“პოლიტიზირებულ აზროვნებას”, ადვილად იგრძნობთ, თუკი ერთხელ მაინც იმგზავრებთ საზოგადოებრივი ტრანსპორტით, ან თავშეყრის ადგილზე ე.წ “ბირჟაზე” გამართულ დიალოგებს დაუგდებთ ყურს. არ არის ადგილი, სადაც არ საუბრობენ პოლიტიკაზე, არ განიხილავენ ყველა პოლიტიკურ მოქმედებას, პოლიტიკური პირების თითოეულ განცხადებას… ყველგან, ყველგან, მაგრამ გურიაში განსაკუთრებით, გურია ხომ გულია საქართველოსი არა გეოგრაფიულად, თუმცა იდეურად.
როგორ? როგორ და მარტივად. არ არსებობს საკითხი, რომელიც გურულებმა არ იციან. გურულის პასუხის შესახებ ანეგდოტიც კი შეიქმნა, ჯერ უცნობ საკითხზეც სხარტად რომ მიუგებს გურული: “მეცოდინება ალბათო”…
მართალია, სოციალური მდგომარეობა გურიაში ძალიან მძიმეა, მაგრამ ცოცხალი გურულები უკეთესი მომავლის იმედს არ ჰკარგავენ და არა მხოლოდ ეკონომიკური პირობების, არამედ კოჰაბიტაციის თემას იუმორით აერთიანებენ და ასე გამოხატავენ : “ჩვენ ნაციონალური გრძნობებით სავსე ოცნებებით ვცოცხლობთო”.
და რამ გამოიწვია ის, რომ ჩვენთან ყველა დიალოგი პოლიტიკაზე საუბრით თუ არ იწყება, მთავრდება მაინც? პოლიტიკაზე საუბრობენ ყველგან, შეიძლება ეს ნორმალურია წინასაარჩევნოდ, თუმცა დამთავრდა არჩევნები, მაგრამ პოლიტიზირებული აზროვნება ისევ ჩვენთან არის. ლოკალური პრობლემების განხილვის შემდეგ, მსჯელობა რეგიონზე გადადის, ქვეყანას მოიცავს და შემდეგ მის საზღვრებსაც გასცდება ხოლმე. საუბრობენ დაუსრულებლად, დიდებიც და პატარებიც, მიუხედავად დროისა და ადგილისა.
არსებული სიტუაციიდან გამომდინარე მახსენდება პლატონის იდეალური სახელმწიფო. უფრო სწორად კი იდეა იდეალური სახელმწიფოს შესახებ, რომელიც პლატონმა ჩამოაყალიბა და რომლის მთავარი პირობა ერთი ადამიანის მიერ ერთი საქმის კეთება იყო. იგი ნათლად ამახვილებს ყურადღებას, რომ როცა ადამიანი ერთ საქმეს აკეთებს, მას დრო აღარ ექნება სხვა საქმის საკეთებლად და ასე საქმეც კარგად გაკეთდება და სახელმწიფოც იდეალური იქნება. ეკონომიკა და პოლიტიკა ხომ მჭიდრო კავშირშია ერთმანეთთან, ურთიერთდამოკიდებულია. როცა ქვეყანაში კარგი ეკონომიკური მდგომარეობაა, ქვეყნის უმრავლესობა მუშაობს და თავიანთი საქმე აქვთ, შედეგად ყველა თავის საქმეს აკეთებს და ნაკლები დრო აქვთ სხვის საქმეში ჩასარევად. თუმცა, წარმოვიდგინე გურულების რეაქცია პლატონის ამ იდეის შესახებ, აღშფოთებულნი რომ აღნიშნავდნენ, “შეხედე შენ პლატონს, საქმე დალეულებად არ გამოგვიყვანა მთელი გურიაო!”
აქვე გურულების საუბარიც გამახსენდა, ავტობუსით მგზავრობისას, პოლიტიკაზე რომ მსჯელობდნენ. ერთი მოხუცი ქალი ამბობდა “ადრე, ყველა გზა რომამდე მიდიოდა და ახლა პოლიტიკამდე მიდისო… “რა თქმა უნდა , პასუხმაც არ დააყოვნა:
“ყველასგან დავიწყებულებმა პოლიტიკაზე მაინც აღარ ვილაპარაკოთ?! თუარა, ხომ ხედავთ, მთავრობას კი არა “რუსთავი 2-საც” აღარ ვახსოვართ და ამინდის პროგნოზიც გურიის გამოტოვებით ცხადდებაო.”
იუმორით ისაუბრო იმ საკითხზე, რომელიც გტკივა და განიცდი, ესეც ხელოვნებაა, მაგრამ დაუფასებელი. ფაქტია, რომ დღეს ჩვენი საზოგადოება პოლიტიზირებულია და ეს პრობლემაა, რომლის მოგვარებაც საჭიროა და დიდ ყურადღებას მოითხოვს.
