ჩვენი გაზეთი უკვე წერდა, რომ თებერვლის ბოლოს, გურიაში არსებული ყველა სამედიცინო დაწესებულება გაუქმდა და ახლად ჩამოყალიბებულ გურიის სამედიცინო ცენტრს შეუერთდა. მასში შემავალ სხვადასხვა საავადმყოფოებსა და დისპანსერებს 1 თვის განმავლობაში უნდა მოეხდინათ თვითლიკვიდაცია და არსებული უძრავ-მოძრავი ქონების სახელმწიფოსთვის გადაცემა. სამედიცინო პერსონალი სრულ გაურკვევლობაში იყო _ არ იცოდნენ, რა ბედი ელოდათ რეორგანიზაციის დასრულების შემდეგ.
ლანჩხუთის ტუბდისპანსერის ბაზაზე შეიქმნა და წლების მანძილზე ფუნქციონირებდა შპს “ფტიზიატრი ოცდამეერთე”, რომელსაც ექიმი გულნარა ორაგველიძე ხელმძღვანელობდა. ქონების მართვის სააგენტოს ბრძანების მიღებიდან ერთი თვის შემდეგ, დაწესებულებამ არსებობა შეწყვიტა, 12 თანამშრომლიდან კი მხოლოდ 2 დატოვეს ჴ ერთი ექიმი და ერთი ექთანი. მართალია, ყოფილი ტუბდისპანსერი გურიის სამედიცინო ცენტრს შეუერთეს, მაგრამ ძველი შენობიდან მათ გადაყვანას ცენტრის ხელმძღვანელობა, ჯერჯერობით, არ გეგმავს. რჩება შთაბეჭდილება, ეს დაწესებულებები მხოლოდ იმიტომ გააუქმეს, რომ ბიუჯეტიდან დაფინანსებული თანამშრომლები შეემცირებინათ. გაუგებარია სახელმწიფო პოლიტიკა დასაქმების სფეროში _ ერთის მხრივ, საარჩევნო წელთან დაკავშირებით იქმნება უამრავი უფუნქციო თანამდებობა, მეორეს მხრივ კი სახელმწიფო ბიუჯეტისთვის “შეღავათის გასაწევად” მცირდება სამუშაო ადგილები და ადამიანები ულუკმაპუროდ რჩებიან.
გაუგებარია კიდევ ერთი რამ _ გურიის სამედიცინო ცენტრში გაერთიანდა ლანჩხუთის, ოზურგეთის და ჩოხატაურის სამედიცინო დაწესებულებები, რომელთა უმრავლესობა მიერთებამდე უკვე ლიკვიდირებული და ახალი მფლობელების ხელში იყო გადასული. მაგალითად, ლანჩხუთის ჩაჩავას სახელობის სამედიცინო ცენტრი გააუქმეს და მიჰყიდეს ებრაულ ფირმა “ადითს”. ასევე “ადითს” ეკუთვნის ჩოხატაურის საავადმყოფო-პოლიკლინიკაც, ხოლო ოზურგეთის სამედიცინო ცენტრი “ალფას” საკუთრებაა, მხოლოდ “ფტიზიატრი ოცდამეერთე” იყო დამოუკიდებელი დაწესებულება. გამოდის, რომ გურიის სამედიცინო ცენტრში არარსებული იურიდიული პირები გააერთიანეს. გაუმჯობესდა თუ არა სამედიცინო მომსახურების ხარისხი გურიაში ახალი ცენტრის დაფუძნების შემდეგ, არავინ იცის. შეიძლება, ვივარაუდოთ, რომ ეს “ცენტრი” მხოლოდ იურიდიულ საბუთებში არსებობს, რეალურად კი ყველაფერი ძველებურად დარჩა _ ყველა საავადმყოფო _ თავის შენობაში, სამედიცინო მომსახურების ხარისხი ჴ დაბალი, ფასები კი საკმაოდ მაღალი. ახალი კი ის არის, რომ რამდენიმე ათეული ადამიანი დარჩა უმუშევარი, ავადმყოფებს კი სერვისი გაუძვირეს.
ლანჩხუთის ტუბდისპანსერი მაღალი რისკის შემცველი სამედიცინო საქმიანობის დაწესებულებათა კატეგორიას განეკუთვნება. თუ მისი განთავსება მოხდება შენობაში, სადაც სხვა ავადმყოფებიც იმყოფებიან, ტუბგანყოფილებას უნდა ჰქონდეს ცალკე ფლიგელი ან შესასვლელი მაინც. სწორედ ამიტომ ვერ მოხერხდა მათი ძველი შენობიდან გადაყვანა.
აქვე უნდა ითქვას, რომ არსებობს ტუბერკულოზის მართვის სახელმწიფო პროგრამა. საფიქრელია, მოხდება თუ არა ამ პროგრამის შეჩერება, არადა, ეს ნიშნავს, რომ ტუბერკულოზით დაავადებული პაციენტი ლანჩხუთში ვეღარ შეძლებს ვერც გამოკვლევების ჩატარებას და ვერც სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებულ მკურნალობაში ჩართვას. ამისთვის, დაწესებულებამ განაცხადი უნდა შეიტანოს ჯანდაცვის სამინისტროში. მართალია, შპს “ფტიზიატრი ოცდამეერთე” უკვე ერთი თვეა, გაუქმებულია და იურიდიული პასუხისმგებლობა ჩამორთმეული აქვს, მაგრამ ყოფილმა დირექტორმა მაინც შეიტანა განაცხადი პროგრამის გაგრძელებაზე. ამის გამო, მას ქონების მართვის სააგენტოს იურისტმა პასუხი მოსთხოვა: “ვიცოდი, რომ იურიდიულად ამის უფლება არ მქონდა, მაგრამ წინააღმდეგ შემთხვევაში, სახელმწიფო პროგრამა შეჩერდებოდა, სწორედ ამიტომ შევიტანე განაცხადი,” _ ამბობს ექიმი ფტიზიატრი გულნარა ორაგველიძე.
ტუბდისპანსერში დღესაც დადიან ავადმყოფები. მათი მკურნალობისა და გამოჯანმრთელებისთვის, ექიმს ხელფასად თვეში 360 ლარი განუსაზღვრა სახელმწიფომ. ყოფილ ტუბდისპანსერს შეეზღუდა რენტგენოლოგიური და ბაქტერიოსკოპული გამოკვლევების ჩატარების უფლებაც. “ფტიზიატრი ოცდამეერთე” ძველი რენტგენის აპარატით სარგებლობს, ხოლო გარემოს დაცვის სამინისტრო სერტიფიკატს 1998 წლამდე გამოშვებულ აპარატებზე აღარ გასცემს. ყოფილი მთავარი ექიმი განმარტავს, რომ რადგანაც მას ინფორმაცია ჰქონდა დაწესებულების გაყიდვის შესახებ, საჭიროდ აღარ ჩათვალა ახალი სერტიფიკატის მოსაპოვებლად ებრძოლა. ამიერიდან რენტგენოლოგიურ გამოკვლევებზე პასუხისმგებლობას სამედიცინო ცენტრის ხელმძღვანელობა კისრულობს. მარტივად რომ ვთქვათ, საქმე ასეა: პაციენტს ცენტრის ხელმძღვანელობამ უნდა მისცეს რეკომენდაცია, ჩაიტაროს თუ არა რენტგენოლოგიური კვლევა, თანხმობის შემთხვევაში, მას რენტგენის სურათს გადაუღებენ და სკანირებულ ვარიანტს კომპიუტერის საშუალებით თბილისში გააგზავნიან, რადგან ადგილობრივ ექიმებს ჩამოართვეს რენტგენის სურათის წაკითხვის უფლება. ამის შემდეგ, პაციენტი, დაახლოებით, ერთი საათი უნდა ელოდოს რენტგენოგრამის პასუხს თბილისიდან(?!).
ასე რომ, სამედიცინო სფეროში ხელისუფლების მიერ გაპიარებული წარმატებები, რბილად რომ ვთქვათ, მეტად საეჭვო ელფერისაა!
