FactCheck.ge პოლიტიკოსთა განცხადებებში ფაქტობრივი სიზუსტის დადგენის ყოველკვირეულ მიმოხილვას აქვეყნებს. ფაქტ-მეტრმა სხვადასხვა გადამოწმებულ ფაქტზე, 24–დან 31 ოქტომბრამდე რამდენიმე კვლევა გამოაქვეყნა.
ყველაზე პოპულარული სტატია, ვებგვერდზე მნახველთა რაოდენობის მიხედვით, ჯანდაცვის ყოფილი მინისტრის ზურაბ ჭიაბერაშვილის განცხადებას ეხებოდა. ჭიაბერაშვილის თქმით, "გეგმიური ოპერაციების შემთხვევაში სახელმწიფო აფინანსებს არა კლინიკაში არსებული ფასის 70%-ს, არამედ სახელმწიფომ დაადგინა თავისი ფასი და ამ ფასის 70%-ს აფინანსებს. შესაბამისად, თუკი მიდიხარ მართლაც მაღალხარისხიან, კარგ კლინიკაში, სადაც ოპერაციის ფასი სახელმწიფოს მიერ დადგენილ ფასს შეიძლება 2-ჯერ აღემატებოდეს, მაინც სახელმწიფოს მიერ დადგენილი ფასიდან იანგარიშება 70% და რეალურად სახელმწიფოს მხრიდან თანადაფინანსება შეიძლება გამოვიდეს 30 ან 40 პროცენტი".
ფაქტ–მეტრმა გაარკვია, რომ საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამის ფარგლებში ჯანდაცვის სამინისტრომ სპეციალური ფორმულა შეიმუშავა, რომლითაც კონკრეტული გეგმიური ოპერაციის ფასი გამოითვლება – მაქსიმალურ ფასს მინუს მინიმალური ფასი იყოფა 4–ზე და ემატება მინიმალური ფასი. გეგმიური ოპერაციები სწორედ ამ ფორმულით მიღებული ფასის 70%-ით ფინანსდება. იმ შემთხვევაში, თუ კლინიკაში არსებული ოპერაციის ღირებულება სამინისტროს მიერ განსაზღვრულ ფასს არ აღემატება, მაშინ დაფინანსდება არა სახელმწიფოს მიერ განსაზღვრული ფასის 70%, არამედ კლინიკის მიერ განსაზღვრული ფასის 70%.
მაგალითად, დავუშვათ, რომ საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამაში ჩართულ კლინიკებში კონკრეტული ოპერაციის ყველაზე დაბალი ფასი დაფიქსირდა A კლინიკაში – 1 000 ლარი. იგივე ოპერაციის ყველაზე მაღალი ფასი დაფიქსირდა B კლინიკაში – 1 600 ლარი. ამ შემთხვევაში, თუ პაციენტი ამ კონკრეტულ ოპერაციას A კლინიკაში გაიკეთებს, მას კლინიკის ფასის 70%, ანუ 700 ლარი დაუფინანსდება. ვნახოთ, ფორმულის თანახმად რეალურად რა პროცენტით დაუფინანსდება პაციენტს ოპერაცია, თუ ის ოპერაციას B კლინიკაში გაიკეთებს – (1600-1000) / 4+1000=1150. შესაბამისად, მას დაუფინანსდება 1150 ლარის 70%, რაც 805 ლარს შეადგენს. ამდენად, B კლინიკაში ოპერაციის გაკეთების შემთხვევაში პაციენტს კლინიკაში არსებული ფასის დაახლოებით 50% უფინანსდება.
შესაბამიად, ზურაბ ჭიაბერაშვილის ეს განცხადება სიმართლეა.
გასულ კვირას ფაქტ–მეტრმა, მკითხველის თხოვნით, ჯონდი ბაღათურიას განცხადებაც გადაამოწმა. ბაღათუარიას თქმით, "ყოფილმა ხელისუფლებამ 2012 წელს ფარული ხელშეკრულება გააფორმა, რომელიც თბილისის ზღვის მიმდებარე ტერიტორიაზე ჩინური ქალაქის მშენებლობას და 127 ათასი ჩინელის ჩამოსახლებას ითვალისწინებს".
ფაქტ–მეტრის მიერ მოპოვებული ინფორმაციის თანახმად, თბილისის ზღვის მიმდებარე ტერიტორიაზე "ოლიმპიურ სოფელს" ჩინური კომპანია "Hualing" აშენებს. პროექტის გენერალურ გეგმაში მართლაც იყო 126 ათას ადამიანზე საუბარი, მაგრამ, კორპორაციამ არაერთხელ განმარტა, რომ ეს რიცხვი პროექტის ფარგლებში დასაქმებულების, მაცხოვრებლებისა და ვიზიტორების საშუალო რაოდენობას აღნიშნავდა. აღნიშნული ინფორმაცია ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრმა, გიორგი კვირიკაშვილმაც დაადასტურა. როგორც წინა, ისე ამჟამინდელმა ხელისუფლებამ, 126 ათასი ჩინელი მოქალაქის ჩამოსახლების შესახებ გავრცელებული ხმები არაერთხელ უარყო.
როგორც ჩინური კომპანიის, ისე საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლები, ადასტურებენ, რომ გენერალურ გეგმასა და ინვესტორის მიერ ნაკისრ ვალდებულებებში ჩინელი მოქალაქეების ჩამოსახლების შესახებ არაფერია ნახსენები. ოლიმპიადის დასრულების შემდეგ კი, აშენებული კორპუსების საბაზრო წესით გაყიდვა იგეგმება. ამასთან, ხელისუფლება კომპანიასთან მოლაპარაკებებს აწარმოებს 8 საცხოვრებელი კორპუსის შეძენისა და მათი დევნილებისთვის გადაცემის შესახებ.
ფაქტ–მეტრმა დაასკვნა, რომ ჯონდი ბაღათურიას განცხადება ტყუილია.
ფაქტ–მეტრის მიერ გადამოწმებული კიდევ ერთი ფაქტი ზურაბ ტყემალაძის განცხადებას ეხებოდა. "მნიშვნელოვნად გაიზარდა ხელფასები სხვადასხვა სექტორში. 2014 წლის პირველ ექვს თვეში 24 800 ბიზნესი დარეგისტრირდა, რაც 737 ერთეულით აღემატება წინა წლის მაჩვენებლებს. 2014 წლის ექვს თვეში ბიზნეს სექტორში ბრუნვამ 21 მილიარდ ლარს გადააჭარბა"– განაცხადა დეპუტატმა.
მიმდინარე წლის პირველი 6 თვის მანძილზე საქართველოში 24 826 ახალი საწარმო დარეგისტრირდა. რაც შეეხება ბრუნვას, მიმდინარე წლის პირველი 6 თვის განმავლობაში, ბიზნეს სექტორში ბრუნვამ 21,1 მილიარდი ლარი შეადგინა. ყველაზე მაღალი ბრუნვა ვაჭრობის (11.1 მლრდ ლარი), მრეწველობის (4 მლრდ ლარი) და ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის სფეროებში (2.4 მლრდ ლარი) იყო.
რაც შეეხება ხელფასებს, მიმდინარე წლის მეორე კვარტალში დაქირავებით მომუშავეთა ხელფასმა 864.4 ლარი შეადგინა, რაც წინა წლის ანალოგიურ მონაცემზე 8.5%-ით მეტია. ხელფასების ყველაზე მაღალი ზრდა სოფლის მეურნეობის სფეროში დაფიქსირდა (20.3%). შემდეგ ადგილზე, ხელფასების 15.7%-იანი ზრდით, სამთომომპოვებელი მრეწველობაა.
ფაქტ–მეტრის დასკვნით, ზურაბ ტყემალაძის განცხადება სიმართლეა.
გასულ კვირას ფაქტ–მეტრმა პარლამენტის კიდევ ერთი წევრის, გიორგი ვაშაძის განცხადებაც გადაამოწმა. ვაშაძის თქმით, "პროდუქტებზე ფასები გაზრდილია".
ინფორმაციის მოძიების შედეგად აღმოჩნდა, რომ სექტემბერში, აგვისტოსთან შედარებით, ინფლაციის დონემ 1.2% შეადგინა. საკვებ პროდუქტებზე ფასები 3.3%-ით გაიზარდა, ხოლო ბოლო ერთი წლის ინფლაცია არის 4.8%, მათ შორის, სურსათსა და უალკოჰოლო სასმელებზე ფასები 8.4%-ით გაიზარდა. უნდა აღვნიშნოთ ისიც, რომ პროდუქტებზე ფასების ზრდა განსაკუთრებით მტკივნეულად აწვება დაბალშემოსავლიან მოსახლეობას, რამდენადაც მათი შემოსავლის უმეტესი ნაწილი საკვებ პროდუქტებზე იხარჯება.
პროდუქტებზე ფასების ზრდა, როგორც წესი, ყოველთვის უფრო მაღალი იყო სამომხმარებლო კალათის სხვა სასაქონლო ჯგუფებთან მიმართებაში. ასევე, თუ გადავხედავთ ფასების ყოველთვიურ დინამიკას, ვნახავთ, რომ ფასები სეზონურად იცვლებოდა. კერძოდ, მცირდებოდა გაზაფხული-ზაფხულის პერიოდში, ხოლო შემოდგომა-ზამთრის პერიოდში საკვებ პროდუქტებზე ფასთა ზრდა შეინიშნებოდა. აღნიშნული ფაქტი წარმოების მოცულობის სეზონური ცვლილების გავლენის შედეგად ხდებოდა.
ფასების ზრდა, მეტწილად, მიმოქცევაში არსებული ფულადი მასის ზრდამაც განაპირობა, რამაც შიდა მოთხოვნის და შესაბამისად, პროდუქტებზე ფასების ზრდაც გამოიწვია. ასევე, რამდენადაც საქართველოში პროდუქციის ძირითადი ნაწილი (მათ შორის, სურსათი) იმპორტირებულია, გაცვლითი კურსის ცვლილება იმპორტირებული პროდუქციის ფასზეც აისახა.
ზემოთ მოყვანილი გარემოებების გათვალისწინებით, გიორგი ვაშაძის განცხადება სიმართლედ შეფასდა.
ფაქტ–მეტრის მიერ გადამოწმებული კიდევ ერთი ფაქტი გიორგი გაბაშვილის განცხადებას ეხებოდა. გაბაშვილის თქმით, "საქართველო დღესაც ღარიბი ქვეყანაა, GDP Per Capita არის 6 ათასი. 118 ქვეყანა დგას საქართველოს წინ. ჩვენ გავაორმაგეთ GDP Per Capita 2003 წლიდან მოყოლებული. იმისათვის, რომ არსებული მაჩვენებელი კვლავ გაორმაგდეს საჭიროა მინიმუმ 7-8%-იანი ზრდა შემდეგი ათი წლის განმავლობაში, რაც სახეზე არ არის და გეგმაშიც არ არის".
2013 წელს საქართველოს ნომინალური მშპ ერთ სულ მოსახლეზე 5983 ლარს (3597 აშშ დოლარი) შეადგენდა. ამ მაჩვენებლით ქვეყანა საერთაშორისო სავალუტო ფონდის რეიტინგში 116-ე ადგილს იკავებდა. მსყიდველობითი უნარის პარიტეტის საფუძველზე დაანგარიშებული GDP Per Capita-ს მიხედვით (7156 დოლარი) კი, საქართველო მსოფლიო ქვეყნებს შორის 118-ე ადგილზე იყო.
რაც შეეხება რეალურ GDP Per Capita-ს, 2013 წელს ის 3345 ლარს (2011 აშშ დოლარი) შეადგენდა. მიმდინარე წელს მშპ-ს 5%-იანი რეალური ზრდაა დაგეგმილი, აღნიშნული ეკონომიკური ზრდის პირობებში, ერთ სულ მოსახლეზე რეალური მშპ-ს გაორმაგებას 16-17 წელი დასჭირდება, ხოლო 7-8%-იანი ზრდის პირობებში კი 11-12 წელი.
ასევე უნდა აღვნიშნოთ, რომ ევროპის მაღალშემოსავლიან ქვეყნებს შორის ერთ სულ მოსახლეზე აქვს მინიმალური მშპ ლატვიას აქვს – 15 187 აშშ დოლარი. საქართველოს 5%-იანი რეალური ზრდის ფონზე მინიმუმ 33 წელი დასჭირდება, რომ ლატვიის დღევანდელ დონემდე მიაღწიოს.
შესაბამისად, გიორგი გაბაშვილის განცხადება სიმართლეა.
