”გულითადად მოგესალმებით საქართველოს ეკლესიის უძველეს და უმნიშვნელოვანეს ტაძარში, სვეტიცხოველში, სადაც განსაკუთრებული სიწმინდეები განისვენებს", _ამის შესახებ სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქმა, უწმინდესმა და უნეტარესმა ილია მეორემ სვეტიცხოველის ტაძარში, რომის პაპის მიღებისას ბრძანა.
"აქ არის მსოფლიო მნიშვნელობის უდიდესი სიწმინდე, კვართი უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი, რომელიც საქართველოს ეკლესიის ერთ-ერთ პირველ წმინდანთან, სიდონიასთან ერთად განისვენებს ამ ტაძარში. წმინდა სიდონია ქართველ ებრაელთა საოცარი ოჯახიდან იყო. მისმა ძმამ ელიოზმა მცხეთაში ჩამოიტანა კვართი, ხოლო მათი დედა ჯვარცმის დღეს აღესრულა, რომ განიცადა ჯვარცმა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი. ჩვენ ვიმყოფებით იმ ტაძარში, სადაც უძველესი დროიდან იკურთხებოდა მირონი, სადაც გვირვინს ადგამდნენ საქართველოს მეფეებს და სადაც სდგებოდა და დღესაც ხდგება აყსაყდრება კათალიკოს-პატრიარქის. პირველი ეკლესია ამ ადგილზე მეოთხე საუკუნეში აშენდა. ეს სახე, რომლშიც ჩვენ დღეს ვიმყოფებით მე-11 საუკუნეში მიიღო და არის 12 მოციქულის სახელობის”, _ ბრძანა უწმინდესმა.
როგორც სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქმა განაცხადა, მცხეთა ისეა გაშენებული, რომ მეორე იერუსალიმის განცდას ქმნის, ახლოსვეა გოლგოთაც.
”მცხეთა საქართველოს ძველი დედაქალაქია და დღემდე უცვლელი სულიერი ცენტრია ქვეყნისა. იგი და მისი შემოგარენი ისეა გაშენებული, რომ მეორე იერუსალიმის განცდას ქმნის: ახლოსვეა გოლგოთა, ბეთანია, გეთსიმანია, თაბორი, ელეონი და სხვა. რამდენი ცრემლი და სისხლი დაღვრილა ამ მიწა-წყალზე! საქართველო ხომ მუდამ მტერთა შემოსევების ადგილი იყო, მაგრამ ეს პატარა ქრისტიანული ოაზისი, მაინც გადარჩა და თავისი მეობა შეინარჩუნა, თუმცა უდიდესი მსხვერპლის ფასად ”, – ბრძანა პატრიარქმა.
პარტიარქმა ასევე აღნიშნა, რომ ძალა გულმხურვალე ლოცვაში და ჭეშმარიტი ღვთის თაყვანისცემაში და რწმენაში მდგომარეობს.
როგორც ჩვენი ცნობილი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე, წმინდანად აღიარებული ილია მართალი ამბობდა, ქრისტე ჯვარს ეცვა ჩვენთვის, ხოლო საქართველო ჯვარს ეცვა ქრისტესთვის. მე-13 საუკუნეში 100 ათასი ქართველი მოწამე ეწამა საქართველოს ეკლესიის დასაცავად. მათ არ დაადგეს ფეხი მაცხოვრისა და ღვთისმშობლის ხატსა. დიახ, ძალა გულმხურვალე ლოცვაში და ჭეშმარიტი ღვთის თაყვანისცემაში და რწმენაში მდგომარეობს. რა არის მიზეზი ჩვენი სისუსტისა? ორივე ამის ნაკლებობა. მე მახსენდება ძველი მოძღვრების დარიგება, მართალი ლოცვა რომ ჰქონდეს ადამიანს იგი უდიდეს სასწაულებს იზამს და ჩვენ უნდა გვახსოვდეს, რომ ეს არის უდიდესი საუნჯე, ჩვენი სარწმუნოება. ჭეშმარიტი რწმენა, თავმდაბლობა და ჩვენი ტრადიციები ეს არის უძველესი საუნჯე რომელსაც ჩვენ ვუფრთხილდებით და მომავალშიც გავუფრთხილდებით. კიდევ ერთხელ მოგესალმებით თქვენო უწმინდესობავ და ვაღიარებთ, რომ ჭეშმარიტ სარწმუნოებაში არის ჩვენი ურთიერთობა. მხოლოდ ჭეშმარიტი სარწმუნოება და სიყვარული გახსნის გზას ჩვენი ერთობისათვის”, _ ბრძანა ილია მეორემ.
