“არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და მედიის წარმომადგენლები, ვაცნობიერებთ რა სამართლიანი და თავისუფალი არჩევნების მნიშვნელობას, კატეგორიულად მიუღებლად მივიჩნევთ ამ საკითხთან დაკავშირებით 2011 წლის დეკემბერში მიღებულ საკანონმდებლო ცვლილებებს, რომლებიც: ზღუდავს სამოქალაქო აქტივობას, საკუთრების უფლებას, გამოხატვისა და პოლიტიკური საქმიანობის თავისუფლებას, აფერხებს ქვეყნის დემოკრატიულ განვითარებას; მძიმე და გაუმართლებელ პასუხისმგებლობას აკისრებს ამომრჩეველს; განუსაზღვრელ და არაკონსტიტუციურ უფლებამოსილებებს ანიჭებს პარტიების დაფინანსების მთავარ მაკონტროლებელს – საქართველოს კონტროლის პალატას; სერიოზულ საფრთხეებს უქმნის როგორც თითოეულ მოქალაქეს, ისე სამოქალაქო საზოგადოებას, მათ შორის, მედიას; აუარესებს საარჩევნო გარემოს ქვეყანაში.
ზემოთქმულიდან გამომდინარე, მოვითხოვთ საარჩევნო კანონმდებლობაში ცვლილებების შეტანას.” – ნათქვამია “ეს შენ გეხებას!” პეტიციის ტექსტში, რომელსაც უკვე ხუთასამდე ორგანიზაცია და მოქალაქე შეუერთდა.
“დღევანდელმა დღემ დამარწმუნა იმაში, რომ სამოქალაქო საზოგადოების გაერთიანება და კონსოლიდირება ერთი კონკრეტული საკითხის გარშემო შესაძლებელი ყოფილა. აქ არ იყვნენ მხოლოდ არასამთავრობო ორგანიზაციები. საკმაოდ ბევრი ადამიანი შევიკრიბეთ, მათ შორის მედიის წარმომადგენლებიც და ხმამაღლა განვაცხადეთ, რომ ის, რაც თითოეულ ჩვენგანს ეხება, აუცილებლად უნდა შეიცვალოს.
მომზადებული გვაქვს საკანონმდებლო წინადადებათა პაკეტი და ამ პეტიციასთან ერთად შევიტანთ პარლამენტში. ერთის მხრივ ვიბრძოლებთ იმისთვის, რომ აუცილებლად შეიცვალოს ის საკანონმდებლო ბაზა, რაც დღეისთვის არსებობს არჩევნებთან დაკავშირებით, მეორეს მხრივ კი ვიმუშავებთ მოქალაქეებთან, რათა გავაგებინოთ რა ეხებათ მათ, როგორ შეიძლება შეიზღუდონ და რა პრობლემების წინაშე აღმოჩნდებიან. ვფიქრობ, ამ ორი კომპონენტის გაერთიანება შედეგს გამოიღებს და ხელისუფლებას მოუწევს დათმობებზე წასვლა. ხვალ შევიკრიბებით პარლამენტის წინ, შემდეგ ჩავალთ რეგიონებში და ძალიან მალე, ეს სახალხო მოძრაობის სახეს მიიღებს,” _ განუცხადა “გურის ნიუსს” “საქართველოს მედია კლუბის თავმჯდომარემ, კოალიცია “არჩევნის თავისუფლებისთვის” წარმომადგენელმა მაგდა პოპიაშვილმა.
შეკრება საერთაშორისო თუ ადგილობრივი არასამთავრობო ორგანიზაციებისა და მედიის წარმომადგენელთა სიმრავლით გამოირჩეოდა.
ლაშა ტუღუში (გაზეთი “რეზონანსი”): _ ეს დრაკონული კანონი პრობლემურია თითოეული მოქალაქისთვის და მათ შორის მედიისთვის. არაფერს ვამბობ არჩევნების მნიშვნელობაზე. ამ პროცესში შეიძლება ნებისმიერი ჩვენგანი გახდეს მსხვერპლი. ამიტომ მოვიდა დღეს ამდენი ადამიანი და ამიტომაცაა ასეთი დიდი ერთსულოვნება. ჩვენ აუცილებლად შევცვლით ამ კანონს!
ირინა ფუტკარაძე (არასამთავრობო ორგანიზაცია “საზოგადოებრივი დამცველი”): _ ეს კანონი გვეხება ყველას, მათ შორის არასამთავრობო და მედია ორგანიზაციებს. ამიტომაც დაიწყო ასეთი სერიოზული საპროტესტო კომპანია. Aარა მხოლოდ დღეს, ხვალაც და მომდევნო კვირაშიც საკმაოდ სერიოზული საპროტესტო აქციები იგეგმება. ვფიქრობ, ეს აქტიურობა და თითოეული ჩვენგანის ჩართულობა ყურად უნდა იღოს ხელისუფლებამ და გარკვეულ დათმობებზე წავიდეს. კანონი საკმაოდ მძიმე და მტკივნეულია, რომლის ინტერპრეტაციაც მრავალმხრივ შეიძლება. აქედან გამომდინარე, სერიოზული საფრთხის წინაშე დგას თითოეული ჩვენგანი.
ნატო გუბელაძე (გაზეთი “პოსტსკრიპტუმი”): _ ეს კანონი პირდაპირ გვეხება ჩვენ, მედიის წარმომადგენლებს და ხელყოფს სიტყვის თავისუფლებას. რომელიმე პოლიტიკურ პარტიასთან გაფორმებული სარეკლამო ხელშეკრულებაც კი შესაძლოა სადავოდ გახადოს კონტროლის პალატამ. საინტერესოა, როგორ შეიძლება იარსებოს მედიამ ისე, რომ არ მიეყიდოს ხელისუფლებას? მისი კანონიერი შემოსავალი სწორედ რეკლამა უნდა იყოს. მაგრამ, ამ კანონის მიხედვით, პირდაპირ ან არაპირდაპირ რომელიმე პარტიასთან თუ დაგაკავშირეს, უკანონობად ჩაგითვლიან. არა მხოლოდ მედიას, საქართველოს თითოეულ მოქალაქეს ეხება კანონის ის ბუნდოვანი ნორმები, რის გამოც, აქ შევიკრიბეთ. სამოქალაქო საზოგადოება უფრო აქტიური რომ იყოს, ხელისუფლება ასეთი ცვლილებების შეტანას ვერც უნდა ბედავდეს. ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ ჩვენი ეს ერთიანობა შედეგამდე მიგვიყვანს.
გია იაკობაშვილი (პრესაგე. ტვ): _ აუცილებელია ვიყოთ თანმიმდევრულები და ეს ყველაფერი ბოლომდე მივიყვანოთ. თუმცა ვფიქრობ, რომ დიპკორპუსისა და საერთაშორისო თანამეგობრობის ჩარევის გარეშე, ამის მოგვარება გაჭირდება. ისინი, როგორც ყოველთვის, ჩვენს რეაქციას ელოდებიან, ამიტომ, ჩვენ ძალიან აქტიურები უნდა ვიყოთ და ბოლომდე მივიყვანოთ დაწყებული საქმე. ღმერთმა არ ქნას და, თუ ეს ყველაფერი ისე დარჩა, როგორც დღესდღეობითაა, ალბათ, ყველამ ემიგრაციაზე უნდა ვიფიქროთ, რათა შევინარჩუნოთ სიცოცხლე და თავისუფლება. სანამ ეს კანონი მოქმედებს, საქართველოს თითოეული მოქალაქე პოტენციური პატიმარია!
ნანა ლეჟავა (სტუდიაGHN): _ ყველაფერი, რაც ამ კანონს უკავშირდება, ყველა ის ბუნდოვანი ნორმა, რის გამოც დღეს შევიკრიბეთ, ხელისუფლებამ მიიღო სამოქალაქო სექტორის ჩიხში შესაყვანად.
მედიასთან მიმართებაში რომ ავიღოთ, რესპონდენტი რომ ჩაწერო, იმის გამოც კი შეიძლება პირდაპირ ან არაპირდაპირ პოლიტიკურ პარტიასთან დაგაკავშირონ. Eეს არის ვიღაცეების ხასიათზე და განწყობაზე დამოკიდებული. გააჩნია ეს “ვიღაცა” კონტროლის პალატაში დილით რა ხასიათზე გაიღვიძებს.
დღესდღეობით, ძალიან რთულია პროგნოზის გაკეთება, რამდენად მოვახერხებთ სამოქალაქო საზოგადოება ამ კანონის შეცვლას. ჩვენ გვახსოვს რიგი შემთხვევები, როცა მიუხედავად დიდი აქტიურობისა, ხელისუფლება არანაირ დათმობაზე არ წამოვიდა. მაგრამ აუცილებელია გადაიდგას ისეთი ნაბიჯები, დაიგეგმოს ისეთი რამ, რაც ამ კანონს შეცვლის. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ქვეყანა მივა კატასტროფამდე.
ირაკლი მანაგაძე (სააგენტო “ექსპერსნიუსი”): _ საფრთხე რეალურია არა მხოლოდ მედიისა და არასამთავრობო სექტორისთვის, არამედ თითოეული ამომრჩევლისთვის. ეს თითოეულმა მოქალაქემ კარგად უნდა გაათვითცნობიეროს. რეალურად, საქმე გვაქვს იმასთან, რომ ნებისმიერი პოლიტიკური აქტივობა სისხლის სამართლის დანაშაულადაც კი შეიძლება ჩაგვითვალონ.
ყველა ძალიან მაღელვებს, მაგრამ როგორც მედიის წარმომადგენელი, განსაკუთრებით შეშფოთებული ვარ იმ მდგომარეობით, რომელშიც შეიძლება ჩვენ აღმოვჩნდეთ. თავისუფალი მედიისა და გამოხატვის თავისუფლებას, რაზედაც უნდა იდგეს ქვეყნის დემოკრატია, ძალიან დიდი საფრთხე ემუქრება!
ამის თავიდან ასაცილებლად ჩვენ აუცილებლად უნდა დავდგეთ ერთად და ყველაფერი გავაკეთოთ ამ კანონის შესაცვლელად.
მამუკა ღლონტი (ტელეკომპანია “მაესტრო”): _ ამ კანონის შეცვლა, რომელიც თითოეულ ჩვენგანს ეხება, ნამდვილად შეიძლება. სიტუაციის შეცვლა, ზოგადად, ყოველთვის შეიცვლება, თუკი ეს აქტიურობა იქნება სისტემატიური და ორგანიზებული.
ეს არის ანტიდემოკრატიული და ანტიკონსტიტუციური კანონი. ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, მისი ინტერპრეტაცია მრავალნაირად შეიძლება და რიგ შემთხვევებში სხვადასხვანაირად იქნება გამოყენებული. აუცილებლად იქნება ზეწოლა არა მხოლოდ მედიაზე, არამედ საზოგადოებაზე, რასაც ჩვენ აუცილებლად ხელი უნდა შევუშალოთ.
ირაკლი ტაბლიაშვილი (დამოუკიდებელი ჟურნალისტი): _ მე ამ პეტიციას ხელი მოვაწერე ინდივიდუალურად, როგორც ჟურნალისტმა. დამოუკიდებლად იმისა, შეიცვლება თუ არა რამე, სამოქალაქო საზოგადოებას ყოველთვის უნდა ჰქონდეს იმის რწმენა და იმედი, რომ აქტივობის შედეგად არსებით ზეგავლენას მოახდენს პროცესებზე.
ჩემი მხრიდან ხელმოწერის მთავარი მიზეზი ის იყო, რომ არსებული კანონმდებლობა პოლიტიკურ მოთამაშეებს არათანაბარ მდგომარეობაში აყენებს. ამ შემთხვევაში, მმართველ პარტიას გაცილებით დიდი შესაძლებლობები ეძლევა, ვიდრე მის კონკურენტებს, დამოუკიდებლად იმისა, რა მსოფლმხედველობის მატარებლები არიან.
ქვეყანაში, რომელზედაც საფუძვლიანი ეჭვი არსებობს იმისა, რომ შერჩევითი სამართალია, შესაძლოა ასევე შერჩევით მოხდეს რეპრესიების გახორციელება იმ არასამთავრობო თუ მედიაორგანიზაციების მიმართ, რომლებიც ძირითად დინებაში არ ზიან. M ჩემი ერთი ხმით შევეცადე დამეფიქსირებინა პროტესტი ამ ყველაფრის მიმართ. რამდენად ადეკვატური იქნება ხელისუფლება, ვერ გეტყვით, მაგრამ საერთაშორისო ორგანიზაციების რა შემადგენლობასაც აქ ვხედავ, მაძლევს იმის ფიქრის საფუძველს, რომ ცვლილება მოხდება. მითუმეტეს, როცა ეს ყველაფერი ჰილარი კლინტონის ჩამოსვლის წინ ხდება…
დავით მჭედლიძე (მედია.გე): _ როგორც რიგითი მოქალაქე და როგორც ჟურნალისტი, სერიოზულ საფრთხეს ვხედავ. ერთ მშვენიერ დღეს, ვიღაცას შეუძლება მოუნდეს და რომელიღაც პარტიასთან კავშირში დამადანაშაულოს. ეს ლახავს ჩემი გამოხატვის თავისუფლებას და საერთოდ, ჩემს ადამიანურ უფლებას, რომ ვინმეს მიმართ მქონდეს რაიმე პირადი დამოკიდებულება. როცა დაჭირდებათ და როგორც დაჭირდებათ, ისე მიუდგებიან ამ კანონს. მე მინდა ზუსტად ვიცოდე და არა ბუნდოვნად, რისი უფლება მაქვს!
საბა წიწიკაშვილი (შიდა ქართლის საინფორმაციო ცენტრი): _ მედია ბიზნესი გულისხმობს გარკვეული პოლიტიკური რეკლამების დაკვეთას და ეს ახალი ამბავი არავისთვისაა. ამ კანონის აბსოლუტურად გაურკვეველი ნორმების მიხედვით კი კონტროლის პალატამ, ერთ მშვენიერ დღეს სრულიად უმიზეზოდ, თავისი შეხედულებით, შესაძლოა მედიის ფინანსების შემოწმება დაიწყოს. ეს ნიშნავს იმას, რომ ხელისუფლებას მუდმივად შეეძლება ჩვენი კონტროლი, რაც სერიოზულ საფრთხეს წარმოადგენს დამოუკიდებელი მედიისთვის.
მე რეგიონის წარმომადგენელი ვარ და გეტყვით, რომ საზოგადოება ნაკლებად არის ინფორმირებული ამ კანონის შესახებ. ნაკლებად იცნობენ ამ ნორმებს პოლიტიკური პარტიის რეგიონული ორგანიზაციებიც. გორში იყო შემთხვევა, როცა ერთ-ერთი პოლიტიკური პარტიის წევრმა დაზარალებულ ოჯახს შიფერი მიუტანა დახმარების მიზნით, რის გამოც ის დააკავეს. ამის შემდეგ, ხელისუფლებამ ამ დაზარალებულ ოჯახს თვითონ მიუტანა ძველი შიფერი. მართალია, ამჯერად ეს ადამიანი გათავისუფლებულია, მაგრამ პირველი შემთხვევა ამ კანონის ნორმების მიხედვით, სწორედ გორში დაფიქსირდა.
ასე რომ, საფრთხე რეალურია და არა მხოლოდ ჩვენ, სოციალურად დაუცველი მოსახლეობაც საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში აღმოჩნდება.
ია მამალაძე, (“გურია ნიუსი”, საქართველოს მედია მონიტორინგის ცენტრი, კოალიცია “არჩევნის თავისუფლებისთვის” წარმომადგენელი): _ პირველ რიგში, ყველას უღრმეს მადლობას ვუხდი ამგვარი ერთსულოვნებისთვის; განსაკუთრებით, მედიაორგანიზაციებს, ჟურნალისტებს, რომლებიც უყოყმანოდ, ურთიერთნდობით გამოეხმაურნენ ინიციატივას ამ კამპანიის წამოწყების შესახებ; ღირსებაშერჩენილი მედია, ეჭვი არ მეპარება, ბოლომდე იბრძოლებს საკუთარი და მოქალაქეთა უფლებების დასაცავად. ჩვენი მთავარი ამოცანაა, საზოგადოებამდე ზუსტად მივიტანოთ მოძრაობის მთავარი მესიჯი _ ეს შენ გეხება! თავის მხრივ, კი საზოგადოებამ გააცნობიეროს, რამდენად დიდია საფრთხე, ტოტალური შიშის ბორკილები აიხსნას და შესაბამისი პროტესტიც გამოხატოს იმ მოვლენების მიმართ, რომლებიც, ხელისუფლების ნებით და კეთილდღეობის შენარჩუნების სურვილით, დაუნდობლად თელავს თითოეული მოქალაქის კონსტიტუციურ უფლებებს და ქვეყანას დიქტატურის უფსკრულისკენ მიაქანებს.
