ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგეობის 2012 წლის ბიუჯეტში, მრავალშვილიანი ოჯახების დახმარებისთვის (18 წლამდე ასაკის ოთხი და მეტი ბავშვი), 24 000 ლარია გამოყოფილი (თითოეულ ბავშვზე _ ყოველთვიურად 25 ლარი). მრავალშვილიანი ოჯახები ამ დახმარებას მხოლოდ იმ შემთხვევაში იღებენ, თუ ისინი დარეგისტრირებულნი არიან სოციალურად დაუცველი ოჯახების მონაცემთა ბაზაში და მათი სარეიტინგო ქულა 57 000-დან 100 000-მდეა. გამგეობის მიერ ოფიციალურად მოწოდებული დოკუმენტის თანახმად, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში ისეთი კატეგორიაში, რომლის სარეიტინგო ქულა 10 000-ს ქვემოთაა, სულ 18 ოჯახია.
საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სააგენტოს მონაცემებით, დღეს, საქართველოში შრომისუნარიანი მამაკაცის საარსებო მინიმუმი 157,2 ლარს შეადგენს. შესაბამისად, ფაქტია, რომ 25 ლარი ერთ ბავშვს თვის განმავლობაში არ ეყოფა _ მარტივი გათვლებით, ამ თანხით, მოზარდს ნორმალური კვება, მხოლოდ 5-7 დღის განმავლობაში შეუძლია.
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუასურებში მცხოვრები ლაგვილავების ოთხშვილიანი ოჯახი ერთ-ერთია იმ თვრამეტთაგან, რომელიც დახმარებას ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტიდან იღებს.
ბავშვების ბებია, ზინა ლაგვილავა, ჩვენთან საუბრისას ამბობს, რომ 4 ბავშვს 100 ლარი თვის განმავლობაში მხოლოდ პურის და შაქრის საყიდლად ძლივს ჰყოფნის:
_ როგორ უნდა ეყოთ 25 ლარი?! რვეულებს და კალმებს ყიდულობენ. 100 ლარის მხოლოდ პურის ფქვილი და შაქარი სჭირდებათ თვეში, კანფეტსა და კარაქზე საუბარიც ზედმეტია. რამდენიმე დღის წინ “ვალინკები” იყიდეს და ოც-ოცი ლარი გადაიხადეს. საახალწლოდ ტკბილეული, შაქარი, ბრინჯი, ვერმიშელი საჯარო მოხელეებმა მოუტანეს საჩუქრად, თორემ ახალ წელს ტკბილეულის გარეშე დარჩებოდნენ ჩემი ბავშვები, _ გვითხრა ლაგვილავამ.
თვეში 25 ლარი მოზარდისთვის რომ საკმარისი არ არის, ამას ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გამგებელი, ლელა იმედაშვილიც ადასტურებს: _ ბავშვს თვეში არც 25 ლარი ეყოფა და არც _ 125, მაგრამ აქ საუბარი არ არის იმაზე, რამდენი ეყოფა ან არ ეყოფა ბავშვს. აქ საუბარია მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტს რა რაოდენობის თანხის გაცემა შეუძლია ასეთი ოჯახების დასახმარებლად. როცა ეს საკითხი დადგა დღის წესრიგში, ჩვენ გვქონდა პრეცედენტი, რომ ბავშვთა დღესთან დაკავშირებით, ერთჯერადად გაგვეცა დახმარება ამ ბავშვებზე, მაგრამ შემდეგ, თუ არ ვცდები, ბატონმა დავით შარაშიძემ ეს საკითხი საკრებულოს სხდომაზე დააყენა და გვთხოვა, რაღაც მინიმალური თანხა დაგვემატებინა და ამ ბავშვებს ყოველთვიურად მიეღოთ დახმარება. შევეცადეთ, გაგვეთვალისწინებინა საკრებულოს წევრის მოსაზრება და თანხა ასე გადავანაწილეთ. მინდა გითხრათ, რომ ეს ოჯახები მარტო ჩვენი თანხის იმედზე არ არიან _ მრავალშვილიან ოჯახებს, რომელთა სარეიტინგო ქულა 10 000-ზე დაბალია, რაც იმის მანიშნებელია, რომ ეს კატეგორია უკიდურესად შეჭირვებულია, სახელმწიფოსგან აქვთ კიდევ სხვა დახმარება. ანუ სოციალურ დახმარებასთან ერთად, ასეთ ოჯახებს ეძლევათ გამგეობის დახმარება ჩვენი ბიუჯეტის შესაძლებლობის ფარგლებში. წელს სოციალური დახმარებებისთვის გამოყოფილია 200 000 ლარი _ ეს არის ჩვენი ბიუჯეტის შესაძლებლობა. თუკი რაიმე თანხა გამოგვითავისუფლდება ან დამატებითი შემოსავალი გვექნება, სოციალურ პროგრამებზე გავანაწილებთ. კარგი იქნება, ერთხელ, ჩვენთან ერთად რომ დაესწროთ მოსახლეობის მიღებას _ თქვენ ნახავთ, რამდენი ადამიანი მოდის დახმარების სათხოვნელად; ნახავთ, რომ ყველანაირად ვცდილობთ დავეხმაროთ, ყურადღება ყველას თანაბრად გავუნაწილოთ. ეს ყველაფერი გარედან სხვანაირად ჩანს, შიგნით კი სულ სხვაგვარადაა. ვცდილობთ, ვიყოთ ობიექტურები და მართლაც ყველაზე მეტად ვისაც სჭირდება, დახმარება, პირველ რიგში, იმას დავეხმაროთ და არ გამოგვრჩეს ასეთი ოჯახი. თუ ჩვენ ვერ ვახერხებთ მათ დახმარებას, ვცდილობთ, შუამდგომლობა გავუწიოთ სოციალურ სამსახურებთან. მაგრამ ყველა პრობლემას, რა თქმა უნდა, ვერ გადავფარავთ და არც მაქვს ამის ილუზია. ვიცი, რომ ყველა კმაყოფილი ვერ მეყოლება, _ გვითხრა იმედაშვილმა.
ჩვენ შევეცადეთ ამ საკითხზე გამგებლის მოადგილის, დიმიტრი კორიფაძისა და სოციალურ საკითხთა სამსახურის უფროსის, ივანე ცინცაძის მოსაზრებებიც შეგვეტყო და გვეკითხა, რა თანხა ეხარჯებათ საკუთარი შვილების საჭიროებისთვის თვის განმავლობაში. შეკითხვები, მათი მოთხოვნისამებრ, წერილობით გავუგზავნეთ, თუმცა, ჩინოვნიკებმა კითხვებზე პასუხების გაცემაზე უარი გვითხრეს.
ასეთია “შიგნიდან” დანახული ეს პრობლემა, “გარედან” კი საჯარო მოხელეებზე ბიუჯეტიდან ყოველთვიურად გაცემული ასობით ლარიც კარგად მოჩანს!
