“გასაჭირმა დაგვამეგობრა _ ორი მეგობრის სიცილში ჩამალული ტკივილი“ ამ სათაურით შემოთავაზებული დღის ფოტოს გმირებიდან ერთ-ერთი ჩოხატაურში, გოგიბერიძის ქუჩაზე მცხოვრები გულნაზ კიკვაძეა.
როგორც აღმოჩნდა, ასაკოვანი ქალბატონი შვილთან ერთად ცხოვრობს. მის შვილს სამუშაო არ აქვს. დედა-შვილი მხოლოდ დედის პენსიის იმედადაა, რასაც ვერ იღებენ იმის გამო, რომ ქალბატონი გულნაზის პირადობის დამადასტურებელ მოწმობას ვადა გაუვიდა.
როგორც გულნაზ კიკვაძემ გვითხრა, ულუკმაპუროდაა დარჩენილი.
„ძალიან მიჭირს. ამ დილას საჭმელი არ მიჭამია, ხმელა პური ვჭამე. ხვალ ესეც არ მექნება. არც მაქვს რამე გასაკეთებელი. პენსიის ასაღებად მივედი, მაგრამ პასპორტს ვადა გასვლია და ვიდრე არ გააკეთებ, ვერ აიღებო, მითხრეს. პირადობის მოწმობის გასაკეთებელი ფული მეზობლისგან ვისესხე, იმ თანხიდან ლარი დამრჩა და შაქარი ვიყიდე. გამყიდველს გაუკვირდა, ლარის შაქარი რა არისო. რა ვქნა, მეტი არ მაქვს და ვერ მოვიპარავ. მერიაში წამოვედი, რომ იქნებ ირაკლი კუჭავამ დახმარების ხელი გამომიწოდოს-მეთქი. მაგრამ ადგილზე არ დამხვდა. ერთი –ორი თვე დამჭირდება დახმარება და მერე ცოტა გავიმართები წელში. ბიჭი მყავს, მაგრამ უმუშევარია. იყო დასაქმებული, გაზის გაყვანაზე მუშაობდა, მაგრამ დასრულდა და დარჩა უმუშევარი. ჩემი ხელის შემყურეა. პენსიის იმედად ვართ 2 ადამიანი. წამოვედი, რომ იქნება ცოტა წამომეხმარონ-მეთქი.
კითხვაზე, უთხოვია თუ არა მუნიციპალიტეტის მერისთვის დახმარება, გულნაზ კიკვაძე გვპასუხობს, რომ არასოდეს მიუმართავს მერიისთვის. არც მერის წარმომადგენელი ჩაუყენებია საქმის კურსში, თუმცა, აკონკრეტებს, რომ სახლი, რომელშიც ამჟამად დედა-შვილი ცხოვრობს, ხელისუფლებამ შეუძინათ.
_ არასდროს მითხოვია დახმარება. არც განცხადება დამიწერია, სიტყვიერად მინდოდა მეთქვა ჩემი გასაჭირი მერისთვის. პატარა წამოშველება მინდა, რომ არ მოვკვდეთ ამ რამდენიმე დღეს მშიერი, სანამ პირადობის მოწმობა დამზადდება და პენსიას ავიღებ. სოციალური დახმარება მქონდა და მომიხსნეს. კორონავირუსთან დაკავშირებით რომ დახმარებას იძლეოდნენ, მქონდა 6 თვის განმავლობაში. მთავრობის მიერ შეძენილ სახლში ვცხოვრობ, სასაყვედურო რა მაქვს, მაგრამ მაინც ვთხოვ, შეიხედოს თითოეული მცხოვრების სახლში, გაიგოს როგორ ცხოვრობს ხალხი, რა უჭირთ, რით არსებობენ. მე და ჩემმა ბიჭმა, მაგალითად, გუშინ 1 ჭიქა ჩაით და ხმელა პურით დავაღამეთ. დღეს ტყემალი და პური გვაქვს.
ოჯახის გასაჭირის მოსმენის შემდეგ მერის წარმომადგენელს დაბის ადმინისტრაციულ ერთეულში, გოჩა ჯინჭარაძეს დავუკავშირდით.
როგორც აღმოჩნდა, გოჩა ჯინჭარაძემ ოჯახის შეჭირვებული მდგომარეობის შესახებ იცის. გვითხრა, რომ რამდენჯერმე დახმარებია ოჯახს, თუმცა, თუ დედა-შვილი ლუკმა-პურის გარეშე იყო დარჩენილი, ინფორმაცია არ ჰქონდა და „გურია ნიუსისგან“ შეიტყო.
მერის წარმომადგენელი შუამავლობის გასაწევად ჯერ ლიბერთი ბანკის ჩოხატაურის ფილიალში მივიდა. მაგრამ, როგორც აღმოჩნდა, პენსიის გაცემა მერის წარმომადგენლის გაცემულ ცნობაზე დაყრდნობით, რომელიც ქალბატონი გულნაზის იდენტობას დაასდატურებდა, შეუძლებელია.
_ „რამეს ვიღონებთ და მშივრებს არ დავხოცავთ,_ გვითხრა გოჩა ჯინჭარაძემ.
„გურია ნიუსმა“ გადაწყვიტა მოენახულებინა კიკვაძეების ოჯახი, რომ გასაჭირში ცოტა წამოვშველებოდით. იქ მისულებს კი, მერის წარმომადგენელი უკვე ადგილზე დაგვხვდა.
როგორც აღმოჩნდა, გოჩა ჯინჭარაძეს მაშინვე ეზრუნა ულუკმაპუროდ დარჩენილი დედა-შვილისთვის.
„ზეთი, შაქარი, ბურღულეული, კვერცხი, ძეხვი, პური, ქათამი, კარტოფილი“, _ ეს მცირე ჩამონათვალია იმ პროდუქტისა, რაც მერის წარმომადგენელმა ოჯახისთვის შეიძინა.
_ აღდგომამდე კიდევ დავეხმარებით. საქმის კურსში ჩავაყენე მუნიციპალიტეტის მერი, რომელმაც მითხრა, რომ ხარჯებს საკუთარ თავზე აიღებს და ყველას, ვინც ხმას მოგვაწვდენს საკუთარი გასაჭირის შესახებ, აუცილებლად დავეხმარებით, _ გვითხრა ჯინჭარაძემ.
