ნატო-სთან დაკავშირებით ჩვენ არ გვსურს რაიმე განსაკუთრებული მოლოდინის შექმნა. ეს თვითონ ალიანსის გენერალური მდივნის და პარტნიორი ქვეყნების რეკომენდაციაა. დადგება დრო, როცა ჩვენი სახელმწიფო იქნება მზად იმისთვის, რომ გახდეს ნატო-ს წევრი,_ ამის შესახებ ჟურნალისტებს პარიზში საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა განუცხადა.
ნიშნავს თუ არა პრემიერის განცხადება იმას, რომ ნატო-ში შესაძლოა, საქართველო საერთოდ ვერ გაწევრიანდეს ან ეს პროცესი კვლავ გაურკვეველი ვადით გადაიდოს – ამ საკითხებზე "გურია ნიუსს" პოლიტოლოგი ნიკა ჩიტაძე ესაუბრა:
"პრემიერი აცნობიერებს იმ ფაქტს, რომ რადიკალური გარღვევა ნატო-საქართველოს ურთიერთობაში არ მოხდება მინისტერიალზე, რომელიც 1- 2 დეკემბერს გაიმართება. მინისტერიალის კომპეტენციაში შედის მაპ-ის მინიჭება არმინიჭების საკითხის გადაწყვეტა, თუმცა საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანების საკითხი დღის წესრიგში მაინც არ დგას. ნატოს ვარშავის სამიტზე მხოლოდ მხოლოდ მონტენეგროს მოწვევა იგეგმება. ამას აცნობიერებს პრემიერ-მინისტრიც და სწორედ ამიტომ აკეთებს ამ განცხადებას, რათა მომავალში თავიდან აიცილოს ოპოზიციური პარტიებისა და საზოგადოების პრეტენზიები იმასთან დაკავშირებით, თუ რატომ არ მოხდა წინსვლა ნატო-ს მიმართულებით. პრემიერმა არ შექმნა მოლოდინი, რადგან, ჩემი აზრით, მას გააჩნია კონკრეტული ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ჯერჯერობით საქართველო ვერ გაწევრიანდება ნატო-ში მონტენეგროსგან განსხვავებით", _ ამბობს ჩიტაძე.
მისივე თქმით, დემოკრატიის სტანდარტებს ვერც მონტენეგრო აკმაყოფილებს, თუმცა ალიანსში მისი მიღება საქართველოსგან განსხვავებით ბევრად უფრო უმტკვნეულოა.
"ვერ ვიტყვი, რომ მონტენეგრო ყველანაირად აკმაყოფილებს დემოკრატიის სტანდარტებს. ჩვენ ვიცით, რომ მონტენეგროში იყო გამოსვლები, როცა ხალხი აპროტესტებდა საპარლამენტო არჩევნების შედეგებს. გარდა ამისა, საპროტესო აქციებს აწყობდა საზოგადოების ის ნაწილი, რომელიც არ ეთანხმებოდა მონტენეგროს ნატო-ში გაწევრიანებას. გარდა ამისა, საქართველოსგან განსხვავებით, მონტენეგროს ნაკლები რესურსი გააჩნია იმისთვის, რომ მიღოს მონაწილეობა ნატო-ს ეგიდით განხორციელებულ სამხედრო ხასიათის ოპერაციებში. საქართველო კი, მონაწილეობდა ISAF-ის მისიებში კერძოდ, ავღანეთში, აფრიკასა და ერაყში. საქართველოს უფრო მეტი რესურსი და მოტივაცია გააჩნია ნატო-ში შესვლისა ვიდრე მონტენეგროს.
ამ შემთხვევაში ჩნდება კითხვა, მაშინ რატომ ვერ შედის საქართველო ნატო-ში. ალბათ იმიტომ, რომ საქართველო პოსტსაბჭოთა სივრცეში მდებარეობს და სამწუხაროდ, ჯერ კიდევ ითვალისწინებენ რუსეთის ინტერესებს. ისმის კითხვა თუ რატომ აქვს ბოსნიას მაპ–ი, როდესაც ის მხოლოდ რამდენიმე ათეული სამხედრო მოსამსახურით იყო ავღანეთში წარმოდგენილი, ხოლო საქართველო 1600- მდე მოსამსახურით და დღესაც 800-მდე ქართველი ჯარისკაცი იმყოფება ავღანეთის ტერიტორიაზე. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სამხედრო მოქმედება არ მიმდინარეობს ნატო-ს ეგიდით, მასში მონაწილეობენ ნატო-ს წევრი ქვეყნები", _ ამბობს ჩიტაძე.
პოლიტოლოგი საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანების რამდენიმე ხელშემშლელ ფაქტორს ასახელებს და ამბობს, რომ აქ გარკვეულწილად რუსეთის გავლენაც იგრძნობა.
"დასავლეთმა შემოიღო გარკვეული სანქციები რუსეთის მიმართ, მაგრამ მისი ფაქტორი მაინც დაღს ასვამს საქართველოს. თუმცა, მხოლოდ რუსეთის ფაქტორი არ არის საქართველოს ნატო-ში ვერშესვლის განმაპირობებელი. გარდა ამისა, საქართველოს საკუთარი პრობლემებიც აქვს დემოკრატიული ინსტიტუტების განვითარებასთან დაკავშირებით და ქვეყანა ჯერჯერობით ვერ ასრულებს ნატო-ს ყველა სტანდარტს და მოთხოვნას. რიგი მიმართულებით საქართველო ნამდვილად წარმატებულია, მაგრამ გარკვეული მიმართულებებით პრობლემები არსებობს. რაც შეეხება მონტენეგროს, ვერ ვიტყვით რომ ის წარმატებულია და იმსახურებს ნატო-ში გაწევრიანებას, მაგრამ მისი მიღება საქართველოსგან განსხვავებით ბევრად უფრო უმტკვნეულოა", _ ამბობს ჩიტაძე.
