რა დრო იყო, რა!

ზაფრანი

რა დრო იყო, რა!

2015 თებ 7 20:03:30

იყო დრო როდესაც საქართველოში ფეხბურთი უდიდესი პოპულარობით სარგებლობდა და სტადიონებზე ზედმეტი ბილეთის შოვნის პრობლემა ყოველთვის იდგა. რასაკვირველია სპორტის ამ სახეობამ ხალხის სიყვარული არ დაკარგა, მაგრამ ქართული საფეხბურთო ოჯახის წევრებმა „მოახერხეს“ რომ დღეს თანამემამულეები „ბარსელონასა“ ან „მანჩესტერ იუნაიტედის“ პრობლემებით უფრო ინტერესდებიან ვიდრე ჩვენებური კლუბების ბედით.

საქართველოში ფეხბურთი რელიგიის დონეზე გახლდათ აყვანილი. ქვეყანა თბილისის „დინამოს“ ცხოვრებით საზრდოობდა. სიმართლე ითქვას და მოთამაშეები საკუთარი თამაშით ამ საყოველთაო სიყვარულს ნამდვილად იმსახურებდნენ.

დღევანდელ წერილში რამდენიმე ათეული წლის წინ მსურს რომ დავბრუნდე და იმდროინდელი რამდენიმე საინტერესო ისტორია გავიხსენო.

80-იანი წლების თბილისის “დინამო” სასწაულებს ახდენდა და იმ სასწაულის სანახავად ხალხი არც ნერვებს ზოგავდა და არც სოლიდურ თანხას. პირადად მინახავს 3-მანეთიან ბილეთში გადახდილი 150 მანეთი. მინახავს დღე და ღამე სალაროებთან რიგში მდგარი გულშემატკივარი და უმკაცრესად დაცული სიები, რომელსაც სახელდახელოდ შექმნილი “სახალხო კომისია” აკონტროლებდა და ურიგოდ წასვლა თვითმკვლელობის ტოლფასი იყო.

ქვემოთ მოყვანილ ისტორის სტაჟიანი თბილისელი გულშემატკივარი დათო ბარამიძე დღემდე არაერთხელ იხსენებს.

„ის რაც 1981 წლის ადრიან გაზაფხულზე „დინამოს” სტადიონთან ვიხილე, ალბათ არასოდეს დამავიწყდება. თასების თასის მეოთხედფინალის განმეორებით მატჩში თბილისის „დინამო” „ვესტ ჰემს” მასპინძლობდა.

პირველი შეხვედრა ქართველებს 4:1 ჰქონდათ მოგებული და იოლი წარმოსადგენია, რა აჟიოტაჟი იყო ატეხილი თბილისში. ზედმეტ ბილეთზე ოცნებაც კი არ შეიძლებოდა. მატჩის წინადღეს გაგვიმართლა და ორდღიანი დაპირების შემდეგ სტადიონის სალაროებში გამოტანილი ბილეთები დიდი შეხლა-შემოხლის შედეგად მოვიპოვეთ. რამდენიმე ათასი გულშემატკივარი მაინც უბილეთოდ დარჩა.

ერთი ხანში შესული, ხელჯოხზე დაყრდნობილი სრულიად გაჭაღარავებული კაცი შეერია გულშემატკივართა ზღვას, „ზედმეტი ბილეთი ხომ არავის გაქვთო”, - იკითხა და დაამატა: - ნებისმიერი თანხის გადამხდელი ვარო. იქვე ახალგაზრდების ჯგუფი იდგა, წინათ მათ „ანგლებს” ეძახდნენ, ყველას და ყველაფერს თავიანთი, „ანგლური” საზომით ზომავდნენ.

„გამორჩეულმა” დამცინავი ღიმილით უთხრა: - მე მაქვს ზედმეტი ბილეთი, ოღონდ იმ შემთხვევაში მოგცემ, თუ აგერ იმ ხეზე ახვალო. ალვა იყო, ლამის სტადიონის მეორე იარუსამდე უწვდებოდა თავი. ვიდრე ხალხი ამ „ანგლობის” გამო გაკვირვების გამოხატვას მოასწრებდა, იმ ჭაღარა კაცმა სევდიანად ჩაიღიმა, ხელჯოხი იქვე ხეზე მიაყუდა, ფეხსაცმელი გაიხადა და ხეზე ასვლა დაიწყო. ათასობით კაცი გასუსული და პირდაღებული მიაჩერდა. გვარიანად იწვალა და ივაგლახა, მაგრამ მაინც დაძლია თითქმის დაუძლეველი. კენწერომდე ცოტაღა უკლდა, როცა ხალხი აყვირდა: - ჩამოდი, ძია კაცო, მოგებული ხარო. ჩამოსვლა უფრო გაუჭირდა, მაგრამ მიწაზე რომ ფეხი დადგა, სევდიანი ღიმილი მაინც არ მოსცილებია.

„მალადეც, ბიძაჩემოს” ძახილით მოხრილ მხრებზე ხელიც მიუტყაპუნეს. „თავანის” ჩაბარების დროც დადგა. იცით, რა უთხრა იმ მთავარმა „ანგალმა” მოხუცს? - კენწერომდე ვერ ახვედი და ბილეთი არ გეკუთვნისო!..

პაუზა ჩამოვარდა, მომეჩვენა, რომ უსასრულოდ გაგრძელდა. მერე იყო გაგიჟებული ხალხის სამართლიანი განაჩენი: ის „ანგლები” ღობეზე მიაყუდეს, ბილეთები წაართვეს და იქიდან დიდიან-პატარიანად ააორთქლეს. მაგარი ადგილები კი ჰქონდათ „დათრეული”, აღმოსავლეთი ტრიბუნის 23-24-ე სექტორში.“

იმ წელს თბილისის „დინამომ“ თასების მფლობელთა თასი მოიპოვა, ფინალური შეხვედრის ბურთი კი ბატონი ანზორ გაბიტაშვილის კუთვნილება გახდა.

“ბოლო სამი წუთი სარბენ ბილიკებზე ვიდექი და სადაც ბურთი გადავარდებოდა, იქით გავრბოდი გამწარებული. ნათქვამი მქონდა, ფინალის ბურთი საქართველოში მე უნდა ჩამოვიტანო-მეთქი. გაისმა მსაჯის სასტვენის ხმა, ყველა ერთმანეთს ეხვევა და კოცნის, მე კი არაფერი მახსოვს იმ ბურთის გარდა. ხიზანიშვილი და თავაძე ეჯაჯგურებოდნენ რიკარდო ლატანცის, ის კი არაფრით თმობდა ბურთს. დრო ვიხელთე, ბურთი გამოვგლიჯე და გასახდელისკენ გავიქეცი. ამ დროს ორი კაცი გამოექანა ჩემკენ, თურმე ფოტოკორესპონდენტები ყოფილან. მე კი მეგონა, ბურთის წასართმევად მომდევენ-მეთქი და სპრინტერული სიჩქარით შევვარდი გვირაბში”.

მატჩის დასრულების შემდეგ დიდი ბანკეტი გაიმართა. მასზე “კარლ ცეისიც” იყო დაპატიჟებული, მაგრამ გერმანელებს ნამდვილად არ ექეიფებოდათ. ქართველებმა ჩინებულად მოილხინეს. სუფრა იმ სასტუმროს რესტორანში იყო გაშლილი, სადაც “დინამო” იყო დაბინავებული. ახალკაცმა ფეხბურთელებს ნება მისცა - დალიეთ, ვისაც რამდენი გინდათო. იმ თასში შამპანურის შვიდი ბოთლი ჩადიოდა. ძიმისტარაშვილი იყო იქ მოსული, დიუსელდორფში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი. იმან დაიწყო და ჩამოატარა თასი. უკლებლივ ყველამ შესვა გამარჯვების სადღეგრძელო. მოგვიანებით ზეიმი სასტუმროს ბარში გაგრძელდა. ის ისტორიული დოლ-გარმონიც მოიტანეს და ქეიფმა დილამდე გასტანა.

ორ დღეში ფეხბურთელები თბილისში დაბრუნდნენ, ქალაქში სადაც 13 მაისის ღამეს ეროვნული ზეიმი გაიმართა. არა მარტო საქართველოს დედაქალაქში, გაზაფხულის იმ ლამაზ ღამეს მთელი ქართველობა დილამდე გარეთ ზეიმობდა. მოთამაშეებს თბილისის აეროპორტში საოცარი დახვედრა მოუწყვეს. ფეხბურთელები ტრაპიდან სათითაოდ ჩამოყავდათ და გასასვლელამდე ასე ატარებდნენ.

მაინც უცნაური დრო იყო. ამ წარმატებისათვის თბილისის “დინამოს” ფეხბურთელები მშობლიურმა მთავრობამ და პარტიამ 700-700 დოლარით დააჯილდოვა. ფულში არ იყო საქმე, რა ფული გადაწონიდა იმ სიხარულს, რაც მაშინ საქართველომ განიცადა.

ალბათ გახსოვთ 1976 წლის 3 სექტემბერი. იმ დღეს სსრკ-ის თასის ფინალური მატჩი გაიმართა. თბილისელები ამ პრიზისათვის მეექვსედ იბრძოდნენ. წინა ხუთი ფინალი ქართველებისთვის უიღბლო გამოდგა. „არარატი“ 1975 წლის თასის მფლობელი გახლდათ და ამ საპატიო ჯილდოს ერევანში კიდევ ერთხელ ჩატანა სურდათ. ალბათ, გახსოვთ, რომ იმ მოსკოვურ საღამოს თბილისელებმა მეტოქე 3:0 დაამარცხეს და საბჭოთა კავშირის თასიც პირველად მოიპოვეს.

იმ თამაშის პერიპეტიების გახსენება ფირუზ კანთელაძის მოგონებების სახით მინდა შემოგთავაზოთ. 3 სექტემბრის შეხვედრამდე სომეხი ფეხბურთელები საკუთარ წარმატებაში დარწმუნებულები იყვნენ და ამას არც კი მალავდნენ.

ფირუზ კანთელაძე:

„ფინალური მატჩი ისე დაიწყო, მეტოქემ კინაღამ პირველივე შეტევა გოლით დაასრულა: ძალიან სახიფათო ფორვარდი ჰყავდათ - ნაზარ პეტროსიანი. მისი აქტიურობით ბურთი ჯერ ჩვენი კარის ძელს მოხვდა, მერე კი ალექსანდრე ჩივაძემ გვიხსნა. არავინ იცის, ეს გოლი რომ გასულიყო, თამაში როგორ წარიმართებოდა.

ჯერ დათო ყიფიანმა ლამაზი თავურით გახსნა ანგარიში, მერე ვლადიმერ გუცაევის წაქცევისთვის დანიშნული პენალტიც იყო, ბოლოს კი ყველაფერს წერტილი რეზო ჩელებაძემ დაუსვა.

პენალტი რომ დაინიშნა, ცენტრის ხაზთან ვიყავი. რატომღაც ბურთიც იქ მოგორდა. ამ დროს ვხედავ, რომ ვინც პენალტი უნდა დაარტყას, ის არ აქტიურობს. ინსტიქტურად ავიღე ბურთი და პენალტის ნიშნულისაკენ გავეშურე. დათო ყიფიანმა მომაძახა, მიდი, ფირუზ, ნუ გეშინიაო.

ის თერთმეტმეტრიანი რომ ვერ გამეტანა, ალბათ, საქართველოდან შორს გადავიხვეწებოდი. როგორია, თასის ფინალში პენალტს რომ გააცუდებ, თან, ვისთან - „არარატთან“!

„არარატის“ მეკარე ოვსეპიანმა დარტყმის მიმართულება კი გამოიცნო, მაგრამ ძალიან შორეულ კუთხეში დავარტყი და ვერ მიწვდა. მოკლედ, საქართველოდან გახიზვნასაც „გადავურჩი“ და სანუკვარი ჯილდოც დავისაკუთრეთ.

სამწუხაროდ, მოსკოვში ამ წარმატების აღნიშვნა ბოლომდე ვერ შევძელით. მატჩის დასრულების შემდეგ, იქვე, ქალაქგარეთ, ნოვოგორსკის ბაზაზე გავემგზავრეთ, საკავშირო ჩემპიონატის მორიგი მატჩისათვის რომ მოვმზადებულიყავით. მაგრამ აი, თბილისში რომ ჩამოვედით, მართლაც ზღაპრული დახვედრა მოგვიწყო ქართველმა გულშემატკივარმა. სხვა სიყვარული და დამოკიდებულება ჰქონდა ხალხს ფეხბურთელების მიმართ“.




 ახალი ამბები
  • გურიის რეგიონში ინფრასტრუქტურული პროექტები შეუფერხებლად მიმდინარეობს (R)გურიის რეგიონში ინფრასტრუქტურული პროექტები შეუფერხებლად მიმდინარეობს. ხორციელდება გზების რეაბილიტაცია და სკოლების მშენებლობა. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ნასაკირალში 600 მოსწავლეზე გათვლილი სკოლის მშენებლობა მიმდინარეობს. პროექტი, რომლის ღირებულებაც 7 022 440 ლარს შეადგენს, მუნიციპალური განვითარების ფონდიდან ფინანსდება. სოფელ ბოხვაურში 5 კმ -იანი გზის სრული რეაბილიტაცია ხორციელდება. იგება ასფალტი, სამუშაოების ღირებულება 596 996 ლარს შეადგენს, ფინასდება რეგიონებში გასახორციელებელი პროექტების ფონდიდან. სამუშაოების პროცესს გურიის სახელმწიფო რწმუნებული ზურაბ ნასარაია, პირველ მოადგილესთან აკაკი შენგელიასა და ოზურგეთის მერის მოადგილე ოსიკო თოთიბაძესთან ერთად გაეცნო. ... ...
  • გუთურსა და ერკეთში ახალი საჯარო სკოლების მშენებლობა მიმდინარეობს (R)ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლებში - გუთურში და ერკეთში ახალი საჯარო სკოლების მშენებლობა მიმდინარეობს. პროექტების ჯამური ღირებულება 4 მილიონ 63 000 ლარს შეადგენს. სამშენებლო სამუშაოებს, რომელსაც მუნიციპალური განვითარების ფონდი ახორციელებს, წლის ბოლოსთვის დასრულდება. ასევე, დაბა ჩოხატაურში მიმდინარეობს საზოგადოებრივი ცენტრის მშენებლობაც, რაც მნიშვნელოვანია დაბის მოსახლეობისთვის. ჩოხატაურში სამშენებლო სამუშაოების პროცესს გურიის სახელმწიფო რწმუნებული ზურაბ ნასარაია, ჩოხატაურის მერთან ირაკლი კუჭავასა და ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებთან ერთად გაეცნო. ... ...
  • "ქვეყანას არავის დახმარება არ სჭირდება" _ გიორგი გახარიას პასუხი სააკაშვილის შეთავაზებაზესაქართველოს პრემიერ-მინისტრ გიორგი გახარია მიხეილ სააკაშვილის იმ განცხადებას ეხმაურება, რომლითაც საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტმა უცხოეთში მყოფი მოქალაქეების ჩამოსაყვანად მთავრობას დახმარება შესთავაზა.  პრემიერის თქმით, საქართველოს მოქალაქეების ჩამოყვანის პროცესი გრძელდება და ამაში ქვეყანას არავის დახმარება არ სჭირდება. „საქართველო იყო ერთ-ერთი ქვეყანა, რომელმაც პირველივე დღიდან ოფიციალურად განაცხადა, რომ საქართველოს ყველა მოქალაქეს შეუძლია, მიმართოს ქვეყნის საელჩოებს და ჩვენ მათ ორგანიზებულად ჩამოვიყვანთ. ეს პროცესი გრძელდება და ამაში ქვეყანას არავის დახმარება არ სჭირდება“, – განაცხადა გიორგი ... ...
  • პაატა იმნაძე: თავი დამანებონ, ნუ მრევენ პოლიტიკაში, ბევრი რამე ვიცი და ავლაპარაკდებითავი დამანებონ სუყველამ, იმიტომ რომ ბევრი რამე ვიცი და ვიტყვი ყველაფერს, - ამის შესახებ პაატა იმნაძემ „ტვ პირველის“ ეთერში განაცხადა. დაავადებათა კონტროლის ცენტრის დირექტორის თქმით, გარკვეული ძალები მის პოლიტიკაში ჩარევას ცდილობენ, რაც მას არ უნდა. „პოლიტიკოსი არ ვარ და მრევენ პოლიტიკაში. არ მინდა. თავი დამანებონ სუყველამ, იმიტომ რომ ბევრი რამე ვიცი და ვიტყვი ყველაფერს. თავი დამანებონ, იმიტომ რომ იმდენი რამ ვიცი, იმდენ ვიღაცაზე. იქ ჭკვიანები ხომ არიან იმ ბანაკში? თავი დამანებონ. ხომ იციან, რომ ბევრი რამე ვიცი, იმათმაც იციან. ხელი რატომ ვერ მახლეს, ხომ ახსოვთ? ენდი ვებერი ჩემი ძმაკაცი რომ იყო, ამერიკის თავდაცვის მინისტრის მოადგილე. გაჩუმდნენ, თორემ ავლაპარაკდები, ყველაფერს ვიტყვი. ვაფრთხილებ. დაეტიონ თავის ადგილას და სახლში დარჩნენ. ქვეყანას დღეს ეს სჭირდება“, - განაცხადა იმნაძემ. იმნაძის თქმით, მისი მიმართვის ადრესატებმა იციან ვისზე საუბრობს. მისივე თქმით, უადგილო და უმისამართო შეკითხვები და განცხადებები სპეციალისტებს მუშაობაში ხელს უშლიან და აყოვნებენ. „ყველას დრო გაუჩნდა. ახლა რომელიღაც არასამთავრობო ორგანიზაციამ საჯარო ინფორმაცია მოითხოვა ჩვენი და ახლა ჩემი დეპარტამენტის უფროსი ლუგარის ლაბორატორიაში, რომელიც ანალიზებს უნდა აკეთებდეს, ზის და რაღაც სისულელე ცხრილებს უხაზავს იმ არასამთავრობო ორგანიზაციას, რომ მერე არ დაგვბრალდეს, რომ ჩვენ საჯარო ინფორმაცია დროულად არ გავეცით. მე ხომ ვიცი ეს კუდები საიდან მოდის. საქმე არ აქვს ამ ხალხს?“ - თქვა ... ...
  • დღეს ,,დედამიწის საათი" აღინიშნებადღეს, 28 მარტს ,,დედამიწის საათი" აღინიშნება. დედამიწის საათი გლობალური გარემოსდაცვითი ღონისძიებაა, რომლის დროსაც მილიონობით ადამიანი 1 საათით უარს ამბობს ელექტროენერგიის გამოყენებაზე.გახდი მსოფლიო მოძრაობის ნაწილი სახლიდან გაუსვლელად.საღამოს 20:30-საათიდან 21:30-საათამდე გათიშე ... ...

არქივი


კარმიდამო ჩემი

საკურა_ იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, მალე სამტრედიაშიც აყვავდება

საკურა-იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, ულამაზესი ალუბლის...

ფუტკრის რძე _ ოცდამეერთე საუკუნის ჯადოსნური წამალი

საქართველოს ბუნება ყოველგვარ პირობას ქმნის...

როგორ დავიბრუნოთ ფუტკრის მართვე

გაზაფხულის მოახლოებისთანავე ნებისმიერმა მეფუტკრემ თუ...

მსხვილნაყოფა ციტრუსი _ "ოიუ" (Citrus Oiu)

საქართველოს მოსახლეობისთვის ციტრუსოვანი კულტურებიდან ყველაზე...

"გვაქვს უთვალავი ფერითა!"

ოზურგეთელი, პროფესიით ფარმაცევტი და ხელოვანი...

"დეკემბერა" საოცარი საშობაო ყვავილია

ალბათ, არც ერთი ყვავილის შესახებ...

როგორია ტყის მარწყვი და რა სასარგებლო თვისებები გააჩნია

გაზაფხულის დადგომისთანავე, ადამიანებს უდიდესი სურვილი...

პროდუქტები, რომელიც საუზმეზე არ უნდა მიირთვათ

დიეტოლოგებმა შეადგინეს პროდუქტების სია, რომელიც...

როგორ გაისუფთავონ ფილტვები მწეველებმა

ცოტა ხნის წინ ბრიტანულ მასმედიაში...

შქმერული

დღეს ერთ-ერთი საუკეთესო ქართული კერძის...

"მოხრაკულა" დილით განსაკუთრებით საამოა

„მოხრაკულა“ _ ერთერთი ძველი ქართული...