გურული კურიოზები 07.07.2011

ა კიდო

გურული კურიოზები 07.07.2011

1 იან. 1970, 04:00:00
მაკა სახურია, ლანჩხუთის საოლქო_საარჩევნო კომისიის ყოფილი წევრი

ჭანჭათელი მანიაკი

2003 წლის აგვისტოში, პირველად ჩავედი ლანჩხუთში ბიძინა გუჯაბიძის საარჩევნო შტაბში სამუშაოდ და დეპუტატობის ღარიბი კანდიდატის მწირი შესაძლებლობებით შევუდექი სააგიტაციო კამპანიას _ დავიწყე ლანჩხუთის ულამაზესი, მაგრამ ჩემთვის უცხო სოფლების "დალაშქვრა"! დავდიოდი დანჯღრეული "ჟიგულით", რომელსაც ხან ბენზინი გაუთავდებოდა და ხან რამე ნაწილი გაუფუჭდებოდა, ხოლმე. ერთხელაც მძღოლთან ერთად მარტო წავედი აკეთის მიმართულებით. საშინლად გაწვიმდა, გაგურში კი მანქანა გაფუჭდა. თავსხმა წვიმაში, მუხლამდე ტალახში ვდგავარ გურიის მაღალმთიან სოფელში ერთი უბედური მეგრელი... ერთიანად გალუმპულმა ავხედე ცას და გულში უფალს შევღაღადე: _ უფალო, მართალია, მე ნორმალური არ ვარ, მაგრამ შენ ხომ ყველა გიყვარს და გევედრები, შემეწიე,_მეთქი.

საოცრება ის იყო, რომ ზოგჯერ, მარტო გავივლიდი სოფლის ორღობეებში, შევდიოდი ოჯახებში და თანამოაზრეებს, რომ იტყვიან, ლობიოს ფოთლებივით ვიკრავდი...

ამ ხეტიალში ჭანჭათში გავიცანი ერთი ადამიანი, რომელსაც ჰაბიტუსზეც შევატყვე, რომ მთლად დალაგებული არ უნდა ყოფილიყო. მოგეხსენებათ, ქალი კაცის ზრახვებს იოლად კითხულობს და მაშინვე მივხვდი, ჩემ მიმართ გულგრილი არ იყო _ ჩემ დანახვაზე ალმური ედებოდა და დაბნეული ლუღლუღებდა. გულში მეცინებოდა _ ამ ამბავს საარჩევნოდ გამოვიყენებ ისე, რომ არც მას მოვექცევი ბოროტად და დიდ ცოდვადაც არ ჩამეთვლება,_მეთქი. ჭანჭათში საერთოდ არავინ გვყავდა და მე უნდა მეპოვა შტაბის აქტივისტები, დამკვირვებლები, საარჩევნო ბლოკის წარმომადგენლები და ამომრჩევლების მთელი არმია. პარალელურად, სოფლებში საარჩევნო ტრენინგებს ვატარებდი. აკეთის ზონაში დაუცხრომელი ომი მქონდა სოფლის გამგებელ არკადი ჩხაიძესთან, რომელიც ცდილობდა, არსად გავეჭაჭანებინე. ჭანჭათში ვერ ვნახე შენობა, სადაც ტრენინგის ჩატარებას მოვახერხებდი. საუბნო საარჩევნო კომისიის მოქკავშირელმა თავმჯდომარე ქალბატონმა, რომელიც ხელისუფლების ემსახურებოდა, კომისიის შენობაში ტრენინგის ჩატარების უფლება არ მომცა. გადავწყვიტე, ვინმეს ოჯახში დამენიშნა ტრენინგი. ჩემს "ახალ ნაცნობს", რომელიც გვერდიდან არ მშორდებოდა, ეს ამბავი ძალიან გაუხარდა, ერთი სახლი შემოგვთავაზა და დავნიშნეთ ტრენინგის დღე. ჭანჭათში წავედით მე და ცხონებული ჟანი კალანდაძე ("ვარდების რევოლუციის" შემდეგ, გურიის გუბერნატორი, რომელიც ჯორჯ ბუშის საქართველოში ჩამოსვლის დღეს ავტოკატასტროფაში დაიღუპა). დიდი პატივით მიგვიღეს. ოჯახის დიასახლისი ხილით, კომპოტებით და სხვა სასუსნავებით გაგვიმასპინძლდა. ჟანისთან გულითადი მეგობრობა მაკავშირებდა და ვუთხარი, ამ კაცს ჩემს მიმართ დიდი სიმპათიები აქვს,_მეთქი. ჩვეული მანერით თვალებმოჭუტულმა ბევრი იხარხარა. "ის" კი ჩემს დანახვაზე მღელვარებას ვერ ფარავდა _ ტრენინგზე ტახტზე წამოსკუპდა და თვალს არ მაცილებდა. მე და ჟანი კმაყოფილები ვბრუნდებოდით, რომ ამ მივარდნილ სოფელში აქტივისტები მაინც ვიპოვეთ! (ნუ მიწყენენ ჭანჭათელები, მაშინ ასე იყო _ ავტობუსი ლანჩხუთამდე კვირაში ორჯერ დადიოდა და მისი გრაფიკი საგულდაგულოდ დავიმახსოვრე, რის გამოც საოლქო კომისიაში "მაშაყირებდნენ").

ამის შემდეგ "ნაცნობი" არ მასვენებდა სატელეფონო ზარებით. ხშირად რეკავდა, მაგრამ არ იცოდა, რა უნდა ეთქვა, ამიტომაც ასეთ ხერხს მიმართა: დარეკავდა და დაბნეული ხმით ტარიელს კითხულობდა. ვპასუხობდი, გეშლება,_მეთქი, მაგრამ ის მაინც ჯიუტად რეკავდა და ერთსა და იმავეს იმეორებდა. ეს დაახლოებით ათჯერ მაინც რომ განმეორდა, ისტერიკა დამეწყო და დავუწყე ლანძღვა_გინება, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ სწორედ ჩემი გააფთრებული და სასოწარკვეთილი კივილის მოსმენა სიამოვნებდა. ეს ამბავი კარგა ხანს გრძელდებოდა. შტაბში ყველამ იცოდა ჩემი გაჭირვების შესახებ და ხარხარებდნენ ამაზე. მერე ჭორებმაც მოაღწია ჩემამდე _ საშიში სექსუალური მანიაკია, ქალებთან სათაკილო ისტორიებშია მხილებულიო და სერიოზულად შევშინდი.

ამ დროს მე და ბიძინა (გუჯაბიძე _ ლანჩხუთის ყოფილი პარლამენტარი. რედ.) ცოლ_ქმარი არ ვიყავით, მაგრამ საიდუმლო არ არის, რომ დიდი სიყვარული გვაკავშირებდა. ერთხელაც თბილისში ყრილობაზე წამოვედით ავტობუსით და "ისიც" გვახლდა. მან სპორტის სასახლესთან ბიძინა გაიხმო და სერიოზულად დაუწყო გამოკითხვა, მაკასთან რა გაკავშირებსო. თან მეტისმეტად ტრაგიკული სახე ჰქონდა. ბიძინას რა უნდა ეპასუხა, დაიწყო გულიანი სიცილი. ამ დროს ჩვენ შტაბში მუშაობდნენ თბილისიდან ჩამოსული ნიკა გვარამია, მურთაზ ზოდელავა და კახი ანჯაფარიძე. მათი "საღადაო" თემა გახდა "ჭანჭათელი მანიაკი", რომელსაც უკვე წონასწორობიდან გამოვყავდი და სერიოზულად მიფრთხილდებოდნენ, რომ მისი მსხვერპლი არ გავმხდარიყავი. მეგობრები ტელეფონითაც და ისედაც კარგა ხანს მზრუნველად მეკითხებოდნენ, ხომ მშვიდობაა შენსკენ, ჭანჭათელმა მანიაკმა ხომ არაფერი დაგიშავაო?


ლანჩხუთელი პაპარაცი

ისევ 2003 წლის არჩევნები და საბედისწერო "ვარდების რევოლუცია" უნდა გავიხსენო. მრავალი კურიოზი მაკავშირებს ამ პერიოდთან. მართალია, რევოლუციის შედეგებმა ჩვენი იმედები და მოლოდინები გააცრუა, მაგრამ არც იმათ საყვედურებს მივიღებ, ვინც ამბობს, იერემია წინასწარმეტყველი ვიყავი, ზუსტად ვიცოდი, რა მოხდებოდა და შევარდნაძის გათახსირებული რეჟიმის შეცვლა არ მინდოდაო. მე მტკიცედ მწამდა, რომ ის უზნეო რეჟიმი უნდა შეცვლილიყო. ამ გზაზე სააკაშვილი მესიად არასდროს მესახებოდა, მაგრამ იმ მოცემულობაში, საუბედუროდ, იგი უალტერნატივო იყო.

მოკლედ, იმის იმედით, რომ შევარდნაძის რეჟიმს შევცვლიდით და თუ იდეალური ვერა, ოდნავ მაინც უფრო დემოკრატიული, სამართლიანი და გონიერი ხელისუფლება მოვიდოდა, ბრძოლაში მთელი არსებით ჩავერთე. შევარდნაძის მშობლიურ რაიონში ჩვენს მიმართ განსაკუთრებული ზეწოლა იყო სახელისუფლებო ძალების მხრიდან. ფინანსურად ძალიან შეზღუდულნი ვიყავით და ერთადერთი იმედი ჩვენთვის იყო ბლოკ "ნაციონალური მოძრაობა_დემოკრატიული ფრონტის" საარჩევნო გაზეთი, რომელიც იმ დროს წარმოუდგენელ ეფექტს ახდენდა მოსახლეობაზე. გაზეთი საკმარისი რაოდენობით ვერ იბეჭდებოდა და ცენტრალურ საარჩევნო შტაბში მისი მოპოვება დიდ ძალისხმევასთან იყო დაკავშირებული. კარდაკარ პროგრამის კოორდინატორი იყო დათო კირკიტაძე, რომელიც აკლებული მყავდა იმის გამო, რომ ლანჩხუთისთვის საკმარისი რაოდენობით არ იგზავნებოდა გაზეთები. თბილისში ჩავედი და ჯვარს ვაცვი კირკიტაძე, ჩემ დანახვაზე სიმწრით იღიმოდა _ შენი მეშინიაო. მოკლედ, ძლივს ვიშოვნე რამდენიმე შეკვრა გაზეთი და მზრუნველად ჩამოვიტანე ლანჩხუთში, როგორც ოქროს ზოდები. ოფისად გვერდიგვერდ ორი ბინა გვქონდა ნაქირავები _ ოროთახიანი და ერთოთახიანი. ერთოთახიანი გავარემონტეთ და ვინაიდან სამზარეულო არ გვჭირდებოდა, მას სამუშაო ოთახად ვიყენებდით. ამ ოთახში ერთი საწერი მაგიდა იდგა, არავითარი სამზარეულოს ატრიბუტიკა, მხოლოდ კედელზე მირჩენილი ონკანი უნიჟარო იყო, სამარადისოდ გამშრალი და მივიწყებული. მოგეხსენებათ, ბიძია ედუარდის ხელში წყალმომარაგება ლანჩხუთს წლობით შეწყვეტილი ჰქონდა და ხალხი ეზოებიდან ვედროებით ეზიდებოდა წყალს. ნანატრი გაზეთების შეკვრები ამ სამზარეულოში დავალაგე და იმ გამომშრალი ონკანის არსებობა არც მომგონებია.

მეორე დილით, ოფისში გამოვცხადდი გახარებული, რომ სოფლებში გაზეთების დარიგება უნდა დამეწყო. ისე სასოებით შევდივარ იმ ოთახში, როგორც აკაკის "გამზრდელში" ცხენის მოპარვის შემდეგ შინ მობრუნებული ბათუ შედის ფაცხაში უსაყვარლესი ნაზიბროლას დასახედად, მაგრამ ჰოი, უბედურებავ! ბათუმ რომ დაინახა, იმაზე ნაკლები საშინელება როდი დავინახე _ "ზარმა დამკრა, ელდა მეცა" და მეც გაუპატიურებული ცოლის ხილვისას ჩაკეცილი ბათუსავით ჩავიკეცე, როცა ვიხილე ჩემი ნანინანატრი გაზეთების შეკვრები ერთიანად სველი და წყლით გაჟიჟინებული დამხვდა. 10 წლის განმავლობაში რომ წვეთი წყალი არ გამოჟონილა იმ ონკანიდან, იმ ერთადერთ ღამეს კინტიკარას (რა დამავიწყებს ამ ლამაზ ტოპონიმს?) წყალსაცავი გადარეულა, მოშვებულა ყველა "რეზბა" და ჩემდა მეხად წამოსულა წყალი. იქიდან წყლის წამოსვლა იმდენად დაუჯერებელი იყო, რომ ბინის პატრონს ნიჟარაც აღებული ჰქონდა და არც უფიქრია, წყლის წამოსვლის შემთხვევაში, რა მოხდებოდა. როგორც ჩანს, წყალი მხოლოდ წვეთავდა, მაგრამ მთლიანად გაჟღინთა გაზეთები და ჩემი გაუბედურება მაინც მოახერხა.

დავიწყე სველი გაზეთების გაფენა აივანზე. მზიანი დღე იყო, გაზეთები შრებოდა და მართალია, ფორმას კარგავდა, მაგრამ მაინც იკითხებოდა. იმედს არ ვკარგავდი, მაგრამ ამდენი ათასი გაზეთის გაშრობას რას ეყოფოდა ერთი აივანი? ავიღებ გამშრალ გაზეთებს და ვფენ ახალს, შამფურივით ვტრიალებ. ყველაფერი დამავიწყდა და ვდგავარ ამ აივანზე გაშტერებული. თოკზე კიდია გაზეთები, საიდანაც გაღიმებული სააკაშვილი ხან თავდაყირა და ხან გვერდულად შეჰხარის მნახველს. უცებ ქვევიდან რაღაც უცნაური ჩხაკუნი მენიშნა და რას ვხედავ: ამ ჩემი უბედურების სცენას ჟურნალისტები არ იღებენ?!

ვინ წარმოიდგენს, რომ დიად გენერალს კონკურენციას გაუწევს ან პოლიტპატიმრობიდან ახლად თავდაღწეული გუჯაბიძე, ან თუნდაც მდიდარი და გავლენიანი ქართული ფეხბურთის ბოსი _ მერაბ ჟორდანია? თანაც სააკაშვილის სიფათის ხილვაზე, ლაივში თუ ფოტოზე, მრავალ ლანჩხუთელს ელეთ_მელეთი ემართება. რა დამავიწყებს სააკაშვილის გაპრეზიდენტების იდეაზე ჩემი ლანჩხუთელი მეგობრის რეაქციებს _ გიჟივით შემოვარდებოდა ოფისში და კედელზე გაკრულ სააკაშვილის პლაკატებს მუჯლუგუნებს დაუშენდა. ისედაც ენას უკიდებს და ბრაზისგან გაჭარხალებული მთლად გაჭედავდა, მაგრამ მაინც ღრიალებდა: რრრაა უნდა ამმმას აქქ? რრა უნდა ამმმას? მე შეჩვეული ვიყავი და მშვიდად ვპასუხობდი: კაი რა, დაცხრი, დაგვანებე თავი, სხვა საქმე არ გაქვს? მას ჩემი სიმშვიდე უფრო აცოფებდა და ახლა მე მიყვიროდა: "წაადი შენს წალენჯიხაში! წწადი!" მე შევუსწორებდი: "წალენჯიხაში კი არა _ ჩხოროწყუში! გენაცვალე, რა სტუმართმოყვარე ხარ!" ეს სცენა თითქმის ყოველდღე მეორდებოდა.

მოკლედ, შეუცნიათ ჩემი უბედურება. არ გამომიცდია, როგორია პაპარაცული ოინები, რადგან არც ცნობილი ადამიანი ვარ, არც "სტარი" და არც "სელებრითი", როგორც გიგა ბოკერიას ამერიკანიზმების მოყვარული ნეტარი ცოლი იტყოდა, მაგრამ იმ წამს ფოტოაპარატის ჩხაკუნი მწარე სილაზე უმწარესი იყო ჩემთვის. რაღას ვიზამდი? ნესტან_დარეჯანივით გულჩათუთქულმა გავიფიქრე, "კარგი რამ მჭირდეს, გიკვირდეს, ავი რა საკვირველია,_მეთქი და "პაპარაცოს" ზემოდან გადავძახე: _ რატომ მიღებთ?

_ ოოო, ჩემო კეთილო, არქივი, არქივიიი! _ მრავალმნიშვნელოვნად ამომძახა ბედნიერმა პაპარაცმა, _ ამ ფოტოს ჩემს გაზეთში რომ იხილავენ, კაი დღე არ დაგადგებათ!

_ ესღა მაკლდა! _ გავიფიქრე და გაბრაზებულმა გადავძახე: _ სადაც გინდათ, იქ წაიღეთ, ყველაფერი ხდება, ამის გამო არ დამხვრეტენ. თქვენმა საყვარელმა მთავრობამ ათწლეულის მანძილზე მხოლოდ ერთი ღამით გამოუშვა წყალი. სიმართლეს ვიტყვი და სასჯელის დარდი არ მაქვს, უბრალოდ უსიამოვნო მომენტია, ეგ ფოტოები კი ჯონი ფირცხალაიშვილს მიუტანეთ! _ დავამატე რისხვით.

დღემდე არ ვიცი, რა ბედი ეწია ჩემი უბედურების ამსახველ ფოტოებს. მაშინ რომ მცოდნოდა, რას მოუტანდა საქართველოს სააკაშვილის გაპრეზიდენტება, არც ამდენს ვინერვიულებდი, იმ გაზეთებს კი მხოლოდ იმისთვის გავაშრობდი, რომ ცეცხლში დამეწვა და ხალხამდე არ მიმეტანა მიშას ტყუილი დაპირებები.





 ახალი ამბები
  • “რომ არა 13 ივნისი, დღეს ბედნიერი ქალი ვიქნებოდი შვილიშვილებით სავსე”2015 წლის 13 ივნისს მომხდარ სტიქიას ვერეს ხეობაში, 21 ადამიანი ემსხვერპლა; მათგან ორი, დღემდე დაკარგულად ითვლება. ეს თარიღი ხობის მუნიციპალიტეტში მცხოვრები ზარანდიების ოჯახისთვის ორმაგად ტრაგიკული აღმოჩნდა _ ერთ დღეში ოჯახის ორი ახალგაზრდა წევრი დაკარგეს. “გურია ნიუსი” განმეორებით გთავაზობთ გასული წლის ინტერვიუს დები ზარანდიების დედასთან. 13 ივნისი, 2920 წელი _ ტრაგედიიდან 5 წლის შემდეგ ამ საშინელ დღეს“გურია ნიუსთან“ კიდევ  ერთხელ იხსენებს დაღუპული დების _ ლიზი და ინდირა ზარანდიების დედა მანანა ბახია.  ინტერვიუს ჩაწერა ქალბატონ მანანასთან უმძიმესი განცდით _ ახალგაზრდა, ჭკვიანი და კეთილშობილი გოგონების საფლავზე მოგვიხდა. _ ძალიან მიჭირს იმ დღის გახსენება...  ყველაფერი კარგად არც კი მახსოვს, სიმართლე რომ გითხრათ... 14 ივნისის დილა, რომ გათენდა და ჩემი გოგოები სახლში არ იყვნენ, ძებნა ყველგან დავუწყეთ _ შემოვიარეთ მთელი საავადმყოფოები, სად არ ვიყავით... იმედს არ ვკარგავდი... საღამომდე ცოცხალ შვილებს ვეძებდი, მერე კი გავრცელდა ხმა და მეც მოვკარი ყური, რომ საშინელი სტიქია იყო და გოგოები დაიღუპნენ. პირველი ინდირა იპოვეს მზიურში, რამდენიმე დღის შემდეგ კი _ ლიზი.  _ საზოგადოება დღემდე დანანებით იხსენებს ინდირა და ლიზი ზარანდიებს... კიდევ ერთხელ მოგვიყევით მათ შესახებ... _ ინდირა  რადიო "საქართველოს ხმაში" მუშაობდა და ასევე, მეორე ადგილასაც. ლიზი სტომატოლოგი იყო და ისიც ასევე ორ ადგილას მუშაობდა. ჭკვიანი გოგონები იყვნენ. ყველაფერი დროზე მოასწრეს _ უნივერსიტეეტის დამთავრება, მაგისტრატურა... ყველაფერი რომ გავიარეთ და ბედნიერებას ველოდით, მაშინ წამოგვეწია ეს სტიქია... იმხელა ქალაქში ორი შვილი ერთად დავკარგეთ...  _ინდირას და ლიზის ჰყავს ძმა _ ლუკა, რომელსაც ისინი ზრდიდნენ დიდი სიყვარულით... მოგვიყევით ლუკას შესახებ, რომ საზოგადოებამ გაიცნოს. _ ლუკა "ილიას უნივერსიტეტის"პირველკურსელია. სწორედ ეს უნივერსტიტეტი დაამთავრა ინდირამაც. ლუკას 50%-იანი გრანტი აქვს, კარგად სწავლობს და დებს არ უმტყუნებს იმედს.... _ უმძიმესია კითხვა: რომ არა 13 ივნისის სტიქია, როგორი იქნებოდა დღეს თქვენი ცხოვრება... _ ბედნიერი ქალი ვიქნებოდი, შვილიშვილებით სავსე, ჩემს გოგონებს ორივეს თავიანთი ოჯახი ექნებოდათ... უბედნიერესი დედა ... ...
  • დირკ ბუშლე - რიონის ხეობაში ვითარების დეესკალაცია არის უმთავრესირამდენიმე მთავარ საკითხზე შევთანხმდით, ერთ-ერთი არის ბარიერების მოხსნა და იქ მყოფი ადამიანებისთვის კონსტიტუცით გათვალისწინებული უფლების უზრუნველყოფა გადაადგილების თავისუფლებაზე, - ამის შესახებ ევროკავშირის ენერგეტიკული გაერთიანების დავების გადაწყვეტისა და მოლაპარაკებების ცენტრის ხელმძღვანელმა დირკ ბუშლემ „ნამახვანჰესის“ მშენებლობასთან დაკავშირებით გამართული შეხვედრის დასრულების შემდეგ ჟურნალისტებს განუცხადა. დირკ ბუშლეს თქმით, საერთო ჯამში, დღევანდელ შეხვედრაზე სამ საკთხზე მოახერხეს შეთანხმება. "დღეს გაიმართა ძალიან ხანგრძლივი დისკუსია და შეხვედრა, რაც ნამდვილად პროდუქტიული იყო. მოხარული ვარ, რომ მოვახერხეთ  დავასთან დაკავშირებული სამი ძირითადი პუნქტის განხილვა. ​ერთ-ერთი მთავარი ელემენტი ეხება თვით ნამახვანის პროექტს. კერძოდ, ჩვენს მიერ იმის იდენტიფიცირებას, თუ რამდენად გამოიკვეთება პროექტთან დაკავშირებული რაიმე ისეთი რისკი, რაც გადახედვას საჭიროებს. ასევე, იმ შემთხვევაში, თუ ისეთი რისკი იქნა გამოვლენილი რომლის   აღმოფხვრის გარეშეც  შესაძლოა დადგეს მნიშნელოვანი ზიანი, ჩვენი ამოცანა იქნება რისკის პრევენციის გზების იდენტიფიცირება.  ჩვენ ასევე ვისაუბრეთ რიონის ხეობაში არსებულ ვითარებაზე.  ისევე როგორც ყველა მხარეს, გვსურდა მონაწილეობა მიგვეღო  ხეობაში არსებული ვითარების დეესკალაციაში და მოხარული ვარ, რომ ყველა საკმაოდ კონსტრუქციული იყო.   ვიმედოვნებთ, რომ მომავალ კვირას მთავრობისა და პოლიციის მხირან ვიხილავთ ისეთ ნაბიჯებს, რაც  უზრუნველყოფს იქ მცხოვრები მოწინააღმდეგების პროტესტისა და  თავისუფალი გადადგილების უფლებით სარგებლობას, თუმცა მათი მხრიდან  ყოველგვარი  გზების ბლოკირებისა და შეზღუდვების დაწესების გარეშე. საბედნიეროდ, დღევანდელ შეხვედრაზე გამოიკვეთა, რომ ხეობაში არსებული ვითარების განმუხტვა, დისკუსიაში ჩართული ყველა მხარის ინტერესში შედის, რაც ნამდვილად მნიშნელოვანი მიღწევაა. ბოლოს განვიხილეთ არანაკლებ მნიშვნელოვანი საკითხი, საქართველოს ენერგეტიკულ უსაფრთხოებასა და მასთან დაკავშირებულ სამომავლო გეგმებთან მიმართებაში. აღსანიშნავია, რომ ეს არის  მნიშვნელოვანი და მასშტაბური ჰიდროენერგეტიკული პროექტი საქართველოსთვის და ზოგადად ენერგეტიკული უსაფრთხოებისათვის.ხაზგასმელია, რომ ენერგოუსაფრთხოების უზრუნველყოფა არა მხოლოდ საქართველოს უფლება, არამედ როგორც ევროპის ენერგეტიკული გაერთიანების ხელშემკვრელი მხარის  ვალდებულებაც არის.  ამ თვალსაზრისით, გვაქვს მოლოდინი, რომ საქართველოს მთავრობა, სამოქალაქო საზოგადოებას გაუზირებს ინფორმაციას, თუ რა დაშვებების საფუძველზე და რა გზებით უნდა მოხდეს ენერგომომარაგების უზრუნველყოფა მომდევნო 10 წლის განმავლობაში. მნიშვნელოვანია, რომ მიღწეულ შეთანხმებებს მოჰყვეს შესაბამისი ქმედებები, პროექტისადმი ნდობის აღდგენის მიზნით. ვხედავთ შემდგომი წარმატებული განხილვების პერპექტივას და ვიმედოვნებთ, რომ ჩვენი როგორც მედიატორების ჩართულობით, არა მხოლოდ სიტუაციის დროებით განმუხტვას, არამედ პრობლემის გადაჭრას მივაღწევთ".  - განაცხადა დირკ ბუშლემ. შეგახსენებთ, რომ ევროკავშირის ენერგეტიკული გაერთიანების დავების გადაწყვეტისა და მოლაპარაკებების ცენტრის ჩართულობით “ნამახვანჰესთან” დაკავშირებით შეხვედრა გაიმართა. ... ...
  • "მათ აქვთ შესაძლებლობა დახმარების" - ბავშვთა იძულებითი შრომის წინააღმდეგ კვირეული საქართველოში12 ივნისი ბავშვთა იძულებითი შრომის წინააღმდეგ მსოფლიო დღეა. აღნიშნული თარიღის ფარგლებში საქართველოში კვირეული ტარდება. დღეს კი ბავშვთა იძულებითი შრომის წინააღმდეგ ჩატარებული ესსეების კონკურსის გამარჯვებულები დააჯილდოვეს. „კონკურსში 18  განაცხადი შემოვიდა.ბუნებრივია, იყო კრიტერიუმები ჩამოყალიბებული, რის მიხედვით მიენიჭებოდა პრიორიტეტები ამ ნამუშევრებს და შეირჩა 6 ნამუშევარი. გარდა ამისა, ამ 6 კონკურსანტის გარდა, სიმბოლური საჩუქრები მიიღეს კამპანიის სხვა მონაწილეებმაც. ასეთი იყო სულ 4 მონაწილე“,_ გვითხრა  „ღვთისშვილთა კავშირის“ ხელმძღვანელმა,  ნონა კენჭუაშვილმა. კვირეულის ფარგლებში კი ფორუმის გამართვაა დაგეგმილი, რომელიც სავარაუდოდ ონლაინ ჩატარდება. „ამ კვირეულის ფარგლებში იგეგმება ფორუმი და შესაძლოა, პანდემიიდან გამომდინარე იყოს ონლაინფორუმი.  ჩვენი მიზანია, რომ ფორუმში ჩაერთნონ მუნიციპალიტეტების წარმომადგენლებიც. იმიტომ რომ მათ აქვთ შესაძლებლობა ამ ბავშვების და ოჯახების იდენტიფიცირება მოახდინონ  და ადგილზე იყოს რესურსი, რომ  შესთავაზონ დახმარება. ასევე გაიმართება სესიები მშობლების და უშუალოდ ამ ბავშვების მონაწილეობით“,_ გვითხრა ... ...
  • მადლობის სიგელი "გურია ნიუსის" ჟურნალისტს„გურია ნიუსის“  ჟურნალისტს რუსუდან ოქრუაშვილს მადლობის სიგელი გადაეცა. სრულად საქართველოს ღვთისშვილთა კავშირის პრეზიდენტმა ნონა კენჭუაშვილმა მადლობის სიგელი ჟურნალისტს ბავშვთა იძულებითი შრომის წინააღმდეგ კამპანიის მხარდაჭერისა და აქტიური მონაწილეობისთვის ... ...
  • ავტოსაგზაო შემთხვევა ნაბეღლავში _ რა ხდება შემთხვევის ადგილზეამ წუთებში ავტოსაგზაო შემთხვევა მოხდა ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაბეღლავში. როგორც თვითმხილველმა "გურია ნიუსს" შეატყობინა, ტოიოტა რავ 4-ის მარკის ავტომანქანა გაზსადენ მილს შეეჯახა. ადგილზე მობილიზებულია სასწრაფო დახმარებისა და პოლიციის ეკიპაჟები. ადგილზე მისულებს ავტომობილის მძღოლი ადგილზე არ დახვდათ. "გურია ნიუსი" დამატებით დეტალებს შსს-ში ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ რამდენად ფართოა შენი ცოდნის არეალი

მე-20 საუკუნის რომელი პოლიტიკური მოღვაწე...

ტესტი _ ხარ თუ არა "უგზო-უკვლოდ" განათლებული? (მეორე ვარიანტი)

რა დასტრიალებდა თავს მაურისიო ბაბილონიას...

ტესტი _ იცი თუ არა ფეხბურთის ისტორია

ვის გაუტანა 1986 წელს მარადონამ...

ტესტი _ რა არის გამოსახული ამ ისტორიულ ფოტოზე?

ისრაელის მიერ პალესტინის დაბომბვა თუ...

ტესტი _ ყველაზე, ყველაზე...

იცი თუ არა გეოგრაფია

ტესტი _ იცი თუ არა ყველაფერი?

როგორ უნდა გაარკვიოთ მხარეები ტყეში...

კარმიდამო ჩემი

ტრადიციად ქცეული მავნე ჩვევა

სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების გადაწვა სახიფათო და...

"ქართული თექა ჩემი გატაცებაა!"

ქართულ თექაზე მუშაობას, უმეტესად, ჩვენი...

გავაშენოთ საადრეო ჯიშის მანდარინი

დასავლეთ საქართველოს სუბტროპიკული ზონის კლიმატი,...

თხილის წამლობა აპრილის შუა რიცხვებიდან

აპრილის დასაწყისიდან, როცა თანდათან მატულობს...

როგორ გამოვკვებოთ და გამოვზარდოთ ქათმის წიწილები

საქართველოში ქათმის და, ზოგადად, შინაური...

დავთესოთ ბოსტნეული და გამოვიყვანოთ ჩითილები

წლევანდელი გაზაფხული,  გურიაში, განსაკუთრებით, საკმაოდ...

საგაზაფხულო ფხალეული კვერცხით და ნედლი სანელებლებით

საქართველოს სამზარეულო კულტურა ფხალეულის ორასამდე...

"კალისტო 1920 "_ გურიაში "გემოვანის" პური გამოჩნდა

პური ერთ-ერთი უძველესი საკვებია და...

ერთი ნაჩუქარი ბაჭიით დაწყებული საქმე: "ბოცვრის მოშენება ყველა ოჯახმა უნდა შეძლოს"

ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუაამაღლებაში მცხოვრები,...

ზღმარტლი _ მცენარე, რომელიც იმსახურებს ყურადღებას

მუშმულას და უნაბის შემდეგ, ჩვენს...