ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭანიეთში, ორი თვეც არაა, რაც გზის რეაბილიტაცია დაიწყო, რომლის სიგრძე 1 კმ და 979 მეტრია. პროექტის სახელშეკრულებო ღირებულება 739 436 ლარს შეადგენს. გზის რეაბილიტაცია ხდება სოფლის ცენტრის გავლით, ამავე სოფლის თემში შემავალ სოფელ ქაქუთის დასაწყისამდე.
“გურია ნიუსი” უკვე წერდა, რომ სარეაბილიტაციო სამუშაოების დაწყებისთანავე, სოფლის დასაწყისში, ურუშაძეების უბანში, გზის მოზრდილი მონაკვეთი, მთელ სიგრძეზე ჩავარდა და ორი-სამი მეტრი სიღრმის განივი ჭები წარმოიშვა. საბედნიეროდ, გზის ჩაქცევამ ქვეშ არ მოიყოლა იქვე მომუშავე ტრაქტორი და მეგზევეები.
როგორც გაირკვა, გზის ქვეშ არსებობდა საშიში დაჭაობებული სივრცე, რომლის არსებობა ორი წლის წინ აუცილებლად უნდა გაერკვიათ პროექტის შემდგენლებს.
როგორც ჩვენი წყარო ამბობს, პროექტში წერია, რომ გეოლოგიური დასკვნა გაკეთდა, ყველგან ჩატარდა ბურღვითი სამუშაოები, გრუნტი მედეგია ყველა წერტილში და არსად საშიშროება არ არსებობსო.
ამის შემდეგ, გზის მშენებლებმა მიმართეს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მერიას, რომ “სასწრაფო ღონისძიება გატარდა და დამატებითი სამუშაოები შესრულდა _ ამოიჭრა საშიში ადგილები 2-3 მეტრ სიღრმემდე და შემდეგ ამოივსო ქვა-ღორღიანი გრუნტით”:
_ დიდი სატვირთო მანქანებით 150 რეისი დაჭაობებული ბალასტი მაინც გავიტანეთ. არავინ ელოდა ასეთ სიტუაციას. ახლა ყველაფერი კარგადაა, სამუშაოებს ვაგრძელებთ. საბოლოოდ, ასფალტის საფარიანი გზა 20 სმ სიმაღლემდე აიწევს. ეს იქნება საშვილთაშვილოდ გაკეთებული საქმე, _ გვეუბნებიან ადგილზე მომუშავე კომპანია “ერ ტე ტეს” წარმომადგენლები.
ახლა დაწყებულია სანიაღვრე არხების ამოღება, რომლის ფსკერისა და კიდეების გასწვრივ, მოსახლეობის აზრით და ინფორმაციით, თითქოს, ცემენტის ფილები უნდა ჩალაგებულიყო.
_ ეს უნდა მოხდეს ისე, როგორც არა ერთ სოფელში მოხდა. ახლა გავიგეთ, რომ მხოლოდ “კანაოს” ამოიღებენ გზების გასწვრივ და ასეთი ფორმით დარჩება. მთელი სოფელი ამ გზას ელოდება 30 წელია და მთლიანად მაინც არ კეთდება. გვეუბნებიან, რომ გარდამავალი პროექტია და მომავალ წელსაც გაგრძელდება. რატომ არ ხერხდება სანიაღვრე არხების სათანადოდ გამაგრება და ცემენტის ფილების ჩალაგება? _ გვეუბნებიან ჭანიეთელები: მზია თავართქილაძე, ვლადიმერ ლომჯარია, ჯუმბერ სურგულაძე, ავთანდილ კალანდაძე, ჯუმბერ მახარაძე, ხათუნა ლომჯარია, სოსო კაპანაძე და სხვები.
ისინი სვამენ კითხვას, რომ თუ ნახევარმილიონიანი პროექტი გშედგა, რატომ ვერ მოხერხდა გზისპირა არხების კაპიტალურად გაკეთება:
_ ახლახან გაწმინდეს და გააფართოვეს არხები, თუმცა, ნახეთ, ისევ დაწყებულია ამოვსება. წლების შემდეგ რა მოხდება? _ ამბობენ ისინი.
სამუშაოთა მწარმოებელი, ინჟინერი ვაჟა სალუქვაძე “გურია ნიუსთან” აცხადებს, რომ სანიაღვრე არხების კაპიტალურად გაკეთება პროექტში თავიდანვე არ იდო:
_ თუ პროექტში უნდა ჩადებულიყო, ამის თაობაზე სოფლის ხელმძღვანელობას უნდა ეზრუნა და პროექტის შემდგენლებისთვის მიემართა. დანამდვილებით შემიძლია გითხრათ, რომ მხოლოდ ცენტრში მოხდება ფილების ჩაწყობა სანიაღვრე არხებში. გარდა ამისა, ეს არხები ისეთი ფორმით იწმინდება და განიერდება, ასფალტის საუკეთესო და სქელი საფარის დაგების შემდეგ, მიწის ჩაშლა არანაირად არ მოხდება. ის კი იქნება საჭირო, რომ მოსახლეობამ, თითოეულმა ოჯახმა, თავის პერიმეტრზე, წელიწადში ერთხელ მაინც, ორჯერ თუ არა, არხები გაწმინდოს. აბა, როგორ უნდათ? საკუთარი ღობის გასწვრივ არხის გაწმენდა, საკუთარ მოვალეობად უნდა დაისახოს თითოეულმა მცხოვრებმა, _ გვითხრა სალუქვაძემ და მადლიერება გამოხატა ჭანიეთის მცხოვრებთა მიმართ:
_ ბევრგან გვიმუშავია და ასეთი ოჯახები ნაკლებად მინახავს. როცა გაუსაძლის სიცხეში მუშაობენ ჩვენი მეგზევეები, აქაურებს არ დაუშურებიათ მართლა ქართული სტუმართმოყვარეობა _ გამაოცეს. ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რაც ჩვენზეა დამოკიდებული. რაც მთავარია, დაჭაობებულმა ფენებმა კი დაგვაბრკოლა, მაგრამ ყველა საშიში ზონა ამოივსო და ახლა არხების გასუფთავება და ჭიშკრებთან მისასვლელების “მოშანდაკება” ხდება. მალე აქ საუკეთესო გზა იქნება, _ გვითხრა მან.
რაც შეეხება მოსახლეობის საყვედურებს, ვაჟა სალუქვაძე აღნიშნავს, რომ კარგია, როცა ფხიზლობენ და ყურადღებით არიან, თუმცა, ამბობს, რომ დაპროექტებასთან შეხება არ ჰქონია და შესაბამის კითხვებზე პასუხს ვერ გასცემს.
მერაბ ბერაძემ, რომელიც ორი წლის წინ სოფელ ჭანიეთის გამგებელი იყო, “გურია ნიუსთან ” ასეთი კომენტარი გააკეთა:
_ როცა პროექტის შედგენა დაიწყეს, ქუთაისიდან მოსულ სტუმრებს მე დავხვდი და მთელი სოფელი ჩამოვიარეთ. ყველგან დაათვალიერეს ყველაფერი და სადაც რა სახის სამუშაოს ჩატარება ჩათვალეს საჭიროდ, ისე დააპროექტეს. მე ინფრასტრუქტურულ და საინჟინრო საქმეში ვერ ჩავერევი. დღეს გზა კეთდება და ყველამ იცის, რომ კარგად მიდის საქმე, _ გვითხრა ბერაძემ.
_ გვაქვს ინფორმაცია, რომ პროექტის შედგენისას უნდა გაებურღათ გზის მონაკვეთები და გაეგოთ, რამდენად მედეგი იყო. უწერიათ კიდეც, რომ ასეც მოხდა. სინამდვილეში კი, როგორც ჭანიეთელები ამბობენ, “ვიღაცამ ჯიპიდან გადმოყო თავი, ჩაიარა ტრასაზე და ისე ჩააპროექტა საქმე”… თუ სწორად მოხდა დაპროექტება, ნახევარკილომეტრიანი ჭაობიანი გზა ვერსად შეამჩნიეს?
_ მე ეს არ მეხება. გზა კარგად კეთდება და თვალყურს ადევნებს მთელი სოფელი, მათ შორის, მეც, _ გვითხრა ბერაძემ.
რაც შეეხება ჭანიეთელთა კიდევ ერთ საყვედურს, გაზსადენი მილების მიწაში ზედაპირულად ჩაწყობის თაობაზე, რაც გზის მშენებლობისას შემაფერხებელი ფაქტორი გახდა, “სოკარ ჯორჯია გაზის” ოზურგეთის ოფისის ინჟინერი, გია ჩხატარაშვილი ჩვენთან განმარტავს, რომ პოლიეთილენის მილებით ჩანაცვლებამ გაზგაყვანილობის საქმეში, დადებითთან ერთად, უარყოფითი ეფექტიც იქონია:
_ გაზი ტურბულენტურად მოძრაობს. ხშირად მილი ზევით ამოდის გათხრილი არხიდან და იცვლის მდგომარეობას. ამასთანავე ერთი ბარის პირია ხშირად მოთხრილი იქ, სადაც გაზი მოსახლეობაშია გადაყვანილი. ამიტომ არის დაბრკოლებები, თუმცა, ყველაფერს ვაწესრიგებთ. იყო შემთხვევა, ორი საათით გაითიშა გაზი და მალევე ჩაირთო. სამუშაოებს მოსდევს ასეთი პრობლემები და ნურავის ჰგონია, რომ ეს ჩვენ არ გვადარდებს და ყოველივე ამას მშვიდად ვუცქერით, _ თქვა ჩხატარაშვილმა.
ჭანიეთის მცხოვრებლები სწორედ ამის გამო საყვედურობენ გაზის კომპანიას:
_ წესიერად არაა მილები ჩაწყობილი. გადარბენაზე მუშაობს ყველა და აგერ, გზის მშენებლობისას პრობლემებმა იჩინა თავი, 30 წელია, გზა ველოდებით და თავს ვერ მოვიტყუებთ, _ ამბობენ ისინი და გვეუბნებიან, რომ გზის მშენებლობის დასრულებამდე, მედიამ ყურადღებით უნდა ადევნოს თვალი სამუშაოების შესრულების ხარისხს.
საქმის წარმოების ინჟინერი ვაჟა სალუქვაძე განმარტავს, რომ არის, ერთი შეხედვით, წვრილმანი საკითხები, მაგალითად, წყლის გაყვანის პროცესი, რაც არა ერთ უბანში ხდება:
_ ყველას მოვუწოდებთ, რომ დროულად დაასრულონ წყალსადენის მშენებლობა. მერე ასფალტის ჩაჭრას არავინ დაუშვებს. თუ სხვა გზა არ არის, სადაც საჭიროა, გზის საფარის დაგებამდე, უნდა ჩაიდოს მოზრდილი დიამეტრის მილები, სადაც მერე წყლის მილი გატარდება. ამიტომ, ძალიან კარგი იქნება, ყველა ყველას მიმართ კი არა, საკუთარი თავის მიმართაც იყოს მომთხოვნი, _ გვითხრა ვაჟა სალუქვაძემ.
