გამოცემა ,,Atlantico” აქვეყნებს სტატიას სათაურით _ ,,ევროკავშირის გონივრული სამეზობლო პოლიტიკა“ სადაც წერია, რომ საქართველომ შეიძლება მისი მიღწევებით იამაყოს, რადგანა ბოლო წლებში სიტუაცია მნიშვნელოვნად გაუმჯობესებულია
სტატიის ავტორის ბრუნო ალომარის თქმით, ევროკავშირი, მისი ისტორიის მანძილზე დგას ყველაზე სერიოზული ეკონომიკური კრიზისის ზღვარზე, ასევე ის ხაზს უსვამს ევროკავშირის საზღვრების უსაფრთხოების პრობლემას.
მისი თქმით, ევროკავშირისთვის მნიშვნელოვანია ძლიერი და ჯანსაღი ურთიერთობა მეზობლებთან, როგორიცაა საქართველო.
,,ევროკავშირმა უკვე ბევრი გამოცდილება მიიღო უკრაინაში, ყირიმში და ახლა უკვე სირიაში განვითარებული მოვლებით, თუ როგორ ხორციელდება მისი უსაფრთხოება, თუნდაც მისი შიდა უსაფრთხოება, მის საზღვრებს გარეთ. მეზობლებთან მყარი და ჯანსაღი ურთიერთობების დამყარება არის მისი სამეზობლო პოლიტიკის საკითხი.
აქ, განსაკუთრებით ხაზგასმით აღსანიშნავია საქართველოს მაგალითი, საჭიროა შავი ზღვის სტრატეგიული მნიშვნელობაზე ხაზგასმა, ამის მტკიცებულება 2016 წლის აგვისტოში გაჩნდა, როდესაც ცნობილი გახდა ინიციატივა, როგოც ,,3 ზღვა“ (ადრიატიკის, ბალტიის და შავი ზღვა), მისი თორმეტი წევრისთვის, ვაშინგტონისთვის ხელსაყრელი შეხედულებისამებრ, რუსეთის გავლენის შეზღუდვა და რეგიონთან ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის სფეროში თანამშრომლობა. იმ დროს, როდესაც ევროკავშირი, ჯერჯერობით, უარს ამბობს სრული სავაჭრო ხელშეკრულების მოლაპარაკებაზე, როგორც ჩინეთთან, ასევე შეერთებულ შტატებთან. უნდა შეგახსენოთ, რომ საქართველოს აქვს DCFTA(ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულება), რომელიც ამ ორ მოთამაშეს შორის ავითარებს მდგრად ეკონომიკურ თანამშრომლობას.
აქვე ხაზგასმით აღსანიშნავია საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან უმაღლეს დონეზე გამოხატული სურვილი ევროკავშირში გაწევრიანების შესახებ, როგორც ამას ამბობს საქართველოს ამჟამინდელი პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი და ყოფილი ფრანგი დიპლომატი.
ეს არ არის უჩვეულო დასანახი, ბრიტანელების წასვლისა და ევროპელი ხალხის ენთუზიაზმის ნაკლებობის მიუხედავად , რომ გამოჩნდა ევროკავშირი მაინც მიმზიდველია.” – წერს სტატიის ავტორი.
როგორც სტატიის ავტორი ბრუნო ალომარი აღნიშნავს, წარსულის და საქართველოს ხელისუფლების სურვილების გარდა, რასაც პრო-ევროპული მოსახლეობაც აჟღერებს, ასევე ევროკავშირის მომავლის წინასწარ განსჯის გარეშე, ნიშანდობლივია დავაკვირდეთ ისეთი ქვეყნის მიღწევებს, როგორიც საქართველოა. ეს მიღწევები საკმაოდ სასიამოვნოა როგორც ეკონომიკურ, ასევე პოლიტიკურ ჭრილში, ისინი საკმაოდ მაგრები არიან.
სტატიის ავტორის თქმით, მსოფლიო ბანკის შეფასებები მეტყველებს და ცხადყოფს, რომ საქართველოში კარდინალურად არის შემცირებული სიღარიბის მაჩვენებელი.
„ეკონომიკურ ფრონტზე საქართველოს შეუძლია დაიკვეხნოს თავისი მიღწევებით, რომელსაც ბოლო წლებში მიაღწია. ეს დადასტურდა მსოფლიო ბანკის მიერ გაკეთებულ შეფასებებში. მთავრობის მიერ განხორციელებულმა რეფორმებმა, მკვეთრად შეამცირა სირარიბის დონე, თუ 2006 წელს ის 32.5 პროცენტი იყო, 2017 წელს მან 16.3 პროცენტამდე იკლო. უფრო ნიშანდობლივია მსოფლიო ბანკის „ბიზნესის კეთების სიმარტივის ინდექსში“ საქართველოს მე-7 პოზიცია გლობალური მასშტაბით. აქვე უნდა გვახსოვდეს, რომ ევროკავშირის შიგნით მხოლოდ დანიას (მე-4 პოზიცია) აქვს საქართველოზე უკეთესი ბიზნეს გარემო (ინფორმაციისთვის, გერმანია 22-ე ადგილზეა ბიზნესის კეთების სიმარტივის რეიტინგში),” – ნათქვამია სტატიაში.
სტატიის ავტორი აღნიშნავს ასევე, რომ პოლიტიკურად, ბოლო წლების განმავლობაში მიღწეული პროგრესი მნიშვნელოვანი იყო. მისი თქმით აღსანიშნავია კორუფციის მნიშვნელოვანი შემცირება.
”კორუფცია ძალზე დაბალ რისკს წარმოადგენს იმ უცხოური კომპანიებისთვის, რომელთაც სურთ ინვესტიცია საქართველოში . აღსანიშნავია, რომ ”კორუფციის აღქმის ინდექსის” მიხედვით (არასამთავრობო ორგანიზაცია საერთაშორისო გამჭვირვალობა), 2019 წელს, სანამ 2020 წლის არჩევნები გაიმართება, საქართველო იმავე დონეზეა, რა დონეზეც არის ევროკავშირის სახელმწიფოები, როგორიცაა პოლონეთი ან ჩეხეთი, და წინ უსწრებენ ევროკავშირის წევრობის კანდიდატ ქვეყნებს: სერბეთს, ალბანეთს და კოსოვოს.
ყოველივე ამისგან დასკვნა არის , რომ ევროკავშირს, მიუხედავად მისი შიდა დაშლისა, არ უნდა დაავიწყდეს, რომ მან უნდა ხელი შეუწყოს ეკონომიკურ და დემოკრატიულ სტაბილურობას მის საზღვრებში, როდესაც პროევროპული მთავრობები ჩნდება, ისევე როგორც ეს საქართველოში. ჩვენ უნდა მივყვეთ ამ ევოლუციებს, რომლებიც უნდა იქნას გაგებული, აღიარებული და წახალისებული.“ – წერს სტატიის ავტორი ბრუნო ალომარი.
