“რა პრობლემა იქნება, თუ რუსეთიდან შემოსულ გაზის გამტარ მილში გადაგვიხდიან ფულს და შემგომ [რუსები] მოუვლიან ამ მილს, რას ცვლის ეს ჩვენს ენერგეტიკულ უსაფრთხოებაში?” – ეს განცხადება კახა ბენდუქიძეს ეკუთვნოდა, რომელიც იმ დროისთვის (2005 წლის 22 თებერვალი), ეკონომიკური რეფორმების საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის თანამდებობას იკავებდა.უცვლელი სახით გთავაზობთ სტატიას, რომელიც ქართულ მედიაში 2005 წლის 22 თებერვალს გამოქვეყნდა.
„ბენდუქიძე: გაზსადენის გაყიდვა საფრთხეს არ წარმოადგენს
მისი თქმით, რუსეთის ენერგოკომპანია “გაზპრომთან“ ერთად, რომელიც მაგისტრალური გაზსადენის შესყიდვით არის დაინტერესებული, პრივატიზაციის პროცესში მონაწილეობა ასევე შეუძლია მიიღოს კონსორციუმმა, რომელიც ბაქო-თბილისი-ერზრუმის გაზსადენის მშენებლობას ხელმძღვანელობს.
“რა პრობლემა იქნება, თუ რუსეთიდან შემოსულ გაზის გამტარ მილში გადაგვიხდიან ფულს და შემგომ [რუსები] მოუვლიან ამ მილს, რას ცვლის ეს ჩვენს ენერგეტიკულ უსაფრთხოებაში?”, განუცხადა კახა ბენდუქიძემ ჟურნალისტებს.
2003 წელს, როდესაც საქართველოს მთავრობამ და “გაზპრომმა“ ხელი მოაწერეს მემორანდუმს 25-წლიანი სტრატეგიული თანამშრომლობის შესახებ, საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის შევარდნაძის ადმინისტრაცია მწვავე კრიტიკის ქარცეცეხლში გაეხვა ოპოზიციის მხრიდან, რომელთაც მიაჩნდათ, რომ ეს შეთანხმება საფრთხეს შეუქმნიდა ბაქო-თბილისი-ერზრუმის გაზსადენის პროექტს.
“სიტუაცია, როცა შაჰ-დენიზის პროექტი [მაგისტრალური] გაზსადენის მიმართ ამდენად მგრძნობიარეა, ნიშნავს იმას, რომ გაზსადენს შეიძლება ჰყავდეს მინიმუმ ორი [პოტენციური] მყიდველი: ერთი იქნება შაჰ-დენიზის კონსორციუმი და მეორე მყიდველი შეიძლება იყოს “გაზპრომი”; თუ ერთ-ერთ მათგან სურს, რომ მეორეს აჯობოს უნდა გაირჯეს, მოვიდეს და აწარმოოოს მოლაპარაკებები საქართველოს მთავრობასთან”, განაცხადა კახა ბენდუქიძემ 22 თებერვალს.
ბაქო-თბილისი-ერზრუმის გაზსადენი ნაწილია იმ ფართო ენერგოპროექტისა, რომელიც რეგიონში ხორციელდება და რომელიც ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ნავთობსადენის პროექტსაც მოიცავს.
“გაზპრომსა“ და საქართველოს მთავრობას შორის 2003 წელს ხელმოწერილი შეთანხმება ითვალისწინებს ბუნებრივი გაზის მიწოდებას ქართველი მომხმარებლისთვის, ასევე გაზსადენების, მათ შორის ორი მაგისტრალური გაზსადენის, რეაბილიტაციას, რომელთაგან ერთ-ერთის საშუალებით მოხდება გაზის ტრანსპორტირება სომხეთში, ხოლო მეორეს საშუალებით – თურქეთში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის გავლით.“
