გასული, 2011 წელი გურიაში, ციტრუსის დაბალი მოსავლით აღინიშნა. გურულები, როგორც თხილის მოსავალს, ისე მანდარინსა თუ ლიმონს იმედის თვალით შესცქეროდნენ და საახალწლო სუფრის გასაწყობ ერთადერთ საშუალებად მიიჩნევდნენ. თუმცა, 2011 წლის 23 ნოემბრის ყინვამ ჯერ კიდევ მოუკრეფავი მანდარინი ხეზევე დააზრო. ზოგიერთმა ოჯახმა მთლიანად იზარალა წლის მოსავალი, ზოგმა კი მოყინული ციტრუსოვანი ნაყოფის ნაწილობრივ გადარჩევა თუ შეძლო და ეს გადარჩეულიც ვერ გაყიდა სასურველ ფასად.
ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, ისევე როგორც მთელ გურიაში, გასული წელი ძალიან ცუდი კლიმატით აღინიშნა. გაზაფხულსა და შემოდგომაზე ციოდა და წვიმდა. მწიფობის პერიოდში, ციტრუსოვან კულტურას გაუჭირდა _ მანდარინი არა და არ გაყვითლდა, ამიტომ სოფლის მცხოვრებლებმა კრეფის სეზონი გააჭიანურეს. ამასობაში ძლიერმა ყინვამაც დაიჭირა და მოსავლის დიდი ნაწილი გაანადგურა.
ცუცა ზოიძე, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, სოფელი ქაქუთი: _ მანდარინის არც ისე დიდი ბაღი მაქვს, მაგრამ შემოსავლის საფასური პურის ფულად მყოფნის. მიუხედავად იმისა, რომ უკანასკნელ წლებში გასაღება ჭირს, რაღაცას ვახერხებ, ხან თბილისში მიმაქვს გასაყიდად, ხან _ რუსთავში. ისეც მომხდარა, ახალ წელი გზაზე ან ბაზარში დამთენებია თავს, რომ სახლში ლუკმა-პურის ფული მომეტანა. ახლა ერთი ტონა მანდარინი მოყინული მიყრია გარაჟში. სოციალური აგენტები რომ დადიან და ამბობენ, მანდარინის ბაღი გაქვთო, ახლა თუ მოვა ვინმე და იკითხავს, ეს რა დაგმართნიათო? ერთი ტომარა ფქვილის ფასი მაინც რომ მოგვცეს მთავრობამ, არ შეიძლება? შობა-კალანდას მწარე მანდარინის ამარა დავრჩით. გაჭირვებულს რომ ქვა აღმართში დაეწია, ის გაჭირვებული, ალბათ, ჩვენ ვიყავით.
სულიკო ზოიძე, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, სოფელი ქაქუთი: _ სამი ტონა მანდარინი გამიფუჭდა. ვიკითხე, წვენების ქარხანაში თუ ჩაიბარებდნენ, მაგრამ მითხრეს, ჯერ მუშაობა არ დაგვიწყიაო. არაყის გამოხდა ამით არ შეიძლება და ვერც სხვა რამისთვის მოიხმარ. გაზაფხულამდე პურის ფულის იმედად მქონდა ეს მანდარინი, ჯერ დამწიფება არ ეღირსა, მწვანედ “გაჩიჩინდა” ხეზე, მოკრეფაც ამიტომ შევაგვიანეთ და ერთი დღის ყინვამ დაგვღუპა.
“გურია ნიუსი” ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილეს სოფლის მეურნეობის საკითხებში, ლაშა ღლონტს ესაუბრა აღნიშნული პრობლემის შესახებ:
_ ბატონო ლაშა, წელს მოსახლეობას მანდარინის მოსავალი გაუფუჭდა _ ნაყოფი ნოემბერში ყინვამ დააზრო. თუ ფლობთ ინფორმაციას?
_ ყინვამ არა, ეს უფრო სეტყვის ბრალი იყო, მგონი(?!), ბევრი იზარალეს?
_ თუ იყავით რომელიმე სოფელში?
_ ხალხს აქ მოჰქონდა დაზიანებული მანდარინი. ეს უფრო სეტყვის ბრალი იყო _ დაზიანებაზე ეტყობოდა.
_ თქვენ თუ იყავით სოფლებში? ხალხი დახმარებას ითხოვს, მცირე სახის კომპენსაცია მაინც მოგვცენო, ამბობენ.
_ თუ ისეთი დაზიანება არის, რაც წვენის დამზადებას არ შეუშლის ხელს, ასეთ მანდარინს ჩაიბარებენ. ქობულეთის წვენების ქარხანა იბარებს. ამ დღეებში მივეცით დავალება სოფლების რწმუნებულებს _ მათ უნდა შეაგროვონ ინფორმაცია, თუ ვინ რა ზარალი განიცადა. რაც შეეხება რაიმე ფულად კომპენსაციას, ჯერჯერობით, ასეთი არაფერი ვიცი.
_ თუ დასვამთ საკითხს გამგეობაში, რომ დაზარალებულებს მცირედი დახმარება მაინც გაუწიონ?
_ არ ვიცი, ჯერჯერობით, ამაზე ვერაფერს გეტყვით.
სწავლული აგრონომი, ბიოლოგიურ მეცნიერებათა ასოცირებული დოქტორი, მარინა სუნგულია ამბობს, რომ ნორმალურ ქვეყნებში არსებობს მოსავლის დაზღვევის ტრადიციები: _ გარდა ამისა, ხელისუფლება ცდილობს, განსაკუთრებულ შემთხვევებში, ფერმერების ზარალის ანაზღაურებას და ამის შესაბამისი კანონმდებლობაც გააჩნიათ. ჩვენთან კი ეს ყველაფერი პრეზიდენტის გუნება-განწყობაზეა დამოკიდებული, _ გვითხრა სუნგულიამ.
