკზე დაყრილი ხალხი პანიკაში იყო, სპეცრაზმელები ოთახში დააბოტებდნენ და ტელეფონებს აგროვებდნენ, ცდილობდნენ ჩვენი ხმა თავიანთი ღრიალით დაეფარათ. ჯერ კიდევ ჩანდა საინფორმაციო სტუდია, დაბნეული სპეცრაზმელები ღრიალებდნენ: "ესენი ისევ ეთერში არიან, ამათი დედაო"... დავინახე, როგორ შემოცვივდნენ ოთახში პანიკაში ჩავარდნილი "ქრონიკის" თანამშრომლები, უკან სპეცრაზმელები მოსდევდნენ "ბადრის მონების" ძახილით.

ერთ-ერთ მათგანს _ ანი იასაშვილს ასთმის შეტევა ჰქონდა და წამალს ითხოვდა. ჩვენ ვეხვეწებოდით სასწრაფო მოეყვანათ, გოგონას უკვე სუნთქვა უჭირდა, თუმცა, შეიარაღებული ნიღბოსნები განძრევის უფლებას არ გვაძლევდნენ. ერთ-ერთმა თავდამსხმელმა შენიშნა, რომ ანის სიცოცხლე რეალური საფრთხის ქვეშ იდგა და ნება დართო მისთვის წამალი მიეცათ. გოგონა შოკში იყო და ისტერიულად ეძებდა ასთმის საწინააღმდეგო წამალს სხვადასხვა ჩანთაში. მე ამ დროს უკვე სკამზე ვიჯექი ანის გვერდით, ჩვენთან ერთად თამუნა ჩიხლაძე იყო, რომელიც ცდილობდა ანის დახმარებოდა. მახსოვს, როგორ მოძებნა წამალი. ანი ნიღბოსნების თანხლებით გარეთ გაიყვანეს. მითხრეს, რომ შემეძლო გარეთ გავსულიყავი.

... ზედა სართული თითქმის დაცლილი იყო თანამშრომლებისგან. "ნიუს რუმში" იარაღიანმა თავდამსხმელმა შემიყვანა, სადაც სკამებზე ისხდნენ საეთეროდან გამოყრილი ჩემი თანამშრომლები, მათ შორის იყო ჩემი ფეხმძიმე მეგობარი _ დიანა ტრაპაიძე, რომელზეც განსაკუთრებით ვნერვიულობდი. მთელ შენობაში საშინელი პანიკა სუფევდა. გოგონები ტიროდნენ. ჩვენს გაჩუმებას ჩვენი თავდამსხმელები "ბადრის მონებოს" ძახილით ცდილობდნენ. საშინელი პროტესტის გრძნობა გამიჩნდა. ხმამაღლა დავიწყე ახსნა, რომ ჩვენ არავის მონები არ ვართ, რომ ჩვენ თავისუფალი ჟურნალისტები ვართ და არავის წინაშე არაფერი დაგვიშავებია..."

მაია ასათიანი (ჟურნალისტი): "2007 წლის 7 ნოემბერს, დაახლოებით, 20:45 წუთზე ვიმყოფებოდი ტელეკომპანია "იმედის" სასადილოში.

უეცრად გავიგონე ხმაური. პირველ სართულზე ასვლისთანავე დავინახე, რომ შენობის ფოიე შავ სამოსსა და ამავე ფერის ნიღბებში ჩაცმულ და ავტომატური ცეცხლსასროლი იარაღით შეიარაღებულ ადამიანებს დაეკავებინათ. მივხვდი, რომ ზემოთ, პირველ სართულზე ასვლას უკვე აზრი აღარ ჰქონდა. ამიტომ, ისევ უკან, სასადილოში გამოვიქეცი. ასევე სირბილით, ეგრეთ წოდებული, სპეცრაზმელები მომყვებოდნენ. სასადილო ოთახში ამ დროისთვის დაახლოებით 10 ადამიანი იმყოფებოდა. ჟურნალისტები მათ შორის, მე და ზაზა წულაძე ვიყავით.

სასადილოში შემოსვლისთანავე, საშინელი ყვირილით ყველას მოგვთხოვეს, დავწოლილიყავით იატაკზე. მე შევეცადე სამზარეულოში დავმალულიყავი, მაგრამ ავტომატით შეიარაღებულმა სამხედრო ტანსაცმელში ჩაცმულმა ადამიანმა ყვირილით მოითხოვა, ყველა ადგილზე გაჩერებულიყო. ამის შემდეგ, სამზარეულოდან სასადილო ოთახში გაგვიყვანეს და ხმამაღლა მოითხოვეს იატაკზე დავწოლილიყავი. გავხდი შეუძლოდ. ამივარდა ტირილი. სასადილოს ერთ-ერთ თანამშრომელს სპეცრაზმელმა უფლება მისცა ჩემთვის წყალი მოეწოდებინა. ნება მომცეს, იატაკზე ნახევრად წამოწოლილ მდგომარეობაში ვყოფილიყავი. ამ დროს ტელეკომპანიის ბარში ჩამოკიდებულ ტელევიზორში ვხედავდი, რომ "იმედი" ჯერ კიდევ ეთერში გადიოდა. თუმცა ვინ იყო კადრში, ეს, სამწუხაროდ, არ ჩანდა. ცოტა ხნის შემდეგ დავინახე, რომ მაუწყებლობა გამოირთო..."

ლევან ვეფხვაძე ("დროების" ყოფილი პროდიუსერი): "7 ნოემბერს ვიმყოფებოდი სამსახურში. დაახლოებით, 8:30 შევედი პოლიტიკური პროგრამების დირექტორის ოთახში...

დაახლოებით 10 წუთში, ჩვენი თანამშრომლების ერთი ჯგუფი ყვირილით _ "ტელევიზიაში სპეცნაზი შემოვარდა", გაიქცა კინოსტუდიის ფლიგელისკენ... მე გამოვედი დერეფანში და დავაპირე ქვევით, მეორე სართულზე ჩასვლა. თუმცა კიბის უჯრედიდან მკაფიოდ ისმოდა შეძახილები "ყველანი დაწექით ძირს". მე შევჩერდი და შევედი გიორგი თარგამაძის მისაღებში, სადაც ჩართული იყო ტელევიზორი და ჩვენს ეთერში დავინახე, როგორ დაჯდა გიორგი თარგამაძე პირდაპირ ეთერში და დაიწყო საუბარი.

ამ დროს უკვე მესამე სართულის დერეფანში გაისმა შეძახილი "ყველანი ძირს" და გამოვედი დერეფანში. დავინახე სამი ადამიანი სპეცრაზმელის ფორმაში და სახეზე ნიღბით. მათ ეკიდათ ჩემთვის უცნობი ტიპის პატარა ზომის ავტომატური ცეცხლსასროლი იარაღები. პირველი შეძახილი იყო _ "დროზე, იატაკზე დაწექით"! რა უნდოდათ ჩვენგან, ან რატომ უნდა დავწოლილიყავით იატაკზე, მათ არ განგვიმარტეს. თუმცა, ალბათ იმიტომ, რომ დერეფანი იყო ვიწრო, მათი ბრძანება "დაწექით" შეიცვალა _ "კედელზე!" "პირით კედლისკენ!". მე დავემორჩილე მათ ბრძანებას და შევტრიალდი კედლისკენ. ამ დროს ოთახებიდან გამოიყვანეს თანამშრომლები. ჩემ გვერდით აღმოჩნდა რეჟისორი დათო კიკვაძე მარჯვნიდან. ხოლო მარცხნივ, მეორე კედელზე იყვნენ რუსუდან ცხომელიძე და ლიზი ვაჩნაძე. რუსუდან ცხომელიძე შავფორმიანი ნიღბოსნებისგან ითხოვდა პასუხს, რატომ იყო იგი კედელზე მიყენებული, მაგრამ პასუხად ისმოდა _ "მოკეტე".

... მე დერეფნის გასწვრივ ვუყურებდი შავფორმიანების სართულზე მოძრაობას. მესამე სართულიდან ჩანს ნიუსის სტუდია და ისინი, როგორც ჩანს, უყურებდნენ თარგამაძეს. ჩემ გვერდით მდგომმა, ჩემზე დაბალმა შავნიღბიანმა მომცა შენიშვნა "ნუ იყურები!" როცა ამ ბრძანებას არ დავემორჩილე, ჩემთან მოვიდა უფრო ასაკოვანი, დაახლოებით, 45 წლის შავნიღბიანი მამაკაცი, რომელსაც ხელში ეჭირა ელექტროშოკი და მითხრა: "ხომ იცი, რა არის საჭირო, რომ პრობლემები არ შეგექმნას? შეტრიალდი და არ მობრუნდე". "თუ ამით რამე გვეშველება, კი, ბატონო", _ ვუპასუხე. ამ დროს მუდმივად მესმოდა შეძახილები "სად არის კამერების ოთახი, სად არის მე-4 სართულზე ასასვლელი, სად არის არქივი?"

ლევან ჯავახიშვილი (ჟურნალისტი): "2007 წლის 7 ნოემბერს, დაახლოებით 9 საათზე, ჩემს კოლეგასთან, სოფო მოსიძესთან ერთად პირდაპირ ეთერში მიმყავდა საინფორმაციო პროგრამა. გამოშვების რეჟისორმა გვაუწყა, რომ შენობაში სპეცდანიშნულების რაზმი შემოვიდა, რაც ჩვენ პირდაპირ ეთერში გადავეცით.

მოგვიანებით, სტუდიაში შემოვიდა გიორგი თარგამაძე, რომელმაც პირდაპირი ეთერი გააგრძელა. ჩვენ, მე და სოფო მოსიძე შევედით საეთეროში, სადაც ჩვენი კოლეგები იყვნენ. საეთეროში პანიკა იყო ატეხილი. გოგონები ნერვიულობდნენ. ცოტა ხანში საეთეროს კარში ბრახუნი გაისმა, შემდეგ კი კარი შემოამტვრიეს და დაიყვირეს _ "ყველანი მიწაზე დაწექითო."

უცებ საგრიმიოროდან საეთეროში, ვიზაჟისტი ნათია ქარქაშაძე ცემა-ცემით შემოათრიეს და ძირს დააგდეს. მას აგინებდნენ. სპეცრაზმელები გამოირჩეოდნენ სისასტიკით. იგინებოდნენ და ავტომატურ ცეცხლსასროლ იარაღს ჩვენკენ იშვერდნენ. დაახლოებით, 15 თანამშრომელი საეთეროდან პირველ სართულზე ჩამოგვიყვანეს, სადაც უამრავი ადამიანი მიწაზე ჰყავდათ დაწვენილი ისე, როგორც მხატვრულ ფილმებშია. მათ თავზე ნიღბიანები ედგნენ და იარაღის ლულები ჰქონდათ მიშვერილი. ზოგიერთი სპეცრაზმელი გოგონებს აგინებდა _ "თქვე ბადრის პუტანკებოო". მე ერთ-ერთმა ნიღბიანმა მითხრა: "დაგენძრათ ბადრის ლეკვებოო", თან ავტომატის კონდახი მომიღერა.

მოგვიანებით, შენობიდან გარეთ ეზოში გამოგვიყვანეს და ტერიტორიის დატოვება გვიბრძანეს. ჩვენ დავემორჩილეთ. ლუბლიანას ქუჩა ჩაბნელებული იყო. გარეთ სასწრაფო დახმარების მანქანები და სხვა ტელეკომპანიის წარმომადგენლები იდგნენ. ქუჩაში გამოსვლისას ვიკითხე, მანქანას გამატანთ თუ არა-მეთქი. რაზეც მიპასუხეს _ არაო. როდესაც ლუბლიანას ქუჩაზე გამოგვიყვანეს, კარები ჩაგვიკეტეს, უცებ გინება და სროლის ხმა გავიგე. ლუბლიანას ქუჩაზე სპეცრაზმი, ე.წ. რობოტები იდგნენ, რომლებიც ჩვენს დასარბევად გამოემართნენ. მე გაქცევა ვერ მოვასწარი, ორი ტყვია (რეზინის) ფეხებში მომხვდა. როცა შემოვტრიალდი და გავიქეცი ორი (რეზინის) ტყვია ზურგში მომარტყეს, თან გვაგინებდნენ. საავადმყოფოებამდე გვდიეს, დაახლოებით, 10-12 წუთი. თავს დიღმის მანქანის ბაზრობაზე გაქცევით ვუშველე..."

P.შ. როდესაც, "იმედის" დარბევის შემდეგ, საქართველოში ტელევიზიის აღდგენის მიზნით ცნობილი უფლებადამცველი ადამ მიხნიკი ჩამოვიდა, ერთ-ერთ შეხვედრაზე, რომელიც მან მედიისთვის მოაწყო, განაცხადა: "იმედის" ჟურნალისტებზე ზეწოლის შესახებ, ხელისუფლების წარმომადგენლებს ვესაუბრე და მითხრეს, რომ მათზე არანაირი ზეწოლა არ არის. მოითხოვეს კონკრეტული პირების დასახელება. მუქარა კი იმას ნიშნავს, რომ კონკრეტულ პირებს თავიანთი თავის დასახელების შეეშინდებათ. სიმართლე გითხრათ, პასუხი ჩემთვის მოულოდნელი არ ყოფილა, რადგან პოლონეთშიც ასე ხდებოდა. მაგრამ, ერთი ცნობილი გამონათქვამისა არ იყოს, "დემოკრატიისთვის ბრძოლა ნევის პროსპექტზე სეირნობა არ არის". ბუნებრივია, იქნება მუქარაც და იქნება ზეწოლაც _ მაგრამ, ვისაც დემოკრატიისთვის ბრძოლა გადაუწყვეტია, ამასაც უნდა გაუძლოს და უარესსაც!"




 ახალი ამბები
  • სამტრედიელი გოგონა მოსკოვში, აჭარულის ცეკვის დროს გარდაიცვალა20 წლის გოგონა თავის დაბადების დღეზე, მოსკოვში, აჭარულის ცეკვის დროს გარდაიცვალა. მომხდარის შესახებ ინფორმაციას სოციალურ ქსელში გარდაცვლილის ოჯახის ახლობელი ავრცელებს. „ანა ენგიბარიანს საშინელმა ბედისწერამ მოსკოვში საკუთარ დაბადების დღეზე  აჭარულის ცეკვისას მოუსწრო. ამ შემზარავმა და დაუჯერებელმა ფაქტმა შავებით შემოსა გარი ენგიბარიანის ლამაზი სამშვილიანი ოჯახი. წარმოშობით სამტრედიელი გოგონა ასე მძიმედ დაემშვიდობა მოსკოვს სადაც ბავშვობა გაატარა და ახლა მშობლიური სამტრედია ჩაიხუტებს მის ცხედარს..“_ წერს ის. გარდაცვალების მიზეზი უცნობია, ახლობლების თქმით, გოგონა სიცოცხლეში არაფერს უჩიოდა. ანა ენგიბარიანი წარმოშობით სამტრედიელია. მისი ოჯახი საცხოვრებლად მოსკოვში, დაახლოებით, 15 წლის წინ გადავიდა. ენგიბარიანები მშობლიურ სამტრედიას ხშირად სტუმრობდნენ. გარდაცვლილ   გოგონას საქართველოში ხვალ ჩამოასვენებენ. ... ...
  • მოძველებული ინფრასტრუქტურა, სანიტარულ-ჰიგიენური პირობები_ რა ხდება “თბილისის ფსიქიკური ჯანმრთელობის ცენტრში“2020 წლის 14 თებერვალს სახალხო დამცველმა ნინო ლომჯარიამ შპს „თბილისის ფსიქიკური ჯანმრთელობის ცენტრი“ მოინახულა. სახალხო დამცველმა დაათვალიერა დაწესებულების ქალთა და კაცთა განყოფილებები, სასადილო სივრცე; შეხვდა და გაესაუბრა სტაციონარში მყოფ პაციენტებს და ცენტრის პერსონალს. ვიზიტის შესახებ ინფორმაციას სახალხო დამცველის აპარატი ავრცელებს. მათ მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში წერია, რომ პრობლემურია დაწესებულების მოძველებული ინფრასტრუქტურა, გადატვირთულობა და სანიტარულ-ჰიგიენური პირობები. ცენტრში არსებული მდგომარეობა არ ქმნის ხელსაყრელ თერაპიულ გარემოს. პაციენტები არ არიან უზრუნველყოფილი სათანადო საყოფაცხოვრებო პირობებით. არ აქვთ პირადი ნივთების შესანახი კარადები. განყოფილებებში არ დგას სკამები, რბილი ავეჯი. თამბაქოს მოსაწევი ადგილი არ არის იზოლირებული განყოფილების საერთო სივრციდან. შენობაში დგას მძაფრი სპეციფიური სუნი. პაციენტები მოკლებული არიან ყოველდღიური გასეირნების შესაძლებლობას. სველ წერტილებში არ მოდის ცხელი წყალი, რის გამოც მათ პირადი ჰიგიენის დაცვა ცივი წყლის გამოყენებით უწევთ. სტაციონარისთვის არსებული დაფინანსება აბრკოლებს პაციენტთა სათანადოდ მოვლის, ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის ხარისხს. ბენეფიციართა შორის ხშირია კონფლიქტისა და ძალადობის შემთხვევები. არ ხდება ასეთი შემთხვევების სათანადო მართვა, არ ხორციელდება ძალადობის პრევენციისთვის საჭირო ღონისძიებები. დაწესებულებას არ ჰყავს საკმარისი რაოდენობის პერსონალი. ამასთან, არც დასაქმებულებს აქვთ სათანადო სამუშაო პირობები. სახალხო დამცველი მოუწოდებს სახელმწიფო უწყებებს გააძლიერონ ღონისძიებები ფსიქიკური ჯანმრთელობის სფეროში ადამიანის უფლებების დაცვის მაღალი სტანდარტის უზრუნველყოფის მიმართულებით. დროულად მოხდეს სფეროს დეინსტიტუციონალიზაციის სტრატეგიის შემუშავება, თემზე დაფუძნებული და ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის სერვისების რაოდენობის ... ...
  • „ახალგაზრდობა,რომელიც მამების თაობას უმოქმედობას არ აპატიებს“_ სამტრედიის მერი მოსწავლეებს შეხვდა,,მე რომ მუნიციპალიტეტის მერი ვიყო"- ამ ფორმატში დიალოგი შედგა დღეს სამტრედიის მუნიციპალიტეტის მერიის სააქტო დარბაზში. მოსწავლე-ახალგაზრდობის სახლის მოსწავლეთა პარლამენტის წევრები სამტრედიის მუნიციპალიტეტის მერთან იმ ინიციატივებით შევიდნენ, რომლის განხორციელებაც ახალგაზრდების ინტერესში შედის. მოსწავლეების მიერ შეთავაზებული პროექტები  მოიწონა მერმა, ვალერიანე ფოცხვერიამ, განსაკუთრებით აქტუალურად მიიჩნია ქალაქში მომრავლებული მაწანწალა ძაღლების საკითხის მოგვარება და სპორტის სასახლის აშენება. მოსწავლეთა პარლამენტის წევრები ქალაქში დასუფთავების მიზნით ურნების დამატებას ითხოვენ. მათ გაუმართლებლად მიაჩნიათ ქალაქში საზოგადოებრივი ტუალეტის არ ქონა. მერმა შეხვედრაზე აღნიშნა, რომ წინა წლებში ხელშეკრულება ჰქონდათ გაფორმებული, კონტრაქტორს გაყავდა ძაღლები, აცრიდნენ, ყურზე ბირკას ადებდნენ და უკან აბრუნებდნენ, რასაც  მისახლეობისთვის სასურველი ეფექტი არ მოუტანია. ფოცხვერიას განცხადებით, ძაღლის კბენის ეშინია მოსახლეობას და უკან დაბრუნებული, თუნდაც აცრილი, კბენის საშიშროებისგან ვერ იცავს ქუჩაში მოსიარულეებს ,,ოპოზიცია რომ იყოთ, ვიცით, რა პასუხსაც გაგცემდით, მათი ხელისუფლებაში ყოფნის დროს მაწანწალა ძაღლების პრობლემა ,,მოგვარებული" ჰქონდათ, შუაგულ ქუჩაში ხოცავდნენ ძაღლებს. სრულიად სამართლიანია თქვენი მოთხოვნა, თქვენი თვალით დანახული პრობლემები. ვეცდებით,  გავითვალისწინოთ და დროულად მოვაგვაროთ. მოდის ახალგაზრდობა, რომელიც მამების თაობას უმოქმედობას არ აპატიებს,“_  განაცხადა ... ...
  • ოზურგეთის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი „ბლექსი არენას“ უსასყიდლოდ გადეცემადღეს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს  სხდომაზე განიხილეს საკითხი: „ოზურგეთის მუნციპალიტეტის საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების სახელმწიფოსთვის საკუთრებაში გადაცემის შესახებ. საკითხის ირგვლივ მუნიციპალიტეტის მერიის შესაბამისი სამსახურის წარმომადგენელმა, პელაგია  კალანდაძემ ისაუბრა და თქვა, რომ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკუთრებაში არსებული 3724 კვ. მ და 502 კვ.მ. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები გადაეცეს უსასყიდლოდ  საკუთრებაში სახელმწიფოს შემდგომში   შპს „ბლექსი არენას ჯორჯიას“-სთვის  გადაცემის მიზნით. საკრებულოს დეპუტატებმა იკითხეს, რა დანიშნულებისთვის სჭირდება,რატომ უნდა გადაეცეს ეს მიწა „ბლექ სი არენას“. პელაგია კალანდაძემ უპასუხა, რომ ეს მიწის ფართი  იქ პარკირებისთვის ... ...
  • ლიხს იქეთ- აქეთა საქართველოს კურორტები ზამთრის სამოსშიწლევანდელი თებერვლის დადგომა, სულაც  არ გამოდგა ხეში წყალის ჩადგომის წინაპირობა და ბოლო წლების მანძილზე უთოვლოდ გასტუმრებულ არაერთ  ზამთარს, კვალში არ ჩაუდგა. ნანატრი ფიფქებიც უხვად გამოჩნდა და საქართველოს მთასა და ბარში თითქმის ერთნაირად მოთოვა. ჩვენ არაერთ ფოტორეპორტაჟს,  როგორც დასავლეთ, ისე აღმოსავლეთ საქართველოს დათოვლილი კურორტებიდან გთავაზობთ. ამჯერად, ლიხს იქეთ-აქეთა საქართველოს კურორტები ზამთრის  უჩვეულო სამოსში, ჩვენმა მეგობრებმა  მერი ჭანუყვაძემ, მაია გასიშვილმა და ლალი თავართქილაძემ გადაიღეს და გამოგვიგზავნეს _ნანატრი თოვლიანი ზამთარი ხომ ყველას განსაკუთრებულად ... ...

არქივი

ზაფრანი

„წყალგარეული“ ღვინის მომავალი

სამხრეთ აფრიკელმა მეღვინეებმა ბევრი იფიქრეს,...

ჯონ ლენონის ნივთები დღესაც სარფიანად იყიდება

მას შემდეგ, რაც დიდი ბრიტანელი...

ლუდი გონების სამსახურში

როგორც ამერიკელმა და ახალზელანდიელმა მეცნიერებმა...

ბრიტანელები ჰიტლერის ფოტოებით დაინტერესდნენ

ცოტა ხნის წინ, ამერიკის შეერთებულ...

საუკეთესო თეთრ ღვინოებს შორის

Chateau d'Yquem მსოფლიოში ერთ–ერთი ყველაზე ...
კარმიდამო ჩემი

ფუტკრის რძე _ ოცდამეერთე საუკუნის ჯადოსნური წამალი

საქართველოს ბუნება ყოველგვარ პირობას ქმნის...

როგორ დავიბრუნოთ ფუტკრის მართვე

გაზაფხულის მოახლოებისთანავე ნებისმიერმა მეფუტკრემ თუ...

მსხვილნაყოფა ციტრუსი _ "ოიუ" (Citrus Oiu)

საქართველოს მოსახლეობისთვის ციტრუსოვანი კულტურებიდან ყველაზე...

"გვაქვს უთვალავი ფერითა!"

ოზურგეთელი, პროფესიით ფარმაცევტი და ხელოვანი...

"დეკემბერა" საოცარი საშობაო ყვავილია

ალბათ, არც ერთი ყვავილის შესახებ...

როგორია ტყის მარწყვი და რა სასარგებლო თვისებები გააჩნია

გაზაფხულის დადგომისთანავე, ადამიანებს უდიდესი სურვილი...

პროდუქტები, რომელიც საუზმეზე არ უნდა მიირთვათ

დიეტოლოგებმა შეადგინეს პროდუქტების სია, რომელიც...

როგორ გაისუფთავონ ფილტვები მწეველებმა

ცოტა ხნის წინ ბრიტანულ მასმედიაში...

შქმერული

დღეს ერთ-ერთი საუკეთესო ქართული კერძის...

"მოხრაკულა" დილით განსაკუთრებით საამოა

„მოხრაკულა“ _ ერთერთი ძველი ქართული...