_ ქალბატონო ნინო, როგორც ვიცით, თქვენი ოჯახის წევრების სურვილი იყო, რომ ფარმაცევტი გამოსულიყავით. ჟურნალისტიკაში როგორ მოხვდით?
_ დიახ, პროვიზორების ოჯახის წარმომადგენელი ვარ. ჩემმა წინაპრებმა საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებში გახსნეს პირველი აფთიაქები _ ბაბუაჩემს ებარა თბილისის ერთ-ერთი ყველაზე საკვანძო მე-40 აფთიაქი. იგი სააფთიაქო ბაზის მმართველი იყო 15 წლის განმავლობაში. ბაბუას ხშირად დავყვებოდი აფთიაქში. მოგეხსენებათ, მაშინ წამლების უმეტესობა აფთიაქებში მზადდებოდა და მეც სხვადასხვა ხსნარებით ვერთობოდი ხოლმე. ძალიან მიზიდავდა ეს პროფესია და ყველას ეგონა, რომ აუცილებლად ფარმაცევტი გავხდებოდი. ის, რომ ჟურნალისტობა ავირჩიე პროფესიად, ამას ერთმა გარემოებამ შეუწყო ხელი _ ერთ დღეს აგარაკზე ვიყავი, წყნეთში და მეზობლის ქალმა მკითხა, ლექსებს ხომ არ წერო. არა,-მეთქი, ვუპასუხე. მან დანანებით შემომხედა და გულდაწყვეტილმა თქვა, რა კარგი იქნებოდა, რომ წერდე, შენგან ძალიან კარგი ჟურნალისტი გამოვიდოდაო. ამ ქალბატონის სიტყვებმა ჩემზე რატომღაც ისეთი მნიშვნელოვანი შთაბეჭდილება მოახდინა, რომ უცებ მივიღე გადაწყვეტილება ჟურნალისტიკაზე ჩამებარებინა. ასეც მოხდა _ წარმატებით ჩავაბარე ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. მეორე კურსზე ვიყავი, როცა მუშაობა დავიწყე მე-2 არხზე და აგერ უკვე 20 წელია აქტიურად ვმუშაობ ჟურნალისტიკაში.
_ თქვენ ასევე აქტიურად მუშაობთ რადიოში. რა განსხვავებაა ტელევიზიასა და რადიოს შორის?
_ დიახ, ეს არის “რადიო ქალაქი”. მაქვს ჩემი საავტორო გადაცემის პროფილი. პირველი სეზონი იყო ყველაზე წარმატებულ ადამიანებთან პირისპირ ინტერვიუ, შემდეგ იყო გადაცემა ქალებისთვის. რაც შეეხება სხვაობას ტელევიზიასა და რადიოს შორის, ის არის, რომ ტელევიზიაში ყოველი წუთი გათვლილია, რასაც ვაკეთებთ, ყველაფერს ვიდეოკადრებით უზრუნველყოფა სჭირდება, მნიშვნელოვანი დრო უნდა დაუთმო გარეგნობას და ა.შ. რადიო კი ძალიან ინტიმურ გარემოს ქმნის და რესპონდენტი გაცილებით კარგად იხსნება. 40 წუთის განმავლობაში შეგიძლია, ბევრ და ძალიან საინტერესო თემებზე ისაუბრო. რადიოში მუშაობა გაცილებით მარტივი და სასიამოვნო პროცესია.
_ თქვენ ბევრ ადამიანს შეხვედრიხართ. ვინ მიგაჩნიათ ყველაზე საინტერესო და კარგ რესპონდენტად?
_ ასე ძალიან ძნელია გამორჩევა, თუმცა, რამდენიმე მათგანს მაინც გავიხსენებ. მახსოვს ინტერვიუ რამაზ ჩხიკვაძესთან, რომელიც ძალიან დიდ ხანს არ იყო თანახმა, რომ ჩაგვეწერა. მერე, როგორც იქნა, მიგვიღო _ სახლში ვეწვიეთ. ძალიან ენაწყლიანი ადამიანი იყო და მისთვის ჩვეული იმპროვიზაციით მიყვებოდა საინტერესო ამბებს. ინტერვიუს ჩაწერა უსასრულოდ გაგრძელდა, კასეტები არ გვეყო. მართლაც საოცარი ადამიანი იყო ბატონი რამაზი. იგი ერთ-ერთი დასამახსოვრებელი რესპონდენტი გახლდათ.
ასევე, შემიძლია, გავიხსენო გელა კანდელაკი, ჩრდილების თეატრის დამფუძნებელი საქართველოში, რომელიც ანიმაციურ ფილმებს აკეთებს _ იგი თავისი საქმის პროფესიონალია. მე ვისურვებდი, რომ ჩრდილების თეატრს, რომელიც საოცარი დიდოსტატობით გამოირჩევა, გაეკეთებინოს რეგიონალური ტურნე და გურიაშიც ნახონ მისი არაჩვეულებრივი სპექტაკლები. ბატონი გელა სტუდიაში მყავდა მოწვეული, ძალიან საინტერესოდ საუბრობდა. ვთხოვე, რომ ცოტა ხნით შეგვეწყვიტა საუბარი. მახსოვდა, რომ მან მთავარი როლი შეასრულა ფილმში “იყო შაშვი მგალობელი” და ეკრანზე გავუშვით ნაწყვეტი ამ ფილმიდან. 45 წლის წინანდელი კადრები იყო. როგორც მივხვდი, ძალიან დიდი ხანი მასაც არ ჰქონდა ნანახი ეს ფილმი და როცა საკუთარი თავი ნახა ასეთი ახალგაზრდა, ეს მომენტი ძალიან გულის ამაჩუყებელი იყო ჩემთვისაც და მაყურებლისთვისაც. მე კი მომიბრუნდა და სევდანარევი იუმორით მითხრა: “ნინო, შენ ყველაფერ სიკეთესთან, ერთად ბოროტიც ყოფილხარო”.
_ ეთერში გასვლისას თუ ნერვიულობთ?
_ არა, არ ვნერვიულობ. უკვე რამდენი წელია, პირდაპირ ეთერში ვმუშაობ და შემიძლია დავიკვეხნო, რომ ერთ-ერთი სტაბილური იმიჯის მქონე ჟურნალისტი ვარ _ უკვე 9 წელია პირდაპირ ეთერში სისტემატურად ვმუშაობ ერთ არხზე. ეს ძალიან დიდი სტაბილურობის მიმანიშნებელია, რაც მე ძალიან მომწონს, იმიტომ, რომ შინაგანად ერთგული ადამიანი ვარ. თუ პირადული ვერ აეწყო სათანადოდ, სამსახურში ყველაფერი კარგადაა (იცინის).
_ როგორ ახერხებთ მუდამ ხალისიანი იყოთ?
_ საერთოდ ხალისიანი ადამიანი ვარ და ვცდილობ, მაყურებელსაც და ირგვლივ მყოფ ადამიანებსაც გადავდო ეს სიხალისე.
_ თქვენ რომანსის ერთ-ერთ საუკეთესო შემსრულებლად ითვლებით, ფესტივალებსა და კონკურსებზე ხშირად მოგიხიბლავთ მსმენელი. როგორია თქვენი დამოკიდებულება სიმღერისადმი დღეს?
_ დღეს ძალიან მტკივნეულია ჩემი დამოკიდებულება ამ საქმისადმი. იმიტომ, რომ ის სიმღერები, რომელთა უმეტესობა დღეს პოპულარულია, სამწუხაროდ, არც კომპოზიციურად და არც ტექსტით არანაირ ფასეულობებს არ წარმოადგენენ. აუცილებელია ბავშვებს დროულად მივცეთ სათანადო განათლება, რათა ისინი არ გახდნენ იაფფასიანი სიმღერების მიმდევრები. მართალია, ყველანაირ მუსიკას ჰყავს თავისი მსმენელი, მაგრამ ადამიანს უნდა შეეძლოს მისი სათანადო შეფასება და დაფასებაც.
_ ამბობენ, მამაკაცები ძლიერ ქალებს ვერ უძლებენო…
_ შესაძლოა, ამაზე ზუსტი პასუხი არ მაქვს. ერთი რამ კი ვიცი _ მე ჩემს თავს ძლიერ ქალად არასოდეს ვთვლიდი. არიან ქალები, რომლებსაც ძალიან უყვართ ყველანაირი გადაწყვეტილების თავის თავზე აღება, ნებისმიერი საქმის ორგანიზება და ა.შ. მაგალითად, ძალიან მიყვარს, როცა ამას ყველაფერს კაცი აგვარებს. როგორ გითხრათ, ალბათ, ჩემს ცხოვრებაში არ გამოჩნდა ისეთი მამაკაცი, რომელიც კაცურ საქმეებს ამაცილებდა, ამიტომაც ვცდილობდი აქტიური ქალი ვყოფილიყავი. ასევე, მინდა გითხრათ, რომ მე თავს ვთვლი ძალიან კარგ მეოჯახე ქალად, რომელსაც უდიდეს სიამოვნებას ანიჭებს სამზარეულოში ტრიალი. ძალიან სწრაფი ვარ, ჩემს სახლში ყოველთვის წესრიგია. ძალიან დიდი სიამოვნებით ვზრუნავდი ჩემს პირველ და შემდეგ მეორე ქმარზეც, მაგრამ რა ვიცი, სამწუხაროდ, ასე მოხდა…
_ ამჟამად შეყვარებული ხომ არ არის ნინო არაზაშვილი?
_ დიახ, შეყვარებული ვარ. არასოდეს ჩამიქნევია ხელი. მე ჩემს თავს ყოველთვის მეუღლის გვერდით ვხედავ. მთავარია, ჩემ გვერდით მყოფი ადამიანი ჩემი შვილებისთვის კარგი დასაყრდენი იყოს. იმედი მაქვს, რომ ჩემ გვერდით იქნება ადამიანი, რომელიც არასოდეს მომაყენებს ტკივილს და ჩემთან ერთად სიამოვნებით იცხოვრებს სიცოცხლის ბოლომდე.
_ ვინ არის თქვენი ყველაზე დიდი შემფასებელი და ვის შენიშვნებს ითვალისწინებთ?
_ ჩემი მშობლების აზრს ძალიან დიდ მნიშვნელობას ვანიჭებ. ასევე, ვითვალისწინებ მეგობრების რჩევებსაც. საერთოდ, მე თვითონ ვარ ჩემი თავისადმი ძალიან კრიტიკული. როცა გადაცემა დამთავრდება ხოლმე, ვჯდები, თავიდან ბოლომდე ვუყურებ გადაცემას და ჩემს თავს ვაკონტროლებ…
_ თქვენ ხუთი წელია, საქველმოქმედო ფონდ “იავნანასთან” წარმატებით თანამშრომლობთ…
_ ყველა მორწმუნე ადამიანს სურვილი აქვს, იყოს ქველმოქმედი. მე ვერ შევეჯიბრები დიდი ფინანსური შესაძლებლობების ადამიანებს, მაგრამ მოწყალების გაღების სურვილი მაქვს. ყოველთვის ვცდილობ, შეძლებისდაგვარად დავეხმარო ადამიანს მატერიალურად თუ მორალურად. ჩემთვის დიდი პატივია, რომ მსოფლიოს ერთ-ერთმა უნიჭიერესმა და ბრწყინვალე პიროვნებამ, პაატა ბურჭულაძემ და ფონდის სამხატვრო ხელმძღვანელმა, თეონა ჯორბენაძემ შემომთავაზეს თანამშრომლობა. მნიშვნელოვანი რაოდენობის საქველმოქმედო კონცერტების წაყვანა დამევალა, რაც დიდ სიხარულს მანიჭებს. ბევრი ღირსშესანიშნავი საღამო მახსოვს, მაგრამ ერთ-ერთს მაინც გამოვყოფდი _ ეს იყო გასულ წელს, ათენში. იქ ქართველმა მომღერლებმა და მოცეკვავეებმა ყველა აღაფრთოვანეს. მაყურებლის ასეთი დაუსრულებელი ოვაციები მე არ მახსოვს.
_ ქალბატონო ნინო, როგორც ვიცით, თქვენს გუნდს “რუსთავი 2”-ის დილის გადაცემას “დილა მშვიდობისა, საქართველო” ახალ წევრი შეემატა, თანაც გურული…
_ ჩვენს გუნდში საქართველოს ყველა კუთხის წარმომადგენელი გვყავს. არ გვყავდა მხოლოდ გურული, რაც ძალიან მაწუხებდა. და აი, ერთ მშვენიერ დღეს ჩვენ მოგვევლინა გურიის შესანიშნავი წარმომადგენელი, ცნობილი ბოტანიკოსი, უნიჭიერესი ადამიანი ზურა შევარდნაძე. იგი ყოველ ოთხშაბათს გურულების გულის გასახარად პირდაპირ ეთერში მუშაობს, ძალიან კარგ რჩევებს აძლევს ყველას, ვისაც უყვარს მცენარეები. ზურა საერთოდ ძალიან საინტერესო და მრავალმხრივ განათლებული ადამიანია. შემიძლია ვთქვა, რომ გურულები ყველაზე მაგარი ხალხი ხართ, ყველაზე მაგარი იუმორითა და ენამოსწრებულობით. ძალიან მიყვარხართ, გურულებო!
