ვენეციის ფერწერა ანუ მოგზაურობა „ცოცხალ მუზეუმში“

საზოგადოება

ვენეციის ფერწერა ანუ მოგზაურობა „ცოცხალ მუზეუმში“

6 სექ. 2016, 23:29:28

ვენეციის ქუჩების, არხების, ხავსმოდებული ძველი შენობების, სახლების თუ ხიდების ნახვისას თქვენ შეამჩნევთ ხელოვანების დამოკიდებულებას ესთეტიკისადმი, ცხოვრებისადმი.  შეიძლება ითქვას, რომ ქალაქი ზღვაში უამრავ ხელოვნების ნიმუშს იტევს. თითოეული შენობის არქიტექტურული იერი რომ ერთმანეთისგან განსხვავებული და გამორჩეულია ამას ერთი შეხედვითაც მიხვდებით.

ვენეციაში სასახლეების კედლები ცნობილი მხატვრების მიერაა მოხატული. ხმაურიან ქალაქებში აჩქარებულ რიტმს მიჩვეულნი სიმშვიდეს, სიმყუდროვეს ვენეციაში ნამდვილად იგრძნობთ. აქ არც ავტომობილების ხმაური გაგიწვრილებთ გულს და არც მათი გამონაბოლქვი შეგაწუხებთ.

ერთადერთი თანამედროვე ნაგებობა ქალაქში სადგურია. წყალია ყველგან - ფართო თუ ვიწრო ქუჩებში, გადაადგილება წყლის ტექნიკით არის შესაძლებელი. წყალზე მოლივლივე ფრინველების ყურება ერთგვარი თერაპიაა.  ამ ქალაქს მისთვის დამახასიათებელი, გამორჩეული სურნელი აქვს. ზუსტად ეს არის ის, რაც ყოველთვის გაგახსენებთ ამ მართლაც მისტიური ქალაქის ბრწყინვალებას.

მსოფლიოს სხვა ქალაქებისგან ვენეცია იმით გამოირჩევა, რომ ის განლაგებულია 118  კუნძულზე და შედგება 160 არხისგან.  ქალაქს ვენეცია ვენეტების სახელიდან დაერქვა. ვენეტები იყვნენ უძველესი ხალხი, რომლებიც აპენინის ნახევარკუნძულის ჩრდილო- აღმოსავლეთით სახლობდნენ. მეცნიერების აზრით, ქალაქი ახ. წ. V-VII საუკუნეებში წარმოიშვა. ჩრდილოეთიდან მოსულმა ბარბაროსებმა კონტინენტის ქალაქები გადაწვეს. გამოქცეული ხალხის ნაწილმა თავი ამ კუნძულებს შეაფარა.

მოგზაურობა დროში სწორედ იმ კუნძულების მონახულებით დავიწყე, რომლებიც ვენეციის მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. კუნძულ ლიდოსკენ სტუმრები და მასპინძლებიც წყლის ავტობუსის, "ვაპორეტოს" საშუალებით წავედით. გზად, ლიდოს კუნძულამდე ულამაზესი პეიზაჟები იშლება. არცერთი კადრი რომ არ გინდა ყურადღების მიღმა დაგრჩეს და ნატრობ - მაქსიმალურად გახანგრძლივდეს დრო.  კუნძული ლიდო შემთხვევით არ შემირჩევია. შეიძლება ბევრი თქვენგანისთვის არ იყოს ცნობილი, რომ წმინდა ნიკოლოზის ნაწილები იტალიის ქალაქ ბარის გარდა ვენეციაში, კუნძულ ლიდოზეა დაბრძანებული.

ნავმისადგომიდან ქალაქის ქუჩაზე შევედი და გამვლელებს ტაძრის ადგილმდებარეობის შესახებ ვკითხე. გზად, ტაძრისკენ მიმავალს, 1389 წლით დათარიღებული ებრაელთა ანტიკური სასაფლაო შემხვდა.

წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძარიც მალე გამოჩნდა. ტაძრის კართან რუსულ ენაზე განთავსებულ ინფორმაციას ვკითხულობ, თუ როგორ მოხვდა კუნძულ ლიდოზე წმინდანის ნაწილები.

პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობისას ხომალდმა მირონლუკიის პორტში შეიარა და ვაჭრის ტანსაცმელში გადაცმულმა ვენეციელებმა დაიწყეს წმინდანის ნაწილების ძებნა. მათ იატაკის ქვეშ ლუსკუმა იპოვეს, რომელშიც  მე-9 საუკუნეში იმპერატორ ბასილი პირველის მიერ გადამალული წმინდა ნაწილები დახვდათ. ვენეციელები გახარებული დაბრუნდნენ ხომალდზე. ასე მოხვდა წმინდა ნაწილები კუნძულ ლიდოზე. ტაძარი, რა თქმა უნდა, კათოლიკურია და შესაბამისი წესისამებრ, მარმარილოს კიდობნის ჯვრის საკურთხევლის ზემოთ არის წმინდანის ნაწილები დაბრძანებული. აქ სალოცავად მოდიან როგორც კათოლიკეები, ასევე მართლმადიდებლებიც. კუნძულ ლიდოს სანაპიროს მოპირდაპირედ კარგად ჩანს ვენეცია, კერძოდ, სან-მარკოს ტაძარი და მოედანი.

კუნძული ლიდო ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ "ვენეციის კინოფესტივალს" მასპინძლობს ყოველწლიურად. სხვა დანარჩენი კუნძულებისგან ლიდო იმითაც გამოირჩევა, რომ ულამაზესი სანაპირო ზოლი აქვს და ტურისტების რაოდენობას ამ მხრივაც ვერ აუდის.

ლიდოდან კუძულ მურანოსკენ გავაგრძელეთ გზა. ნახევარ საათში მურანოზე ვიყავით. მურანო მინის გადამამუშავებელი საწარმოებით არის ცნობილი.

მე-13 საუკუნემდე აღნიშნული საამქროები ვენეციაში ფუნქციონირებდა. ხანძრის საშიშროებისა  და უსაფრთხოების დაცვის მიზნით, მისი გადმოტანა კუნძულ მურანოზე გადაწყვიტეს.

მინას სპეციალურ ღუმელში, მაღალი ტემპერატურის ცეცხლზე ამუშავებენ. მინისგან სხვადასხვა ნივთების დამზადების პროცესს ადგილზე დავესწარით. იქვე იყო აქსესუარების მაღაზია, სადაც მზა მასალის შეძენა ყველას შეეძლო. მურანო შენობების არქიტექტურით, ბევრი ხიდითა და წყლის არხებით, ერთი შეხედვით, ვენეციას მოგაგონებთ. მურანოს ქუჩები სავსეა მინისგან დამზადებული აქსესუარების მაღაზიებით, რომელთა ნიშა მათ ფერადოვნებაშია.

მურანოს ამშვენებს შუა საუკუნეების არქიტექტურული ნიმუში, წმინდანების მარიასა და დონატოს სახელობის ტაძარი-CHIESA DEI SANTIMARIA E DONATO. ტაძრის სხვა საგანძურებს შორის ყველაზე ძვირფასად შესაძლოა ის მოზაიკა ჩაითვალოს, რითაც იატაკია მოპირკეთებული.

მურანოდან კუნძულ ბურანოსკენ გავაგრძელეთ გზა. ბურანო მართლაც ყველაზე გამორჩეული კუნძულია სილამაზით, თავისი ფერებით, მაქმანებით. შუა საუკუნეებში კუნძულთა ძირითადი შემოსავლის წყარო მაქმანების დამუშავება ყოფილა. დღესაც მოსახლეობა თავს ამ ხელსაქმით ირჩენს. მაქმანების გამყიდველთა უამრავ მაღაზიას და დახლს შეხვდებით. ფერწერის,  მხატვრობის გარეშე ხომ საერთოდ ვენეციელთა ცხოვრება წარმოუდგენელია. უამრავი ქალაქის, კუნძულის, ხიდის პეიზაჟს ადგილზევე მოგიხატავენ.

სახლები ხასხასა, ნათელ, სიცოცხლის ფერებშია შეღებილი. ლეგენდა გვიამბობს, ნათელი ფერებით სახლების შეღებვა მეთევზეების დასახმარებლად დამკვიდრებულა. ზღვიდან გვიან მობრუნებულებს იოლად რომ შეენიშნათ საკუთარი სახლები. კუნძულის მთავარ მოედანზეა მაქმანის ხელოვნების მუზეუმი და სან-მარტინოს ეკლესია.  იქვეა 52 მეტრი სიმაღლის სამრეკლო, რომელიც საგრძნობლად არის გადახრილი.

კუნძულ ბურანოსთან გამომშვიდობება ყველაზე მეტად გამიჭირდა, მაგრამ იმ იმედით წამოვედი, რომ წინ კიდევ ბევრი სანახაობა მელოდა.

ვენეციაში ჩასულებმა სან-მარკოს ცნობილ მოედანს მივაშურეთ. იტალიისთვის  დამახასიათებელი წვრილი ქუჩებით მოულოდნელად მივადექით უზარმაზარ მოედანს. საოცარი შეგრძნება იყო სივრცის აღქმა, მოედანზე მოფარფატე მტრედების ღუღუნის ხმა, დამთვალიერებელთა გაოცებული სახეების ყურება. აკვირდები მოედანს, რომელიც ასე კონტრასტულია მის წარსულ დანიშნულებასთან (მოედანზე სიკვდილმისჯილები სამუდამოდ ემშვიდობებოდნენ სიცოცხლეს), ასევე ძველ შენობების და თითოეული კედლის ფასადი ისტორიას გიყვება. მოედანზე მდებარეობს ულამაზესი, არქიტექტურის უბადლო ნიმუში, სან-მარკოს ტაძარი. ეკლესია მე-11 საუკუნეში ააშენეს და ქალაქის დიდ სიწმინდეს წარმოადგენს. ტაძარში ინახება წმინდა მარკოზ მახარობელის ნაწილები. ტაძრის გუმბათის, შიდა და გარე ინტერიერის ფრესკული მოხატულობა შთამბეჭდავია. ვენეციიდან ისე როგორ წამოვიდოდით გონდოლაში - წყლის ნავში რომ არ ჩავმსხდარიყავით. თანამედროვე გონდოლა დროთა განმავლობაში ცვლილებების შედეგად შეიქმნა და ის ვენეციის ერთგვარი სიმბოლოა. დასეირნობ ვენეციის ქუჩებში, არხებზე გონდოლათი და ხვდები, რომ  დროსა და სივრცეში მოგზაურობ. თან დაგყვება სურნელი ამ მართლაც და უჩვეულო, მსოფლიოში ყველაზე "არარეალური ქალაქისა".

ნონა გედენიძე

სპეციალურად "გურია ნიუსისთვის" ვენეციიდან

შენიშვნა: ქართველი ემიგრანტის ვენეციაში მოგზაურობის ამსახველ საინტერესო ფოტორეპორტაჟს, "გურია ნიუსი" მოგვიანებით შემოგთავაზებთ




 ახალი ამბები
  • ლარი ისევ გაუფასურდა - სებ-ის ახალი კურსიეროვნული ვალუტა დღესაც გაუფასურდა. სებ-მა ახალი ოფიციალური კურსი დაადგინა, რომლის მიხედვით, 1 აშშ დოლარი  3.2897 ლარი გახდა. კურსი კი რომელიც დღეს მოქმედებდა 3.2641 ლარი იყო რაც შეეხება ევროს, მისი კურსი 3.8292 ლარია. მაშინ, როცა დღეს მოქმედი კურსი 3.8226 ლარი იყო დღევანდელი ვაჭრობის შედეგად მიღებული კურსები ძალაში ხვალ ... ...
  • აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ხსოვნის ტურნირი''აფხაზეთის თასი 2020'' (R)მიმდინარე წლის 24 სექტემბერს, ვეტერანების საქმეთა სახელმწიფო სამსახურისა და საქართველოს ამპუტანტთა ფეხბურთის ასოციაციის ორგანიზებით, საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის, თავდაცვის სამინისტროსა და აფხაზეთის ა/რ მთავრობის მხარდაჭერით, თბილისში, სპორტულ-გამაჯანსაღებელ პარკ'' მზიურის''საფეხბურთო სტადიონ ''მასტერ კლას-არენაზე'' დაიწყო საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის, აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ხსოვნისადმი მიძღვნილი ტურნირი ამპუტანტ ფეხბურთელთა შორის. აღნიშნულ ტურნირში მონაწილეობას საქართველოს ამპუტანტ ფეხბურთელთა 5 გუნდი მონაწილეობს: თბილისის ''თბილისი'', ზესტაფონის ''მარგვეთი'', ზუგდიდის ''ოდიში'', ბათუმის ''აჭარა'' და გორის ''დილა''. გუნდების შემადგენლობაში, ძირითადად, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლებსა და საერთაშორისო- სამშვიდობო მისიებში დაჭრილ-დასახიჩრებული ვეტერანები არიან. ტურნირის პირველი შეხვედრა გაიმართა თბილისის''თბილისსა'' და ზესტაფონის ''მარგვეთს'' შორის და იგი მასპინძელთა გამარჯვებით, 7:4 დასრულდა. ტურნირის ფინალური შეხვედრა გაიმართება 26 სექტემბერს, 12:00 საათზე. გამარჯვებულ გუნდს ვეტერანების საქმეთა სახელმწიფო სამსახურის მიერ დაწესებული გარდამავალი თასი გადაეცემა. აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ხსოვნისადმი მიღვნილი ტურნირი 2016 წელს დაარსდა და ყოველწლიურად ტარდება.    ... ...
  • "მეხანძრე მაშველს 10 სექტემბერს შეუსრულდა 55 წელი და 11 სექტემბერს უკვე უმუშევარი იყო" _ ჭიჭინაძე“პოლიციის ზემდეგ, ზაურ გოგიაშვილს 10 სექტემბერს შეუსრულდა 55 წელი  და 11 სექტემბერს უკვე უმუშევარი იყო. მიზეზი: როგორც მეხანძრე- მაშველი, ასაკის გამო ვეღარ აკმაყოფილებს პროფესიის მოთხოვნებს. ეს გასაგებია, მაგრამ ამ ადამიანებს, ვისაც  23-25 წელი აქვთ ნამსახურები მეხანძრე- მაშველად და პენსიამდე კიდევ 10 წელი რჩებათ, დღეს, ახალი სამსახურის დაწყების პერსპექტივის,  ელემენტალური საარსებო მინუმუმის გარეშე და  ბანკების ვალებით  აბსოლუტურად ბედის ანაბარა აღმოჩნდნენ დატოვებული. საქმე კი იმაშია, რომ 2008-2019 წლებში  სამაშველო და სახანძრო სამსახურები გადაცემული იყო ადგილობრივი თვითმმართველობს ორგანოების  დაქვემდებარებაში. 2019 წელს ისევ დაუბრუნდნენ შსს სტრუქტურა, რის გამოც 55 წლის ასაკის ადამიანებს პენსიაში უშვებენ, მაგრამ ძალოვნებისთვის კუთვნილი პენსიის გარეშე!  ანუ,  გამოდის, რომ სახელმწიფო მათ უბრალოდ პარავს საკუთარი ნამოღვაწარის  11 წელს, რადგან ამ ადამიანებს  ეს პერიოდი არ ეთვლებათ,  როგორც გასამხედროებული სამსახური  20 წლის სტაჟის პირობებში. ამ ყველაფერს კი, შესაბამის სტრუქტურებში უბრალოდ არ იმჩნევენ, ან შეგნებულად ხუჭავენ თვალს.“ - აცხადებს პოლიტიკური მოძრაობა „ტრიბუნას“ ლიდერი, დავით ჭიჭინაძე. თავად ზაურ გოგიაშვილის განცხადებით კი,  მის უკან ათეულობით ადამიანი დგას, რომელთაგან ზოგი ხმას ვერ იღებს, რადგან ეშინიათ, ზოგის ოჯახის წევრები კი, სხვადასხვა სახელმწიფო სამსახურებში მუშაობენ და მათაც ასევე ეშინიათ, რომ ისინიც უმუშევრები არ დარჩნენ. ამას გარდა, ზაურ გოგიაშვილის განცხადებით, სახანძრო მანქანების დიდი ნაწილი ტექნიკურად გაუმართავია და ხშირად უწევთ შეკეთება, სპეციალური ტანისამოსი ორ წელზე მეტია არ გამოუცვლიათ, საკვებად კი ყოვლედღიურ რაციონში შედის ორი კონსერვი, ჩაი და შაქარი და ეს ყველაფერი პურის გარეშე. ... ...
  • საქართველოს ბანკი ადგილობრივი წარმოების მხარდაჭერას განაგრძობსსაქართველოს ბანკი კვლავ განაგრძობს ადგილობრივი წარმოების მხარდაჭერას. ბანკის ფინანსური ჩართულობით ხის ნაკეთობების ბრენდი „თილისმა“ წარმოებას აფართოვებს. კომპანიამ საქმიანობა 2018 წელს დაიწყო და დღეს ბრენდის ნაკეთობების რეალიზაცია უკვე www.amazon.com-ზე ხორციელდება. წარმოებული პროდუქტის გამრავალფეროვნების მიზნით განხორციელებულმა ინვესტიციამ 58,000 დოლარი შეადგინა. წარმოების პროცესში 13 ადამიანია ჩართული. ბრენდი 5 სხვადასხვა სახეობის პროდუქციას აწარმოებს. ესაა ხელნაკეთი წიგნის დამჭერები. „თილისმა“ ამაზონის გარდა პროდუქციის ადგილობრივ ბაზარზე რეალიზაციასაც გეგმავს. „საქართველოს ბანკი ბიზნესების მხარდაჭერას განაგრძობს. მოხარული ვართ, რომ ჩვენი ჩართულობით ხის ნაკეთობების ბრენდ „თილისმა“ -ს მიეცა შესაძლებლობა, კიდევ უფრო გააფართოვოს წარმოება სხვადასხვა სახეობის ხის ნაკეთობების რეალიზაციით. საქართველოს ბანკი აქტიურად აგრძელებს ბიზნესების წახალისებას, რათა კიდევ უფრო განვითარდნენ ისინი და შეიტანონ საკუთარი წვლილი ქვეყნის ეკონომიკურ გაძლიერებაში.“ - განაცხადა მერაბ ახვლედიანმა, საქართველოს ბანკის საცალო ბიზნესის საბანკო მომსახურების დეპარტამენტის დირექტორმა. ... ...
  • ჭრილობასთან უსათუთესი, თოფთან_ მეომარი _ საქართველოში პირველი ბაზიერი ქალბატონი იუბილარიაოზურგეთელი   ქალბატონი, კლარა  თავართქილაძე სულ მალე 80 წლის ხდება, 57 წელი კი მარტო სამედიცინო სფეროში მუშაობის სტაჟი აქვს. ოზურგეთის  სამედიცინო სასწავლებლის  დამთავრების  შემდეგ, გასული საუკუნის 50-იან წლებში, მუშაობა ოზურგეთის (მაშინდელი მახარაძის) რაიცენტრალურ საავადმყოფოში დაიწყო, ქირურგიულ განყოფილებაში,   შემდეგ  კი ბავშვთა ქირურგიული საავადმყოფოს საოპერაციო ბლოკში გადაინაცვლა და ასე გალია ,თითქმის , 60 წელი მედდად მუშაობაში. როგორც გვიამბობს, მუშაობდა რესპუბლიკაში ცნობილი  ექიმების გვერდით და არცერთი სიკვდილის ფაქტი    საოპერაციო მაგიდაზე  არ მომხდარა. _ ექვსი და-ძმა ვიყავით. მამა ომში დაიღუპა. ერთმანეთი გაზარდეს ჩემმა და-ძმებმა. მე , როგორც ნაბოლარას, დედაც და და-ძმებიც მანებივრებდნენ. ყველაზე დიდი  გატაცება  ჩემი ბაზიერობა იყო, რასაც  13 წლის ასაკიდან ისეთი ლტოლვით ავეკიდე, რომ დღესაც ჟრუანტელი მივლის. დამჭერ მტაცებელ ფრინველზე ნადირობა, გურიაში,  ნებისმიერ   პოპულარულ სპორტზე მეტი ჟინით გამოირჩეობდა.   ჩვენ უამრავი ახალგაზრდა დავიხსენით   ხეტიალისგან თუ ნარკოტიკისგან,  ბაზიერობის დაინტერესებით, _ გვიამბობს ქალბატონი და პირველ ნაბიჯებს იხსენებს, როგორ გაჰყვა 13 წლის ასაკში ძმებს დამჭერ მტაცებელი ფრინველზე სანადიროდ. .. შემდეგ გახდა მაშინდელი მახარაძის მონადირეთა საზოგადოების სექციის წევრი და როგორც ქალი ბაზიერი,   მთელი რესპუბლიკის მასშტაბით, ყურადღების ცენტრში მოექცა. _მე მედდად ვმუშაობდი,   თან ამ უდიდესი საქმის, ბაზიერობის ტრფიალი ვიყავი. როგორც ცნობილია,   ჩვენს ქვეყანაში ცხოვრების   ადათ-წესებთან შესისხლხორცებული იყო ბაზით ნადირობა. თუმცა ქალ ბაზიერს ნაკლებად ნახავდით, _ გვიამბობს კლარა თავართქილაძე და იხსენებს მაკვანეთის ტერიტორიაზე გორმაღალას ფერდობს, სადაც უმეტესად   ხდებოდა მიმინოს  დაჭერა. _ ეეე,  „ნაპერტყულებს“ ვიჭერდით  ჩვენ, ჩოხატაურელებს  და ლანჩხუთელებს რომ გამოექცეოდათ. ისინი აქეთ ნაკლებად გამოუშვებდნენ კარგ მიმინოს და  თუ გამოექცეოდათ, ჩვენც მუდამ იმის ცდაში ვიყავით, როგორმე საუკეთესო მიმინოს დაჭერა მოგვეხერხებინა. მაინც მოხდა ისე, რომ მე მყავდა თეთრზე თეთრი, დედოფალი მიმინო, რითაც 1972 წელს გავხდი საქართველოს ჩემპიონი, 100 ქულა მისცეს მსაჯებმა. მიმინოს   დასაჭერად   ძირითადად  ღაჟოს ვიყენებდით. მას ჯერ გალიაში ვათავსებდით,    თვალებზე ტყავს ვაწებებდით, რომ ცაში გაშვების დროს,   მიმინო ვერ დაენახა.  როცა  გორმაღალას სეზონს ვიწყებდით, აგვისტოს ბოლოს, აი, მაშინ, როცა გადაფრენისთვის ემზადებიან    ფრინველები, მონადირეები და მათთან ერთად  მეც ,  დილაადრიან მივდიოდით.   ვამაგრებდით მუქი ფერის ძაფისგან მოქსოვილ ბადეს, რომლის შუაგულში ღაჟოს   ვათავსებდით.  აი, როცა მიმინო გამოჩნდებოდა და შურდულივით   დაეშვებოდა ღაჟოს მიმართულებით, მონადირის მარიფათზე  და სისწრაფეზე  იყო დამოკიდებული, რა სწრაფად  დაიჭერდა ღაჟოზე დამცხრალ მიმინოს. შემდეგ , სახლში   წამოყვანილი მიმინოს  მოთვინიერების უმთავრესი პროცედურა  იწყებოდა თვალების ამოკემსვით, _ ამბის  თხრობას ისე განაგრძობს ქალბატონი კლარა, კარგ ორატორს შეშურდება.    ალბათ, ბაზიერთა სკოლა რომ არსებობდეს, უკეთეს ლექტორს  ვერც ინატრებდა კაცი. იხსენებს, რომ პირველივე შემთხვევაზე  დაჭერილი მწყრის ტვინს აჭმევდნენ მიმინოს, რომელიც მას ყველაზე  ძალიან მოსწონს.  ისე კი წელიწადში, რვათვიან მიმინოს 17 კილოგრამი ხორცი სჭირდებოდა. _ ქალი ბაზიერი, რაც მე ეს საქმე დავიწყე,  სამი წლის შემდეგ  გამოჩნდა ჩოხატაურიდან,   გიული ბერძენიშვილი.      მასთან ერთად,  1970 წელს თბილისში,   „ლოკომიტივის“ სტადიონზე, დამჭერ ფრინველთა  მეორე რესპუბლიკურ გამოფენა-შეჯიბრში მიიღეს მონაწილეობა.   აქ   გუნდური შეჯიბრი   იყო. 1971  წელს კი ჩოხატაურში გამართულ  დამჭერ ფრინველთა მესამე რესპუბლიკურ გამოფენაზე პირველი ადგილი მოვიპოვე. გუნდურში კი ჩოხატაურელებმა იმარჯვეს. მათ ბადალი ნაკლებად ჰყავთ ამ საქმეში. ძნელია,   გავიხსენო, ყველა გამოფენა თუ შეჯიბრი, რომელშიც ცხოვრების მანძილზე მივიღე  მონაწილეობა და მუდამ მაღალი  შედეგები მქონდა. გორმაღალაზე სიარულს ბოლო ათი წელია, თავი დავანებე, რადგან გულის ოპერაცია გავიკეთე და ახლა უფრო შორიდან ვადევნებ   თვალს ბაზიერთა  საქმიანობას, -სინანულით ამბობს ქალბატონი კლარა და ვერ იხსენებს სიგელების და მედლების რაოდენობას,   რითაც  საუკეთესო ბაზიერობისთვის დააჯილდოეს. თუმცა ის კარგად ახსოვს, რომ ხუთჯერ იყო საქართველოს  დამჭერ   ფრინველთა გამოფენა-შეჯიბრის   ჩემპიონი. კლარა თავართქილაძეს ოჯახი არ შეუქმნია. არც კითხვას გაურბის, თუ რატომ მოხდა ისე, რომ უმშვენიერესი გარეგნობის, განათლებული, სპორტსმენი  ქალბატონი  არ დაოჯახდა. _ ბედის საკითხიაო, რომ იტყვიან, არც მთლად მასეა. რატომღაც, იმდენად ბუნების შვილი ვიყავი, იმდენად კაცურ საქმეში გადართული, განსაკუთრებით ბაზიერობის მხრივ, ადვილად ვერც მელაპარაკებოდნენ ამ საკითხზე. არ ვიცი, რატომ ხდებოდა ასე... თოფს ისე ვისროდი, როგორც კაცი, იარაღთან მეომარი ვიყავი,  თუმცა მგრძნობიარე და  უსათუთესი ჭრილობასთან, არ აქვს მნიშვნელობა, ფრინველი იქნებოდა ეს თუ ადამიანი. აკი, გითხარით, ნახევარ საუკუნეზე მეტი,  ქირურგიულ განყოფილებაში ვიმუშავეთ და ადამიანის, ბავშვის სიკვდილის შემთხვევა არ გვქონია.  ან ის როგორ შეიძლებოდა, ჭრილობა დაჩირქებოდა ვინმეს? ყველაზე მწარედ და გაუნელებელი   ტკივილით  მახსოვს, გასული საუკუნის 80-იან წლებში იყო, თუ არ ვცდები, წვერმაღალასთან   მატარებლები შეეჯახნენ ერთმანეთს. სამგზავრო და  საწვავის  გადამზიდი. აი, მაშინ ვნახე საშინელება, ბევრი გარდაცვლილი, დამწვარი, რომლებსაც ვერ ვუშველეთ. დღესაც მტკივა, მიძნელდება იმ საშინელი სურათის გახსენება, _ ტირილს ვერ იკავებს ქალბატონი. კლარა თავართქილაძე მიიჩნევს, რომ უდიდესი იყო საქმე, რომელსაც საავადმყოფოში ემსახურებოდა -  ავადმყოფობას და სიკვდილს იმდენი ადამიანი გადაარჩინეს მან და მისმა კოლეგებმა, მისივე თქმით, სათვალავი არ აქვს.  ხოლო ბაზიერთა გუნდში ყოფნისას, უფრო მეტი ახალგაზრდა დაიხსნეს უსაქმურად ხეტიალისგან, რასაც, საბოლოოდ, ისინი ციხის კარებთან მიჰყავდა. ქალი მედიკოსი და ქალი ბაზიერი, რომელიც მალე 80 წლის გახდება, სამეზობლოში ახლაც ისე მზადაა  სხვადასხვა მედიკამენტებით სავსე,  საოჯახო თუ საველე აფთიაქით, როგორც ათეული წლების წინ იყო. _ ეს რომ არ გვყავდეს, რა ეშველება ფარნავაზ მეფის ქუჩის სამეზობლოს? ძველებურად მხნე, დაუზარელი,  ენით მოგარჩენს, სხვა რომ არაფერი. შეკრება-საღამოები ხომ მისი მოგონილია. აინტერესებს, რომელ ოჯახში რა უჭირთ, ვინმე ავად ხომ არ არის. 80 წლის ქალბატონს თანაკლასელები, რომლებიც  ცოცხლები არიან,  „სმენაზე ყავს დაყენებული“.   თვე არ გავა, რომ არ შეიკრიბონ ან ერთმანეთს არ შეეხმიანონ. მაგის იმედი ნუ მოგვიშალოს ღმერთმა. 25 წლის ახალგაზრდას გააკვირვებს თავისი ენერგიულობით და შემართებით.  რაღაც მიზიდულობა აქვს. სულ მასთან  მივდივართ.  რომ ვერ ვნახავთ, რაღაც გვაკლია იმ დღეს, - სამეზობლოს სახელით გვესაუბრება პედაგოგი, ნატო ნიკოლაიშვილი. ქალბატონი კლარა კი შენიშვნას აძლევს, რა ამბავია ამდენი ქება, ადამიანი იმიტომ მოდიხარ ქვეყნად, ადამიანი და საქმე გიყვარდეს, საქმეში  კი გული ჩადო და თუ ასე იზამ, სიცოცხლეს და კეთილ საქმეს დასასრული არ  ექნებაო. „გურია ნიუსი“ 80 წლის იუბილეს ულოცავს  კლარა თავართქილაძეს _ მედიკოსს, პირველ ბაზიერ  ქალბატონს და ქვეყნის  ხუთგზის ჩემპიონს ამ საქმეში.  ქალბატონს,  რომელმაც თავისი პროფესიებით,  შეუფასებელი ამაგი  დასდო ადამიანის  განკურნების  და  ახალგაზრდა თაობების  ქუჩის გავლენისგან და დანაშაულში ჩათრევისგან  დახსნის  ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ როგორ იცნობ საქართველოს ისტორიას

სად დაამარცხა თამარ მეფემ რუმის...

ტესტი _ რა არის გამოსახული ამ ისტორიულ ფოტოზე?

ისრაელის მიერ პალესტინის დაბომბვა თუ...

ტესტი _ რა იცი მსოფლიოს ღირშესანიშნაობების შესახებ?

რომელმა ქვეყანამ აჩუქა აშშ-ს თავისუფლების...

ტესტი _ იცი თუ არა ფეხბურთის ისტორია

ვის გაუტანა 1986 წელს მარადონამ...

ტესტი _ რამდენად ერკვევი სხვადასხვა სფეროში

რომელია ყველაზე პატარა სახელმწიფო მსოფლიოში?

ტესტი _ რამდენად ფართოა შენი ცოდნის არეალი

მე-20 საუკუნის რომელი პოლიტიკური მოღვაწე...

კარმიდამო ჩემი

დროა, მივეჩვიოთ ბუნებრივი რესურსების ეკონომიურად ხარჯვას

პლანეტის გლობალური კლიმატური ცვლილებები ბევრ...

როგორ მოვრწყოთ ვარდები _ ნუ გამოვიყენებთ სუფთა წყალს

ყვავილები, განსაკუთრებით, ვარდები, ყველას უყვარს....

ჩითილების მომზადება კოშტების და ნახერხის დახმარებით

ჩვენი გამოცდილი მეურნეები, სხვადასხვა ხალხურ...

რომელი მცენარეა ფშატი?

ჩვენი არა ერთი მკითხველის გვთხოვს,...

ხალხური მედიცინა დეზინფექციისთვის

სისუფთავის ხარისხი იქ, სადაც ადამიანი...

"საშობაო ლიქიორის" მომზადების ყველაზე შედეგიანი მეთოდი

ძალზე პოპულარული, "საშობაო ლიქიორის" მომზადების...

ყაბაყის ტორტი

საჭირო მასალა: ორი ცალი ყაბაყი,...

სტაფილოს სალათი ცერეცოთი

საჭირო მასალა: სამი ცალი სტაფილო,...

სოკოს სალათი შებოლილი ქათმის ხორცით

ეს უგემრიელესი სალათი უნდა მოვამზადოთ...