“გურია ნიუსი” თბილისის საკრებულოს ფრაქცია “ქართული ოცნება – თბილისელების” წევრს, ზაზა ხურციძეს ამ და საზოგადოებისთვის აქტუალურ სხვა თემებზე ესაუბრა.
– ბატონო ზაზა, მოდით საუბარი “ერისიონის” თემით დავიწყოთ. თქვენ, როგორც თბილისის საკრებულოს წევრი, როგორ შეაფასებდით მათ ვიზიტს მოსკოვში?
– სანამ პასუხს გაგცემდეთ, გეტყვით, რომ მე გახლავართ რესპუბლიკური პარტიის სამგორის რაიონული ორგანიზაციის თავმჯდომარე. იურისტ-სამართლამცოდნე. ეროვნულ მოძრაობაში ვარ 1980 წლიდან, პროდასავლელი. ორგანიზებას ვუწევდი ანტისაბჭოთა აგიტაცია-პროპაგანდას 1980 წლიდან (ვბეჭდავდი და ვავრცელებდი სხვადასხვა ანტისაბჭოთა ლიტერატურას). ეს შესავალი იმიტომ გავაკეთე, რომ “ერისიონის” გამოსვლას მოსკოვში სრულიად დადებითად ვუყურებ და ჩემი პოზიციის გამო ვინმეს ჩემს პატრიოტიზმში ეჭვი რომ არ შეეპაროს.
– თქვენ იმ დროიდან მოდიხართ, როცა საზოგადოება სკეპტიკურად უყურებდა დამოუკიდებლობის იდეას.
– გაგანია განვითარებული სოციალიზმის პერიოდში ქართული საზოგადოების აბსოლუტური უმრავლესობა ღრმა ძილში იყო და ატროფირებული ჰქონდა სახელმწიფოებრივი აზროვნება. ჩვენ ახალგაზრდები, რომლებიც პატრიოტული გრძნობებით ვიყავით გაჯერებულნი, ჩვენს საქმეს ვაკეთებდით. საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეით ანთებული გულებით საზოგადოებას მოსვენებას არ ვაძლევდით და სადაც კი მოგვეცემოდა საშუალება, ამ იდეას ვავრცელებდით. უფროსი თაობა ეჭვით და შიშით გვიყურებდა და სტალინს რომ უარყოფით კონტექსტში მოვიხსენიებდით, მაშინ გამოგვლანძღავდნენ და ჭკუას გვარიგებდნენ. ახალგაზრდობა ამ უფროსი თაობის გაზრდილი იყო, შეურაცხყოფას ვერ გვაყენებდნენ, მაგრამ მაინც სკეპტიკურად უყურებდნენ დამოუკიდებლობის იდეას. მაგრამ ჩვენმა შრომამ უშედეგოდ არ ჩაიარა და მივაღწიეთ ჩვენი რიგების გაზრდას. საბჭოთა იმპერიაც ობიექტური მიზეზებით დაინგრა და დამოუკიდებლობაც მოვიპოვეთ…
… კოლონიური რეჟიმის პირობებში გაზრდილი თაობა თავისუფალი ვერ იქნება. რუსეთის იმპერიაში 200 წლის ყოფნამ თავის დაღი დაასვა ქართველის ცნობიერებას და დამოუკიდებლობის პერიოდში იჩინა თავი. ემოციურმა ქართველებმა მრავალი შეცდომა დავუშვით. ჩვენს პოლიტიკაში გადაწყვეტილებების მიღებისას ჩვენი ცხელი გული დიდ როლს თამაშობდა. არადა, პირიქით უნდა ყოფილიყო _ მხოლოდ ცივი გონებით გვემოქმედა და სულსწრაფობაც არ უნდა გამოგვეჩინა. ჩვენი პოლიტიკოსებიც ხომ ჩვენი ხალხის შვილები არიან და რაც ხალხია, ისეთია მისი მთავრობაც…
– გინდათ თქვათ, რომ წინა მთავრობამ სულსწრაფობა გამოიჩინა და ემოციებს აჰყვა?
– სააკაშვილის მთავრობის გაუაზრებელი პოლიტიკის გამო, რუსეთმა აღიარა აფხაზეთის და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა. ფაქტობრივად კი მიითვისა ეს ტერიტორიები. სააკაშვილმა შექმნა სახელმწიფო იმიტაციური (ფსევდოდემოკრატია) დემოკრატიით. სააკაშვილის მთავრობამ ვერც ტერიტორიები დაგვიბრუნა, ვერც ეკონომიკა ააღორძინა და რუსეთის ბაზარიც დაგვაკარგვინა. მათ მხოლოდ თავისი ჯიბეები გაისქელეს და დაამკვიდრეს მგლური კაპიტალიზმი მონოპოლიური ეკონომიკით. ჩვენი სახელმწიფოს სიძლიერე ჩვენი მოქალაქეების ეკონომიკურ სიძლიერეზე გადის. საქართველო მხოლოდ იმ შემთხვევაში იქნება ძლიერი, თუ ჩვენი მოქალაქეები იქნებიან ძლიერები.
– ქართულ-რუსულ ბაზარზე რას იტყვით?
– როგორც მოგახსენეთ, წინა მთავრობამ დაგვაკარგვინა რუსეთის ბაზარი, ხოლო ევროპის ბაზარი ვერაფრით ვერ გახსნა. და ეს მოსალოდნელი იყო. მოვიყვანოთ მაგალითისთვის ღვინის და მინერალური წყლის ბაზარი. ევროპაში მხოლოდ ყოფილ სოციალისტურ ქვეყნებს ახსოვთ ჩვენი პროდუქტი. ღვინო და მინერალური წყალი ხომ ისეთი პროდუქტია (და ყველა პროდუქტიც ასეა), მომხმარებელმა რომ შეიძინოს, უნდა მიეჩვიოს მას. ევროპელები სხვა გემურ თვისებებს მიეჩვივნენ. ჩვენ კი ვამბობთ რომ ჩვენი ღვინო საუკეთესოა, მაგრამ გემოვნებაზე არ დაობენ. ამიტომაც არ გვჭირდებოდა გამოგვევლინა სულსწრაფობა. ჩვენ უნდა გაგვესაზღვრა რაღაც გარდამავალი პერიოდი, როგორც პოლიტიკაში, ასევე ეკონომიკაში (რუსეთთან დაშორების), რომელიც მაინც არსებობს, მაგრამ არათანმიმვდევრულად და კრიზისულად მიმდინარეობს. რუსეთში იციან ჩვენი პროდუქტის გემო და გაყიდვადია. ამერიკელი ან სხვა ევროპელი პოლიტიკოსი ვერ უბრძანებს კორპორაციებს, დაუთმეთ ქართველებს ბაზრის ამდენი და ამდენი პროცენტიო. ეს არის პროცესი და ეს შეცდომა დაუშვა წინა ხელისუფლებამ.
როდესაც “ერისონის” გამოსვლას ეკონომიკის ანალიზით ვხსნი, არც უნდა გაგიკვირდეთ. ყველაფერი იმიტომ კეთდება, ჩვენი პროდუქცია რომ შევიდეს რუსეთის ბაზარზე. რუსული ბაზრის დაბრუნება აუცილებლად გვჭირდება ჩვენი ეკონომიკის ასაღორძინებლად. ჩვენი ეკონომიკის აღორძინება კი ჩვენი ძალიან ცუდი დემოგრაფიული სიტუაციის გასაჯანსაღებლად. დადგენილია, რომ 2025 წელს, ქართველი ერის პოპულაცია მილონნახევრამდე დავა, სხვა ეროვნების მოსახლეობის რიცხვი კი მილიონნახევარს გადააჭარბებს. ეს რასაც ნიშნავს, კარგადაც იცით _ ჩვენ სამშობლოში შეიძლება უმცირესობაში აღმოვჩნდეთ. თუკი შევძლებთ ეკონომიკის განვითარებას, მაშინ შევძლებთ დემოგრაფიული სიტუაციის გამოსწორებას და 2025 წლიდან დაიწყება ამ საკითხში სტაბილიზაცია. აი, რატომ გვჭირდება რუსეთის ბაზარი. 10-15 წელიწადში ევროპელებსაც გავაცნობთ კულტურას და პროდუქციას. ჩვენ არც ერთ მხარეს (არც ევროპისკენ და არც რუსეთისკენ) არ უნდა შევასუსტოთ ქმედებები. ამ ხნის განმავლობაში შევძლებთ ინგლისური ენის შესწავლას და ევროპისკენ მისწრაფება შეუქცევადი გახდება. ჩვენი მოქალაქეებიც კონკურენტუნარიანები გახდებიან ევროპაში. ჩვენ გჭირდება ცოტა ხნით შესვენება და ამოსუნთქვა და შემდეგ ვერავინ ვერ შეგვაჩერებს!
ამიტომაც სასწრაფოდ უნდა აღვადგინოთ რუსეთთან ჩატეხილი ხიდი! ამიტომაც “ერისიონის” მიერ ჩატარებული კონცერტი მხოლოდ ამ კონტექსტში უნდა განვიხილოთ.
– ბატონო ზაზა, რატომ ფიქრობთ, რომ რაც ვერ შეძლო წინა ხელისუფლებამ, მიუხედავად იმისა, რომ ისინიც აცხადებდნენ რუსეთთან საბაზრო ურთიერთობებზე და სავიზო რეჟიმის დათბობაზე მზაობას, შეძლებს ახალი მთავრობა?
– საკაშვილის პოლიტიკა იყო სრულიად სუსტი და იოლიც. დაემდურო მეზობელს და არ ესაუბრო, ეს ძალზე ადვილია. უფრო ძნელია, ესაუბრო და ეურთიერთობო. ამ პროცესში კი საკუთარი ინტერესები გაამყარო და არ წააგო … ეს პროცესია და ქართველმა ხალხმა იმიტომაც აირჩია ბიძინა ივანიშვილი და მისი გუნდი, რომ მისგან მასტერ-კლასის ჩატარებას ელის! ოღონდ ნუ ვიქნებით სულსწრაფები!
