სიტყვას გაძლევ, მიხეილ, ჩინურს ვისწავლი! თავს მევიკლავ და ჯინზე ვისწავლი!
რეიზა და რაფერო! _ სიცილით მოკტენ ილიკო და ილარიონა; რაღა დროს შენი ჩინურიაო?! _ გადაფიჩინდა ჩემი ბადიში, მაკვარანცხი ზურიკელა (ისე, ჩვენ შორის დარჩეს, ნენა და გეტყვი ერთ რაცხას _ აი, ჩემი ზურიკელა ქია შენი პარტიის წევრი, მარა, ხანდახან იმფერ რაცხას იტყვის, ნაციონალებს რომ არ გეკადრებათ)?!
ახლა ისევ ჩინურის სწავლის ამბავს დავუბრუნდები.
წევიკითხე ამას წინაზე რომ გითქვამს: ქართულ ენაზე ქართველების გარდა ვერავინ ლაპარაკობს, ამიტომ ინგლისური და ჩინურიც უნდა ვისწავლოთო!
მაშინ რაცხა მთლად ვერ მივხთი, რეიზა უნდა ისწავლონ ქართველებმა ჩინური. არც იგი გამხსენია, რომ ჩივიან, რამდენი ენაც იცი, იმდენი კაცი ხარო, არადა, რაფერ პატარა დავრჩით ქართველები! ერთმა კაცმა სამი-ოთხი ენა რომ იცოდეს, ხომ იქცეოდა ერთი კაცი სამ-ოთხად და ხომ მევიმატებდით რიცხობრივად? ვინცხამ ამასწინათ იგიც თქვა, მიხეილმა 16 ენა იცისო! სწორია ნენა?! ახლა წარმევიდგინოთ 16 მიხეილი! არ ავშენებულვართ?!
ბოდიშს გიხდი, მიხეილ, ნენა, ჩინურის სწავლაზე მინდოდა მეთქვა რაცხა და ღობე-ყორეს მევედე. არ გაგიკვირდეს, ნენა, 71 წლის ვარ! წნევაც შემეჩვია ამ ბოლოს. ისე ავარდება 180 _210-ზე, რომ ვერ ვხვდები. ერთი მეზობელი მყავს _ არანაციონალი. წნევას რომ გამისინჯავს, ჩეიქირქილებს: მაგდენი პენსია რომ გქონდეს, ასე გლახათ არ იქნებოდა შენი საქმეო.
პენსიაზე გამახსენდა: უცხოელ ჟურნალისტებთან გითქვამს, საქართველოში პენსიონერებს 100 დოლარი აქო პენსიაო. მართლა თქვი, ნენა, თუ გურულებივით წეიტრაბახე?!
ისე, პაწა ქი დავეჭვდი. არა, შენს ნათქვამზე არა, ნენა. გვაქ, ალბათ, 100 დოლარი პენსია, მარა ჩვენამდე არ უშობენ ჩვენი პირველკაცები: გუბერნატორი ვალერი, საკრებულოს თავმჯდომარე ალეკო და გამგებელი გია. არც მიკვირს, ნენა, ჭირიათ ფული. ამ გატყავებულ ოზურგეთში იმდენი სტუმარი ჩამოდის, რომ… ხომ უნდა პურ-მარილი და გასტუმრება?!
მაგენს პენსიასთან არაფერი ესაქმებაო! _ დამიჩემა ზურიკელამ.
აბა, ვის ესაქმება, ნენა?!
ხო, ახლა ისევ ჩინურს დავუბრუნდები. თემურ ივანიძე ყოფილა ვინცხა. გზაში საკითხავ კოლაჟს აკეთებს. ამასწინათ ოზურგეთში მივდიოდი ექიმთან და მაშინ წავიკითხე: ჩინეთში უფრო მეტი ადამიანი ლაპარაკობს ინგლისურად, ვიდრე შეერთებულ შტატებშიო.
პაწა ამანც ქი დამაბნია: ჩინელები თუ ინგლისურს ეტანებიან, ჩვენ რეიზა უნდა ვისწავლოთ,-მეთქი, მაგრამ მალე გამინათდა გონება.
ექიმთან რომ მივდიოდი, რაცხა აჭრელებული მაღაზია მომხთა თვალში: შევალ, ვნახავ, გულს და თვალს გავალაღებ,-მეთქი, ვიფიქრე.
შევედი და… გამარჯობა, მობრძანდი! _ გევიგონე რაცხა არაქართული ხმით. შევხედე და წინ თვალწვრილი, ღიმილიანი ბაღანა მედგა.
ვინ ხარ,-მეთქი, _ ვკითხე.
ჩინელი ვარ, ჩინელიო!
ჯერ მაგრათ დავაღე პირი, მარა, მერე დავმუწე. ჩემი გაშტერებული სახე რომ დეინახეს, მეორე ჩინელი ბიჭი მომიახლოვდა და მითხრა: _ ჩინეთი და საქართველო მეგობრები არიან. ამიტომ აქ მაღაზია გავხსენით და გემსახურებით!
შენ რა გითხარი, მიხეილ, რას არ მეიფიქრებ?!
აი ბაღნები ჩიტებივით ჟღურტულებდნენ. ისე გემრიელად მელაპარაკებოდნენ, რომ სიხარულით არ ვიცი, რა დამემართა. ლოყაზე მივუთათუნე: შენ გენაცვალე,-მეთქი!
წამევედი სახლში გახარებული და გაკვირვებული. აღარ მახსოვს, ნენა, შენგან ჩარეცხილ თუ ამორეცხილმა რომელმა პოეტმა თქვა ასე:
“ილაპარიკეთ, ილაპარაკეთ,
ოღონდ ქართულად ილაპარაკეთ!”
ხოდა, გამიკვიდრა, მიხეილ, რაფერ გეიგონეს აი სიტყვები ჩინეთში, ჩინეთი ხომ ქვეყნის დასალიერსაა?!
ამაში შენი ხელი ურევია, მიხეილ, შენს გარდა ვინმე მიხთებოდა ოზურგეთში ჩინური მაღაზია გეეხსნა, მეტიც, ჩინელებს ქართული ესწავლა?
ჰოდა, ამიზა გადავწყვიტე, ნენა, ვისწავლო ჩინური, ვინ იცის სად და რაფერ გამომადგება, ააა?
წარმეიდგინე ახლა, იმ ბაღანას, ქართულად რომ მელაპარიკებოდა, მე რომ ჩინურად ველაპარიკებოდე, არ გავხდებოდი მთელი ევრაზიის სალაპარიკო?!
ამიზა ვისწავლი ჩინურს, გასკდეს გულზე ილიკო და ილარიონა, გადაფიჩინდეს ზურიკელა!
ჯინზე ვისწავლი, მიხეილ, ჩინურს, ჯინზე!
ოლღა ბებიას საუბარი ჩაიწერა ეთერ ქადეიშვილმა
P.S. მიხეილ, არ იფიქრო “ფელეტონის მაგიერ” მე დამეწეროს. რედაქტორმა დეიჩემა, ასე თუ არ დამიწერ, არ დავბეჭდავო!
რავა, ფელეტონი გლახაა? “მაგიერო” რაცხა არ მომეწონა, მარა… შენზე კარგათ ვინ იცის, მიხეილ, აღმართს ძალა რომ ხნავს!
