ანა ზაქაშვილი 24 წლისაა. როგორც ის “გურია ნიუსთან“ საუბრისას ამბობს, საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მიდის სამსახურში და უნივერსიტეტში. ანას ყოველდღიურად ორი ტრანსპორტით _ ავტობუსით და მეტროთი მგზავრობა უწევს.
„საზოგადოებრივი ტრანსპორტი ყოველთვის გადაჭედილია, რა დროსაც არ უნდა მოგიწიოს მგზავრობა. შეუძლებელია, ორმეტრიანი დისტანციის დაცვა, ხალხი ერთმანეთს „აზის თავზე“. კარგი ამ ამბავში ის არის, რომ თითქმის არც ერთი მგზავრი არაა პირბადის გარეშე. რა თქმა უნდა, საზოგადოებრივი ტრანსპორტი ვირუსის გავრცელების ერთ-ერთი დიდი საშიშროება შეიძლება იყოს, თუმცა, მისი გაჩერება წარმოუდგენელი სიბეცე იქნება.”
საზოგადოებრივ ტრანსპორტით სარგებლობისას არსებობს ძირითადი შეზღუდვა, რომელსაც ადგენს საკოორდინაციო საბჭო. ეს არის პირბადე, რომელიც უნდა ეკეთოს მგზავრსაც და სატრანსპორტო კომპანიის თანამშრომელს.
„თბილისის მეტროში ამას აკონტროლებს საპატრულო პოლიცია ჩვენს თანამშრომლებთან ერთად, ხოლო ავტობუსებში კონდუქტორი და კონტროლიორი. ადამიანების რაოდენობის შეზღუდვაზე რაიმე სახის რეკომენდაცია არ გაცემულა და შესაბამისად, მგზავრები ყოველგვარი შეზღუდვების გარეშე გადაადგილდებიან“, _ამბობს თბილისის სატრანსპორტო კომპანიის პიარის თანამშრომელი, ლელა სეთურიძე.
მისივე თქმით, ავტობუსები იმავე დატვირთვით მოძრაობენ, როგორც პანდემიამდე. ზაფხულში პირველი შეზღუდვის მოხსნის შემდეგ ჩატარებული მონიტორინგის შედეგად მგზავრთა ნაკადიდან გამომდინარე შეირჩა 15 ყველაზე მოთხოვნადი მარშრუტი. ამ მარშრუტებზე 25-დან 30 %-მდე გაიზარდა ავტობუსების რაოდენობა.
„შაბათ-კვირის განრიგი განსხვავდება სამუშაო დღეების განრიგისგან, რადგან ამ პერიოდში ნაკლები არის მგზავრების მოთხოვნა. შებამისად, ზოგიერთ მარშრუტზე და რა თქმა უნდა, ყველა მარშრუტს არ ეხება, შაბათ-კვირას ინტერვალი არის შედარებით გაზრდილი, იმიტომ რომ ხალხს ემსახურება ნაკლები ავტობუსი“, _ ამბობს ლელა სეთურიძე.
კითხვით _ საზოგადოებრივ ტრანსპორტზე დაწესებული შეზღუდვები არის თუ არა საკმარისი ვირუსის გავრცელების შესაჩერებლად? _ საკოორდინაციო საბჭოს წევრს პაატა იმნაძეს მივმართეთ.
„პრობლემა არის პირბადეების არ ტარება და სუფრები“, _ გვიპასუხა იმნაძემ.
