_ თქვენი აზრით რამდენად იქონია “ქართული ოცნების” პოლიტსაბჭოზე გავლენა იმან, რომ ირაკლი ღარიბაშვილი ბიძინა ივანიშვილის რჩეული იყო? ხომ არ ფიქრობთ, რომ ნებისმიერი კანდიდატის დასახელების შემთხვევაშიც საბჭო ერთხმად დაუჭერდა მხარს ივანიშვილის რჩეულს?
_ რა თქმა უნდა, საბჭო ჯერ კიდევ მაშინ უჭერდა ივანიშვილის დასახელებულ კანდიდატურას მხარს, როცა არც იცოდნენ ვის დასახელდებოდა. ყველას კარგად გვესმის, რომ ეს პოლიტსაბჭო დაახლოებით ისეთივე ორგანოა, როგორც რაიკომის ბიურო. სამარცხვინოა როდესაც 21-ე საუკუნეში ქვეყანას ასეთი პოლიტიკური ორგანო ჰყავს. რაც შეეხება ახალ პრემიერ-მინისტრს, მას აქვს საზოგადოების სოლიდური ნაწილის ნდობა. მასზე ძალიან ბევრი იქნება დამოკიდებული. შეუძლია სერიოზული რეფორმების გატრება და სერიოზული შეცდომების დაშვებაც.
რთული სათქმელია ერთი წლის შემდეგ ის, არის თუ არა ღარიბაშვილი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული მინისტრი. ყოველ შემთხვევაში არ ყოფილა თავისი კოლეგებივით წარუმატებელი, რადგან მას თავისი პოლიტიკით არანაირი პრობლმები არ შეუქმნია. რაც შეეხება იმას, რომ ის იმ ნიშნითაა შერჩეული როგორც მთავრობის ყველაზე კარგი წევრი, უნდა ითქვას, რომ ჩვენ ქრთული საზოგადოება გულუბრყვილოები კი ვართ, მაგრამ მთლად სულელებიც არა. ძალიან კარგად ვიცით სინამდვილეში თუ რა ნიშნითაა შერჩეული. თუმცა, ეს მეორე ხარისხოვანია.
უახლოეს ისტორიას ახსოვს ბევრი შემთხვევები, როცა ადამიანი, რომელიც ინიშნებოდა და ყველა წინაპირობა ჰქონდა ყოფილიყო წრმატებული ხელმძღვანელი, შემდგომში “ჩაფლავდა” და პირიქით. ამიტომ ირაკლი ღარიბაშვილს, როგორც ჩემი თაობის წარმომადგენელს შემიძლია ვუთხრა, რა მოსაზრებებიც გამოითქმება მის შესახებ დღეს, ხვალ, ზეგ, ეს მნიშვნელოვანი არაა, მნიშნელოვანია ის, თუ როგორ შეძლებს თავისი მმართველობის დასაწყისში ქვეყნის მართვას. ძალიან ბევრი ნაღმი იქნება ამ პროცესში ჩადებული და უნდა მოახერხოს, რომ მათ ფეხი არ დააბიჯოს.
_ იმის გათვალისწინებით, რომ პრემიერისა და უშიშროების საბჭოს მდივნის საკვანძო პოსტებს პარტია “ქათული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს” წარმომადგენლები დაიკავებენ, ხომ არ ნიშნავს ეს იმას, რომ ივანიშვილი კოალიციის მხოლოდ ერთ-ერთი პარტიის გაძლიერებას გეგმავს და არაა დარწმუნებული კოალიციაში შემავალი სხვა პრტიებში?
_ ასე რადიკალურიც ვერ ვიქნები. მთლიანად კოალიციაზე ვერ ვიტყვი, რომ არ ენდობა, თუმცა არის ორი სუბიექტი, რომელსაც გამოვყოფდი – “თავისუფალი დემორკატები” და “ეროვნული ფორუმი”. ეს პარტიები მთლიანობაში ნომინალურად არიან კოალიციაში. სხვა სუბიექტები უბრალოდ ნაკლები გავლენით არიან წარმოდგენილნი და ეს ბუნებრივია. ვფიქრობ, უნდობლობას არ განიცდის მათ მიმართ.
_ ივანიშვილი ნებაყოფლობით მიდის პოლიტიკიდან, როგორ გავლენას იქონიებს ეს ქვეყანაზე მაშინ, როცა განვითარების პროცესი ჯერ კიდევ პიროვნებებზეა დამოკიდებული?
_ პერსონალური დადებითი გრძნობები ივანიშვილის მიმართ ჩვენი საზოგადოების დიდ ნაწილს გააჩნია, მე მათ არ განვეკუთვნები. ამიტომ, მის წასვლა არ წასვლას ემოციურ ჭრილში არ ვუყურებ. თუმცა, არსებობს უნივერსალური კრიტერიუმი პოლიტიკური ლიდერების შეფასებისა. ანუ, რამდენად შეძლო მან დასახული გეგმების განხორციელება. რაც არ უნდა ივანიშვილის ფანკლუბის წევრი იყოს ადამიანი, მასაც გაუჭირდება თქვას, რომ ივანიშვილმა გააკეთა ყველაფერი, რასაც შეგვპირდა, გარდა ერთისა, რეჟიმი შეიცვალა. აქედან გამომდინრე არსებობდა მოსაზრება რომ უმჯობესი იქნებოდა ის დარჩენილიყო ქვეყნის მართვის სადავეებთან კიდევ რამდენიმე წელი რათა თავის წინასაარჩევნო პროგრამა ნაწილობრივ მაინც განეხორციელებინა.
არამგონია წასვლის შემდეგ რაიმე გავლენა შეინარჩუნოს მთავრობაზე. ალბათ გეგმავს კიდევაც რადგან მთავრობაში ძირითადად თავისი დასაყრდენი ფიგურები დატოვა, მაგრამ მე რამდენადაც მსოფლიო პრაქტიკას ვიცნობ, ეს გამორიცხულია. არ იმუშავებს ეს სქემა. შეუძლებელია 21-ე საუკუნეში სახლემწიფო ბიზნეს-ცენტრიდან მართო. ამიტომ, ჩემი აზრით, მმართველ კოალიციაში ძალაუფლების ახალი გადანაწილება გველოდება.
_ რა უნდა შეიცვალოს ხელისუფლების მმართველობის იმ სტილში, რომელიც აქამდე ჰქონდა “ქართულ ოცნებას” და რა კორექტივებს შეიტანს მასში პრემიერის პოსტზე დანიშნული ირაკლი ღარიბაშვილი?
_ ყველაზე მნიშვნელოვანი რაც სჭირდება საქართველოს და რაზეც დამოკიდებული იქნება ღარიბაშვილის წარმატება და წარუმატებლობა ესაა თუ რამდენად შეძლებს საზოგადოებაში თანხმობის მიღწევას. მსოფლიოში ყველა წარმატებული ლიდერის საქმიანობა იწყება იმით რომ ის აყალიბებს სტაბილურ პოლიტიკურ სისტემას. ჩვენს ქვეყანას 22 წელია ხრავს ის გარემოება რომ არასდროს არ გვყოლია გამსახურდიას მერე ეროვნული მთსვრობა. ანუ, მთავრობაში მოდის ერთი გუნდი, რომელსაც მთელი დანარჩენი საქართველო უპირისპირდება და კორუფციის თანხლებით მიმიდნარეობს ეს შიდა ბრძოლა.
თუ ის გადწყვეტს ქართული ოცნების გაძლიერებას, ეს ნიშნავს ოცნების გარდაცვალებას 1 ან 2 წელიწადში, მან უნდა მოახერხოს და ეროვნული თანმხობას მიღწიოს. ამან შეიძლებ შეზღუდოს ქართული ოცნების გავლენა მაგრამ გაზრის თვითონ ღარიბაშვილის გავლენას.
მას აქვს ერთი დიდი პლუსი, ისეთი რომელიც ივანიშვილსაც კი არ აქვს, მეტნაკებად საზოგადოება მის მიმართ ლოიალურადაა განწყობილი. ანუ ის პოლიტიკურად მიუღებელ ფიგურას არცერთი ნაწილისთვის არ წარმოადგენს.
_ როგორ წარმოგიდგენიათ ექსპრეზიდენტ სააკაშვილის პოლიტიკაში აქტიურობა? რა გავლენა ექნება მას პოლიტიკურ პროცესებზე?
_ სააკაშვილს ექნება გავლენა და თავი არ უნდა მოვიტყუოთ, რადგან ეს შეთანხმება მასსა და ივანიშვილს შორის შედგა, რომ სააკაშვილის მიმართ დევნა არ განხორცელდება. აქედან გამომიდნარე ის რჩება პოლიტიკურ ასპარეზზე. რაც არუნდა სუბიექტურები ვიყოთ უნდა ვაღიაროთ რომ ის თავისი პოლიტიკური ტალანტით ბევრდ უფრო მაღლა დგას ვიდრე კოალიციის ლიდერები. ამიტომ, ის შეძლებს ბევრი სირთულე შეუქმნას კოალიციას.
აშკარაა რომ ნაცმოძრაობამ ერთ წელიწადში დიბრუნა დაკარგული პოზიციები ეს უკვე ბევრს ნიშნავს. წარმოიდგინეთ მოქალაქეთა კვშირს 2003 წლის ნომებრიდან ერთ წელიწადში რომ 20% აეღო, ეს ხომ დაუჯერებელი იქნებოდ.
თუ შევხედავთ როგორი მაჩვენებლებია, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ საქართელოს ნახევრზე მეტ რეგიონში ისინი ადგილობრივ თვითმმართველობის არჩევნებს მოიგებენ. ასე რომ სააკაშვილის “ჩამოწერა” ნაადრევია.
