როგორც გათავისუფლების შემდგომი პროცესებიდან ირკვევა, დიმიტრი შაშკინსა და მაია მიმინოშვილს შორის პრინციპული შეუთავსებლობა უკვე ათი თვეა არსებობდა, რაც საბოლოო ჯამში იმით დასრულდა, რომ ნახევარწუთიან შეხვედრაზე შაშკინმა მიმინოშვილს გათავისუფლების შესახებ აცნობა.
მიმინოშვილს პროტესტის ნიშნად, უკან გამოცდების ეროვნულ ცენტრის 60-მდე თანამშრომელი გაჰყვა. ზემოთ აღნიშნული პროცესები დაემთხვა სკოლებში მიმდინარე საატესტატო გამოცდებს, რის გამოც მშობლები და სკოლის მოსწავლეები საფუძვლიანად ღელავენ.
ამ შეშფოთებას არ იზიარებენ სამინისტროში და აცხადებენ და რომ თანამშრომლების ახლი გუნდი სულ მალე დაკომპლექტდება. ალბათ ისევე მალე, როგორც მიმინოშვილის ჩანაცვლება მოხდა ხატია დეკანოიძეთი.
ხატია დეკანოიძე პოლიციის აკადემიის ყოფილი რექტორი გახლავთ. სხვათაშორის, თავად მინისტრიც ამ თანამდებობაზე სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების მინისტრობის გავლით მოვიდა. ძალოვან სტრუქტურაში დაბალანსებული სიტუაციის შემდეგ , ჯერი განათლების სისტემაზე მიდგა.
მიმინოშვილის გათავისუფლებას არაერთგვაროვანი რეაქციები მოჰყვა _ უმრავლესობაში განაცხადეს, რომ მაია მიმინოშვილი დიდი ხნის წინ უნდა გაეშვათ დაკავებული პოსტიდან, ხოლო ოპოზიცია ადამიანების პოლიტიკური ნიშნით სამსახურებიდან გაშვებაზე ალაპარაკდა. ამის მიზეზი კი ის გახლდათ, რომ მაია მიმინოშვილის შვილმა „ქართული ოცნების” 27 მაისის საარჩევნო კამპანიის დაწყებისადმი მიძღვნილ აქციაში მიიღო მონაწილეობა.
სამსახურიდან გათავისუფლებულ მიმინოშვილთან ბიძინა ივანიშვილმა გამართა, ხოლო ფონდმა „ქომაგმა„ გამოცდების ეროვნული ცენტრის აწ უკვე ყოფილი თანამშრომლების ფინანსური მხარდაჭერა აიღო თავის თავზე.
ამ დაძაბული პოლიტიკური აჟიოტაჟის ფონზე ერთი მძიმე ბრალდებაც გაისმა: მაია მიმინოშვილმა ტელეკომპანია მაესტროს პირდაპირ ეთერში განათლების მინისტრი 600 ყალბი ატესტატის გაცემაში დაადანაშაულა. გთავაზობთ ნაწყვეტს საუბრიდან:
“ჩვენმა თანამშრომლებმა ეს მოსწავლეები ბაზაში მოძებნეს, თუმცა აღმოჩნდა, რომ ისინი გამოსაშვებ გამოცდებზე ჩაჭრილები იყვნენ. ჩვენ განვუცხადეთ, რომ ჩაჭრილი ხარ და ამიტომაც ვერ მიიღებდი მონაწილეობას ეროვნულ გამოცდებში. მათ წარმოგვიდგინეს ატესტატები, კი ჩავიჭერით, მაგრამ ატესტატი მოგვცესო. ამ მოსწავლეთა რაოდენობა 600-მდეა”, _ განაცხადა მაია მიმინოშვილმა.
მისივე თქმით, როდესაც ამ საკითხზე დიმიტრი შაშკინს დაელაპარაკა, ის ამისათვის მზად იყო: “მივიღე პასუხი, რომ პოლიტიკურად ასე იყო საჭირო. დიმიტრი შაშკინმა დამაბარა, რომ შენს თანამშრომლებს უთხარი, ეს ატესტატები არის ყალბი და დაწყნარდეს ყველა. ეს არის კრიმინალი”.
ბრალდებაზე, რომელსაც მიმინოშვილი სამინისტროს უყენებს, შესაძლოა სისხლის სამართლის საქმე აღიძრას.
თავის მხრივ, განათლების სამინისტრო მიმინოშვილის ბრალდებას განცხადებით გამოეხმაურა. ამონარიდი განცხადებიდან:
“საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო აცხადებს, რომ სსიპ გამოცდების ეროვნული ცენტრის ყოფილი დირექტორის მაია მიმინოშვილის მიერ გაკეთებული განცხადება სპეციალური სერიის სრული ზოგადი განათლების ატესტატების გაცემასთან დაკავშირებით არ შეესაბამება სინამდვილეს. კერძოდ, “ზოგადი განათლების შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად, 2011 წელს საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მიერ გამოიცა ბრძანება, რომლის თანახმად, 2011 წლის სკოლის კურსდამთავრებულთათვის განისაზღვრა სპეციალური სერიის მქონე სრული ზოგადი განათლების დამადასტურებელი დოკუმენტის _ ატესტატების გაცემა. გამონაკლისი დაიშვა იმ მოსწავლეებისთვის, რომლებიც სკოლის გამოსაშვებ გამოცდებზე არ დარეგისტრირდნენ ან ვერ მიიღეს საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მიერ დადგენილი სრული ზოგადი განათლების ატესტატის მისაღებად საჭირო საგნებში დადებითი შეფასება.
სპეციალური სერიის სრული ზოგადი განათლების ატესტატები მიიღეს 2010-2011 სასწავლო წლის კურსდამთავრებულთა ორმა კატეგორიამ და მათი რაოდენობა 298-ს არ აღემატება. პირველი კატეგორიაა ჩვენი თანამოქალაქე ეთნიკური აზერბაიჯანელი და სომეხი მოსწავლეები, რომლებმაც ქართული ენის არასრულფასოვანი ცოდნის გამო ვერ დაძლიეს სკოლის გამოსაშვები გამოცდები. ატესტატები აიღეს ასევე 14-მა განსაკუთრებით ნიჭიერმა ქართველმა მოსწავლემ, რომლებმაც გამოცდები წარმატებით ჩააბარეს მსოფლიოს წამყვან იმ უნივერისტეტებში, სადაც ჩარიცხვის ძალიან მკაცრი მექანიზმები მოქმედებს. ამ უნივერსიტეტებს გააჩნიათ საკუთარი საგამოცდო სისტემა, რომელიც დროში ემთხვევა საქართველოში მიმდინარე სკოლის გამოსაშვებ გამოცდებს. გამომდინარე იქიდან, რომ დაცულ იქნეს თითოეული მოსწავლის უფლება, სამინისტრომ მიიღო ამ მოსწავლეებზე სპეციალური სერიის სრული ზოგადი განათლების ატესტატის გაცემის გადაწყვეტილება. სპეციალური სერიის სრული ზოგადი განათლების ატესტატის მქონე მოსწავლეებს არ აქვთ საქართველოში ავტორიზირებულ უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებში სწავლის გაგრძელების უფლება”.
მოვლენების შეჯამებისა და გაანალიზების შემდეგ, გამოიკვეთა რამდენიმე კითხვა, რომლებზეც განათლების სამინისტროს წარმომადგნელებისგან პასუხის გაცემა, საზოგადოების თვალში ნათელს მოჰფენდა მომხდარ ფაქტს. თუმცა, “გურია ნიუსი” არა ერთი მცდელობა, მოეპოვებინა არსებულ კითხვებზე პასუხი უშედეგო აღმოჩნდა: სამინისტრომ თავისი პოზიცია უკვე დააფიქსირა სპეციალურ განცხადებაში, რომელიც მალე გავრცელდება და ამ თემასთან დაკავშირებულ ყველა კითხვაზე მიიღებთ პასუხს, _ გვითხრა განათლების სამინისტროს პრესსამსახურის უფროსმა, ნინო პოტრებჟსკაიამ.
ჩვენ არც ისე მსუბუქი ბრალდების სამართლებრივი შეფასებისთვის „კონსტიტუციის 42-ე მუხლის აღმასრულებელ დირექტორს, ნაზი ჯანეზაშვილს დავუკავშირდით: „საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსი ითვალისწინებს ერთ-ერთ მუხლს, რომელიც მოიცავს სამსახურებრივ სიყალბეს. ეს ნიშნავს, იმას რომ მოხელემ ან მასთან გათანაბრებულმა პირმა მოამზადა ყალბი დოკუმენტი, ცნობა ანდა გასცა ის. თუ კი ნამდვილად მოხდა ამ შემთხვევაში ყალბი ატესტატის დამზადება, სავსებით შესაძლებელია ამ მუხლზე დაკვალიფიცირდეს ეს საქმე.
მაგრამ მთავარი ამ შემთხვევაში არის ის, რომ სისხლის სამართლის პროცესი ითვალისწინებს 101 მუხლს, რომელიც გვეუბნება თუ რა არის ინფორმაცია დანაშაულის შესახებ. ამ მუხლში ერთ -ერთ პუნქტად სახელდება მასმედიის მიერ გავრცელებული ინფორმაცია. მე ვთვლი, რომ მაია მიმინოშვილის მიერ გავრცელებული ინფორმაციანამდვილად ქმნის ამ საქმეზე გამოძიების დაწყების საფუძველს.
მხოლოდ იმის მტკიცება, რომ ბატონ დიმიტრის მსგავსი ქმედება არ ჩაუდენია, არ ნიშნავს, ამ საქმეზე არ უნდა დაიწყოს გამოძიება.
სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 100-ე მუხლში მითითებულია, რომ გამომძიებელი და პროკურორი ვალდებულნი არიან დაიწყონ გამოძიება დანაშაულის შესახებ ინფორმაციის მიღების შემთხვევაში.
დანარჩენი უკვე გამოძიების პრეროგატივა იქნება. გამოძიებამ უნდა დაადგინოს პირის ბრალეულობისა თუ თანამონაწილეობის საკითხი”.
