2000 წელს, ჩვენს ლეგენდარულ ნინო რამიშვილს 90 წელი შეუსრულდა. რედაქტორმა მითხრა, შენს "ზემლიაკთან" უნდა გაგიშვა, ერთ საგაზეთო გვერდს დაგითმობ და "დიდ ნინოს" რომ ეკადრება, ისეთი წერილი მჭირდებაო.
მეც დავწერე მის სიცოცხლეში ბოლო წერილი ნინო რამიშვილზე და ახლა ეს 16 წლის წინანდელი ამბავი ერთმა ძალიან კარგმა ფაქტმა გამახსენა.
რამდენიმე დღის წინ გავიგე, ჩოხატაურში ხელოვნების სასახლის მშენებლობა უკვე დასრულებულია; ახალი სასახლე ულტრათანამედროვე ტექნიკითაა აღჭურვილი, თანამედროვე გახმოვანებით, განათებით და ნოემბერში ჩვენი ულამაზესი კულტურის სასახლე ოფიციალურად გაიხსნებაო.
გაგახარათ ღმერთმა ყველა, ვისაც კი თუნდაც უმცირესი წვლილი მიუძღვის ამ საქმეში. ეს ამბავი ძალიან მიხარია და ვფიქრობ, რომ სასახლეს ნინო რამიშვილის სახელი მიენიჭოს.
გურულები ამაყები ვართ, რომ ნინო ჩვენებურია. სუფსის ხეობაში, სურებშია მისი ფესვები და მისი სახელის უკვდავსაყოფად სწორედაც ეს სასახლე, სადაც ხელოვნების ზეიმი იქნება, უნდა ატარებდეს ჩვენი კუთხის უდიდესი მოღვაწის სახელს.
თავად ცეკვის ჯადოქარმა შექმნა უდიდესი ლეგენდა ქართული ნაციონალური ბალეტისა, ანსამბლს მსოფლიოს ხუთივე კონტინენტზე 88 ქვეყანაში ჰქონდა 200 ტურნე და 19 200 კონცერტი… ეს ყველაფერი ნინო რამიშვილის სიცოცხლეში მოხდა.
"რამდენი ქვეყანა შემომივლია და არასოდეს გამჩენია სადმე დარჩენის სურვილი. რაც უნდა მოხდეს, მე აქედან არსად წავალ _ ვერც ჩემიანებს მივატოვებ და ვერც ჩემს მიწა-წყალს", – ამბობდა ქალბატონი ნინო.
ჰოდა, დამიჭირეთ მხარი, ჩემო გურულებო, რომ მის "მიწა-წყალზე" აშენებულ ხელოვნების სასახლეს მიენიჭოს ნინო რამიშვილის სახელი. გურულები ნიჭიერი ხალხით განებივრებულები ვართ, მაგრამ გვაქვს კი სხვა ასეთი არჩევანი? გვყავს ასეთი დონის პროფესიონალი, რომელმაც მსოფლიოს შეაყვარა ქართული ხელოვნება?! ნინო რამიშვილმა ხალხური ფოლკლორი კლასიკად აქცია, მერე მსოფლიოს ათასობით სცენა დაიპყრო, აღაფრთოვანა და მთელ უცხოეთს შეაყვარა საქართველო და ქართველი ხალხი.
მინდა შეგახსენოთ მცირე ამონარიდები, თუ რას წერდნენ მსოფლიოს ცნობილი ადამიანები და მსოფლიო პრესა ქართული ბალეტის შესახებ:
"ქართული ბალეტი – მოვლენა";
"მსოფლიოს მერვე საოცრება";
"არნახული აღფრთოვანება";
"ფანტასტიკა! ცეცხლი! ელექტრონი! ცეკვის შემდეგ ველოდით, რომ რამდენიმე მოჭრილი თავი ეგდებოდა სცენაზე!"
"საოცარია, წუხელ როგორ არ მოკვეთეს თავები ერთმანეთს ქართველებმა?!
ცეცხლი ცვიოდა ჰაერში! ნაპერწკლები მაყურებელს ეყრებოდა… საოცრებაა _ არავინ დაშავდა!"
"არასოდეს, არასოდეს, არასოდეს ამერიკას არ უნახავს ასეთი სანახაობა!"
"ეს ერთი ქართველი მოცეკვავე ვაჟი აღემატება სხვა ეროვნების ორას მოცეკვავეს!"
"როდესაც ვხედავთ ქართველ ვირტუოზებს ცერებზე, უნდა ვილოცოთ!"
"ნუთუ მთელი ეს ერი, მცხოვრები კავკასიონის მწვერვალებზე და სუბტროპიკულ ველებზე, მთლიანად არისტოკრატებისგან შედგება?!"
"ქართული მომხიბლავი ცეკვები უნდა ნახოს ყველამ, მან, ვისაც აინტერესებს და მან, ვისაც არ აინტერესებს! მაყურებელს მაჯისცემა უძლიერდებათ…"
"ერთ-ერთი კონცერტის დროს ბამბუკისგან გაკეთებული სცენა ჩაინგრა. რამდენიმე ინდიელი შეძვრა სცენის ქვეშ და მეორე განყოფილება ქართველებმა მათ "ზურგებზე" იცეკვეს";
"ჩვენ ვნახეთ ძალისა და სინატიფის უბადლო დემონსტრაცია";
"ეს ცეკვები ისეთი ამაღლებული, ნეტარების მომგვრელი და წმინდაა, რომ შეიძლება ვატიკანში რომის პაპთანაც იცეკვოთ";
"ქართველი მოცეკვავეები ჰაერში დაფრინავენ, ქარიშხალია სცენაზე!"
"როცა ქართველები ცეკვავენ, მოწყენილობა ისვენებს";
"თქვენს ცეკვებში ძველი ლეგენდების რომანტიკა იგრძნობა. ეს ცეკვები ყრუ-მუნჯსაც აალაპარაკებს. თქვენი ანსამბლი ლეგენდარულია, მასში არის პოეზიაც და ვნებაც!"
"სულისშემძვრელი რიტმი აჯადოებს და ენთუზიაზმით ავსებს მაყურებელს. ეს არის ორსაათიანი ჯადოსნური რითმები, სოლიკო ვირსალაძის მიერ შექმნილი სამასამდე კოსტუმის ფრიალი, ჭეშმარიტი მოგზაურობა კოლხეთის, არგონავტებისა და ოქროს საწმისის მითიურ ქვეყანაში!"
"იხილეთ უდიდესთა შორის უდიდესნი!"
"მაღალი, კოხტა, ვაჟკაცური მამაკაცები ასრულებენ გასაოცარ აკრობატულ ილეთებს, სცენაზე მეტეორივით დაქრიან, მუხლებზე ბრუნავენ. ნარნარი ქალები დასრიალებენ ჰაეროვანი, ფაქიზი ელეგანტურობით, რაც სულისშემკვრელ სილამაზეს ქმნის. თუკი სამოთხეში ცეკვა არსებობს, ალბათ, ასეთი იქნება!"
დიახ, დროის დინება საბოლოოდ აცალკევებს შემთხვევითსა და კანონზომიერს, მშვენიერსა და წარმავალს. კუთვნილ ადგილს უმკვიდრებს და თავის სახელს არქმევს ყველაფერს… ნინო რამიშვილის სახელი მარადიულობას შეუერთდა და ჩვენც მივაგოთ პატივი მარადიულობის მკვიდრს, "უდიდესთა შორის უდიდესს"!
იმედი მაქვს, ჩოხატაურელები არ გაუშვებენ ამ შანსს ხელიდან და ჩვენს ულამაზეს ხელოვნების სასახლეს ნინო რამიშვილის სახელს მიანიჭებენ!
მაია ბარამიძე,
ჟურნალისტი, "სურების ხეობის" საინიციატივო ჯგუფი
