“მინდა, ისევ სიცოცხლითა და სიყვარულით სავსე გურია ვიხილო!”

_ გურია ჩემი დედულეთია. ძალიან მიყვარს ეს ულამაზესი კუთხე. ყოველ ზაფხულს ჩავდიოდი ოზურგეთში, დეიდებთან _ ტუშა და ლიდა დოლიძეებთან. ისინი პედაგოგები იყვნენ. ტუშა დეიდა წლების განმავლობაში იყო განათლების განყოფილების გამგე, შემდეგ _ სკოლის დირექტორი. ამბობენ, გურულები ფიცხები არიანო. მე ამ მოსაზრებას ვერ დავეთანხმები და ვიტყოდი, რომ გურული არის ჭკვიანი, აქვს სილაღე, რაც ძალიან მომწონს, აქვს იუმორი. ჩემ გარშემო დედაჩემი, ჩემი დეიდები, ნათესავები, ყველანი თავდაჭერილი ქალბატონები იყვნენ. დედაჩემი არასოდეს კონფლიქტში არ შედიოდა არავისთან. როგორც უკვე მოგახსენეთ, თითქმის ყოველ ზაფხულს ვიყავი ოზურგეთში, შემდეგ მივდიოდით ბახმაროში. საიდანაც შთაბეჭდილებებით სავსე ვბრუნდებოდით. არაჩვეულებრივი კურორტი გაქვთ გურულებს.

_ მსახიობობაზე ბავშვობიდან ოცნებობდით?

_ არა, მსახიობობაზე არ მიოცნებია, უბრალოდ, ცელქი და ძალიან სხარტი ბავშვი ვიყავი. დამამტკიცეს ფილმებში “მაგდანას ლურჯა” და “სხვისი შვილები.” მოგეხსენებათ, ამ ფილმებმა დიდი წარმატება მოიპოვეს. სკოლა რომ დავამთავრე, არ მიფიქრია, მსახიობობა ამერჩია პროფესიად. ჩემთვის ძალიან ძვირფასმა ადამიანებმა, რეჟისორებმა _ რეზო ჩხეიძემ და თენგიზ აბულაძემ მირჩიეს, რომ თეატრალურზე ჩამებარებინა. მეც გავითვალისწინე მათი რჩევა და სამსახიობო ფაკულტეტზე ჩავაბარე.

_ როგორ გაიხსენებთ სტუდენტობას?

_ ძალიან გამიმართლა _ მიხეილ თუმანიშვილის ჯგუფში მოვხვდი. ვისაც ახსოვს, თუ როგორი პიროვნება და პედაგოგი გახლდათ ბატონი მიშა _ უნიკალური ადამიანი თავისი ცოდნით, თავისი ნიჭით, თავისი დამოკიდებულებით საქმისადმი, დამეთანხმება, რომ ეს მართლაც დიდი ბედნიერება იყო. მას ფანატიკურად უყვარდა თეატრი. რა თქმა უნდა, დიდ პატივს ცემდა სახვით ხელოვნებას, მუსიკას, ლიტერატურას, მეცნიერებაშიც კი ერეოდა, მაგრამ ეს ყველაფერი იმისთვის იყო საჭირო, რომ შემდეგ მისი მრავალმხრივი ცოდნა თეატრში მოეტანა. ბატონ მიშას უდიდესი წვლილი მიუძღვის მისი სტუდენტების აზროვნების ჩამოყალიბებაში. არც ერთი სტუდენტი არ გააცდენდა მის ლექციას, თუ უკიდურესი მდგომარეობა არ იყო. ყველას მიგვიხაროდა საინტერესო და უნიკალური ლექციების მოსასმენად. ძალიან ნიჭიერი ახალგაზრდების გვერდით აღმოვჩნდი. ჩემთან ერთად სწავლობდნენ შესანიშნავი ახალგაზრდები: მარინე ჯანაშია, გივი ჩუგუაშვილი, დათო კვირცხალია, მარინე გამცემლიძე, მაგდა მებურიშვილი და სხვები. ჩვენ სამსახიობო-სარეჟისორო გაერთიანებული ჯგუფი ვიყავით და ჩვენთან ერთად სწავლობდნენ ასევე შემდგომ ცნობილი რეჟისორები: ქეთი დოლიძე და ნუგზარ ბაგრატიონი.

_ თქვენ მიერ შესრულებული როლი ყველა ერთნაირად გიყვართ?

_ მე არ ვეთანხმები იმ მსახიობებს, რომლებიც ამბობენ, ყველა როლი შვილებივით მიყვარსო. იყო სპექტაკლები, რომლებიც ერთი სული მქონდა, როდის დამთავრდებოდა. ძალიან კარგად მახსენდება სპექტაკლები: ლალი როსებას “პრემიერა” და “პროვინციული ამბავი”, ჩიკამაცუს “შეყვარებულთა თვითმკვლელობა ციურ ბადეთა კუნძულზე” (რეჟისორი მედეა კუჭუხიძე). განსაკუთრებით მიყვარს მარგო, “ჯაყოს ხიზნებიდან” (რეჟისორი თემურ ჩხეიძე)

_ თქვენი მეუღლე, თემურ ჩხეიძე 10 წელი იყო მარჯანიშვილის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. ამ ხნის განმავლობაში თქვენ მხოლოდ ორ სპექტაკლში ითამაშეთ.

_ თემური ხშირად მეუბნებოდა: თუ დავინახავ, რომ ორი მსახიობიდან ამა თუ იმ როლს ერთნაირი სიძლიერით შეასრულებთ, აუცილებლად იმ მეორე მსახიობს დავამტკიცებ როლზეო. საერთოდ, როცა თეატრში ხელმძღვანელია მეუღლე, უნდა ეცადო, რომ იქ “ხაზეიკა” არ გახდე. მე მგონი, ეს მოვახერხე.

_ თქვენ თითქმის 40 წელია, რაც ცოლ-ქმარი ხართ. ალბათ, პრობლემებიც იყო ამ ხნის განმავლობაში.

_ მთავარი იყო, რომ ერთად ვყოფილიყავით. პრობლემები კი ზოგჯერ ალამაზებს კიდეც ცხოვრებას. რა თქმა უნდა, სხვადასხვა შეხედულებებმა კონფლიქტამდე არ უნდა მიგიყვანოს. ჩვენ როცა რაიმე გვეწყინებოდა, მეორე დღეს უკვე აღარ გვახსოვდა. თემური ხშირად წასულია _ მას სხვადასხვა თეატრებში იწვევენ. ხელოვანს სჭირდება თავისუფლება, თუ მას შებოჭავ, ეს აუცილებლად ცუდად დაგიბრუნდება.

_ როგორც ვიცით, მალე საგასტროლოდ ეგვიპტეში გაემგზავრებით.

_ დიახ. წარმოვადგენთ სპექტაკლს “შეყვარებულთა ბარათები.” მე და გია ბურჯანაძე ვმონაწილეობთ. სპექტაკლი ორი ადამიანის სასიყვარულო ისტორიაზე მოგვითხრობს. ასევე, ამჟამად ვმუშაობ ბრმა ქალის როლზე, რომელიც, მიუხედავად იმისა, რომ დაბადებიდან ბრმა არის, ძალიან აქტიურ და ლაღ ცხოვრებას ეწევა; ჰყავს შესანიშნავი მეუღლე, რომელიც გადაწყვეტს, სიურპრიზი გაუკეთოს ცოლს. წარმატებული ოპერაციის შედეგად მას თვალის ჩინი დაუბრუნდება. სამწუხაროდ, ამის შემდეგ იწყება მისი ტრაგედია. თურმე, ის სამყარო, რომელშიც იგი ცხოვრობდა, სინამდვილეში სულ სხვანაირი ყოფილა. ეს მხიარული და სიცოცხლით სავსე ქალი დეპრესიაში ვარდება. ფსიქოლოგიურად ძალიან დატვირთული როლია…

_ თქვენი შვილი მშობლების გზას არ გაჰყვა…

_ ჩემი შვილი, რომელსაც ჩემი დედამთილის, მედეა ჩახავას პატივსაცემად მედეა დავარქვით, ინგლისური ენის სპეციალისტია. მყავს შვილიშვილები, რომლებიც ჩემს ცხოვრებას ალამაზებენ.

_ გურულებს რას ეტყვით?

_ რამდენიმე წლის წინ ვიყავი გურიაში. სამწუხაროდ, ჩემი საყვარელი კუთხე ისეთი ლაღი უკვე აღარ მეჩვენა, როგორიც მე მახსოვდა და ძალიან დამწყდა გული. მე მინდა, ისევ აყვავებული, სიცოცხლითა და სიყვარულით სავსე გურია ვიხილო. გურიიდან ყოველთვის სიცოცხლის სიყვარულით ჩამოვდიოდი, გურულს შეუძლია, წამიერად მოიფიქროს რაღაც გენიალური. თუ დღეს მე მაქვს სიყვარულის უნარი, ამას ძალიან ვუმადლი გურიას. ასევე, მინდა, მოვეფერო ჩემს მეგობარს, ოზურგეთის თეატრის ერთ-ერთ წამყვან მსახიობს, ზაირა კალანდაძეს (თოთიბაძე) _ იგი ჩემი ჯგუფელია. ამ გვარს ისე ვიყავით შეჩვეული, რომ ვეჩხუბებოდით, ქმრის გვარზე რატომ გადახვედიო. იგი ძალიან საინტერესო მსახიობი და კეთილშობილი ადამიანია. მინდა, ვუსურვო მას ჯანმრთელობა. კიდევ დიდხანს იკაშკაშოს მისმა ნიჭმა ქართულ სცენაზე.