იანვრის ბოლოს, როცა თებერვლის მოახლოებას ხალხური სიბრძნეც კი ხეში წყალის ჩადგომით გვამცნობს, საბოსტნე მეურნეობის გასაახლებლად ვბრუნდებით მიჩნეულ ნაკვეთზე ან ახალს ვირჩევთ და ვიწყებთ ნიადაგის დამუშავებას. რა თქმა უნდა, თუ კარგი ამინდებია. უმეტესად კი, ჩვენში ამ დროს მშვენიერი დარებია და ნაკვეთის ნაადრევ მომზადებას მხოლოდ ნაადრევი და ხვავიანი მოსავალი მოაქვს.
საბოსტნე ნაკვეთი კარგად მოვფოცხოთ, მოვასუფთავოთ და ნიადაგი დავბაროთ. არ დაგვავიწყდეს (თუ უკვე მომზადებული არ გვაქვს) მოფოცხილი მასის საკომპოსტედ თავმოყრა, რაზეც არაერთხელ მივუთითებთ. ეს არის მუქთად ნაშოვნი შესანიშნავი სასუქი, რომელიც საბადოსავით მუდამ არსებობს ჩვენს კარმიდამოში. კარგად დაქუცმაცებულს წავაყაროთ მიწის თხელი ფენა. რა თქმა უნდა, ეს "საგაზაფხულო გროვა" იქნება, რომელსაც მერე შემოდგომაზე მოვიხმართ. მიწა ამ დროს განსაკუთრებით ფხვიერია და ადვილია ის ხელოვნურად, ორგანული და მინერალური სასუქით გავამდიდროთ. განსაკუთრებით ეს ეხება წითელმიწიან გურიას, სადაც შინაურ პირობებში, როცა მოსახლეობა გასათბობად ძირითადად შეშას მოიხმარს, ნაცარი მუდმივად გვაქვს. გავიტანოთ ის და გავანაწილოთ საბოსტნე ნაკვეთში. ეს შესანიშნავი საშუალებაა მჟავიანობის გასანეიტრალებლად.
საბოსტნე ნაკვეთში გამოვყოთ ადგილი კვალსათბურისთვის, რომლის განოყიერებაზე განსაკუთრებულად უნდა ვიზრუნოთ, რადგან თებერვალში ჩვენ უკვე დახურულ გრუნტში უნდა დავთესოთ საადრეოდ გამიზნული ბოსტნეული. ძირითადად, ეს არის პომიდორი, კიტრი, წიწაკა, სხვადასხვა მწვანილეული.
საადრეოდ მოსაყვანი კიტრის კვალსათბურს ორმაგი ცელოფანი უნდა გადავაფაროთ და მხოლოდ ძალიან კარგ ამინდში, შუადღისას გადავაძროთ, რომ მზემ რამდენიმე საათით დაანათოს. ასევე, თებერვალშივე უნდა დავთესოთ გოგრა (თეთრი კვახი), რომლის ნიადაგის (ე. წ. ბუდნა) ნახევარზე მეტი ნამწვისგან უნდა შედგებოდეს. კარგი ჯიშის გოგრა, რომლის შესახებაც არაერთხელ გვწერს და გვეკითხება ჩვენი მკითხველი, არანაირად არ მოგვცემს კარგ და სრულფასოვან ნაყოფს, თუ თებერვალში ადრიანად არ ვიზრუნეთ მის დათესვასა და დროულად გაღვივება-ამოსვლაზე. მას გააჩნია სპეციფიკური თავისებურება _ თუ თებერვალში დახურულ კვალსათბურში არ დავთესეთ, ნასესხების შემდეგ დათესილი (რასაც ბევრი აკეთებს), შემოდგომის ბოლოსთვის ვერ ასწრებს სიმწიფის სრულყოფილ სტადიამდე მისვლას. შეცვლილია კლიმატური გარემოც, რაც გოგრას საშუალებას არ აძლევს, კარგად გამოშრეს სიმწიფის წყალობით, მოხარშვის შემდეგ გახდეს "კვერცხის გულივით".
საბოსტნე ნაკვეთის კვლები (ბაზოები) ძირითადად სამხრეთისკენ მივმართოთ. ასეთ პოზიციაზე ნარგავებს დღის განმავლობაში მუდმივად ექნება სინათლე, ჰაერი და ფოტოსინთეზის უხვი გამოვლინებით მოსავალიც მეტი და ხარისხიანი იქნება.
მომზადებული კვლები აპრილამდე მუდმივად გავანოყიეროთ მსხვილფეხა პირუტყვის თუ ქათმის ნაკელით. გვახსოვდეს, რომ ეს უნდა იყოს ძველი ნაკელი თუ კომპოსტი. კვლებს სიგრძივად 10 სმ სისქის ნაკელით მოვამზადებთ, მერე 5 სმ სისქით მიწა მოვაყაროთ და ა.შ. კვლებს შორის გასასვლელებზე ფრთხილად ვიმოძრაოთ ისე, რომ თავად ეს კვლები არ დავტკეპნოთ.
საადრეო მოსავლისთვის სათესლე მასალა, რომელიც შინ გვაქვს, ნაწილი შევინახოთ, ნაწილი კი ჯერ დავალბოთ წყალში (ქილებში ჩავყაროთ ცალ-ცალკე და დავფაროთ წყლით). მესამე დღეს დავთესოთ და დავაფაროთ ცელოფანი. მჭიდროდ შემოვრაგვოთ, რომ სიცივე არ "შეიპაროს" ან ქარმა არ გადააძროს. ასეთი წესით გამოყვანილი ჩითილი თითქმის ერთი თვით ადრე იწყებს ვეგეტაციას.
როგორც აღვნიშნეთ, ეს ეხება საადრეოდ მოსაყვან ბოსტნეულ კულტურებს. ისე კი, ღია გრუნტში მსგავს მუშაობას, როგორც წესი, აპრილის შუა რიცხვებიდან ვიწყებთ.
დაინტერესებულ მეურნეებს საადრეოდ მოსაყვანი კიტრისთვის (საგვიანოსთვისაც) შეუძლიათთ გამოიყენონ ახალი, ნედლი ნაკელი, რასაც დანარჩენი ბოსტნეული კულტურა ვერ ეგუება. ოღონდ უნდა გავითვალისწინოთ შემდეგი _ბაზოებზე მოვათავსოთ მსხვილფეხა პირუტყვის ნედლი, გადაუწვავი ნაკელი, ზემოდან კარგად დავფაროთ გაფხვიერებული ნიადაგით, არ ჩავბაროთ, არც ჩავთოხნოთ და პირდაპირ ფრთხილად დავთესოთ ზედ კიტრი. მერე მჭიდროდ გადავხუროთ ცელოფნით.
როგორც ცნობილია, კიტრი წყლის განსაკუთრებით მომთხოვნია _ კვირაში ერთხელ ფრთხილად გადავაძროთ ცელოფანი და მოვრწყოთ საშუალო ტემპერატურის წყლით.
გვახსოვდეს, რომ კიტრის კვალსათბური განსაკუთრებით შეფუთული უნდა იყოს და ჩვენ მაისის ბოლოს, ივნისის დასაწყისში უკვე მივიღებთ კიტრის მოსავალს.
