ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ერკეთში მცხოვრები ჭიხვარიების ოჯახის სატკივრის შესახებ “გურია ნიუსი” ჯერ კიდევ 2018 წელს წერდა.
ჭიხვარიები სოფელ ერკეთში, შემაღლებულ ადგილზე ცხოვრობენ _ მათთან მისასვლელად ორხიდიანი ავტომობილია საჭირო. ავარიული გზის გავლის შემდეგ, ეზოში შესულებს პატარა ქოხი დაგხვდებათ, რომელიც, სადაცაა, დაინგრევა.
ე. წ. “სახლში” სულ ორი ოთახია, რომელშიც 7 სული ცხოვრობს _ ქალბატონი ნანული, მისი შვილი, რძალი და 4 შვილიშვილი.
“გურია ნიუსი” დაინტერესდა, რა შეიცვალა მრავალსულიანი ოჯახის ცხოვრებაში 3 წლის შემდეგ და ამის გასარკვევად ჩვენი გადამღები ჯგუფი ჭიხვარიების ოჯახს მათთვისვე მოულოდნელად ვესტუმრეთ.
როგორც აღმოჩნდა, საბედნიეროდ, დღეს ისინი მშივრები აღარ არიან, მაგრამ ოჯახს სახლი სჭირდება.
“იმის მერე რა შევიძინე და ერთი “შკაფი”. მეორადი გამოვიტანე და ცოტ-ცოტა ფული ვიხადე, კიდევ ლინოლეუმი დავაგე. მეგონა, რომ რამე გაკეთდებოდა. ცოტა რომ დაგვხმარებოდნენ ამ სახლთან მიმართებაში, ჩვენც, ჩვენით ცოტას რაღაცას ვიზამდით.
სახლი, რომელშიც ჩემ ბავშვობაში ვცხოვრობდით, ოდა-სახლი იყო. ჩემი ძმები ჯარში იყვნენ და თოვლის დროს წაგვექცა. მე და დედამ ცხოვრება აქ, ძველ “კუხნაში” დავიწყეთ. მას შემდეგ წლებია, აქ ვცხოვრობ. არეულობის წლები იყო. ორი ძმა მყავს და ჩემი დახმარება არ შეუძლიათ. ერთ საწოლში სამს გვძინავს.
პურის ფქვილი 40 ლარი ღირს, 7 სული ვართ და თვის განმავლობაში ზეთში და პურის ფქვილში რომ ფულს ვხარჯავ, სახლის გასაკეთებლად ფულს როგორ დავზოგავ? შემოსავალი რაც შემოდის, საკვების შესაძენად გვჭირდება და სახლის გასაკეთებლად თანხა არ გვრჩება. ბავშვებისთვის რვეულები, სასკოლო ნივთები, ჩასაცმელი და ფულს ვერ ვაგროვებთ სახლისთვის.
მერის წარმომადგენელს მივცემ იმ 500 ლარს, რასაც დახმარების სახით ვიღებ და 7 სულს როგორ ამყოფინებს თვიდან თვემდე, თავად გადაწყვიტოს.
2018 წელს “გურია ნიუსი” ძალიან დამეხმარა _ თქვენი საშუალებით უამრავმა ადამიანმა შეიტყო ჩემი გასაჭირის შესახებ. მადლობელი ვარ ყველასი, ვინც, თუნდაც ერთი ღერი ასანთი მაინც გაიღო ჩემი ოჯახისთვის, მაგრამ ქალი რომ სახლს დაალაგებ, აი, ეგ მენატრება. შემომთავაზეს, რომ რაიონში სახლი ეყიდათ, მაგრამ აქ დავიბადე და გავიზარდე. ათასი სახლი იყიდება, ხომ შეიძლება შეძენა, აქ ამოტანა და დადგმა?
გზა უნდა დამეხრეშა და ხრეში გამომიგზავნეს. ტრაქტორი იმას არ მოჰყოლია და მე, ქალმა ფიზიკურად ვერ ამოვიტანე”, _ გვიამბობს ნანული ჭიხვარია.
მისივე თქმით, დისტანციური სწავლების დროს, სამ ბავშვს ონლაინ გაკვეთილზე დასწრება ერთი მობილური ტელეფონის საშუალებით უწევდა:
“ერთი ტელეფონი გვქონდა და სამ ბავშვს ამით ვასწავლიდი. მერის მოადგილეს მინდია ჟღერიას ვთხოვე დახმარება და ვაიფაი დაგვიდგეს. ახლა, როცა სწავლა ჩვეულებრივად განახლდა, ბავშვები იმისთვის, რომ სკოლის ტრანსპორტამდე მივიდნენ, უგზოობის გამო, კილომეტრზე მეტს ფეხით გადიან, ყოველგვარ ამინდში”, _ გვითხრა ჭიხვარიამ.
რით შეუძლია მუნიციპალიტეტის მერიას ოჯახის დახმარება _ ამის გარკვევა მერიის პრესსამსახურთან ვცადეთ:
“ჭიხვარიების ოჯახმა რამდენჯერაც მიმართა მერიას განცხადებით, იმდენჯერ დავეხმარეთ. სხვა განცხადება მერიაში აღნიშნული ოჯახიდან არ შემოსულა.
სახლის ყიდვა ხორციელდება მხოლოდ ეკომიგრანტებისთვის, გეოლოგიური დასკვნის საფუძველზე, რომელსაც შეიძენს სამინისტრო”, _ განმარტეს პრესსამსახურში.
