გურიის ყოფილი ვიცე-გუბერნატორი და ამჟამად ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი პაატა მანჯგალაძე “გურია ნიუსთან“ ოზურგეთის თვითმმართველობის ორგანოების მუშაობას აფასებს. მისი თქმით, პირადი წყენა რომელიმე თანამდებობის პირის მიმართ არ გააჩნია, თუმცა, მიიჩნევს, რომ ხელისუფლების პირები კომფორტის ზონიდან ვერ გამოვიდნენ:
“მეხუთე წელია ისევ თანამდებობების ხიბლში არიან, სადაც გაჭირვებული ადამიანის პრობლემა ღობის ჩხირია, სკამის და თანამდებობის შენარჩუნება ეგზისტენციალური ამოცანა", _ ამბობს მანჯგალაძე “გურია ნიუსთან“ და თვითმმართველობაზე საუბრობს:
“ის სტატუსი, რაც დღეს თვითმმართველობებს გააჩნიათ, ძალიან შორს არის რეალური თვითმართველობისაგან, მით უფრო, როცა არ არსებობს ადგილობრივი საკითხების გადასაწყვეტად საკმარისი საკუთარი საბიუჯეტო სახსრები.
დაიწყოთ იმით, რომ დღეს ქვეყანაში რეალური თვითმმართველობა კი არა ცენტრალური მმართველობაც არ გვაქვს. არაფორმალური მმართველობის პირობებში. დღეს, ქვეყანა ცხოვრობს არაფორმალური მმართველობის პირობებში, სადაც გვაქვს ერთი კონკრეტული ფიგურის გარშემო კონსოლიდირებული აღმასრულებელი ხელისუფლება, პარლამენტი, სასამართლო და ადგილობრივი თვითმმართველობა და სახეზეა რეალური ძალაუფლება ანგარიშვალდებულების გარეშე. ხოლო რეგიონებში რეალურ მმართველობას ახორცელიებს არაფორმალური მმართველობის „საცეცები“. ისინი ფლობენ რეალურ ძალაუფლებას მათ მიერ ხდება გამგებლების და მერების ნომინირება და ვიღებთ ერთგვარ საარჩევნო ფარს, სადაც როლები წინასწარ განაწილებულია.
საქართველოში არ არსებობს, როგორც თვითმმართველობა, ისე მმართველობა, რადგან ხელისუფლების ერთადერთ წყაროს არა ხალხი, არამედ არაფორმალური მმართველი წარმოადგენს.
გავიგე, გინდათ ფაქტებით ვისაუბროთ? მე გისვამთ კითხვას _ ხომ ვერ მეტყვით, რა დამსახურების გამო გახდნენ ქალბატონი ნინო წილოსანი ან პატივცემული არჩილ თალაკვაძე საქართველოს პარლამენტის წევრები, რა გაუკეთებიათ, ქვეყანას, რეგიონს, თავი დავანებოთ, აი, თუნდაც იმ სოფელში ან ქუჩაზე, სადაც თავად ცხოვრობენ?
იგივე ხდება ქვეყნის დონეზეც, ვკითხულობ, ვინ აირჩია საქართველოს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი ან მოქმედი პრემიერ-მინისტრი კვირიკაშვილი? რა პოლიტიკური ან საზოგადოებრივი ,,დამსახურებები“ გააჩნდათ მანამდე გარდა ბანკ ,,ქართუში" მუშაობისა?
როგორ გგონიათ, რატომ ამოიღეს მიზანში პრეზიდენტის ინსტიტუტი?
_ ზოგადად ხელისუფლებებს ხალხი ირჩევს და ეს საკითხი ქვეყანაში კითხვის ნიშნის ქვეშ არავის დაუყენებია, არც საერთაშორისო დამკვირვებლებს…
_ მესმის, პრობლემაც მაგაშია, რომ ჩვენ არჩევნებს ვაფასებთ მხოლოდ არჩევნების დღით ან მაქსიმუმ, სარჩევნო კამპანიის პერიოდით და მხედველობაში არ ვიღებთ თუ როგორია სახელმწიფოს გავლენა მედიაზე, საკანონმდებლო, სასამართლო და აღმასრულებელ ხელისუფლებაზე, ასევე, რა გავლენას ახდენს დიდი მოცულობის შავი ფულის მასა ამომრჩევლის ნებაზე და შედეგზე. უფრო მეტიც, არჩევნებს დღეს, თითქმის, ყველა ქვეყანაში ატარებენ, მათ შორის, არადემოკრატიული და ჰიბრიდული რეჟიმის პირობებშიც და ის სავალდებულო ქცევაა საერთაშორისო თანამეგობრობის და საკუთარი მოსახლეობის წინაშე ვალის მოსახდელად. ასე რომ, არჩევნების არგუმენტს არ ვიღებთ.
“დამიჯერებთ, რომ გითხრათ დღეს ხალხი უფრო კარგად ცხოვრობს ვიდრე 2012-მდე ცხოვრობდა? უფრო მეტი სამუშაო ადგილი შეიქმნა?კრიმინალის დონე უფრო შემცირებულია და ცხოვრება უფრო უსაფრთხოა? ლარის კურსი უფრო გამყარდა თუ სასურსათო კალათა გაიაფდა? უფრო მეტი გზა იგება და ინფრასტრუქტურული ობიექტი შენდება? რა რეფორმები დავგეგმეთ და გავახორციელეთ, ქვეყანა უფრო ვითარდება? და თუ ყველაფერი პირიქითაა, ვის ვატყუებთ, რომ ლამაზი თვალებისთვის ან განსაცვიფრებელი საარჩევნო პროგრამის გამო , აირჩიეს ზემოთ აღნიშნული პირები, _ამბობს გურიის ყოფილი ვიცე-გუბერნატორი.
