“მაინტერესებს, რატომ არ მაძლევენ დახმარებას?”

66 წლის მარტოხელა ქალბატონი ლალი წილოსანი, 40 წლის განმავლობაში ექთნად მუშაობდა ლანჩხუთის მიხეილ ჩაჩავას სახელობის ცენტრალურ საავადმყოფოში, ახლა კი პენსიის იმედად უწევს თვიდან თვემდე ცხოვრება. მისი თქმით, სოციალური დახმარების დანიშვნის თაობაზე, რამდენჯერმე განცხადებით მიმართა სოციალურ სააგენტოს.

ლალი წილოსანი: "იშვიათად ჩამოვდივარ ეზოში, სიარული მიჭირს და მეხუთე სართულზე ასვლა-ჩამოსვლა ჩემთვის დიდ პრობლემას წარმოადგენს. ახლა კარგი ამინდია, სახლში გათბობა არ მაქვს და მზეზე გამოვედი. თორემ, ისე სულ სახლში ვარ. ძირითადად, მეზობლებს ვეუბნები და მათ მოაქვთ მაღაზიიდან თუ რამე მჭირდება.

ძალიან მიჭირს, პენსიის იმედად ვცხოვრობ. ძალიან კეთილი და კარგი ადამიანია ლანჩხუთში სოციალური სააგენტოს უფროსი მაკა გოგიჩაიშვილი. როცა მასთან მივედი და ვუამბე ჩემი გასაჭირი, თბილად მიმიღო და მომისმინა. სახლში აგენტი გამომიგზავნა, მარა რა ჩაწერა ამისთანა იმ აგენტმა, არ ვიცი. მეუბნებიან, მაღალი ქულა მოგანიჭესო. საკითხავია, რის გამო მივიღე ეს მაღალი ქულა, რა ნახა ჩემს ბინაში ასეთი ძვირფასი იმ სოცაგენტმა?! ახლაც მაქვს განცხადება დაწერილი და ველოდები, რა პასუხს მივიღებ.

ინვალიდი ვარ, ორივე ყურში სმენა მაქვს დაქვეითებული. უფრო ზუსტად, ერთში საერთოდ არაფერი მესმის, მეორეში კი ძალიან დაბალი პროცენტი მაქვს შენარჩუნებული. სამსახურებრივი ტრამვა მივიღე 90-იანი წლების სამოქალაქო დაპირისპირებისას. სასწრაფოზე ექთნად ვმუშაობდი, ფოთიდან დაჭრილები გამოგვყავდა, რა დროსაც საკმაოდ ახლო მანძილზე ჭურვი აფეთქდა, ცოცხალი კი გადავრჩი, მაგრამ სმენა დავკარგე.

ლანჩხუთში ვიყავი ექიმთან მისული, მითხრა, თბილისში, თოდუას კლინიკაში ხარ გამოკვლევაზე წასასვლელი, რომ ის სმენადობა მაინც შეგინარჩუნდეს, რაც გაქვს და მთლად ყრუ არ დარჩეო. როგორც მითხრეს, სპეციალური აპარატი მესაჭიროება, მაგრამ როგორ მოვახერხებ მის შეძენას, არ ვიცი, ისევ კეთილი ადამიანების იმედი მაქვს, თორემ 150 ლარი როგორი სამყოფიცაა, კარგად ვიცით.

40 წელი ვიმუშავე სასწრაფოზე მთავარ ექთნად, მაგრამ რად გინდა, ახლა 150 ლარის შემყურე ვარ. მაღაზიები რომ არ გვშველოდნენ და ნისიად არ გვაძლევდნენ პროდუქტს, მე და ჩემნაირები დავწყდებით მშიერ-მწყურვალი. ექვსი წელია, სახლში გათბობა არ ჩამირთავს, გაზს მარტო საჭმლის მოსამზადებლად ვიყენებ. თითოეული თეთრი გათვლილი მაქვს და ისე ვცხოვრობ, ზედმეტი ხარჯის უფლებას ვერ ვაძლევ თავს. ავადმყოფი რომ ხარ და გაჭირვებული, პირველ რიგში წამალზე ფიქრობ კაცი. ამ წუთას მეზობელს ოცი ლარი გავატანე აფთიაქში, რომ წამალი მოეტანა ჩემთვის.

კაციშვილს არ აინტერესებს რით ვარსებობთ მარტოხელა პენსიონერები, სხვა შემოსავალი რომ არაფერი გვაქვს 150 ლარის გარდა. წამალი გვჭირდება, საჭმელი, სასმელი, არავინ არაფერს კითხულობს. ჩემნაირი ძალიან ბევრია ქვეყანაში და პატრონი არავინაა.

სხვისას არ ვკითხულობ, ვის რატომ და რისთვის დაენიშნა სოციალური დახმარება, მე ჩემი მაინტერესებს, რატომ არ მაძლევენ დახმარებას!"

აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით, ლანჩხუთის სოციალური სააგენტოს ხელმძღვანელი მაკა გოგიჩაიშვილი ამბობს, რომ ქალბატონმა ლალი წილოსანმა სააგენტოს განცხადებით გასული წლის ივნისში მიმართა, თუმცა, მან ვერ მოაგროვა საჭირო ქულები და, შესაბამისად, დახმარების გაცემაზე უარი ეთქვა:

_ ჩვენმა სოციალურმა აგენტმა დეკლარაცია ყველა საჭირო ნორმების დაცვით შეავსო, რაზეც ხელი ქალბატონმა ლალიმ ყოველგვარი პრეტენზიების გარეშე მოაწერა. მონაცემები ჩვენ გადავაგზავნეთ სააგენტოში და მათ მიერ მოხდა ქულის მინიჭება. ქალბატონ ლალის შეუძლია მიმდინარე წლის ივნისში ისევ მოგვმართოს განცხადებით, შეუძლია თან წარმოადგინოს ინვალიდობის ცნობაც და ჩვენი აგენტი ხელახლა შეავსებს დეკლარაციას, _ გვითხრა გოგიჩაიშვილმა.