“დღემდე ტალახიან ხსნარს ვსვამთ!”

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ჭანიეთის თემში შემავალ სოფელ ქაქუთის პირველ ბრიგადად წოდებულ უბანში, ბოლო წლების მანძილზე, გამუდმებით საუბრობენ სასმელი წყლის არქონაზე.

ადგილობრივმა მცხოვრებლებმა არაერთხელ შეაკეთეს ქაქუთის ზეგანზე მდებარე წყლის აუზი, მილებიც ჩაისვა და როგორც მოსახლეობის ნაწილი ამბობს, ფილტრიც დააყენეს, თუმცა, დღემდე ტალახიან წყალს სვამენ, რადგან აუზში მაინც ღელის წყალი ჩადის _ პრობლემა, მოგვარების ნაცვლად, გამძაფრდა. არჩევნების დღეებში აქ ხშირად გაიგონებდით რეპლიკას _ მაგათ ხმას არ მივცემთ, წყლის დალევა არ გვაღირსესო.

_ მუდამ ამღვრეული წყალი მოდის, რა არ მოყვება მილს. დარია თუ ავდარი, ტალახიანი წყალი გარანტირებულია. რამდენჯერ დაისვა ეს საკითხი, თუმცა, ბოლომდე არასოდეს გადაიჭრა და სუფთა წყლის დალევას ვერ ვეღირსეთ. აქ, ტყის სიღრმეებში არის პატარა წყაროები და ხშირად იქედან მოგვაქვს დასალევი წყალი. ამ ონკანებში მომავალ წყალს, სხვა გზა რომ არ არის, ვიყენებთ საოჯახო მოხმარებისთვის. ჩვენ განსაკუთრებულს არაფერს ვითხოვთ, რომ წლობით არ გადაიჭრას ეს პრობლემა _ ტყე აქ არის და წყალი, ბუნება არ იშურებს, რომ ეს ყველაფერი მოგვცეს და ტექნიკური მხარე რომ ერთხელ და სამუდამოდ მოწესრიგდეს, არ უნდა იყოს ასე ძნელი და მიუღწეველი, _ გვეუბნებიან აქ მცხოვრები ნინო, ნონა, ია ხურციძეები, ფატიმა მათითაიშვილი, ვანო ქავთარაძე, ნანული კვირკველია, ეთერი ტყეშელაშვილი…

როგორც ირკვევა, 18 ტონა ტევადობის წყლის აუზში, რომელიც სოფლის ბოლოში მდებარეობს, ტყიდან მომავალი მილით, პირდაპირ ჩადის ღელის წყალი, რომელსაც ხარისხიანი ფილტრი არ აქვს დაყენებული. ამიტომ, ნებისმიერ ამინდში, წყლის სისუფთავის ხარისხი ერთნაირია და მუდამ ამღვრეული მოედინება. ამასთანავე, ხშირად მოყვება ჭიები, სხვადასხვა ბალახეული ნარჩენები თუ ქვა-ღორღის ნაწილაკები.

სოფელ ქაქუთის მკვიდრი გენადი ხურციძე გვესაუბრება, თუ როგორ შეიძლება გადაწყდეს სოფლის წყლით მომარაგების საკითხი:

_ ქაქუთი მთიანი სოფელია და ტყეში პატარა წყაროები ბლომადაა, ოღონდ აუცილებელია, მინიმუმ, სამი წყაროს შეკრება. უნდა გაკეთდეს სამი პატარა აუზი, ე.წ. წყალშემკრები, შემდეგ ამ აუზებიდან, მილების მეშვეობით წამოსული წყალი მთავარ მილში გადავა, საბოლოოდ კი მთავარ აუზში ჩასვლამდე უნდა დახვდეს ფილტრი, რომელსაც გაივლის და სუფთა წყალიც სახეზე იქნება! აი, ეს არის სულ, რაზეც რამდენიმე წელია ვდაობთ! ამის თქმა საწყენი არავისთვის არ უნდა იყოს. უბრალოდ, გასაკვირია, ნუთუ, ხუთი წლის მანძილზე ამის მოგვარება არ შეიძლებოდა? კი, ბატონო, 2012 წლამდე გრანტით გაკეთდა ნაწილობრივ. არ აღმოჩნდა ეს საკმარისი, რადგან სუფთა წყალი მაინც არ მოედინება _ პირდაპირ ღელის წყალია მიმართული აუზისკენ. წყაროები რომ შეიკრიბოს, კი გითხარით, რაც არის საჭირო. ვფიქრობ, არც ისე ბევრი თანხა დაიხარჯება საჭირო მასალისთვის.

კითხვაზე, აქვთ თუ არა დაანგარიშებული, რა სახის და რაოდენობის მასალა დაჭირდებათ, გენადი ხურციძემ გვიპასუხა: _ 600 მეტრი სიგრძის პოლიეთილენის მილი, 7-8 ტომარა ცემენტი, ქვიშა და ფილტრი. მისივე განმარტებით, თუ ამ ყველაფრის შეძენა მოხერხდება და ხელისუფლება სოფელს დაეხმარება, ფიზიკურ სამუშაოებს თვითონ შეასრულებენ.

სოფელ ქაქუთის მკვიდრი ვანო ურუშაძე გვაჩვენებს, საკუთარი ონკანიდან როგორ მოედინება ტალახიანი წყალი: _ დღემდე ასეთ ტალახიან ხსნარს ვსვამთ, დავდგამთ ვედროს და როცა დაილექება და ცოტა გასუფთავდება, ვიყენებთ, სხვა რა გზა გვაქვს?

აქაური მოსახლეობა იმაზეც საუბრობს, რომ როცა ფიზიკური სამუშაოა შესასრულებელი, ყველა ერთნაირად არ ინდომებს, საერთო საქმეს ხელი შეაშველოს. აღნიშნავენ იმასაც, რომ ორი-სამი ადამიანი მუშაობს მუდამ, წყლის სათავის შეკეთება იქნება ეს თუ სილისგან ამოწმენდა.

რაც შეეხება სოფლის შიდა გზის პრობლემას, აქ ნაწილობრივ ჩანს მცხოვრებთა უყურადღებო და ზერელე, გულგრილი დამოკიდებულება იმ გზის მიმართ, რომელიც უკვე მოხრეშილია და ნორმალური გადაადგილების საშუალებას იძლევა.

"გურია ნიუსი" სოფელს წვიმიან ამინდში ეწვია _ გზის შუაში პირდაპირ ნიაღვარი მოედინება მხოლოდ იმის გამო, რომ ვიღაცამ ხელშივ თოხი არ აიღო, საკუთარი საკარმიდამო ეზოს გასწვრივ, ბალახით და ღორღით არხი რომ ამოეწმინდა ან სულაც თავიდან გაეჭრა! ყველგან ჩანს გაუწმენდავი, დაჭაობებული არხები, რომელშიც წვიმის ნიაღვარი გასასვლელს ვერ პოულობს და შეკეთებულ, მოხრეშილ გზაზე ახალ კალაპოტს იკეთებს, გზის განადგურების ხარჯზე! უსულგულო დამოკიდებულების მაჩვენებელი ფაქტი იმდენად თვალსაჩინოა, რომ კომენტარს არც საჭიროებს!

ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის გამგებლის წარმომადგენელი სოფელ ჭანიეთში მერაბ ბერაძე, ქაქუთის წყლის აუზთან დაკავშირებით ასეთ კომენტარს აკეთებს: _ აღნიშნული უბნიდან როცა მოგვმართეს, შესაძლებლობის ფარგლებში დავეხმარეთ. რაკი ეს არ აღმოჩნდა საკმარისი, ამ ეტაპზე რასაც შევძლებთ, კიდევ დავეხმარებით. შემდეგ კი, საფუძვლიანი გაკეთება რომ მოხდეს, როცა სოფლის მხარდაჭერის პროგრამის ახალი ეტაპი დაიწყება, ამ საკითხს წინა პლანზე წამოვწევთ. მოსახლეობის მაქსიმალური ჩართულობით და მათი სურვილით გაკეთდება ისე, როგორ სრული უმრავლესობა საჭიროდ ჩათვლის".