საქართველოში, განსაკუთრებით გურიაში, ნადირობის ტრფიალს თითქმის ყველა ოჯახში ნახავთ. დიომიდე ურუშაძე ოზურგეთში ცხოვრობს და ამბობს, რომ ბევრჯერ ჰყოლია არა ერთი ჯიშის მონადირე ძაღლი. ნადირობაც უზომოდ უყვარს. ერთ თვის უკან მისმა სუფთა ჯიშის კურცხაარმა რვა ლეკვი დაყარა და როგორც თვითონ ამბობს, ისეთი ლამაზები არიან, ერთიც რომ გამოკლებოდა, პრინციპულად არ მინდოდა და მათ მოსავლელად თავი გადავდეო.
_ როგორც შევატყვე, მეძებარ დედას მათი გაზრდა გაუჭირდებოდა, მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ მყავდა. ლეკვები უკვე 40 დღის არიან. მაგარი მეძებარია ჩემი კურცხაარი. ამდენი ლეკვი პირველად ჰყავს, ერთმანეთზე უკეთესებია, თუმცა, დედა ძაღლს ძალიან გაუჭირდა _ ლეკვებს სულ შიათ, ძუძუს სწოვენ. ერთი თვის შემდეგ, როცა შევატყვე, რძე აღარ ჰყოფნიდათ, ხელოვნური კვებით დავეხმარე. ეს არ არის ადვილი _ იმდენად ფაქიზია მეძებრის ლეკვი, ძალიან სათუთი მოპყრობა სჭირდება. ზოგჯერ ბევრი ლეკვი არ ჰყავს ძაღლს, მაგრამ მაინც მისუსტებულები არიან, რადგან პირდაპირ უსხამენ ძროხის რძეს და ჰგონიათ, პატივს სცემენ, _ ამბობს დიომიდე ურუშაძე და მისეულ რჩევას სთავაზობს მეძებარის მოყვარულთ, თუ როგორ უნდა შეეშველონ დედა ძაღლს ლეკვების გაზრდაში:
_ ლეკვი კარგი რომ იყოს, თავიდან ხარისხოვანი შერჩევა და შეჯვარება უნდა მოხდეს, შემდეგ კი მისი შენარჩუნებაა საქმე. გაზრდა, აღზრდა და პატრონობა შეჯერებულად უნდა დავგეგმოთ. ლეკვებს ერთ თვემდე ჰყოფნით დედის რძე. შემდეგ კი მათ საკვებს შემდეგი წესით ვამზადებ _ 100 გრამ პედიგრს ვასხამ ერთ ჭიქა ადუღებულ რძეს (ძროხის), შევურევ ცოტა პურის გულს. რომ დალბება, კარგად ავსრეს და ამის შემდეგ ვამატებ ერთ სუფრის კოვზ შაქარს და ნახევარ ჭიქა წყალს. კვლავ ავურევ. წყალი აუცილებელია, რადგან მხოლოდ რძეზე დამზადებული საკვები მაწყენარია ლეკვებისთვის. საკვების ეს რაოდენობა დღეში სამჯერადი კვებისთვის საკმარისია. ახლა ლეკვები 40 დღისანი არიან. უკვე ვაპირებ საკვების დოზა გავაორმაგო. ძუძუს ჯერ კიდევ წოვენ.
ჩვენი რესპონდენტი ამბობს, რომ ორი ლეკვი უკვე გააჩუქა და ახალი პატრონის სახლში მათ განსაკუთრებული მოვლა სჭირდებათ. დედას მოცილებული ლეკვისთვის პირველი დღე გაუსაძლისია _ გაბმული წკმუტუნით ყველაფერს იკლებს და ზოგი კალთაში ისვამს, ან სულაც ლოგინში იწვენს. ეს კი უდიდესი შეცდომაა. ვისაც სურს ნამდვილი მეძებარი გაზარდოს, პირველი დღიდანვე უნდა მიიღოს ზომები. ის ცალკე უნდა მოთავსდეს, კარგად აჭამონ, დაახურონ თბილად, თუნდაც, თბილი ამინდები იყოს. რამდენიმე დღეში ლეკვი თავის საწოლსაც ეჩვევა და ახალ პატრონსაც. სისუფთავესაც თავიდანვე განსაკუთრებით უნდა მივაჩვიოთ. პატარაობიდანვე სამ საათში ერთხელ უნდა ავიყვანოთ და დავსვათ წინასწარ მომზადებულ ერთ ადგილზე, განკუთვნილ თასზე, რომელზეც დაყრილია ნახერხი ან სილა. ასე მიეჩვევა ერთ ადგილზე "მოსაქმებას". ხშირად უნდა გავასეირნოთ სუფთა ჰაერზე.
შემდგომი ეტაპია წვრთნა, თუმცა, მთავარია, ჩვილობის ასაკიდან ჯანმრთელად გამოვიყვანოთ. ფიზიკურად ძლიერი, ჯანმრთელი და ჩვევას დაუფლებული ლეკვი უკვე ადვილად მიეჩვევა "ბრძანების შესრულებას".
როგორც ჩვენი რესპონდენტი ამბობს, მეძებარი ძაღლის მოვლითა და ლეკვების გამოზრდით შესაძლოა, ნებისმიერი დაინტერესებული პირი არა მარტო მოყვარული მონადირე გახდეს, არამედ წარმატებული ბიზნესი ააწყოს.
