არჩევნებთან დაკავშირებით, თავის მოსაზრებას გვიზიარებს კოალიცია “ქართული ოცნების” ოზურგეთის შტაბის საარჩევნო ადმინისტრაციის სამსახურის ხელმძღვანელი, ტიფო მიქატაძე.
_ ბატონო ტიფო, რას გამოყოფდით ოზურგეთში ჩატარებული საპარლამენტო არჩევნებიდან?
_ გამოვყოფდი რამდენიმე საინტერესო მომენტს, პირველი _ ამომრჩეველთა უპრეცედენტო მაღალ აქტივობას. ჩვენი წინასწარი მოლოდინი, რომ რაც მეტი ამომრჩეველი მოვიდოდა არჩევნებზე, ეს მეტ ოპოზიციურ ხმებს მოიტანდა, გამართლდა. ბიძინა ივანიშვილმა და კოალიციამ შეძლეს, საზოგადოების აქამდე არააქტიურ ნაწილში იმედის გაჩენა და მათი სახლებიდან გამოყვანა, რამაც მნიშვნელოვნად გადაწყვიტა არჩევნების ბედი. უბნებში შეხვდებოდით ადამიანებს, რომლებიც წლებია, ოზურგეთს არ სტუმრებიან და სპეციალურად ხმის მისაცემად იყვნენ ჩამოსულები _ ეს იყო თავისუფლების, მოქალაქეობრივი პასუხისმგებლობის და იმედის ნამდვილი ზეიმი. ასეთ დღეებს ისტორია არ ივიწყებს. მეორე _ წინასაარჩევნო პერიოდში ყველას კარგად გვახსოვს ხელისუფლების მხრიდან, ამომრჩევლისა და “ქართული ოცნების” აქტივისტების მიმართ ძალადობის, “ნაცმოძრაობისა” და მათი კანდიდატების მიერ ადმინისტრაციული რესურსების გამოყენების ფაქტები, მათი მხრიდან ხმის საყიდლად დახარჯული ათეულობით ათასი ლარის “ქეში” ფული, პრეზიდენტის გახშირებული სააგიტაციო ვიზიტები გურიაში, “ანტენებთან” ბრძოლის კამპანია და სხვა უამრავი რამ (ნაწილობრივ, გაუგონარიც და გაუგებარიც), რამაც აშკარად არაკონკურენტუნარიანი საარჩევნო გარემო ჩამოაყალიბა. მიუხედავად ამისა, “ქართულმა ოცნებამ”, ოფიციალური მონაცემებით, გურიაში დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა. თუ გავითვალისწინებთ ზემოთქმულ ბრძოლის არათანაბარ პირობებს, ეს შედეგი, შეიძლება, შევაფასოთ, როგორც “ნაციონალური მოძრაობის” სრული ფიასკო. გურიამ უარი უთხრა მიხეილ სააკაშვილს. ეს არ არის ერთი პარტიის, თუნდაც სახელისუფლო პარტიის უბრალო, ჩვეულებრივი დამარცხება _ ეს არის უარის თქმა და განაჩენის გამოტანა მიხეილ სააკაშვილისა და მისი გუნდის პოლიტიკისა და მმართველობის წესისთვის.
გურიამ “ნაცმოძრაობის” სახით მოიცილა სახადი, რითაც აჩვენა თავისი სამოქალაქო სიჯანსაღე. თავისუფლების, ღირსებისა და სამოქალაქო პასუხისმგებლობის ტესტმა დაადასტურა ჩვენი საზოგადოების სამოქალაქო სიმწიფე. ამიტომ მე ბედნიერი ვარ, უპირველესად, როგორც მოქალაქე, შემდეგ როგორც ჩემი კუთხის შვილი და ოზურგეთელი. ოზურგეთი მართლაც ცალკე აღნიშვნის ღირსია _ სააკაშვილთან ერთად, მან უარი უთხრა არსებული ხელისუფლების ერთ-ერთ ყველაზე ტიპიურ სახესა და ფავორიტს, რამაზ ნიკოლაიშვილს, გურიის ყოფილ გუბერნატორსა და ბოლო დრომდე მხარის არაფორმალურ მმართველს. გურიაში მოღვაწეობის პერიოდში რამაზ ნიკოლაიშვილმა და მისმა გუნდმა წარმოაჩინეს სააკაშვილისეული მმართველობითი ტიპის ყველა ნეგატიური ნიშან-თვისება და ოზურგეთის საზოგადოებიდან საპასუხო დარტყმაც მიიღეს. გახსოვთ, ნიკოლაიშვილი როგორ ხშირად აპელირებდა თავის გურულობაზე, მას რამდენიმე ფურცელიც რომ წაეკითხა გურულებსა და მათ ხასიათებზე, ასეთ მძიმე დღეში არ აღმოჩნდებოდა.
აქედან გამომდინარე, გურიაში სააკაშვილ-ნიკოლაიშვილის გუნდის ფორმალური ხელმძღვანელი, მხარის გუბერნატორი, ვალერი ჩიტაიშვილი უნდა გადადგეს.
ვსარგებლობ შემთხვევით და მინდა, თქვენი გაზეთის მეშვეობით მადლობა გადავუხადო ყველას, ვინც მხარი დაუჭირა ბიძინა ივანიშვილსა და “ქართულ ოცნებას”.
_ მიუხედავად, თქვენი თქმით, დამაჯერებელი გამარჯვებისა, ფაქტია, რომ რამდენიმე სოფელი ასევე დამაჯერებლად წააგეთ…
_ ზუსტად ამის შესახებაც ვაპირებდი, მეთქვა. საერთო გამარჯვების სურათის ფონზე კვლავ და კვლავ არასასურველ ლაქებად რჩება ლაითური, ნასაკირალისა და ნარუჯის უბნები. მაშინ, როცა ამ სოფლების ირგვლივ, თითქმის ყველგან, ოპოზიცია დამაჯერებლად იგებს საარჩევნო ბრძოლას, ამ უბნებში ხელისუფლება ახერხებს მაქსიმალური ხმების მიღებას. ასეთი ტრადიციული, მრავალწლიანი “საარჩევნო განსხვავებულობა” აშიშვლებს აქ არსებულ ღრმა პრობლემას, განსხავავებულობას, თავად ამ თემების საზოგადოებებსა და ოზურგეთის დანარჩენ საზოგადოებას, მათ ფასეულობათა სისტემებს შორის, რასაც გარკვეული ობიექტური და სუბიექტური საფუძვლები და წინაპირობები გააჩნია. აქამდე ყველა ხელისუფლება ამ თემებს უცქერდა, როგორც თავისი ძალაუფლების განმტკიცებისთვის არსებულ საარჩევნო ყუთს, ნაკლებად თუ უზრუნია ვინმეს მათი სამოქალაქო ინტეგრაციის მიმართულებით. ეს ძალზე ფაქიზი და მნიშვნელოვანი თემაა და იგი მომავალი ხელისუფლების ფიქრის საგანი უნდა გახდეს.
_ ვფიქრობ, სოფლებში გამოჩნდნენ ადამიანები და გუნდები, რომლებიც აქამდე ნაკლებად ინტერესდებოდნენ პოლიტიკით, მაგრამ საპარლამენტო არჩევნებისას უზრუნველყვეს “ქართული ოცნების” საარჩევნო კამპანიის წარმატებით ჩატარება და გამარჯვება…
_ ეს ფაქტები გავლილი საპარლამენტო არჩევნების კიდევ ერთი დამახასიათებელი მომენტია. თამამად შეიძლება ითქვას, რომ ჩვენ გავთავისუფლდით “შევარდნაძის ნარჩენებისაგან”, ანუ ამით შევარდნაძის მემკვიდრეობა დასრულდა. გაჯანსაღების სიმპტომი გამოვლინდა თითოეულ უბანში _ ქალაქსა თუ სოფელში საზოგადოებამ თავისი არჩევნით უარი უთხრა, როგორც ზოგადად ქვეყნის მართვის ასეთ ფენომენს, ასევე კონკრეტულად ამ ნიშნის მატარებელ ადგილობრივი სახელისუფლო ნომენკლატურის წარმომადგენლებს.
ოზურგეთში ბევრია ასეთი სოფელი, რომელსაც წლების განმავლობაში ერთი და იგივე პიროვნება და გუნდი მართავს. ისინი ძალზე მობილურები აღმოჩნდნენ ბოლო ოცწლეულში ხელისუფლების ცვლილებების მიმართ. მათთან ასოცირდება კონკრეტულ სოფელში თუ უბანში უკანონობა, ძალადობა, არჩევნების გაყალბება და კორუფცია. მათ შორის, ალბათ, ყველაზე სტაჟიანია ავთო მექვაბიშვილი, რომელიც ჯერ კიდევ კომუნისტების დროს სოფელ ჯუმათის პარტკომად მუშაობდა, ბოლო დრომდე კი “ნაციონალური მოძრაობის” ლიდერი იყო და ლიბერალური დემოკრატიის დროშას აფრიალებდა. “მოქალაქეთა კავშირის” ძველი გვარდიიდან დღემდე “ივარგეს”: ვალია გირკელიძემ _ ბოხვაურიდან, თამაზ სალუქვაძემ _ ლიხაურიდან, თემურ მოქიამ _ ვაკიჯვრიდან, ლენა ქადეიშვილმა _ მელექედურიდან, ვალოდია ბერიძემ _ ნარუჯიდან და ა.შ.
ზოგადად, ასეთი ლიდერების არსებობა სოფელსა თუ ქალაქში, რომელთაც შესწევთ უნარი, გადაწყვიტონ სოფლის პრობლემები, დარაზმონ და აიყოლიონ ადგილობრივი საზოგადოება, ეს ამ თემებისთვის ნამდვილი სიკეთეა, მაგრამ როცა ამ ადამიანებს უჩნდებათ იმის განცდა, რომ თავად იყვნენ სოფლის ერთადერთი ბატონ-პატრონები და სხვას, მათ, ვისაც საქმის კეთების არანაკლები სურვილი და უნარი გააჩნიათ, ებრძვიან სახელისუფლო ბერკეტებისა და რესურსების გამოყენებით, ეს უკვე ნეგატიურად და შემაფერხებლად მოქმედებს თემების განვითარებაზე და იქ სიჯანსაღეს კლავს. ახალმა პოლიტიკურმა ძალამ უნდა შექმნას ადგილობრივი თვითმმრთველობის ისეთი მოდელი, რომელიც განაპირობებს თავისუფალ არჩევითობას, ახალი, თანამედროვედ მოაზროვნე, საზოგადოების განვითარებისა და საჭიროებების ადეკვატური ლიდერების წარმოშობასა და მათ შორის ჯანსაღ კონკურენციას.
და ბოლოს, არ შეიძლება, არ აღინიშნოს “ქართული ოცნების” მაჟორიტარი დეპუტატის, ზვიად კვაჭანტირაძის ფაქტორი: მიუხედავად იმისა, რომ იგი ჩემი ბავშვობის მეგობარია და მას ძალიან კარგად ვიცნობ, მე და არა მხოლოდ მე, აღფრთოვანებული დავრჩი მთელ, უაღრესად დაძაბულ წინასაარჩევნო პერიოდში მისი სერიოზულობითა და გაწონასწორებულობით. მას ოზურგეთის საზოგადოების მაჯისცემაზე ეჭირა ხელი და თავიდანვე იყო დარწმუნებული ოზურგეთელთა ღირსეულ არჩევანსა და გამარჯვებაში. დარწმუნებული ვარ, რომ ის ასეთივე მგრძნობიარე იქნება ოზურგეთში მცხოვრები თითოეული ოჯახის პრობლემებისა და საჭიროებების მიმართ და წარმატებით გაართმევს თავს აღებულ ვალდებულებას.
