საერთო საცხოვრებელში შესახლებულ სამ ოჯახს კი, დამატებით, საცხოვრებელი ფართის პრობლემაც უდგას. დახმარებისთვის არა ერთხელ მიმართეს ადგილობრივ ხელისუფლებას, მაგრამ ვერაფერს მიაღწიეს. აქაური მცხოვრები დარიკო ცეცხლაძე “გურია ნიუსთან” საუბარში ამბობს, რომ უკიდურესად მძიმე ყოფაში უწევს ცხოვრება, რადგან სოციალური დახმარება შეუწყვიტეს, თანაც, 2013 წელს, ხუთი თვის განმავლობაში აღებულ სოციალურ დახმარებას ახლა პენსიიდან უკავებენ და ფაქტობრივად, საარსებო წყარო აღარ აქვს.
თინა მშვიდობაძე, სოფელ სუფსის მკვიდრი: _ ნახეთ, რა დღეშია ჩემი სახლი! წუხელ, მთელი ღამე, რაც რამე ჭურჭელი მქონდა, ყველაფერი ძირს მქონდა დალაგებული _ სახლში ისე წვიმდა, როგორც გარეთ. დავურეკე გამგებელს, ზაზა ურუშაძეს და მითხრა, რომ კომისიას გამოუშვებდა… დიდი ხანია, ამ დღეში ვართ ვიწროდ მცხოვრები მრავალსულიანი ოჯახი. შემომთავაზეს ფოსტის შენობაში შევსულიყავი, მაგრამ ფოსტაში ვინ შემიშვებს?! თანაც, სველი წერტილები არ არის… სადმე ქირით რომ მენახა ბინა, თანხას გამგეობა გადამიხდიდა… ახლა სადაც ვართ, ის სახლი რა დროს დაგვემხობა თავზე, არ ვიცით. დახმარებას შეგვპირდნენ, მაგრამ როდის?!
დარეჯან სარიშვილი, სოფელ სუფსის მკვიდრი: _ მაქვს დასკვნა, რომ სახლი ავარიულია და საშიშია საცხოვრებლად. გამგეობის წარმომადგენლებმა მითხრეს, რომ ჩვენთვის საცხოვრებლის ყიდვის საშუალება არ აქვთ; არადა, ოთხი პატარა ბავშვი მყავს… ზაზა ურუშაძემ, ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის მოვალეობის შემსრულებელმა ქირით გადასვლა შემოგვთავაზა, მაგრამ დასაქირავებელი ბინა ვერსად ვიშოვე _ ყველა უარს მეუბნება, დიდი ბოდიში, მაგრამ ოთხი ბავშვით ვერ შეგიშვებთო… წინა ხელისუფლების დროს, როგორც ვიცი, პროგრამაშიც იყო ჩასმული, თანხაც იყო გამოყოფილი, მაგრამ მერე სად წავიდა ეს ფული, არავინ იცის! ახლა ხელისუფლება შეიცვალა და ბიუჯეტში ფული აღარ გვაქვს, ქირით გადადითო, გვეუბნებიან.. სოციალურად დაუცველი ვარ; სოციალურ დახმარებას ვიღებ, მაგრამ ოთხი თვეა ისიც არ ამიღია _ კრედიტი მაქვს აღებული და შემიჩერეს, სანამ არ დაიფარება, ვერ მოგცემთო! საჭმლის საყიდელი ფულიც არ მაქვს და მეზობლების ამარა ვარ დარჩენილი…
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობის შემსრულებელი ზაზა ურუშაძე ამბობს, რომ ასეთი ოჯახები უამრავია და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტი ერთდროულად ყველას ვერ გაწვდება: “სუფსაში რამდენჯერმე ვიყავი. ვიცი, რა მდგომარეობაც არის… ამ ოჯახებს შევთავაზეთ ქირით გადასვლა. ერთ-ერთ მაცხოვრებლის დედა მანდვე ცხოვრობს, საკმაოდ დიდი ბინაც აქვს, მაგრამ არ გადადის… არც ქირით უნდა გადასვლა.. სახლი რომ ვუყიდოთ, ამის საშუალება არ გვაქვს. სამწუხაროდ, გაჭირვებულზე გაჭირვებულებიც არსებობენ, მაგალითად, ნიგვზიანში ვიყავი და ისეთი ოჯახები ვნახე, რომლებიც უკიდურეს, კრიტიკულ მდგომარეობაში არიან. ამ ოჯახების შველა ისაა, რომ გადავიყვანოთ სხვა სახლებში ან დავუქირავოთ ბინები. ისინი არ ტოვებენ სახლებს და სახლების აშენებას ითხოვენ. ეს კი შეუძლებელია… ხუთი ოჯახია, რომელთაც წელს სახლები ხანძრის შედეგად დაეწვათ და აღსადგენია. შესაძლებლობის ფარგლებში, ერთჯერადად დავეხმარეთ ამ ოჯახებს, სხვებსაც შევპირდით დახმარებებს სამომავლოდ, მაგრამ რაიონის შემოსავალი სულ მილიონ ასორმოცდაექვსი ათასი ლარია. ძირითადად, ტრანსფერებზე ვართ დამოკიდებული” _ ამბობს ზაზა ურუშაძე.
სტატიები მომზადებულია ფონდის”ღია საზოგადოება _ საქართველოს” მიერ დაფინანსებული პროექტის _ “დათვალე საკუთარი ფული!”, ფარგლებში და მასში გამოთქმული მოსაზრება არ გამოხატავს ფონდის პოზიციას.
