ნინა ბებო მარტოხელა პენსიონერია. მას შემდეგ, რაც მეუღლე დაეღუპა, 20 წელი გავიდა. ჰყავს ერთი ქალიშვილი, რომელიც იმერეთის ერთ-ერთ სოფელშია გათხოვილი, ამიტომ დედასთან მოსვლას ხშირად ვერ ახერხებს. 72 წლის ქალბატონი საოჯახო საქმეებს მარტო უძღვება. ამბობს, რომ ოჯახში ქალიც თვითონაა და კაციც.
ჩვენ დავინტერესდით, როგორ ანაწილებს ჩოხატაურში მცხოვრები პენსიონერი თავის პენსიას მთელი თვის განმავლობაში და მასთან სტუმრად მისვლა გადავწყვიტეთ.
ნინა ბებო მხიარულად შეგვხვდა და სახლში გულთბილად მიგვიპატიჟა. უცბად ყავაც მოგვართვა და საუბრისთვის მოხერხებულად მოეწყო.
_ ნინა ბებო, პენსია რამდენი გაქვთ?
_ 87 ლარი.
_ როგორ ხარჯავთ ამ 87 ლარს თვიდან თვემდე?
_ მაგის დახარჯვას რა უნდა, შვილო?! ფულს რომ ავიღებ, ორ დღეში აღარ არის, ბაზრისთვის ძლივს გადავინახავ ხოლმე 10 ლარს.
_ უფრო დაწვრილებით რომ მომიყვეთ? პირველად რას ყიდულობთ?
_ პირველ რიგში, აფთიაქში მივდივარ. წნევა მაწუხებს, პერიოდულად _ გულიც. წამლებს ვყიდულობ; მერე მაღაზიაში შევდივარ და ცოტა პროდუქტს ვიძენ _ ერთ “პაჩკა” მარილს, ერთ კილო შაქარს, თითო ფხვნილს და საპონს… კიდევ, რა ვიცი _ რაც გამახსენდება და მჭირდება, იმას ვყიდულობ.
_ ერთი კილო შაქარი და ერთი კოლოფი მარილი გყოფნით თვეში?
_ უნდა ვიკმარო. მარტოხელა ქალს მეტი თითქმის არც მინდა. თან როგორი ძვირია მარილი? 60 თეთრი ღირს, ადრე 30-35 თეთრი ღირდა.
_ ფქვილს ყიდულობთ თუ პურს?
_ ფქვილს ვყიდულობ, შვილო. ახლა ისეთი პატარა პურებია, რომ ერთი ცალი ერთ ჭამაზე არ ეყოფა ადამიანს. ამიტომ, პატარა ტომარა ფქვილს ვყიდულობ, ხანდახან ხაჭაპურებს ვაცხობ ხოლმე.
_ რამდენ ლარს იხდით ფქვილში?
_ 26 ლარი ღირს, 18 ლარიდან სანამდე ავიდა! 30 ლარიც ხომ ღირდა? კიდე კაი, ახლა დაიწია ფასმა. გლეხია ცოდო, თორემ ვისაც დიდი შემოსავალი აქვს, იმას რა უჭირს?! მარტო ფქვილი ხომ არ მეყოფა? ზეთი მინდა, ტომატი, ხახვი, ნიორი. ყველაფერს ცეცხლი უკიდია.
_ რამდენი გჭირდებათ ეს ყველაფერი? ყავასაც ხომ ყიდულობთ? თან მშვენივრად ამზადებთ…
_ ყველაფერს ცოტას ვყიდულობ, ეკონომიას ვაკეთებ. ერთ ბოთლ ზეთში 3.60 ლარს ვიხდი, ერთ პატარა ტომატში _ 2.70-ს, ერთი ლარის ყავას _ დაილოცოს მაგის მომგონი, კარგი საშუალებაა! მაგრამ ზოგჯერ, თუ მაღალი წნევა მაქვს, ვერ ვსვამ.
_ ბუნებრივია, ბაზარშიც დადიხართ…
_ კი, აბა რა, შვილო, ბაზრის ფული ცალკე მაქვს გადანახული, გადასახადების ფული ჴ ცალკე.
_ გადასახადებს რამდენს იხდით?
_ დენის და გაზის ფული, ორივე ერთად, 10 ლარია. შუქის გადასახადს ორ-სამ ლარს ვიხდი. ახლა ვაუჩერი მაქვს და 13 ლარი ისევ დასახარჯია. გაზის ფული 5 ლარი გადავიხადე.
_ ბაზარში რას ყიდულობთ და რამდენ ლარს ხარჯავთ ხოლმე?
_ ბაზარში ისეთი სიძვირეა, შვილო, მეტი რომ არ შეიძლება. ხუთი ლარი მიმაქვს, ხოლმე. ამ კვირასაც ერთი კილო კარტოფილი ვიყიდე _ ლარნახევარი გადავიხადე. ერთ კილო ხახვში 1.20 მივეცი, ლარის ჭარხალი და სტაფილო ავიღე, ლარის _ კომბოსტო. მეტი კი არ მოდის ხუთ ლარში. კვირიდან კვირამდე ასე გამაქვს თავი.
_ ეზოში ქათმები შევნიშნე. რას აჭმევთ, სიმინდს?
_ არა, შვილო, სადაა სიმინდის ფული? ერთი ფუთი სიმინდი 30 ლარი ღირს. ქატოს ვყიდულობ ორ ტომარას. ნახევარი ტომარას ქათმებს ვაჭმევ, ხუთი დედალი მყავს. დანარჩენს ჴ საქონელს. 20 ლარის ქატო უნდათ ერთ თვეში.
_ საქონელიც გყავთ?
_ ერთი ძროხა და ხბო მყავს. ჭამა ხომ უნდათ? ყველს ვაგროვებ და შვილს ვუგზავნი. მასაც ძალიან უჭირს _ არავინ არ მუშაობს ოჯახში. თვეში ერთხელ ყველს და ცოტა ფულს ვუგზავნი ხოლმე _ ორი პატარა შვილი ჰყავს, კამფეტს მაინც უყიდიან ბავშვებს.
_ რამდენს უგზავნით?
_ ხან 10 ლარს ჩავდებ, ხან _ ხუთს. რაც მექნება.
_ ახლა დავითვალოთ, როგორ განაწილდა თქვენი პენსია.
_ კი, ბატონო. ქატო _ 20 ლარი, ფქვილი _ 26 ლარი, 10 ლარი პირველადი მოხმარების პროდუქტი, 10 ლარი _ ბაზარში, 10 ლარიც _ გადასახადი. ეს რამდენია? 77 ლარი, ხომ? დანარჩენს ყველთან ერთად ვუგზავნი შვილს.
_ სოციალურად დაუცველის დახმარება არ გაქვთ?
_ არა. ორჯერ დავწერე განცხადება და ორივეჯერ მაღალი ქულა მომივიდა.
_ ამბობენ, სექტემბრიდან 100 ლარი ხდება პენსიაო.
_ რა აზრი აქვს, შვილო, პენსიის მომატებას, თუ პროდუქტები ისევ ასეთი ძვირი იქნება? ხალხი საშინელ დღეშია. ხშირად ვფიქრობ, ასე თუ გაგრძელდა, რა გვეშველება? _ სახე დაუნაღვლიანდა ნინა ბებოს და სევდიანი თაფლისფერი თვალებიდან ორი ცრემლი ჩამოუგორდა. ჩვენც მადლობა გადავუხადეთ კეთილ მასპინძელს და ჯანმრთელობა და დიდხანს სიცოცხლე ვუსურვეთ.
