სპექტაკლი დადგა რეჟისორმა ოთარ კუტალაძემ, მხატვარი _ ლომგულ მურუსიძე, მუსიკალური გამფორმებელი _ თენგიზ შამილაძე, ქორეოგრაფი _ მარიკა ქვეითაია, რეჟისორის ასისტენტი _ მაკა მამულაიშვილი. მოქმედება მოხუცთა თავშესაფარში, ნაცრისფერ ფერებში გადაწყვეტილ გარემოში მიმდინარეობს. მხატვრის მიერ შემოთავაზებული ფერები ზუსტად შეესაბამება სპექტაკლის ხასიათს. მთავარი მოქმედი პირი _ დოდო (ბელა კიკვაძე), რომელიც ქმარმა მიატოვა, შვილებისთვის ზედმეტი აღმოჩნდა, რის შედეგადაც მოხუცთა თავშესაფარში დაიდო ბინა. იგი პროფესიით მსახიობია და გადაწყვეტს, რომ მოხუცთა თავშესაფარში დადგას შექსპირის “მეფე ლირი”, რომელშიც, თავის მსგავსად, არც თუ ისე ტკბილად დაბერებული ადამიანები მიიღებენ მონაწილეობას. ესენი არიან: ანიკო (ლია მარტიაშვილი), ქეთი (მარგალიტა ავაქიანი), რუსიკო (ნელი ბასილაშვილი), გოგი (ვალერიან კანთელაძე), კაკო (ნუგზარ ბარამიძე), ვანიკო (ალექსანდრე ლომიძე), არკადი (ომარ ურუშაძე), მამა (იური ჯიჯიეშვილი). მათ რიგებს უერთდება დოდოს ქმარი _ სანდრო (თემურ კვირკველია), რომელსაც დოდო შესთავაზებს, რომ მეფე ლირის როლი შეასრულოს.
მაყურებელი თანაუგრძნობს თავშესაფრის ბინადართ, ზოგს სკლეროზი აქვს და ერთმანეთის სახელებსაც ვერ იმახსოვრებს; ზოგს საკუთარი სახლის ტელეფონის ნომერი დავიწყებია; ზოგი სახლში რეკავს და მონატრებული შვილის ხმას უსმენს… ყოველ შემთხვევაში, თავშესაფარში მყოფი ადამიანები ასე თუ ისე შეგუებულები არიან არსებულ სიტუაციას, მაგრამ, სამწუხაროდ, მათ “საშიშროება ელოდებათ”. ამბობენ, ეს შენობა გაყიდულია და კაბარე ან “ეროტიული თეატრი” უნდა გახსნანო. რასაც მობინადრეები სასტიკად ეწინააღმდეგებიან. სპექტაკლის პრემიერას აქციის სახე ექნებაო, ეუბნებიან თავშესაფრის უფროსს _ შაკოს (გენადი ნიკოლაიშვილი), რომელიც მათ უხსნის, რომ ძალიანაც რომ მიყვარდეთ, აქ ვერ დაგტოვებთ, იმიტომ, რომ ასე დამავალეს და რომ არ შევასრულო, მეც დავკარგავ ლუკმა-პურსო. დიდი შეხლა-შემოხლის შემდეგ სწორედ “ის” _ (ზაზა ჯინჭარაძე) მოვა თავისი ამალით. მობინადრეები თავიანთ პოზიციებს არ თმობენ. სანდრო “გამოსავალს იპოვის” _ ბენზინს გადაისხამს, მაგრამ, საბედნიეროდ, ბენზინის მაგივრად წყალი აღმოჩნდება და მობინადრეები გადარჩებიან. “ის” გარბის თავისი მხლებლებით. თავშესაფარში ცხოვრება გრძელდება.
რეჟისორმა ოთარ კუტალაძემ შესანიშნავად წარმოაჩინა მთელი შემოქმედებით ჯგუფი. მან დრამატურგიული ლიტერატურული მასალა საინტერესო რეჟისორული მიგნებებით გადაწყვიტა, რამაც საბოლოოდ განსაზღვრა სპექტაკლის წარმატება.
