დამილი ბერაძე ოზურგეთის სოფელ ქაქუთში ცხოვრობს. მისი ოჯახი ფიზიკური შრომის უკიდეგანო სიყვარულთან ასოცირდება. ხშირად ხუმრობენ მეზობლები _ დამილი თუ არ მუშაობს, ცუდად ხდება, დილით ადგომას ვერავინ ასწრებს და გვიან საღამოს, ვიდრე ბინდი მთლიანად არ გაეყრება ნათელს, შინ ვერავინ შეიტყუებს, თუ არა პატიჟით ან უნებლიეთ მისული სტუმარი.
მიუხედავად მრავალგზის თხოვნისა, ძნელად დავითანხმეთ სასაუბროდ: _ რას ვაკეთებ განსაკუთრებულს? დასაწერი რა ნახეთ? რა ვთქვა? _ აქეთ კითხვების დასმაზე არ უთქვამს უარი და სიტყვაძუნწობის გარეშე ერთ საფიქრალზე შემოგვჩივლა მხოლოდ: _ ნეტა, მართალი აღდგებოდეს რუსეთთან სავაჭრო ურთიერთობები, ხალხი სულს მოითქვამს. მაგით ცხოვრობდნენ _ რაც ამ სოფელში სახლები დგას, ჩაის, ციტრუსის და ფრანგულა მსხლის ფულითაა აშენებული. პოლიტიკაში არ ვერევი, მე მშრომელი კაცი ვარ და ამ კუთხით რუსეთთან ურთიერთობაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ.
დამილი და ნათელა ბერაძეების ოჯახი მრავალმხრივ სამეურნეო საქმიანობას, თითქმის, ორმოცი წელია ეწევა. მანდარინის ბაღი, რომელიც 11 ტონამდე მოსავალს იძლევა, მათი შემოსავლის უმთავრესი წყაროა. თხილისა და სხვადასხვა ხილის პლანტაციაც უხვადაა მათ კარმიდამოში. ვენახის ტრფიალია ბატონი დამილი, ალადასტურის სიგრძივი ტალავერი ჭიშკრიდან სახლამდეა გადაჭიმული და მასპინძლის შრომისმოყვარეობასთან ერთად, მის გემოვნებაზეც მიუთითებს. შინაური ფრინველი და პირუტყვი ბლომად ჰყავთ, არც ყოფილა წელიწადი, რომ არ ჰყოლოდეთ, თუმცა ჭიშკართან უზარმაზარი ღორების გამოჩენამ, აფრიკული ცხელების დროებაში, ნამდვილად გაგვაკვირვა.
_ ეს ბაბუას ღორებია, კიდევ გვყავდა და გავყიდეთ, არ მომკვდარა არც ერთი, _ გვეუბნება უმცროსი შვილიშვილი ჯაბუკა და ეტყობა, ნაფიქრალს მიგვიხვდა, ისე ირიბად იღიმება. მერე ფეხდაფეხ მოგვყვა და ხიდან ხეზე ციყვივით იხტუნა: _ აქ ვაშლია, აქ მანდარინი, ამის იქით კიდე კარალიოკი, ეზოს ბოლოში კი, ჩოლოქში რომ ჩვენი ღელე ჩადის, იქ ბაბუა ჰესს აკეთებს, _ დაგვაკვალიანა მან და დიდი სურვილი ჰქონდა იქაც ჩავყოლოდით, თუმცა ვიწრობის სირთულემ ხელი შეგვიშალა და უკან დავბრუნდით.
_ ბაბუამ იქ ერთი ტონა ქვიშა მიიტანა, მალე ააშენებს და ახალი შუქი გვექნება, _ განაგრძობს ჯაბუკა და ეტყობა რომ ოჯახში მიმდინარე სამუშაოებს ადრეული ასაკიდან ადევნებს თვალ-ყურს. ძირითადი მეგზური ხომ ისაა ბაბუას კარმიდამოში.
დამილი და ნათელა ბერაძეებს სამი ქალიშვილი და ხუთი შვილიშვილი ჰყავთ. ძირითად ოჯახს და უსაზღვროდ მშრომელ, მოსიყვარულე მშობლებს ხშირად სტუმრობენ, თუმცა, უფროსი ქალიშვილი ია, “ყვავილების დიასახლისი”, თითქმის მშობლებთანაა და საკუთარი ოჯახის დიდ დიასახლისობასაც შესანიშნავი მეუღლის წყალობით ახერხებს. მის ვაჟებს, შოთასა და ჯაბუკას ქალაქიდან გული სულ აქეთ მოუწევთ და ბებია-ბაბუას დაუღალავი შრომის შემყურეებს დედის, ქალბატონი იას შრომაზე ეღიმებათ ხოლმე, _ მას ხომ უამრავი სახეობის ყვავილი აქვს შინ და უფროსების ზღვარგადასული შრომის ფონზე, ბიჭებს დედის საქმიანობა გართობად მიაჩნიათ.
ბერაძეების ოჯახში ახლა შემოდგომის ხვავი და ბარაქა სუფევს. სიმინდის ტეხვა ახლახან დაამთავრეს და საკუთარი ტრაქტორით შინ მოზიდული სიმინდის გორებზეც ჯაბუკა დახტის. ბაბუა დამილი კი ისევ ყანებისკენ მიეშურება, რომ გაწვიმდეს და მეზობლებს მოტეხილი სიმინდი გარეთ დარჩეთ, წლის მოსავალი დაეღუპებათ და ამის ნერვიულობა მომკლავსო… ბოდიში მოგვიხადა, საკუთარი საფიქრალი კიდევ ერთხელ გაგვიმეორა, თუ რაიმეს დაწერთ, ეს თქვითო: _ გამიხარდება გლეხის საშველს თუ დავინახავ, ხსნის გზა კი მისი ნაშრომის ხეირიან ფასად გაყიდვა იქნება, ეს კი მეზობელ რუსეთთან საზღვრის გახსნის შემდეგ მოხდება და გლეხობის უმრავლესობაც ამაზე ფიქრობს, თავს ნურავინ მოიტყუებს…
