საქართველოს პარლამენტის ბიურომ დაარეგისტრირა და იურიდიულ საკითხთა კომიტეტს დაავალა, განიხილოს „საქართველოს იურიდიულ მეცნიერებათა აკადემიის“ მიერ წარმოდგენილი საკანონმდებლო წინადადება „საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსში ცვლილების შეტანი შესახებ“. აღნიშნული ცილისწამებისა და შეურაცხყოფის სისხლის სამართლის კანონმდებლობით დასჯადობას ითვალისწინებს.
საპარლამენტო უმრავლეობის ერთ-ერთი ლიდერის, მამუკა მდინარაძის განცხადებით, თუ პარლამენტმა საკანონმდებლო წინადადებას მხარი დაუჭირა, ეს უკან გადადგმული ნაბიჯი იქნება.
”მე, როგორც იურისტი, მივიჩნევ და ვფიქრობ, საბოლოო ჯამში, გუნდის პოზიციაც ეს იქნება, რომ ცილისწამების კრიმინალიზაცია ეს არის უკან გადადგმული ნაბიჯი და აბსოლუტურად ეწინააღმდეგება სიტყვის თავისუფლების საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპს. შესაბამისად, არ ვფიქრობ, რომ მხარი უნდა დავუჭიროთ მსგავს ინიციატივებს”, _ განაცხადა მამუკა მდინარაძემ.
„ნაციონალური მოძრაობის“ წევრის, ოთო კახიძის აზრით, ცილისწამებაზე სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობის გამოყენება საბჭოთა წარსულში დაბრუნება იქნება. მან „ქართული ოცნებას“ ირაკლი ღარიბაშვილის, მანანა ბერიკაშვილის, ეკა ბესელიას ბრალდებები შეახსენა და აღნიშნა, რომ წინააღმდეგ შემთვევაშ, მათ ამისთვის სამუდამო პატიმრობა უნდა მიესაჯოთ.
„თუ ცილისწამება სისხლის სამართლის წესით დასჯადი გახდება, ალბათ, ირაკლი ღარიბაშვილს და მანანა ბერიკაშვილს რაფალიანცის მკვლელობის ბრალდებისთვის, ასევე, ეკა ბესელიას სანდრა რულოვსისთვის ორგანოებით ვაჭრობის დაბრალებისთვის სამუდამო პატიმრობა ეკუთვნით“, _ აღნიშნა კახიძემ.
პარლამენტში ინიცირებულ კანონპროექტს ეწინააღმდეგება იურისტი, „თავისუფალი დემოკრატების“ წევრი შალვა შავგულიძე და აცხადებს, რომ ეს არაპროპორციულად შეზღუდავს დემოკრატიის უმთავრეს ღირებულებას, გამოხატვის თავისუფლებას.
„ღვთის მადლით, ეს არ არის საკანონმდებლო ინციატივა. მე იმედი მაქვს, რომ არ იქცევა საკანონმდებლო ინიციატივად. ეს არის საკანონმდებლო წინადადება მოქალაქის, რომელიც აბსოლუტურად არაპროპორციულად ზღუდავს დემოკრატიის ისეთ უმთავრეს ღირებულებას, როგორიც არის გამოხატვის თავისუფლება“, _ აღნიშნავს შავგულიძე,
შეგახსენებთ, სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში ცილისწამების მუხლის აღდგენის ინიციატივით 2016 წლის თებერვალში საკრებულოს დეპუტატი თედო კობახიძე გამოვიდა.
ამ ინიციატივამ საზოგადოებაში მაშინაც არაერთგვაროვანი რეაქცია გამოიწვია.
პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის მაშინდელი თავმჯდომარე ირაკლი სესიაშვილი აცხადებდა, რომ ამ მუხლის ამოქმედება, გარკვეულ პრობლემებს შეუქმნიდა სიტყვის და მედიის თავისუფლებას.
„მსოფლიოში ცილისწამება რომ დასჯადი იყოს, ეს გარკვეულ პრობლემას შეუქმნიდა სიტყვის და გამოხატვის თავისუფლებას. ცილისწამება დასჯადი არ უნდა იყოს, თუმცა, უნდა არსებობდეს ქმედითი ნაბიჯები იმისთვის, რომ ადამიანი დაცული იყოს და მისი უფლებები არ შეილახოს. თუმცა, მე ამის მომხრე არ ვარ“,_ აცხადებდა სესიაშვილი.
ცივილიზებული და დემოკრატიული სახელმწიფოსთვის საფრთხედ და ავტორიტეტული ტიპის ნორმად მიიჩნია კობახიძის ინიციატივა დემოკრატიის ინსტიტუტის ხელმძღანელმა ლაშა ჩხარტიშვილმა.
„სრულიად საკმარისია დღევანდელ კანონმდებლობაში არსებული ნორმა, რომლის მიხედვითაც ადამიანს შეუძლია ცრუ ინფორმაციისგან სამოქალაქო დავის წესით დაიცვას თავი. პატივისა და ღირსების შელახვის გამო ნებისმიერ ჩვენგანს შეუძლია მიმართოს სასამართლოს და საჯაროდ განიხილოს საკითხი და გაარკვიოს ტყუილ-მართალი, ეს ნიშნავს ძალიან ცუდ წარსულში დაბრუნებას“, _ აცხადებდა 2016 წლის დასაწყისში არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენელი.
რა გადაწყვეტილებას მიიღებს პარლამენტის იურიდიული კომიტეტი, დაუჭერს თუ არა მხარს საპარლამენტო უმრავლესობა „საქართველოს იურიდიულ მეცნიერებათა აკადემიის“ მიერ წარმოდგენილი საკანონმდებლო წინადადებას და გაითვალისწინებს თუ არა საზოგადოების აზრს, ეს მომავალი წლის დასაწყისში გახდება ცნობილი.
