ლანჩხუთში, სოფელ ლესაში მდებარე ყოფილი ჩაის ფაბრიკის შენობის დემონტაჟი და იქ არსებული ქონების გასხვისება, დავის საბაბი გახდა სააქციო საზოგადოება “ლესის” აქციონერთა შორის. საქმე ისაა, რომ, თავის დროზე, აუდიტორული დასკვნის მიხედვით, 140 ათას დოლარად შეფასებული ქონება, გასულ თვეში აქციონერთა ნაწილმა ისე გაასხვისა, რომ ამის თაობაზე არაფერი იცოდა აქციონერთა იმ ნაწილმა, რომელიც, შრომითი კოლექტივის სახელით, ქონების 9,27%-ის მფლობელია.
ირკვევა, რომ მიმდინარე წლის 5 ივნისს, აქციონერთა საერთო კრება გაიმართა. თუმცა, ამ კრებას არ ესწრებოდა ზემოთ ნახსენები 9,27%-იანი წილის არც ერთი მფლობელი. სწორედ აქციონერთა ამ ნაწილს აქვს პრეტენზიები ხუთ ივნისს კრებაზე მიღებულ გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით, რომლის თანახმადაც, ლესაში მდებარე 15 ათასი კვადრატული მეტრი მიწის ნაკვეთი და მასზე დარჩენილი შენობა-ნაგებობები 12 500 ლარად მიყიდეს ნოდარ გიორგაძეს, რომელიც სლოვაკეთის მოქალაქეა.
სააქციო საზოგადოების დირექტორის სახელით, ლანჩხუთის მერიაში შესული განცხადებით, რომლის ადრესატიც მუნიციპალიტეტის მერი ალექსანდრე სარიშვილია, ირკვევა, რომ ზემოთ ნახსენებ კრებას აქციონერთა კიდევ ერთი შეკრება უძღოდა წინ, სადაც შენობის დემონტაჟის გადაწყვეტილება მიიღეს.
“ამჟამად კონტრაქტორი აქციონერების წილი სააქციო საზოგადოებაში შეადგენს 84%-ს, რითაც საზოგადოება უფლებამოსილია, განახორციელოს შემდგომი საწარმოო-სამეურნეო და კომერციული საქმიანობები.
ამასთან, მოგახსენებთ, რომ საწარმოო კორპუსი და სხვა დამხმარე შენობა-ნაგებობები ამორტიზირებული, შემდგომი ფუნქციონირებისთვის უვარგისია და საფრთხეს წარმოადგენს, რის გამოც, 2018 წლის 14 მაისს აქციონერთა საერთო კრებამ მიიღო გადაწყვეტილება ამორტიზირებული და ავარიული შენობების დემონტაჟის შესახებ”, _ ვკითხულობთ განცხადებაში, რომელსაც საზოგადოების თავმჯდომარე ქეთევან ჩხაიძე აწერს ხელს და მერისგან ნებართვას ითხოვს, ორსართულიანი საწარმო კორპუსის, სახანძრო აუზის, საწვავის ავზების სადგომის, ტუალეტისა და სადარაჯო ჯიხურის დემონტაჟის თაობაზე.
თუმცა, ირკვევა, რომ ამ გადაწყვეტილებას არ იზიარებს აქციონერთა ის ნაწილი, რომელიც კრებას არ ესწრებოდა. მათი თქმით, ეს ფაბრიკა 1983 წელს აშენდა და იმ დროისთვის არსებულ მაღალ სტანდარტებს შეესაბამებოდა.
“1983 წელს აშენდა ეს ფაბრიკა. 80 ტონა ნედლეულზე იყო გათვლილი და იმ დროისთვის არსებულ მაღალ სტანდარტებს შეესაბამებოდა. დაუჯერებელია კრების გადაწყვეტილება, რომ თითქოს საფრთხის შემცველი იყო ეს შენობა ვინმესთვის. მაჟორიტარი დეპუტატის არა ერთი მომართვის საფუძველზე მივიღეთ ეს ქმედითი ზომები”, _ ამბობს ნუგზარ ჩხაიძე. “სოფელში ბევრი მიტოვებული სახლია და შეიძლება, რომელიმე საფრთხეს უქმნიდეს ვინმეს სიცოცხლეს. მაშინ ამაზეც იზრუნოს დეპუტატმა”, _ ამბობენ კრების გადაწყვეტილებით უკმაყოფილო აქციონერები.
ჩხაიძის ხელმოწერით მერიაში შესულ განცხადებას შედეგად მერის 25 მაისით დათარიღებული ბრძანება მოჰყვა და ლესის ადმინისტრაციულ ერთეულში მდებარე მიწის ნაკვეთზე არსებული შენობა-ნაგებობის სადემონტაჟო სამუშაოების ჩასატარებლად “მწვანე შუქი აინთო”.
ამ შენობების დემონტაჟის შემდეგ გაყიდული სამშენებლო ნარჩენებიდან შემოსავალმა, დაახლოებით, 45 ათასი ლარი შეადგინა და საბოლოოდ, ქონება, რომლის საწესდებო კაპიტალი რეესტრიდან ამონაწერის მიხედვით, 140 ათასი დოლარით იყო განსაზღვრული, 57 ათასი ლარის ფარგლებში გასხვისდა.
“ამ ყველაფერში ბევრი რამ გვიჩენს ეჭვებს, რომ საქმე კორუფციულ გარიგებასთან გვაქვს. გვითხრან, რატომ ჩატარდა აქციონერთა კრება ჩვენ გარეშე. უმეტესობა, ვინც შრომით კოლექტივს წარმოვადგენთ და აქციის მფლობელი ვართ, ამ სოფლის მკვიდრია და ჩვენთვის ხმის მოწვდენა, რომ აქციონერთა კრება იმართებოდა, არ იყო ძნელი საქმე.
სააქციო საზოგადოების მიერ გავრცელებულ განცხადებაში პირდაპირ წერია, რომ ფაბრიკის შენობის დემონტაჟის მოთხოვნა სოფლის მაჟორიტარისა და ხელმძღვანელობისგან მოდიოდა და თუ ასე იყო, რატომ არ ჩაგვაყენა საქმის კურსში მაჟორიტარმა?! 80%, ვინც შრომითი კოლექტივის სახელით აქციებს ფლობს, ამ სოფლის მაცხოვრებლები ვართ. ან თავად აქციონერებმა, რომლებმაც კრების ჩატარების გადაწყვეტილება მიიღეს, რატომ არ გაგვაგებინეს არაფერი?! აღმოჩნდა, გადაწყვეტილების მიღების უფლება ნუგზარ ჩხაიძეს, რომელიც ჩვენსავით 9,27 %-ის მფლობელია, და მის გუნდს ჰქონია. ნეტავ, რატომ, თუ ამის უკან რაღაც მაქინაციები არ არის?! რა უფლებით მიიღო ამ კრებამ გადაწყვეტილება, რომ ქონება, რომელიც 140 დოლარად იყო შეფასებული, “ნიორ-ნაქურჩელად” გაყიდულიყო?! სულ რაღაც 50 თეთრად გაყიდეს ერთი კვადრატული მეტრი მიწა, სამშენებლო ნარჩენებისგანმიღებული შემოსავლით კი 80 თეთრი გამოდის. თავად ჩხაიძეც ხომ ამბობს, რომ მუნიციპალიტეტს აქ ერთი კვადრატული მეტრი მიწის ფასი 3,45 ლარად აქვს შეფასებულიო? ძალიან ბევრ კითხვის ნიშანს აჩენს ეს ყველაფერი! ვფიქრობთ, შეგნებულად მოხდა ქონების გასხვისების დამალვა, რაც დიდ ეჭვს გვიჩენს, რომ ქაღალდზე დატანილი თანხა არ ასახავს რეალობას და საქმე კორუფციულ გარიგებასთან გვაქვს”, _ ამბობდნენ უკმაყოფილო აქციონერები, რომელთა საყვედურები ზემოთ ნახსენებმა ნუგზარ ჩხაიძემაც მოისმინა ყოფილი ფაბრიკის ტერიტორიაზე გამართულ შეხვედრაზე.
ნუგზარ ჩხაიძის არგუმენტით, ალიხანაშვილი, რომელიც გიორგაძის ნდობით აღჭურვილი პირია, სააქციო საზოგადოებაში 27,71% წილის მფლობელი იყო. ხუთ ივნისს გამართულ საერთო კრებაზე გადაწყდა, რომ აღნიშნული პროცენტი გადანაწილებულიყო ხუთ ძირითად აქციონერებზე.
აღნიშნულ დავასთან დაკავშირებით, “გურია ნიუსთან” კომენტარი გააკეთა და შრომითი კოლექტივის მხრიდან გამოთქმულ ბრალდებებს უპასუხა ერთ-ერთმა აქციონერმა ნუგზარ ჩხაიძემ:
“ბრალდება იმის თაობაზე, რომ აღნიშნული შენობებისა და მიწის რეალიზაცია მოხდა დაბალ ფასში, უსაფუძვლოა, რადგან შენობის და თვით ტერიტორიის ფაქტობრივი მდგომარეობიდან გამომდინარე, მისი გაყიდვიდან შემოსულმა მთლიანმა თანხამ შეადგინა 57 500 ლარი, რაც ერთ კვადრატულ მეტრზე გაანგარიშებით, შეადგენს სამ ლარსა და 83 თეთრს, ეს კი ამ შემთხვევაში საუკეთესო ფასია. ამას ემატება ის, რომ მყიდველს ჩვენ შევთავაზეთ, დემონტაჟის შემდეგ დარჩენილ ტერიტორიაზე და ყოფილ ადმინისტრაციული შენობის ბაზაზე შეექმნა თანამედროვე ტიპის საწარმო და გაეცოცხლებინა იქაურობა, რათა სოფლის მცხოვრებლებისთვის და მათი მომავალი თაობისთვის შექმნილიყო სამუშაო ადგილები. ამ ადამიანმა, რომელიც ერთ-ერთი წარმატებული და ავტორიტეტული ბიზნესმენია ევროპის მასშტაბით, გულთან მიიტანა და მეორე დღეს მის საკუთრებაში ბრატისლავაში არსებული ოფისიდან შემდგარ ონლაინ კავშირისას დაგვიდასტურა, რომ ის მზად არის მიიღოს ჩვენი თხოვნა და შემოგვთავაზა შემდეგი პირობები: თავისი კუთვნილი 27,7 %-დან დემონტაჟის შედეგად მიღებულ თანხას, რომელიც შეადგენდა 12 465 ლარს, მთლიანად ტოვებდა ჩვენ მხარეს, პლუს გვიმატებდა 12 500 ლარს. თავის 27,7%-ს გვითმობდა ძირითად აქციონერებს, რომ გადაგვენაწილებინა თანაბრად და თანხის განაწილებაში აუცილებლად ჩაგვერთო შრომითი კოლექტივი თანაბარი სოლიდარული პრინციპის საფუძველზე. ამასთან, გვთხოვა, დროულად დაგვემთავრებინა დემონტაჟისა და ტერიტორიის გაწმენდის სამუშაოები და წარგვედგინა მისთვის ბიზნესგეგმა ან რაიმე სახის კომერციული წინადადება, რომელიც სჭირდება სოფელს, მუნიციპალიტეტს. თუმცა, აღნიშნული წინადადება უნდა ყოფილიყო ეკონომიკურად გამართლებული. თავად გარკვევით თქვა, რომ ფინანსებზე პრობლემა არ აქვს, ჩვენს წინადადებას განიხილავს ევროპელ პარტნიორებთან ერთად და ანაზღაურებას გადაიხდიდა ტერიტორიის საჯარო რეესტრში გადაფორმებიდან ერთი კვირის ვადაში.
აღნიშნული შეთანხმების შემდეგ, გიორგაძის ნდობით აღჭურვილმა პირმა ჩვენთან ოფიციალურად გააფორმა ხელშეკრულება, რომლის ყველა მუხლი ზედმიწევნით პატიოსნად შესრულდა.
მე, როგორც ლანჩხუთელი კაცი, რომელმაც ჩემი და ჩემი მეგობრების სხვადასხვა ქვეყნებში ბიზნესით გამომუშავებული თანხა მოვიტანე და წლების განმავლობაში ინვესტირებას ვახდენდი ლესის ჩაის ფაბრიკაში, რომელიც ჩვენივე თანხებით და მთავრობის დადგენილების შესაბამისად, გახდა სააქციო საზოგადოება, მაგრამ ვერ გავუძელით ამ დარგში იმ წლებში შექმნილ უზნეო კონკურენციას და კაბალურ საგადასახადო პოლიტიკას, რის გამოცაა აღნიშნული შენობა-ნაგებობები ასეთ მდგომარეობაში. სხვა კომენტარს ვერაფერს ვერ გავაკეთებ, დანარჩენი განსაჯოს მკითხველმა, თუ საჭიროა სამართალდამცავმა ორგანოებმა და მამაზეციერმა!” _ ნუგზარ ჩხაიძე.
“გურია ნიუსი” კომენტარისთვის ლესის მაჟორიტარ დეპუტატს, ელისო ჭიჭინაძესაც დაუკავშირდა, თუმცა, იქედან გამომდინარე, რომ ის რაიონიდან გასული იყო, კომენტარის გაკეთება სამომავლოდ გადადო:
“ახლა არ ვიმყოფები ლანჩხუთში, თუმცა, აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით აუცილებლად ვაპირებ ჩემი პოზიცია დავაფიქსირო”, _ გვითხრა ჭიჭინაძემ.
