THE WASHINGTON TIMES საქართველოს ყოფილ პრეზიდენტისა და ოდესის ყოფილი მმართველის, მიხეილ სააკაშვილის შესახებ უკრაინის ვიცე-პრემიერის და ჟურნალისტის, ივანა კლიმპუშ-ცინცაძის მიერ მომზადებულ სტატიას აქვეყნებს.
სტატიაში აღნიშნულია, რომ სააკაშვილი საქართველოში ეკონომიკური ცვლილებების განხორციელებისთვის პატივისცემას იმსახურებს, მაგრამ უკრაინა არ არის 2003-2013 წლების დროინდელი საქართველო.
„გურია ნიუსი“ გამოქვეყნებული სტატიის თარგმანს გთავაზობთ:
„საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, პატივისცემას იმსახურებს ათწლეულის წინ ქვეყნის ეკონომიკაში განხორციელებული ცვლილებებისთვის, მაგრამ ეს არ არის მიზეზი რის გამოც ის უკრაინამ 4 წლის წინ მოიწვია.
ის უკრაინაში პრეზიდენტმა პოროშენკომ მიიწვია, რომელიც სააკაშვილთან ერთად უნივერსიტეტში დადიოდა.
პოროშენკომ იცოდა, რომ სააკაშვილს სახლი სჭირდებოდა და რეფორმატორობის უნარი გააჩნდა. ამიტომ პოროშენკომ მას უკრაინის მოქალაქეობა მისცა და ოდესის რეგიონის ხელმძღვანელად დანიშნა, სადაც გარკვეული წმენდა იყო საჭირო. როგორც ჩანს სააკაშვილმა ამ ამოცანის შესრულება შეძლო. იმედები უკრაინის საზოგადოებაში მაღალი იყო, მაგრამ ჩვენ შევცდით.
რეფორმატორის ნაცვლად, ჩვენ, რევოლუციონერი მივიღეთ, მივიღეთ ვირუსი, რომელმაც უკრაინის პოლიტიკური სისტემა დააინფიცირა ძალაუფლების განმტკიცების სურვილით და დაჭრილი ეგოთი.
სააკაშვილი გაცილებით მეტია, ვიდრე ქვეყნის დანგრევის აგენტი, მაგრამ მას არ შეუძლია ქვეყნის პოლიტიკურად თავდაყირა დაყენება.
მან უკანონოდ გადაკვეთა უკრაინის საზღვარი, მოუწოდა საზოგადოებას კიდევ ერთი მეიდანის ტიპის რევოლუციისკენ, საჯარო შენობების ჩამორთმევისკენ და მასხრად აიგდო უკრაინის კანონმდებლობა.
უკრაინას კიდევ ერთი რევოლუცია არ სჭირდება.
ქვეყანა ჩაბმულია რუსეთთან მიმდინარე ომში, რომელიც იყენებს სამხედრო ძალას, ყირიმის უკანონოდ ჩამოსართმევად და აღმოსავლეთ უკრაინა აქვს დაიკავებული.
კრემლი ცდილობს დეზინფორმაციის გავრცელებით და პროპაგანდით უკრაინის დემოკრატიულად არჩეულ მთავრობის დესტაბილიზაციას.
უფრო მეტიც, როგორც ჩანს, სააკაშვილი მზად იყო, წასულიყო ეშმაკთან გარიგებაზე და მიეღო ფინანსური დახმარება კრემლის მიერ მხარდაჭერილი ოლიგარქისგან.
ის თამაშობს რუსეთის მარჯვენა ხელს და სამწუხარო ჭეშმარიტებაა რომ ის შეგნებულად ან ქვეცნობიერად უკრაინის ძირის გამოსათხრელ იარაღად იქცა.
ის ალბათ ხედავს და იცის, მაგრამ არ ადარდებს. თავისი ქმედებების ფასი და შედეგები მას არ ადარდებს.
ერთადერთი, რაც ბატონ სააკაშვილს ადარდებს, არის თავად ბატონი სააკაშვილი.
უკრაინა 2017 წელს არ არის საქართველო 2003-2013 წლებში როდესაც სააკაშვილი სათავეში იდგა.
როგორც ჩანს, მას შეუძლია სასწაულების კეთება როდესაც საერთო კონტროლი აქვს დამყარებული. ის იყო ეფექტური რეფორმატორი საქართველოში, რადგან მან შეძლო გაეკეთებინა ის, რაც მოხდა. უკრაინას დღეს არ მოსწონს ის და არც უნდა.
ჩვენ 2 რევოლუცია გადავიტანეთ და ძლიერი ხელისუფლება დავიბრუნეთ. უკრაინას ავტოკრატია რომ სურვებოდა, დიდი ხნის წინ რუსეთს ჩავბარდებოდით.
ახლა უკრაინას 3 რამ სჭირდება: მშვიდობა აღმოსავლეთში, მხარდაჭერა გარედან და ძლიერი სოციალური ხელშეკრულება მთავრობასა და უკრაინელებს შორის.
სააკაშვილი კი ამ მიზნების მიღწევას ხელს არ უწყობს. ის ამბობს რომ კორუფციული ინსტიტუტების წინააღმდეგ იბრძვის, მაგრამ ასე არ არის. ის საზოგადოების ნდობას ანგრევს. ის არ არის სამართლიანი. უგუნურია. ეს არ გულისხმობს, რომ უკრაინის ხელისუფლება უმწიკვლოა.ძალიან ბევრი შეცდომაც ხდება და რეფორმები სწრაფად არ ხორციელდება მაგრამ ამ საკითხების უმრავლესობას არაფერი აქვს საერთო სააკაშვილთან.
ერთ-ერთი ასეთი საკითხი იყო უკრაინის მთავარი ანტიკორუფციული ბიუროს წევრთა ჩამოშორების ახლახან განხორციელებული მცდელობა – მაგრამ უკრაინული საზოგადოება აღარ არის სათამაშო პოლიტიკური კლასის ხელში.
ამ ემოციურად დატვირთულ დროს პოლიტიკური კლასის ვალდებულებაა პასუხისმგებლობით მოქმდებაა. ვიყოთ გულახდილები: ამ მხრივ ჩვენ ყოველთვის არ ვდგავართ მოწოდების სიმაღლეზე. თუმცა ეს არც აკნინებს ბოლო წლებში უკრაინაში მიღწეულ უზარმაზარ წინსვლას და არც უგულებელყოფს ჯერ კიდევ განსახორციელებელ საქმიანობას.
უკრაინას სჭირდება პრობლემების გადაჭრაზე ორიენტირებული ლიდერები, ლიდერები ხედვით, სანდო და პატრიოტი ლიდერები, რომლებიც მზად არიან, ემსახურონ ხალხს, და არა ქაოსისა და არასტაბილურობის წყარო-ლიდერები. სააკაშვილი ამ მოთხოვნებს არ პასუხობს“_წერს უკრაინის ვიცე პრემიერი.
