იუსტიციის მინისტრის მოადგილემ ალექსანდრე ბარამიძემ სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში შესატანი ცვლილებების შესახებ ისაუბრა.
რეფორმის სამუშაო ჯგუფის წევრი ადვოკატი გელა ნიკოლაიშვილი ამბობს, რომ საკანონმდებლო ცვლილებათა პაკეტი პროცესზე მხარეების თანასწორობას უზრუნველყოფს:
“იუსტიციის სამინისტროს მიერ წარმოდგენილი საკანონმდებლო ცვლილებები მიმართულია იქითკენ, რომ რეალურად მოხდეს თანაბარი პირობების შექმნა დაცვისა და ბრალდების მხარეებისთვის. აქამდე ეს ფორმალურად იყო დაფიქსირებული, ზოგ შემთხვევაში კი ისეთი ბუნდოვანი იყო ეს ნორმები, რომ სასამართლოს სხვადასხვაგვარად ინტერპრეტირების საშუალებას აძლევდა და ეს ყოველთვის დაცვის მხარის საზიანოდ ხდებოდა.
დღევანდელი კანონპროექტით, დაცვის მხარეს, ისევე როგორც ბრალდების მხარეს, მტკიცებულებათა მოპოვების და ამოღების უფლება მიეცა. აქამდე კი დაცვის მხარის მიერ სატელეფონო საუბრების ამონაწერის ან ვიდეო თვალის მიერ დაფიქსირებული ჩანაწერის მოპოვებას ისინი ამოღებას ეძახდნენ, რისი უფლებაც რეალურად დაცვის მხარეს არ ჰქონდა. გამოდიოდა, რომც გცოდნოდა, რომ სადღაც დევს უტყუარი მტკიცებულება, მაგალითად ვიდეო თვალის ჩანაწერი, უფლება არ გქონდა რომ ის ან პირადად ამოგეღო ან სასამართლოსთვის მიგემართა დასახმარებლად. მხოლოდ ბრალდების მხარეს ჰქონდა ამ მტკიცებულებების მოპოვების უფლება. ყველა უწყება სახელმწიფო იქნებოდა ის თუ კერძო, ვალდებული იყო გამოძებისთვის მიეცა მტკიცებულებები“
სამართლის ექსპერტი მინდია უგრეხელიძე ფიქრობს რომ ამ ცვლილებათა მიღება აუცილებელი და დროულია:
“დღეს მოქმედი კანონმდებლობა, ფაქტობრივად, პატივაყრილია, რადგან ის პოლიტიკურ ინტერესებს ემსახურებოდა.დღეს წარმოდგენილ ცვლილებებზე დიდი ხნით ადრე დაიწყო მუშაობა საქართველოს ადვოკატურამ, სადაც სისხლის სამართლის კომიტეტი შეიქმნა. იუსტიციის მინისტრი თეა წულუკიანი, მისი მოადგილე სანდრო ბარამიძე,ოთარ გამყრელიძე და მეც ამ კომიტეტის წევრები ვიყავით. შევიმუშავეთ ბევრი წინადადება და პროექტი პარლამენტს წარვუდგინეთ, თუმცა იმ პარლამენტს მისი განხილვა არ დასცალდა. არც ვარ დარწმუნებული რომ წინა მოწვევის პარლამენტი ამ ინიციატივებს დიდი ენთუზიაზმით მოეკიდებოდა“.
იუსტიციის მინსტრის მოადგილე სანდრო ბარამიძე ამბობს,რომ ცვლილებათა პაკეტი რამდენიმე თემას ეხება, მათ შორის არსებითი სასამართლოში მხარეთა შეჯიბრებითობის უზრუნველყოფაა.
“ჩვენ წარმოვადგინეთ ცვლილებათა პაკეტები სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში.ძირითადი თემა არის ის, რომ უზრუნველყოფილ იქნას რეალური შეჯიბრებითობა დაცვისა და ბრალდების მხარეებს შორის. ეს არის საპროცესო კოდექსის ძირითადი პრინციპი, თუმცა ეს ბალანსი ხშირად ირღვეოდა. მეორე თემა ეხება ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადობის გაფართოებას.კანონპროექტის შესაბამისად, 2013 წლის 1 იანვრიდან 2014 წლის 1 ოქტომბრამდე, სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე და 110-ე-114-ე მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულების გარდა, ნაფიც მსაჯულთა მონაწილეობით განიხილება მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის მქონე პირთა საქმეები.
მესამე ნოვაციით კი განსაზღვრულია ის პირობები, რომელთა მიხედვითაც ბრალდებულს უფლება აქვს უარი თქვას ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოზე“ _ აცხადებს სანდრო ბარამიძე.
“ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ საკანონმდებლო პაკეტის მიხედვით, საგამოძიებო მოქმედებას ახორციელებს არა რომელიმე მხარე, არამედ საგამოძიებო ორგანო სასამართლოს დავალებით. ამ ცვლილების მიზეზი გახდა ერთი კონკრეტული საქმე, როდესაც დაცვის მხარეს შეეზღუდა უფლება საგამოძიებო მოქმედება ჩაეტარებინა მოსამართლის თანხმობის გარეშე. ჯეოსელის ერთ-ერთ ოფისს მიმართა ადვოკატმა და მოითხოვა მისი დაცვის ქვეშ მყოფის მიერ განხორციელებული სატელეფონო ზარების ამონაწერი და აბონენტის ადგილმდებარეობის დადგენა, ჯეოსელის იურისტმა მას უარი უთხრა, რადგან ეს იყო ამოღება და ვერ განხორცილდებოდა მოსამართლის ნებართვის გარეშე. ადვოკატმა მიმართა მოსამართლეს, რომელმაც განუმარტა, რომ ამოღების უფლება მხოლოდ და მხოლოდ ბრალდების მხარის პრეროგატივა იყო. ამით, რა თქმა უნდა, დაირღვა მხარეთა თანასწორობის უფლება”-ამბობს სამართლის ექსპერტი ნინო გვენეტაძე.
