შეხვედრა მედიისთვის დახურული იყო, თუმცა როგორც იქიდან გამოსულმა ბაკურაძემ გვითხრა, საუბრის თემა, სოფლის დახმარების პროგრამები იყო.
_ სოფლის დახმარების პროგრამებს გავდიოდით, დავინტერესდი პროექტების მიმდინარეობით.
_ ბატონო ჯამბულ, თავად თუ ნახეთ გახორციელებული პროექტები?
_ საქართველოს ყველა რაიონში ყველა სოფელში ვარ ნაყოფი და ვუყურებ ამ პროექტებს. ვაკვირდები დაპროექტების დროს და შემდეგაც ვამოწმებ. ბუნებრივია, 3000 სოფელში, ყველა პროექტთან ვერ მიხვალ, თუმცა, როცა მომდის ინფორმაცია, რომ რაღაც მნიშვნელოვანია, რაღაც გასაკეთებელია მივდივარ და შემდეგ ვნახულობ გაკეთებულსაც…
_ “გურია ნიუსი” სოფლის პროგრამების მონიტორინგს ახორციელებს და შეგვიძლია დაზუსტებით გითხრათ, რომ გასულ წელს შესრულებული სამუშაოებში ბევრი ხარვეზია…
_ მიმაჩნია, რომ მნიშვნელოვანია ამ ყველაფრის შედეგობრივი ეფექტი _ ადამიანის გონიერებაში მკვიდრდება ის, რომ სოფელს შეუძლია რაღაც გადაწყვეტილების მიღება, მუნიციპალიტეტის, სამინისტროს დამოუკიდებლად. ესეც ძალიან მნიშვნელოვანია. მე ვერ ვიტყვი იმას, რომ ყველაფერი იქნებოდა ხუთიანზე, მაგრამ ის რაც იყო შარშან წინ, უკეთესი იყო შარშან. წელს კიდევ ბევრად უკეთესი და მომავალ წელს იმედი მაქვს, რომ კიდევ უკეთესი იქნება.
_ გზების მოხრეშვებზე, ყოველწლიურად ათასობით ლარი იხარჯება, თუმცა უშედეგოდ… მოხრეშილი გზები, მხოლოდ ერთ გაწვიმებას უძლებს…
_ მაგრამ იმავდროულად ხომ ვეუბნებით ჩვენ სოფლის მოსახლეობას, რომ ეს ფული არის შენი და მოიხმარე ისე, როგორც ამას გადაწყვეტს სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობა. მე შეიძლება ზოგ შემთხვევაში ვიზიარებდე თქვენს მოსაზრებას იმასთან დაკავშირებით, რომ სხვანაირად უკეთესი იქნებოდა, ანუ ჩემი რომ ყოფილიყო დავხარჯავდი აქ კი არა, იქ ამ ფულს, მაგრამ მათ ასე გადაწყვიტეს და ის მცირედი ნაწილი თანხის, რომელიც აქვს სოფლის მოსახლეობას გამოყოფილი, იმაზე მეტს ვერ აკეთებს. მოგეხსენებათ ასფალტის დაგებას ძალიან ბევრი თანხა უნდა და სოფელს რატომღაც ჰგონია, ახლა რომ მოხრეშავს რამდენიმე ხანი მაინც ეყოფა. სხვათაშორის ოთხი წლის წინ, პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პროფესორები, გზის სპეციალისტები მოვიწვიეთ, რომლებმაც მოგვცეს რამდენიმე ნიმუში იმისა, როგორ უნდა გაკეთდეს სოფლის გზა და ეს დარიგებული აქვს ყველა მუნიციპალიტეტს. თუმცა, იქაც თანხებია საჭირო. ვიმედოვნებთ, რომ 2013 წლის ბიუჯეტი იქნება ბევრად უფრო მსხვილი და შესაბამისად გაიზრდება სოფლის პროგრამებიც…
_ პრობლემაა ასევე წყალზე. სოფლის პროგრამის ფარგლებში ბევრ სოფელში ჩატარდა წყალსადენების სარეაბილიტაციო სამუშაოები, დაიხარჯა საკმაოდ დიდი თანხები, თუმცა სრულად გაკეთებული არსად არ არის.
_ 63 მუნიციპალიტეტიდან, სანამ ჩამოყალიბდებოდა წყლის კომპანია, რომლის კურატორიც მე ვარ დაახლოებით 8 მუნიციპალიტეტი იყო, სადაც წყალი ჰქონდათ 24 საათის განმავლობაში. მუნიციპალიტეტები იყო, სადაც წყალი მოდიოდა კვირაში ერთხელ. ქუთაისი ამხელა ქალაქია და წყალი კვირაში მხოლოდ ორი დღე მოდიოდა, სამ-სამი საათის განმავლობაში. წლის ბოლოს, ყველა მუნიციპალიტეტში იქნება 24 _საათიანი წყალმომარაგება.
_ მუნიციპალიტეტებს არ ვგულისხმობთ, რომელიც ცალკე აღებული სერიოზული პრობლემაა.
_ კი, მაგრამ ის რაც გაკეთდა, ორი წლის წინ რომ ეთქვა ვინმეს ჩემთვის ვერ დავიჯერებდი. ამის შემდეგ გადავალთ სოფლებზე. 3000 სოფელია და რომ დავიანგარიშეთ, წყლის პრობლემის მოგვარებას მთელს ქვეყანაში 7 მილიარდი ლარი სჭირდება.
_ ხომ ფაქტია, რომ სოფლებში წყალმომარაგებისთვის, სოფლის პროგრამის ფარგლებში ფული უშედეგოდ იხარჯება?
_ სოფელში ძალიან ცოტა ფული იხარჯება ამ კუთხით.
_ ვერ დაგეთანხმებით. ონჭიკეთი, ფარცხმა, ხიდისთავი, შუაამაღლება, ვანზომლეთი… რომელი ერთი ჩამოვთვალოთ ჩოხატაურის სოფლებიდან, სადაც სოლიდური თანხები დაიხარჯა სოფლის განვითარების პროგრამის ფარგლებში, თუმცა წყლის პრობლემა მოუგვარებელია… აღარაფერს ვამბობთ ოზურგეთის წყალზე, კომპანია “ორიონზე” და უშედეგოდ დახარჯულ ათობით მილიონ ლარზე, რომელზეც პასუხი არავის უგია…
_ მაგის გამო ციხეში წავიდა ხალხი. ის ხალხი, ვისაც ოზურგეთის წყალმომარაგების სისტემის გაუმჯობესება ევალებოდა, ციხეში ჩასვეს. დახვრეტა არ მიუსჯიათ.
_ თუმცა, რიგითებმა აგეს პასუხი…
_ არა, ნამდვილად არა. ოზურგეთის წყალი ჩემზე კარგად თქვენ არ იცით.
_ ვიცით, სწორედ ნოღაიდელის კომპანია მუშაობდა ამ წყალსადენზე, თქვენ კი ნოღაიდელთან მუშაობდით
_ დამნაშავე ვინც იყო, დაისაჯა. დამიჯერეთ, რომ ესეც გამოსწორდება. ოზურგეთის პრობლემას ვაგვარებთ ისევე, როგორც ჩოხატაურს და ლანჩხუთს.
