ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ნარუჯის მეხუთე მიკრორაიონში მცხოვრები რევაზ და გულნარა დუმბაძეების ექვსსულიან ოჯახში, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ორი პირი ცხოვრობს. შვილი _ 33 წლის ზაზა დუმბაძე 22 წელია, საწოლს არის მიჯაჭვული. როგორც მშობლები ამბობენ, 10 წლის ასაკში იგი ცხენიდან გადმოვარდა და არასწორი მკურნალობის გამო, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე გახდა. მის საპენსიო მოწმობაშიც ასეა მითითებულია. რევაზ დუმბაძის მეორე ვაჟს, აბესალომს 10 წლის გოგონა ჰყავს, რომელიც დაბადებიდანვე შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვია, ნეიროსენსორული სმენაჩლუნგობის დიაგნოზით.
_ ბავშვი მხოლოდ აგრესიულ ქმედებებს ამჟღავნებს, რაზეც ხელი მიუწვდება, ხევს, ტეხს, აზიანებს. წამითაც ვერ მოაცილებ თვალს. თუ არ მივდიე, ჭაშიც ჩახტება. ხელით ვაჭმევთ, ვერ ლაპარაკობს, არაფერი ესმის, რადგან სმენა და მეტყველება არ აქვს. ტუალეტში წასვლასაც ვერ ხვდება. ამ უბედურებაში ჩავარდნილ ოჯახს, უბოდიშოდ გვიუქმებენ დახმარებას, თან სამი წლით გვიკრძალავენ განცხადების დაწერას, ყმებსაც არ დაჩაგრავდნენ ასე ბატონყმობის დროს, _ ამბობს რევაზ დუმბაძე.
ოჯახი, რომელზეც ვსაუბრობთ, ჩვეულებრივი სოფლის ყოფითი ფორმით ცხოვრობს და რომ არა ორი გაუსაძლისი პრობლემა, მისი წევრები, ალბათ, არც არავის შეაწუხებდნენ, იშრომებდნენ და საკუთარი, სხვისგან დაუმადლებელი სარჩო ექნებოდათ. ახლა კი, გულნარა და რევაზ დუმბაძეები, რომლებიც ჯერ 54 წლისაც არ არიან და საპენსიო ასაკამდე ბევრი უკლიათ, სამუშაო რომც ჰქონდეთ, ვერსად წავლენ _ დგანან და ორ უმძიმეს ავადმყოფს თვალს არ აშორებენ.
როგორც ბატონი რევაზი ამბობს, ავადმყოფებს პენსია ეძლევათ _ ნინო დუმბაძეს ჴ 70, ზაზას კი ჴ 100 ლარი. ოჯახი ამ 170 ლარის შემყურეა, რაც მედიკამენტებისთვის მხოლოდ რამდენიმე დღით თუ ჰყოფნით. წამალი “დეპარტინის” ათი აბი, რომელსაც მუდმივად აძლევენ ნინოს, რვა ლარი ღირს.
რაც შეეხება ზაზა დუმბაძეს, ის საწოლიდან ვერ გადმოდის და ერთი მომვლელი მასთან მუდმივად უნდა იმყოფებოდეს. არ აქვს შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირისთვის საჭირო ეტლი; არც არასოდეს ჰქონია, მიუხედავად იმისა, რომ 22 წელია, საწოლსაა მიჯაჭვული. როგორც რევაზ დუმბაძე ამბობს, რაკი პოლისი არ აქვთ, უთხრეს, რომ ეტლის ღირებულების 25% უნდა გადაიხადოთ, თან თბილისში უნდა წახვიდეთ და იქედან ჩამოიტანოთო.
მთავარი, რაზეც რევაზ დუმბაძე დაობს, სოციალური დახმარების გაუქმებაა. როგორც თავად მიიჩნევს, სოციალური მომსახურების სააგენტო “კატა-თაგვობანას” ეთამაშება _ ხან დაუნიშნავს დახმარებას, ხან _ მოუხსნის.
_ ბოლოს, ოთხი თვით მომცეს დახმარება, 2011 წლის ივნისამდე. მერე მომიხსნეს, თან ოქმი შემიდგინეს, ოჯახის ხელოვნური გაერთიანების ბრალდებით და მითხრეს, რომ სამი წლის განმავლობაში განცხადების დაწერის უფლება აგეკრძალათო. მირჩიეთ რამე, დამეხმარეთ, ასეთი ავადმყოფების ოჯახს რომ დახმარებას შეუწყვეტს, იმ ქვეყანას რა ჰქვია? _ პასუხს ითხოვს რევაზ დუმბაძე.
ოქმში, რომელსაც რევაზ დუმბაძე სასიკვდილო განაჩენის ტოლფასად მიიჩნევს, წერია: “სოციალური მომსახურების სააგენტოს ვიზიტის დროს, ოჯახის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, შევსებული იქნა ოქმი, ოჯახის სოციალურ-ეკონომიური მდგომარეობის შეფასების შეწყვეტის შესახებ, ფორმა #3, ოჯახის ხელოვნურად გაერთიანების გამო”.
“გურია ნიუსი” სოციალური მომსახურების გურიის სააგენტოს უფროსს, ვასილ ხომერიკს დაუკავშირდა, მან კი სააგენტოს თანამშრომელ ეკა ალავიძესთან გადაგვამისამართა.
ჩვენი სატელეფონო ზარის შემდეგ, ქალბატონმა ეკამ გვთხოვა, მიგვეწოდებინა ბენეფიციარის ვინაობა და მისი პირადობის მოწმობის ნომერი, რომ შესაძლებლობა მისცემოდა, ბაზაში მოეძებნა მონაცემები. ჩვენც, რა თქმა უნდა, მივაწოდეთ. გარკვეული დროის შემდეგ, სააგენტოს თანამშრომელთან დაკავშირება არა ერთხელ ვცადეთ, მაგრამ მან ჩვენს სატელეფონო ზარს არ უპასუხა.
რევაზ დუმბაძე წუხს იმაზეც, რომ ავადმყოფ შვილიშვილს, ნინოს გურიის შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა ასოციაცია “დღის ცენტრში” დახმარებას შეჰპირდნენ. მუშაობს სპეციალური სახელმწიფო პროგრამა, რომლის მოთხოვნის თანახმად, სოციალურად დაუცველი ოჯახის შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვებს ეხმარებიან.
_ მე ყველა საბუთი შევაგროვე, მაგრამ რაკი ქულა მაღალი მქონდა, ვერ ჩამრთეს ამ პროგრამაში, _ ამბობს ის.
“გურია ნიუსი” გურიის შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა ასოციაციის თავმჯდომარეს, რომან ლომაძეს დაუკავშირდა და ჰკითხა, შესაძლებელი იყო თუ არა პროგრამაში ნინო დუმბაძის ჩართვა, ასევე შეიძლება თუ არა ეტლით დააკმაყოფილონ ზაზა დუმბაძე, ყოველნაირი თანაგადახდის გარეშე.
რომან ლომაძე: _ საერთოდ, სახელმწიფო პროგრამა ითვალისწინებს მასში სიღარიბის ზღვარს მიღმა მყოფი ოჯახების ჩართვას, მაგრამ 75 000 ქულით ოჯახს არ მიეცემა დახმარება. ჩვენ შეგვიძლია თანადგომა, თუ ბავშვი ეტლის გარეშე გადაადგილდება და გარკვეულ მოთხოვნებს დაექვემდებარება, დავეხმარებით. ოღონდ მოიტანოს ყველა საჭირო დოკუმენტაცია, რაზეც მივუთითეთ. ზაზა დუმბაძეს ეტლითაც დაეხმარებიან, რისთვისაც სოციალური დახმარების სააგენტოდან უნდა წარმოადგინონ სპეციალური ფორმა.
