შეხვედრის თემა იყო ეროვნული სატყეო პოლიტიკის დოკუმენტიც, რომელიც 9 სექტემბერს, 17 საათზე, დაგეგმილი მორიგი საჯარო განხილვის შემდეგ, პარლამენტს დასამტკიცებლად გადაეგზავნება.
გიორგობიანის განცხადებით, პირველად წარმოდგენილმა დოკუმენტმა მნიშვნელოვნად იცვალა სახე, თუმცა, დოკუმენტის საბოლოო განხილვა იმას არ ნიშნავს, რომ მასში ცვლილებები აღარ შევა. სატყეო სააგენტოს უფროსმა სასწავლო ტურის _ „მდგრადი ტყის სექტორის განვითარება ავსტრიაში” შედეგებიც შეაფასა, რომელიც აგვისტოს ბოლოს ავსტრიაში, ქალაქ ოზიახში გაიმართა.
ბიძინა გიორგობიანი ავსტრიაში განხორციელებულ ვიზიტსა და სხვა საკითხების შესახებ უფრო დეტალურად “გურია ნიუსს” ესაუბრა.
_ ავსტრიაში ჩვენი ჩასვლა მრავალმხრივ მიზანს ემსახურებოდა. პირველი საკითხი ტრენინგის პროგრამას ეხებოდა, რომელიც მომავალში უნდა გავახორციელოთ. სამინისტროს 8 თანამშრომელი 2-კვირიანი ვადით მივლინებული იქნება ავსტრიაში და მიიღებენ იქაურ სერთიფიკატს. ამის შემდეგ მათ თვითონ შეეძლებათ, საქართველოში ასწავლონ. ეს ერთ-ერთი მიზეზი იყო იმისა, რისთვისაც ჩვენ ავსტრიაში ვიყავით. ჩვენი ვიზიტის მეორე კომპონენტი შეეხებოდა ტყეებიდან ე. წ. ხეების გამოზიდვის “რბილ” მეთოდს, საბაგირო გზებით. ეს უფრო იაფი ჯდება, ვიდრე სატყეო გზების გაყვანა და სავსებით მისაღებია ისეთი მთაგორიანი ქვეყნისთვის, როგორიც საქართველოა. ავსტრიაში ვიზიტისას გავეცანით სატყეო გზების მშენებლობების პროცესს. ესეც ვიზიტის ძალიან მნიშვნელოვანი დეტალია, რადგან საქართველოში არ არსებობს სატყეო გზების მშენებლობის სტანდარტები. ჩვენს ტყეებში გზები ძალიან მძიმე მდგომარეობაშია, რაც აფერხებს რესურსებით სარგებლობას მიუწვდომელ ადგილებში. ზოგი ტყე გამოხშირვას საჭიროებს, ამიტომ იქ გზების გაყვანა სერიოზული საკითხია.
_ ბატონო ბიძინა, საქართველოს მოსახლეობა, ძირითადად, შეშით თბება. ახლა ზამთარი მოდის, შესაბამისად, საჭიროა შეშის მომარაგება. რა მექანიზმები გაქვთ იმისთვის, რომ გაკონტროლდეს, რამდენად სწორად ხდება მოსახლეობის მიერ ტყის რესურსით სარგებლობა?
_ შეშას მოიხმარს საქართველოს მოსახლეობის ძალიან დიდი ნაწილი. ამისთვის გამოყოფილია ტყე-კაფები, სადაც მოსახლეობას ბილეთის შეძენის შემდეგ ლეგალურად შესვლა შეუძლია. ბილეთის ფასი 2-ლარიდან 5 ლარის ჩათვლით მერყეობს კუბურ მეტრზე. გააჩნია იმასაც, რა სახის მასალა გამოგვაქვს ტყიდან.
სოციალური მიზნებისთვის იჩეხება ტყე. ამის ალტერნატივა ისაა, რომ საქარველო უნდა იყოს გაზიფიცირებული და არ იყოს დამოკიდებული შეშაზე. თორემ მოსახლეობას ვერ გავწირავთ ზამთარში სიცივისთვის.
მე შეხვედრა მქონდა დევნილთა მინისტრის მოადგილესთან, რომელმაც მითხრა, რომ ლტოლვილებისთვის აუცილებელია დაახლოებით 25 ათასი კუბური მეტრის რაოდენობის შეშა სხვადასხვა რეგიონში. ეს ტყიდან უნდა იქნას გამოტანილი.
ამ შემთხვევაში ჩვენ უნდა გავარჩიოთ ტყეში ლეგალური ქმედება არალეგალურისგან. იმ ადამიანების წინააღმდეგ, რომლებიც არალეგალურად მოქმედებენ ტყეში, ჩვენი ზედამხედველობის სამსახური ეფექტურად იბრძვის.
_ რამდენად წვდება ეროვნული სატყეო სააგენტოს კადრები შესასრულებელ სამუშაოს?
_ პერსონალის რაოდენობა ცოტა კი გავზარდეთ, მაგრამ მაინც არ გვყოფნის. მომავალ წელს ვვარაუდობთ, რომ ბიუჯეტი 30 ტყისმცველის დამატების საშუალებას მოგვცემს. მაგრამ არც ესაა საკმარისი.
ტყეებში ხეების ჭრა ორმაგი დილემის წინაშე გვაყენებს _ ერთის მხრივ მოსახლეობას სჭირდება შეშა, მეორეს მხრივ, გასათვალისწინებელია გარემოს დაცვითი ინტერესები.
ეროვნულ სატყეო დოკუმენტში გათვალისწინებულია მოსახლეობის შეშით სარგებლობის ინტერესი, რაც შეეხება გარემოსდაცვით კომპონენტს, ის ხომ ასახულია და ასახული.
