დაცვის მხარე აცხადებდა, რომ ეს ბრალდების მხარის მიერ დაგეგმილი სისტემური დაკითხვა იყო.
ამ ყველაფერს თან დაემთხვა ისიც, რომ ზურაბ ჭიაბერაშვილი გუბერნატორი აღარ არის. სად აპირებს წასვლას ის, როგორია მისი სამომავლო გეგმები, რას ფიქრობს მიხეილ სააკაშვილის მიერ გამოცხადებულ ამნისტიაზე და რას სთავაზობს ახლადარჩეულ პრეზიდენტს, ამის შესახებ ზურაბ ჭიაბერაშვილი “გურია ნიუსთან” საუბრობს.
_ ბატონო ზურაბ, მას შემდეგ, რაც გუბერნატორობიდან გადადექით, სად აპირებთ წასვლას, რა სამომავლო გეგმები გაქვთ?
_ რა თქმა უნდა, ვრჩები პოლიტიკაში და” ნაცმოძრაობაში”. საჯარო სამსახურამდე, 7 წელი ლექციებს ვკითხულობდი უნივერსიტეტში და გავაგრძელებ ლექციების წაკითხვას.
_ მიიღეთ შემოთავაზება, რომელიმე სასწავლებლიდან?
_ რამდენიმე შემოთავაზება მაქვს და გადავწყვიტავ, რომელი ავირჩიო.
_ მიხეილ სააკაშვილის მიერ გამოცხადებულ შეწყალების აქტთან დაკავშირებით მინდა გკითხოთ. მას შემდეგ, რაც თქვენმა გუნდმა საკმაოდ მწვავე განცხადებები გააკეთა ახალი ხელისუფლების მიერ გამოცხადებულ ამნისტიაზე და მთავარ მიზეზად დასახელებული იყო კრიმინოგენული მდგომარეობის გაუარესება, შეწყალების ორი აქტი გამოსცა სააკაშვილმა. რა აზრის ხართ ამაზე?
_ იურისტები საუბრობენ, რომ პრეზიდენტს უმოქმედია სამართლებრივ ჩარჩოში. ყოველთვის როცა ასეთი რამ ხდება, დისკუსია გადადის პოლიტიკურ ჭრილში. როცა ქვეყანაში პოლიტიკური პოლარიზება მაღალია, ბუნებრივია პოლიტიკურ ოპონენტებს არ მოსწონთ პრეზიდენტის მიერ გაკეთებული შეწყალება, მაგრამ არგუმენტი ძალიან მარტივია. რა თქმა უნდა, მან შეიწყალა ისეთი დამნაშავეები, რომლებიც ყოფით დანაშაულზე ისხდნენ, მაგრამ, შეიწყალა ისეთებიც, რომელსაც მეც ვთვლი, რომ წმინდა პოლიტიკური დევნის ხასიათი ჰქონდა. როცა ადამიანები ამ შეწყალებაზე გამოთქვამენ პრეტენზიას, მათ უნდა ახსოვდეთ, რომ პარლამენტმა განახორციელა ამნისტია…
_ მეც სწორედ ეგ გკითხეთ, პარლამენტის მიერ განხორციელებული ამნისტიის შემდეგ, პრეზიდენტმა, აგვისტოში 18 ათასი პირი შეიწყალა, მერე კიდევ 230…
_ პოლიტიკურ საკითხზე ჩვენ შეგვიძლია ვიმსჯელოთ, მაგრამ პარლამენტის მიერ გამოცხადებული ამნისტია სამართლებრივადაც ბევრ კითხვებს სვამდა. რომ აიღოთ თქვენ ვენეციის კომისიის დასკვნა, ვენეციის კომისია აცხადებდა, რომ სასურველია პარლამენტმა შეწყალება განახორციელოს კონკრეტული დანაშაულის ინდივიდუალური აქტების მიხედვითო ანუ ცალკეული შემთხვევები იქნას განხილულიო. პარლამენტმა ასეთი ნაბიჯი არ გადადგა. პრაქტიკულად, გამოვიდა სახელობითი, როცა ლაპარაკია იმ 200 პოლიტპატიმარზე, რომლებიც გამოუშვეს. გამოდის, რომ პარლამენტმა გადააჭარბა თავის უფლებამოსილებას და სახელობითად განსაზღვრა ვინ უნდა გამოსულიყო, მათ შორის ის შკირნიკოვი. ჩემი აზრით, საკანონმდებლო ორგანო შეიჭრა აღმასრულებელი ორგანოს ფუნქციებში. კიდევ ერთხელ ვამბობ, ამაზე იურისტებმა იდავონ.
_ და რაც შეეხება პოლიტიკურ დავას?
_ რაც შეეხება პოლიტიკურ დავას, ყველა ქვეყანაში ხდება ეს დავა. ამერიკაშიც ასეა ეს, როცა პრეზიდენტი სამართლებრივ აქტს გამოსცემს, მათ შორის შეწყალებებს, მეორე ბანაკი მუდმივად აკრიტიკებს ხოლმე. ეს პოლიტიკური დაპირისპირების ფორმა არის. გვაქვს სხვა პრეცენდენტიც, როდესაც რაღაცა ტიპის ამნისტიით იწყებს ახალი პრეზიდენტი. მაგალითად, საფრანგეთში არის ტრადიცია, როდესაც ახალი პრეზიდენტი პირველ აქტს გამოსცემს ადმინისტრაციული ჯარიმების გაუქმების, როდესაც პატრულის მიერ საგზაო გადაცდომებზე დაჯარიმებული ხალხი თავისუფლდება დაგროვილი ჯარიმების გადახდისგან. აი, შეგიძლიათ შესთავაზოთ ბატონ გიორგი მარგველაშვილს, რომ გამოიყენოს ეს ფრანგული მეთოდი…
