განათლების სამინისტროში აცხადებენ, რომ კვლევის მიხედვით, ამ ასაკში ბავშვები საგანმანათლებლო პროცესთვის მზად არ არიან, გაკვეთილზე კონცენტრაცია უჭირთ, მოუსვენრობენ, ზოგიერთს ეძინება და ა. შ. სწორედ ამიტომ სკოლაში ბავშვის მიღების ასაკის განსაზღვა შედის ის საკითხთა ნუსხაშიც, რომელსაც სამინისტრო ზოგადი განათლების სტრატეგიაზე მუშაობის დროს განიხილავს. საკითხთან დაკავშირებით სამინისტრო სხვადასხვა ქვეყნების გამოცდილებას ეცნობა და საჭიროების შემთხვევაში სიახლეს განახორციელებს. სტრატეგიის საჯარო განხილვა თებერვლიდან დაიწყება.
ჩვენ დავინტერესდით რას ფიქრობენ ამ საკითხზე სკოლის დირექტორები, მასწავლებლები და მშობლები, რამდენად გამართლებულია ბავშვის 5 წლის ასაკში მიყვანა? ამ კითხვით 24-ე საჯარო სკოლის დირექტორს გია მურღულიას მივმართეთ.
“5წლის ასაკში სასკოლო აქტივობებისთვის მზად არის ბავშვთა არაუმეტეს 10 პროცენტი. ვინც მზად არის,მათთვის სათანადო გარემოს შექმნაა საჭირო – ეს გარემო არ გულისხმობს ექვწლიანებთან ერთად ყოფნას. გარდა ამისა ხუთწლიანებს ცალკე სპეციფიკური სახელმძღვანელო და სწავლების ადაპტირებული მეთოდიკა სჭირდებათ.
როდესაც ხუთწლიანთა მიღება დაკანონდა, მართალია, ზოგიერთმა დაძლია პროგრამა, მაგრამ მათაცპ რობლემები ჰქონდათ თანაკლასელებთან ურთიერთობისა და თვითგამოხატვისას”, _ გვითხრა გია მურღულიამ.
სკოლაში მისვლის პირველი დღიდან ბავშვებთად დაწყებითი კლასების პედაგოგები არიან და ყველაზე მეტად მათ შეუძლიათ თქვან რამდენად გაამართლა 5 წლიანების პირველ კლასში მიღებამ.
ინგა მოდებაძე (დაწყებითიკლასისპედაგოგი): კლასში5 წლიანებიც მყავს და 6 წლიანებიც. არის რამდენიმე 5 წლის ბავშვი, რომელიც არაფრით ჩამოუვარდება მის 6 წლიან კლასელებს, მეტიც, უფრო მეტად გამოირჩევიან აკადემიური მოსწრებით, აქტივობით და პროგრამის ათვისების თვალსაზრისით, მაგრამ ასეთები მხოლოდ ერთეულები არიან. ეს ყველაფერი დამოკიდებულია თავად ბავშვზე, მის წინასასკოლოგანვითარებაზე, მაგრამ საერთო სურათის გათვალისწინებით უმჯობესია სკოლაში 6 წლის ასაკში მივიღოთ ბავშვები. 5 წლის ბავშვს უჭირს გაკვეთილზე ჯდომა და კონცენტრაცია. კარგი იქნება თუ განათლების სამინისტრო ამ ცვლილებას განახორციელებს.
ნატალია გობრონიძე (მშობელი): მეორი შვილი მყავს. უფროსი მე-3კლასშია, უმცროსი კი პირველკლასელია. უფროსი 6 წლის შევიდა სკოლაში, პატარა კი 5 წლის. 5 წლის ასაკში შევიდა სკოლაში ჩემი დისშვილიც.ბავშვები ერთ კლასში არიან და ვხედავ განსხვავებას. ჩემს დისშვილსუჭირს გაკვეთილების მომზადება, განსაკუთრებით წერა, ჩემმა რომ გითხრათ, რომ ვერ დაძლია პროგრამა და რაიმე გართულებები გვაქვს, არ იქნება მართალი, მაგრამ მე ამას უფრო ვუკავშირებ უფროსი დის სკოლის პერიოდს, როცა უმცროსი გვერდით ეჯდადა მასთან ერთად სწავლობდა ლექსებს, წერდა და ასოებს კითხულობდა. ასე რომ არ მომხდარიყო, ნამდვილად გაგვიჭირდებოდა, მე ვხედავ როგორ უჭირთ მის თანატოლ კლასელებს. სწავლის მხრივ არა, მაგრამ ჩემს შვილს გაკვეთილზე გაძლება უჭირს, სკოლიდან მოსული კი უკვე დაღლილია და თუ არ დავაძინე, გაკვეთილებს ვერ მოამზადებს. ამიტომ, როგორც მშობელი ახლა ვფიქრობ უკეთესი იქნებოდა ესეც უფროსის მსგავსად 6 წლის ასაკში შემეყვანა სკოლაში. ყველაფერი გასათვალისწინებელია ამ დროს-ბავშვისფსიქიკა, ფიზიკური მომზადების დონე, გონებრიობა.5 წლის ბავშვი ჯერ კიდევ არ არის გამოსული საბავშვო ბაღის ატმოსფეროდან და ბევრ შემთხვევაში ისე ენატრებაის გარემო, რომ ცდილობს სკოლა ბაღს დაამსგავსოს.
პედაგოგთა უმეტესობა ბავშვის სკოლაში მისაღები ასაკის დაწევას უარყოფითად აფასებს. აღნიშნულ თემაზე 2012 წელს სოციალური კვლევისა და ანალიზის ინსიტუტმა ჩაატარა კვლევა საშუალო განათლების სისტემაში მიმდინარე რეფორმების შესახებ და საჯარო სკოლის პედაგოგთა დამოკიდებულება გამოიკვლია. გამოკითხულ პედაგოგთა 81.4% მინიმალური სასკოლო ასაკის დაწევას 5 წლამდე უარყოფითად აფასებს. უნდა აღინიშნოს, რომ კვლევების მიხედვით,
უარყოფითი შეფასების ველში ექცევა კიდევ ერთი საკითხი-12 წლიანი ზოგადი განათლების შემოღება (63.8%) და ინგლისური ენის სავალდებულო სწავლება პირველი კლასიდან (56.1%). პედაგოგები იმედოვნებენ, რომ განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრი განათლების სტრატეგიაზე მუშაობის დროს აღნიშნულ საკითხებში ცვლილებებს შეიტანს.
