გაზეთმა San Francisco Chronicle 1894 წელს გამოაქვეყნა წერილი სათაურით `უშესანიშნავესი ცხენოსანი~: `აქ იმყოფება ერთი აზნაური, რუსეთის ტრამალი ადგილებიდან მოსული, რომელმაც საერთო ყურადღება დაიმსახურა. გუშინ იგი როტონდაში ჯირითობდა. ამ კაცს ისეთი ტანსაცმელი აცვია, რომ ასეთი მორთული ჯერ ჩვენში არავინ უნახავთ… მან დაწერა თავისი ვინაობა თავისი ქვეყნის ენაზე და აღმოჩნდა გვარად მ. კოტკოშვილი. კოტკოშვილი წარმოსადეგი კაცია, საუცხოო ახოვანებისა. შავი თვალები აქვს და კლასიკური, ვაჟკაცური შეხედულება…
კოტკოშვილმა როტონდაში ჯირითობის დროს დამბაჩა დაცალა, ხმალი ამოიღო და ისეთი ხელოვნებით ატრიალებდა, რომ ეტყობოდა დიდი ვაჟკაცი უნდა იყოს.” აღმოჩნდა რომ ცირკში The Society Circus 1894 წელს ნამდვილად გამოდიოდა მხოლოდ ერთი კაზაკი, უნდა ვივარაუდოთ, რომ იგი კოტკოშვილი იყო.
ქართველი ცხენოსნების ერთ-ერთი გამოსვლით მოხიბლულმა ინ¬გლისელმა მაყურებელმა ლონდონელს განუცხადა: `საკვირველი მხედრები არიან! ავსტრალიის და ამერიკის მინ¬დვრებში ვყოფილვარ, ასობით და ათასობით ვიცნობდი ცხენოსნებს, მაგრამ მაგათი მსგავსი კი არაფერი არ მინახავს. ეს კაცები, ასე გგონია, ცხენზე ამოსულები არიანო. ვერ გაგირ¬ჩევია: სად თავ¬დება კაცი და სად იწყება ცხენი, ალ¬ბათ, იმათ ქვეყანაში კარგი ცხენოსნობის სკოლაა გამართ¬ული… საკვირ¬ველია! აი, მექსიკელებმაც, ეხლა რომ ვნახეთ, ცხენზე კარგი ჯდომა იციან, მაგრამ ამ მთიელების შნო, სიმკვირცხლე და ყოჩაღობა კი არა აქვთ. მართალს ამბობთ: ცხენოსნობის სკოლაში კაცი ვერ შეისწავლის ასეთ კარგ მხედრობას. აქ ხანგრძლივი ეროვნულის ცხოვრების ტრადიცია სჩანს. საკვირველი კია და.~ (,,ცნობის ფურცელი”, 12 აპრილი, 1903) ყოფილა შემთხვევები როდესაც გურულები საზღვარგარეთ სწავლობდნენ საჯირითო ილეთებს. ერთი ასეთი ფაქტია მოყვანილი ნიკოლოზ ჭყონიას წერილში, რომელიც სავარაუდოდ 1912-13 წლებით თარიღდება: ,,…ამას გარდა, მე რომდი ცხენოსანი რომ არ ვიყავი, ყველამ იცის, მაგრამ ჯერჯერობით გაჭენებულ ცხენზე გადმოხტომა და შეჯდომას ვაკეთებ და აწი ხვთის იმედი მაქ, რომ სხვაიც გავაკეთო” ასევე ამერიკაში შეისწავლა ტრიუკები სრულიად ახალგაზრდა ბარბალე იმნაძემ. როგორც ხედავთ ბევრ გურულს, თუმცა კი კარგი ცხენოსანი იყო, მაგრამ ტრიუკების კეთება არ ეხერხებოდა. საფიქრებელია, რომ ხშირად ბევრი მოჯირითე არა მისი პროფესიონალური ჩვევების გამო იქნა წაყვანილი, არამედ აქ ქრთამმა ითამაშა დიდი და გადამწყვეტი როლი.
აი, რას წერდნენ გურულების შესახებ ჟურნალ-გაზეთები:
`არც ერთი სანახაობა ამ შოუსი არ იწვევს ისეთ ცხოველ ინტერესს, როგორც რუსეთის სტეპების ველური კაზაკების მომნუსხველი და დაუჯერებელი ჯირითი. საშუალო დონის კაზაკსაც კი შეუძლია თვით კენტავრს ჩაუტაროს ცხენოსნობის გაკვეთილები.~
`აქ გაიმართა დოღი კაზაკებს, ინდიელებს, მექსიკელებსა და არა¬ბებს შორის, რომელიც ველური სტეპების მაცხოვრებელთა გამარჯვებით დასრულდა.~
`ლუკას შეეკითხნენ შოუს სხვა მხედრების შესახებ, მან კი ლამის ცეცხლი გადმოაფრქვია შავი თვალებიდან და უპასუხა: ლუკა რომ ფიქრობდეს, რომ რომელიმე კაცი-ქაუბოი, ჯარისკაცი ან ინდიელი ისევე ჯირითობს როგორც ლუკა, ის მაშინათვე დატოვებს ბაფალო ბილს და დაბრუნდება რუსეთში
`მათთვის უნაგირზე დგომა ეს ბავშვური თამაშია.~
`კაზაკების ჯგუფი, რომელსაც მეთა¬ურობდა რუსი პრინცი, აკეთებდა ისეთ ტრიუკებს, რომ თმები ყალყზე დაგიდგებოდათ.~
`კაზაკები ცხენებს საშინელი სიჩქარით დააჭენებენ… თავდაყირა ჩამოკიდულნი, მიწიდან იღებენ პატარა საგნებს, ასრულებენ გაუგონარ და თავზეხელაღებულ ტრიუკებს, მშვენივრად ხმარობენ თავიანთ სპეციფიურ იარაღებს, თოფს, რევოლვერს და განსაკუთრებული სიმარჯვით ხმალს.~
ქოუდი ერთ საგაზეთო ინტერვიუში ამბობდა: `ჯირითი? მათ ყველაფერზე შეუძლიათ ჯირითი. თუ ისინი ცხენიდან ჩამოვარდებიან, უმალ მოევლებიან ისევ ზურგზე. მათ მიწაზე ვერ დააბამ… კაზაკები ყველაზე გამოცდილი მხედრები არიან მთელ ევროპაში… ჩვენი თავზეხელაღებული ქაუბოებიც კი აღფრთოვანებული არიან მათი.~
,,ველური” დასავლეთის განთქმული მკვლევარი და ისტორიკოსი დი ბრაუნი წერდა: `ცხენზე ჯირითი როდეოში შემოიტანეს თავზეხელაღებულმა კაზაკებმა. კაზაკების თავბრუდამხვევი ტრიუკებით დაინტერესებულმა ქაუბოებმა ეს გაითავისეს და შემდგომ თავისებური ვარიანტი წარმოადგინეს ამერიკულ როდეოში.” ის ასევე ყურადღებას ამახვილებს კაზაკების გავლენაზე როდეოს მონაწილეთა ჩაცმულობაზეც: ,,ნაირფეროვანი კოსტუმები შოუს განუყოფელი ნაწილი იყო და შესაძლებელია რომ როდეოსთვის დამახასიათებელი უცნაური ჩაცმულობა კაზაკი მოჯირითეების გავლენის შედეგი იყოს.~ თუმცა კონკრეტულად რა ჰქონდა მას მხედველობაში, გაურკვეველია. ცხენოსნობის ექსპერტი ბობ უეიდიც ადასტურებს, რომ როდეოს მონაწილეებმა განავითარეს რუსი მხედრებისაგან გადმოღებული ტრიუკები და ამით აღაგზნებდნენ მაყურებელს. ავტორი ფრენქ დინი კი აღნიშნავს: `როდესაც კაზაკები შეერთებულ შტატებში ჩიკაგოს მსოფლიო გამოფენაზე ჩამოვიდნენ, ამერიკელებმა მათგან სხვადასხვა ილეთები და ნათელი იდეები გადმოიღეს.~ როგორც ირკვევა, ქაუბოები გურულების ჩამოსვლამდეც დაინტერესებულნი იყვნენ ტრიუკების კეთებით, მაგრამ მხოლოდ ქართველი ცხენოსნების ტექნიკამ და მანამადე არნახულმა ტრიუკებმა მისცა ბიძგი იმ საყოველთაო ბუმს, რაც დაიწყო მთელს ამერიკაში.
