ოზურგეთელი სპორტსმენის იური ლომაძის ადვოკატის, ტოგო ჭელიძის თქმით, ბათუმის სასამართლოს გადაწყვეტილება უკვე გაასაჩივრეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში.
იური ლომაძეს, თავის ძმასთან და კიდევ სამ პირთან ერთად, გამოძიება ადამიანის გატაცებასა და წამება ედავება.
“ველოდებით, რა გადაწყვეტილებას მიიღებენ პროცესუალურად საქართველოს კანონმდებლობიდან გამომდინარე.
ამ კონკრეტული საქმის მიმართ ასეთი მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესი გამოიწვია შსს მიერ გაკეთებულ ინფორმაციაში გაჟღერებული ორი სიტყვის თანხვედრამ _ „სპორტსმენი“ და „ძალადობა“. ამ ბოლო დროს ბევრი გახმაურებული სისხლის სამართლის საქმისადმი ასოციაცია გამოიწვია ამ ორმა სიტყვამ, რაც არასწორია. მინდა ხაზგასმით აღვნიშნო და საზოგადობას განვუმარტო, რომ მიმდინარე წლის 28 ივნისის მოვლენებს არაფერი აქვს საერთო სპორტთან, ბრალდებულების სპორტსმენობასთან და ასე შემდეგ.
ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფი პირები დუმილის უფლებას იყენებენ და მე ვერ გავცდები ამ ფარგლებს, მაგრამ შემიძლია, დარწმუნებით გითხრათ, რომ ადგილი ჰქონდა ოჯახური საკითხის განხილვას და მიუხედავად იმისა, ბრალდებული სპორტის რომელი სახით იქნებოდა დაკავებული _ ჭიდაობით, ცურვით თუ ჭადრაკით, ეს გავლენას ვერ მოახდენდა მოვლენების განვითარების დინამიკაზე. ამიტომ ჩვენი თხოვნა იქნება, კარგად გავიაზროთ აღნიშნული და ამ საქმეს ჩამოვაშოროთ ეს კლიშეები“, _ აღნიშნა ჩვენთან საუბრის დროს ტოგო ჭელიძემ.
მისივე თქმით, ასევე, კარგად რომ გვესმოდეს ძალადობის რა ფაქტზეა საუბარი, ისევ ბრალდების შესახებ დადგენილებიდან მოგვიყვანს ამონარიდს, რომლის მიხედვითაც, „ერთ შემთხვევაში საუბარია დაზარალებულის ჩვენებაზე დაყრდნობით, რომ საქმეზე ბრალდებული 5 პირი რამდენიმე საათის განმავლობაში უმოწყალოდ სცემდნენ დაზარალებულს, ხოლო ამავე ბრალდებაში მითითებულია რომ დაზარალებულს არ მიუღია სხეულის ნაკლებად მძიმე დაზიანებაც კი. ახლა კი მინდა დავსვა შეკითხვა, თუ სიმართლეს შეეფერება ინფორმაცია, რომ 5 პირი, მათ შორის ორი სპორტსმენი გამეტებით სცემდა ერთ დაზარალებულს, როგორ მოხდა რომ რამდენიმე საათიანი გამეტებული ცემის შედეგად დაზარალებულს არავითარი დაზიანება არ გააჩნია, რომელსაც მიეცემოდა ნაკლებად მძიმე დაზიანების კვალიფიკაციაც კი? ეს ისე, მსჯელობისთვის და უფრო მეტი თვალსაჩინოებისთვის.
როგორც ტოგო ჭელიძე განმარტავს, აღკვეთის ღონისძიება გამოიყენება იმ მიზნით, რომ ბრალდებულმა თავი არ აარიდოს სასამართლოში გამოცხადებას, აღიკვეთოს მისი შემდგომი დანაშაულებრივი საქმიანობა, უზრუნველყოფილ იქნეს განაჩენის აღსრულება. ბრალდებულს პატიმრობა ან სხვა აღკვეთის ღონისძიება არ შეიძლება შეეფარდოს, თუ ამ ნაწილით გათვალისწინებული მიზნების მიღწევა შესაძლებელია სხვა, ნაკლებად მკაცრი აღკვეთის ღონისძიების გამოყენებით.
„როგორც მოგეხსენებათ, ჩვენს შემთხვევაში სასამართლომ გამოიყენა აღკვეთი ღონისძიების უმკაცრესი სახე _ პატიმრობა, მაშინ, როცა ჩემ მიერ ზემოთ დასახელებული საფუძვლები აღკვეთი ღონისძიების გამოყენებისა, შესაძლებელი იყო, მიღწეულიყო გირაოს გამოყენების პირობებშიც. შევეცდები, მოკლედ აგიხსნათ ჩემი ასეთი განცხადების საფუძვლები. პატიმრობის გამოყენებისთვის სასამართლოს სახეზე უნდა ჰქონდეს შემდეგი გარემოებებიდან ერთ-ერთი, ესენია:
ა) ბრალდებულის მიმალვა და მის მიერ მართლმსაჯულების გახორციელებისათვის ხელის შეშლა;
ბ) ბრალდებულის მიერ მტკიცებულებათა მოპოვებისათვის ხელის შეშლა;
გ) ბრალდებულის მიერ ახალი დანაშაულის ჩადენა.
პირველი გარემოება თავისთავად გამოირიცხება, რადგან სასამართლოს საქმეში ედო მტკიცებულებები, რომლითაც უტყუარად დასტურდებოდა რომ ბრალდებულები პოლიციაში თავიანთი ნებით გამოცხადდნენ და არსად გაქცევას და მიმალვას არ აპირებდნენ. ისინი თავად იყვნენ დაინტერესებული, სწრაფი, ეფექტური, ყოველმხრივი და ობიექტური გამოძიების ჩატარებით, რათა საქმეზე დროულად დადგენილიყო ჭეშმარიტება. მათ ნდობა გამოუცხადეს სახელმწიფოს, კერძოდ, სამართალდამცავ ორგანოებს და გამოცხადდნენ პოლიციაში.
რაც შეეხება ახალი დანაშაულის ჩადენის მოლოდინს ან დანაშაულებრივი საქმიანობის გაგრძელებას, უნდა აღინიშნოს, რომ არც ერთი მათგანი არ არის წარსულში ნასამართლევი; არ არიან რაიმე დანაშაულებრივ საქმიანობაში შემჩნეული; უფრო მეტიც, სასამართლოს წინაშე იდო ჩვენ მიერ მიწოდებული უამრავი დახასიათება და შუამდგომლობა ბრალდებული პირების შესახებ, მათ შორის ჭიდაობის ფედერაციის, მეზობლების, ვეტერანი სპორტსმენების და ბევრი სხვა, რომლებიც დადებითად ახასიათებდნენ ბრალდებულ პირებს და სასამართლოს სთხოვდნენ მხედველობაში მიეღოთ მათი თხოვნა და არ გამოეყენებინათ პატიმრობა, მით უმეტეს, რომ ბრალდებულებიდან ერთ-ერთს გააჩნია ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან დაკავშირებული გართულებები, რომელიც საჭიროებს სპეციალურ რეჟიმზე ყოფნას და ექიმის ზედამხედველობას.
რაც შეეხება მტკიცებულებების მოპოვებაში ხელშეშლას, ეს ნაწილიც დაუსაბუთებელი იყო, ვინაიდან გამოძიების მიერ სასამართლოში წარდგენილი მტკიცებულებებიდან გამომდინარე, სასამართლოსთვის ცნობილი იყო, რომ საქმეზე დაკითხული იყო ყველა მოწმე, შეგროვებული იყო ყველა საკვანძო მტკიცებულება, გარდა ამისა, როცა აღნიშნულ მოტივს უთითებს გამოძიება პატიმრობის გამოყენების საფუძვლად, ვალდებულია, სულ მცირე, სასამართლოს დაუსაბუთოს, თუ კონკრეტულად, რა მტკიცებულების მოპოვებას გეგმავს გამოძიება და როგორ შეიძლება აღნიშნულს ხელი შეუშალოს ბრალდებულის არა საპატიმრო აღკვეთი ღონისძიების ქვეშ ყოფნამ. რაც, რა თქმა უნდა, არ იყო წარმოდგენილი და დასაბუთებული ბრალდების მხრიდან. საქმეში იყო მხოლოდ უბრალო პოზიცია ვარაუდის დონეზე, რომ შეძლება ასე მომხდარიყო და სასამართლოც დაეთანხმა აღნიშნულს.
ჩემი ღრმა რწმენით და ბოლო პერიოდში მიმდინარე მოვლენების ანალიზის შედეგად, მივედი დასკვნამდე, რომ ამ კონკრეტულ საქმეზე აღკვეთი ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენება არ ყოფილა განპირობებული კანონიერ საფუძვლებზე დაყრდნობით, არამედ ეს გაკეთდა სახელმწიფოს სახის შენარჩუნებისთვის, რათა, როცა გავიდოდა ტელევიზიით ან სხვა საინფორმაციო წყაროს მეშვეობით ინფორმაცია, რომ ადამიანის უკანონო თავისუფლების აღკვეთაში ბრალდებული 5 პირი იქნა დაკავებული, იქვე მეორე წინადადება გაჟღერებულიყო _ ხუთივე მათგანს სასამართლომ პატიმრობა „მიუსაჯა“. მაღალმა საჯარო ინტერესმა და სასამართლო სისტემის პოლიტიკურ იარაღად ქცევამ მიგვიყვანა ამ შედეგებამდე. მე არ მინდა ახლა ამის გამომწვევი მიზეზების განხილვაში შევიდე და გავცდე ჩვენი მსჯელობის საგანს, მინდა მხოლოდ ჩემი, როგორც იურისტის და სამართალმცოდნის პოზიცია დავაფიქსირო ამ საქმესთან დაკავშირებით, რომ იური ლომაძისა და სხვათა მიმართ გამოყენებული აღკვეთი ღონისძიების სახე პატიმრობა იყო შეუსაბამო და დაუსაბუთებელი“, _ თქვა “გურია ნიუსთან“ საუბრის დროს ტოგო ჭელიძემ.
“გურია ნიუსი“ აგრძელებს აღნიშნულ თემაზე მუშაობას და მკითხველს მიაწოდებს უახლოეს ინფორმაციას.
