რეორგანიზაციის შედეგად, რომელიც ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გამგებელმა ზაზა ურუშაძემ განახორციელა კულტური სფეროს სამსახურებში, შეიქმნა ა(ა) ი პ „კულტურის დაწესებულებათა გაერთიანება“.
გაერთიანებაში თავი მოიყარა ლანჩხუთის სამუსიკო სკოლამ, ცენტრალურმა ბიბლიოთეკამ, სამხატვრო სკოლამ, კულტურის ცენტრმა და სუფსის სამუსიკო სკოლამ, ხოლო მეექვსე სუბიექტი – კულტურული მემკვიდრეობის დაცვისა და განვითარების ცენტრი საერთოდ გაუქმდა, აღნიშნული ცენტრის თანამშრომლებს ოთხ მარტს გადასცეს გათავისუფლების ბრძანება, რომელიც ორი მარტითაა დათარიღებული და ხელს გაერთიანების დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი გია იმნაიშვილი აწერს.
როგორც ირკვევა, რეორგანიზაციის ავტორი და მთავარი ინიციატორი, მუნიციპალიტეტის პირველი პირი მიიჩნევს, რომ კულტურული მემკვიდრეობის ცენტრი ზედმეტი რგოლი იყო და ამიტომაც ამოვარდა.
თუმცა, ფაქტებიდან გამომდინარე, ეს გამგებლის და რამდენიმე პირის პირადი ხედვად შეიძლება ჩაითვალოს. დავიწყოთ თავიდან. როცა გამგებელი საკრებულოში რეორგანიზაციის ინიციატივით შევიდა, ბიუროს სხდომაზე დეპუტატებმა არასაკმარისად მიიჩნიეს ის არგუმენტები, რაც გამგეობამ წარმოადგინა რეორგანიზაციის აუცილებლობისთის. როგორც მაშინ უმრავლესობის ერთ-ერთმა დეპუტატმა გვითხრა, ბიუროს არ ესწრებოდა თავად გამგებელი და უპრიანი იყო უშუალოდ მისგან მოესმინათ თუ რას ისახავდა მიზნად ეს ცვლილებები.
ბიუროს შემდეგ რეორგანიზაციის საკითხი ცალკეულმა კომისიებმაც განიხილეს და ჩვენი ინფორმაციით, დაიწუნეს კიდეც. დეპუტატმა გია გოგუაძემ თავის დროზე განაცხადა კიდეც, რომ საკმაოდ კონსტრუქციული მსჯელობა იყო სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმარებისა და ინფრასტრუქტურის კომისიის სხდომაზე, სადაც თითქმის ყველა წინააღმდეგი იყო აღნიშნული რეორგანიზაციის.
მიუხედავად ყველაფრისა 26 სექტემბერს გამართულ საკრებულოს სხდომაზე, რომელსაც ზაზა ურუშაძეც ესწრებოდა, უმრავლესობამ გამგებელს მწვანე შუქი აუნთო რეორგანიზაციის გასატარებლად. თუმცა რატომღაც ხმის მიცემამ ისე ჩაიარა, რომ კომისიების დასკვნები საკრებულოს სხდომაზე არ გაჟღერებულა.
უმრავლესობის წევრმა და უშუალოდ კულტურის დარგის კურატორმა საკრებულოში, ია ჩხაიძემ მაშინდელ სხდომაზე განაცხადა, რომ რეორგანიზაცია უპირველესად მიზნად ისახავდა პროფესიონალი კადრების მოზიდვას.
ოპოზიცია კი მიიჩნევდა, რომ გამგეობის მიერ მომზადებული პაკეტის არასრულყოფილი იყო. იგი ძირითადად შედგებოდა ორი პუნქტისაგან: 1. პროექტის მიღების მიზეზი, მიზანი და არსი. 2. პროექტის ფინანსური დასაბუთება.
პირველ პუნქტში ნათქვამი იყო მხოლოდ იმაზე, რომ ა (ა)ი პ-ებს გააჩნიათ ადმინისტრაცია, ბიუჯეტი და ცალ-ცალკე ახორციელებენ შესყიდვებს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, გამგეობა მიიჩნევდა, რომ ერთი ადმინისტრაციის პირობებში ყველა მათგანის გაერთიანება უფრო ეფექტურს გახდიდა დარგის მართვას, ასევ ხელს შეუწყობდა საერთო მიზნების განხორციელებას ნაკლები ფინანსური რესურსის ხარჯვის პირობებში. რაც შეეხება ფინანსურ დასაბუთებას, აქ მხოლოდ ერთი რამ ეწერა: „პროექტის მიღება არ გამოიწვევს ადგილობრივი ბიუჯეტის ხარჯების ზრდას“.
მართალია გამგეობა დარგის მართვის ეფექტურობაზე აკეთებდა აქცენტს, თუმცა საბოლოოდ ერთ-ერთი დარგი, კერძოდ კულტურული მემკვიდრეობა საერთოდ უგულვებელყვეს, სტრუქტურაში არანაირი სახით არ გაითვალისწინეს და ამ სამსახურის თანამშრომლები სახლში გაუშვეს.
„საკრებულომ სამსახურებში მონიტორინგი გამგებლისთვის თანხმობის მიცემის შემდეგ განახორციელა, ისე უპრიანი იყო პირიქით მოეხდინათ. კულტურული მემკვიდრეობის დაცვისა და განვითარების ცენტრი ერთ-ერთი იყო, ერთადერთი თუ არა, რომელმაც შესძლო მონიტორინგის ჯგუფისთვის კონკრეტული შედეგებით დაესაბუთებინა მისი არსებობის მართებულობა. მიუხედავად ყველაფრისა, სწორედ ამ სამსახურის გაუქმება მიიჩნიეს მიზანშეწონილად და მისი თანამშრომლები ბრძანების საფუძველზე სახლში გაუშვეს. სხვათა შორის, გათავისუფლების ბრძანება დეკრეტულშევებულებაში მყოფსაც ჩააბარეს, რაც კომპეტენტურ იურისტთა აზრით, ყოვლად დაუშვებელია“ – ასეთია კულტურული მემკვიდრეობის ყოფილ თანამშრომელთა პოზიცია.
კულტურის დაწესებულებათა გაერთიანების უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი გია იმნაიშვილი ამბობს, რომ დიალოგს მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელობასთან და დიდი ალბათობით, დაუსაქმებელი არავინ არ დარჩება.
რაც შეეხება თავად მუნიციპალიტეტის გამგებლის პოზიციას, იგი მოკლე პასუხით შემოიფარგლა – „თუ რამე გაინტერესებთ, მიმართეთ გაერთიანების ადმინისტრაციას, მე არანაირად არ ვერევი გადაწყვეტილებების მიღებაში და პასუხსაც ვერ გაგცემთ“.
